บทที่5:ข้อตกลงของเวก้าพังค์ (ฟรี)

T.G.M: บทที่ 5 ข้อตกลงของเวก้าพังค์

‘ข้อตกลง?’

ไบร์ทยอมรับเลยว่าคำพูดที่จับต้นชนปลายไม่ได้ของเวก้าพังค์นั้นมันทำให้เขาสับสน

พวกเขาสองคนจะทำข้อตกลงอะไรกัน?

แล้วด้วยสถานการณ์ในตอนนี้มันจำเป็นต้องมาพูดถึงเรื่องข้อตกลงด้วยงั้นหรอ?

ตอนนี้สิ่งที่เขาต้องทำคือจับตัวผู้ชายคนนี้และหนีออกไปจากที่นี่

ถึงแม้ว่าเขาจะสับสนเล็กน้อยกับคำพูดของเวก้าพังค์ แต่ไบร์ทก็ไม่ลังเลที่จะจับตัวเวก้าพังค์ไว้ให้ได้

ผู้ชายคนนี้คือนักวิทยาศาสตร์ที่ครอบครองเทคโนโลยีล้ำหน้าโลกกว่า 500 ปีถ้าจับตัวเขาได้นี่จะกลายเป็นเครื่องรางช่วยชีวิตระดับเทพ!

“ปัง!”

เวก้าพังค์ได้ยกมือขึ้นตบกรงเล็บของไบร์ทอย่างไม่ใส่ใจพร้อมบ่นออกมาด้วยความเบื่อหน่ายว่า

"นายนี้คงไม่ชอบฟังคนอื่นพูดสินะ?"

แววตาของไบร์ทในตอนนี้เต็มไปด้วยความประหลาดใจ

การตบจากฝ่ามือของเวก้าพังค์มันทำให้มือของเขาชาจนสั่น

เกล็ดที่ตอนแรกมั่นใจว่าสามารถต้านทานกระสุนปืนได้ตอนนี้กลับไร้ประโยชน์สิ้นดี! พวกมันแตกหักอย่างง่ายดาย

"เป็นเด็กที่ดื้อจริงๆ เลยนะ"

เวก้าพังค์ไม่สนใจสักนิดว่าไบร์ทกำลังรู้สึกยังไง เขาดึงแท่นวางของในห้องมาแล้วนั่งลงก่อนจะกล่าวออกมาว่า

"เอาล่ะ,มาพูดถึงผลที่ตามมาถ้านายหนีออกไปจากที่นี้กันดีกว่า"

ในตอนนี้กำลังไบร์ทเดินถอยหลังเพื่อออกห่างจากเวก้าพังค์

‘ไอ้หมอนี่มันเป็นนักวิทยาศาสตร์จริงๆ ใช่ไหม?’

‘ความแข็งแกร่งเมื่อกี้มันบ้าอะไรกัน?!’

แม้ในใจไบร์ทจะเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกแต่เขาก็ยังกล่าวตอบออกมา

"อาณาจักรริวงูเป็นสมาชิกของรัฐบาลโลกและเกาะมนุษย์เงือกเองก็เป็นอาณาเขตของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาว รัฐบาลโลกจะไม่โจมตีเกาะมนุษย์เงือกเพราะคนที่ไร้ตันตนอย่างฉันหรอก"

สำหรับรัฐบาลโลกแล้วเกาะมนุษย์เงือกไม่ได้มีความหมายอะไรเลย แต่มันไม่ใช่สำหรับกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวแน่นอนว่าหากเกิดการปะทะกันขึ้นละก็ต่อให้เป็นรัฐบาลโลกพวกเขาก็ต้องเตรียมตัวเตรียมใจเอาไว้ให้ดี

"ในเมื่อเกาะมนุษย์เงือกไม่มีปัญหาอะไร ฉันไม่เชื่อหรอกว่ารัฐบาลโลกจะจับมนุษย์เงือกอย่างฉันบนท้องทะเลนี้ได้"

‘แม้ว่าตอนนี้ฉันจะว่ายน้ำไม่ได้แต่ฉันก็บินได้’

"นายพูดถูก.. ดูเหมือนว่านายจะไม่ได้ไร้สมองไปซะทีเดียว"

เวก้าพังค์กระโดดขึ้นไปบนแท่นแล้วนั่งยองๆ จากนั้นก็เผยรอยยิ้มขี้เล่นของเขาออกมา

"แล้วนายคิดว่าพวกมนุษย์เงือกที่อยู่ในอิมเพลดาวน์จะเป็นยังไง?"

เมื่อได้ยินดังนั้นท่าทีของไบร์ทก็เปลี่ยนไป

ใช่แล้ว! อารองและคนอื่นๆ นั้นยังคงถูกจับตัวอยู่ในอิมเพลดาวน์

แม้ว่าอารองจะเป็นเพียงแค่สวะในผลงานต้นฉบับ แต่มันก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าไอ้สวะมนุษย์เงือกคนนี้เองก็เป็นคนที่ใส่ใจและใจดีกับเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์ของเขามาก ก่อนที่ความทรงจำของเขาจะฟื้นกลับมาอารองเปรียบเสมือนพี่ชายของเขาในใจของไบร์ทอารองกับจินเบมีค่าเท่ากันจะด้อยกว่าก็เพียงแค่ลูกพี่ไทเกอร์เท่านั้น

อีกอย่างสิ่งที่เวก้าพังค์พูดเองก็เป็นเรื่องจริง หากเขาเลือกที่จะหนีเกาะมนุษย์เงือกอาจไม่เป็นอะไรก็จริงแต่พวกคนที่อยู่ในอิมเพลดาวน์มีปัญหาแน่

ไบร์ทรู้สึกละอายใจมากที่เขามองข้ามและไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้มาก่อน หรือไม่มันอาจเป็นเพราะเขาคิดเข้าข้างตัวเองว่า ‘เรื่องนี้ไม่น่าจะเกี่ยวข้องอะไรกับพวกเขา’

“เฮ้อออ!”

ไบร์ทถอนหายใจออกมาด้วยความละอาย

"บอกมาว่าคุณต้องการทำข้อตกลงอะไรกับฉันดอกเตอร์?"

ในเมื่อเรื่องมันมาถึงขั้นนี้แล้วจะเสียเวลาฟังเวก้าพังค์สักครึ่งนาทีมันก็คงไม่ได้เสียหายอะไร

"เยี่ยม! เชื่อฉันเถอะนายจะไม่เสียใจแน่นอน"

เวก้าพังค์ยิ้มกว้างออกมาด้วยความดีใจ

"ฉันขอแจ้งข่าวให้นายทราบล่วงหน้าแล้วกัน,ตอนนี้รัฐบาลโลกได้ติดต่อกัปตันคนใหม่ของกลุ่มโจรสลัดพระอาทิตย์ของพวกนายแล้ว ผู้ชายที่มีชื่อว่าจินเบตามการคาดการณ์ของฉันเมื่อเขากลายเป็นเจ็ดเทพโจรสลัดคนใหม่เมื่อไหร่นั่นจะเป็นเวลาที่พวกนายทุกคนที่ถูกจับจะได้รับอิสรภาพกลับคืนมา.."

“แม้ว่าตามสถานการณ์แล้วนายจะไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องนี้ แต่ถ้าเกิดฉันเห็นด้วยผลลัพธ์มันก็จะต่างออกไป”

ไบร์ทพยักหน้ารับฟังอย่างใจเย็น เพราะนี้เป็นสิ่งที่เขารู้มานานแล้ว

“แล้วราคาที่ฉันต้องจ่ายมันคืออะไร?”

‘เด็กคนนี้ค่อนข้างใจเย็นแฮะ’

“สิ่งที่นายต้องทำนั้นง่ายมากนั่นก็คือ.. การให้ความร่วมมือในการวิจัยของฉัน”

เวก้าพังค์พูดออกมาด้วยความตื่นเต้น

“การวิจัย?”

ดวงตาของไบร์ทหดแคบลงในทันที

เขาไม่เคยคิดที่จะให้คนอื่นมาศึกษาร่างกายของเขาสักนิด

“อย่ารีบปฏิเสธเลยเพราะนี้น่าจะเป็นการวิจัยที่มีประโยชน์มากสำหรับนาย!”

“นายรู้ไหมว่าตัวเองกินผลปีศาจอะไรเข้าไป?”

เวก้าพังค์ถอดแว่นออกมาเช็ดทำความสะอาดก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองไบร์ท

“ฉันไม่รู้,แต่ฉันคิดว่ามันน่าจะเป็นผลปีศาจที่แข็งแกร่งมาก”

ไบร์ทส่ายหัวทำเป็นไม่รู้เรื่องอะไรเลย

“ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ,ขอบคุณสำหรับคำชม”

เวก้าพังค์หัวเราะก่อนที่จะใส่แว่นกลับ

“หมายความว่าสิ่งที่ฉันกินไปคือผลไม้ปีศาจเทียมงั้นหรอ? เหลือเชื่อ!”

ไบร์ทพยายามแสดงออกมาด้วยความประหลาดใจ

“อย่าบอกนะว่าพลังผลปีศาจของฉันคือสัตว์ในตำนานอย่างมังกรฟ้าเหมือนไคโดงั้นหรอ?”

“ฮ่าๆ ๆ ๆ,นายนี้ไม่ชอบฟังคนอื่นพูดจริงๆ สินะ?”

เวก้าพังค์ยิ้มออกมาด้วยความขี้เล่น

“สิ่งที่ฉันใช้คือปัจจัยสายเลือดของไคโดไม่ใช่พลังผลปีศาจของเขา”

“...”

ไบร์ทที่ได้ยินก็ถึงกับชะงักเพราะเขาไม่คิดว่ามันต่างกันตรงไหน

“ถ้าจะให้พูดนายควรเป็นผู้ใช้พลังผลปีศาจไคโดมากกว่าจริงไหม?”

เวก้าพังค์ยิ้มออกมาอย่างชาญฉลาด

“แล้วก็ในแง่ของความสัมพันธ์ทางสายเลือด นายควรเรียกไคโดว่าอะไรดีล่ะ? พ่อ? หรือพี่?”

"ถ้าไคโดรู้ว่าเขามีสมาชิกใหม่ในครอบครัวเขาน่าจะดีใจนะว่าไหม?"

ดีใจ? ถ้าไอ้สัตว์ประหลาดนั่นรู้เรื่องนี้เข้าละก็สิ่งแรกที่ผู้ชายคนนั้นจะทำคือบินมาหาและบดขยี้ร่างของไบร์ทจนไม่เหลือซากด้วยกระบองอัสนีบาตแปดทิศของเขา

คนแบบไคโดจะยอมให้มีใครมาใช้ความสามารถแบบเดียวกับเขาได้ยังไง? นี้ยังไม่พูดถึงเรื่องที่ว่าความสามารถนี้มันเกิดมากจากอดีตที่น่าอายของเขา

"ดอกเตอร์คุณกำลังจะบอกว่านอกจากความสามารถของพลังผลปีศาจแล้ว ฉันยังได้รับร่างกายที่ราวกับอสูรกายของไคโดด้วยงั้นหรอ?"

ไบร์ทกล่าวถามออกมาด้วยความตื่นเต้น

ดูเหมือนผลตอบแทนที่เขาได้รับจะมากกว่าที่คิดไปมาก!

แม้ว่าจะมีความเป็นไปได้สูงมากที่ไคโดจะเล็งเป้ามาที่เขาในอนาคต แต่สำหรับเขามันโคตรจะคุ้มค่า

ไคโดคืออสูรกายโดยกำเนิดซึ่งเทียบได้กับชาร์ล็อตต์ หลินหลิน! ร่างกายของเขาไม่มีใครในโลกนี้ที่สามารถเทียบได้!

ถ้าผลไม้ปีศาจชนิดนี้สามารถเลียนแบบทุกอย่างที่ไคโดมีได้จริงๆ มันจะเป็นอะไรที่น่ากลัวมาก!

เมื่อมองจากแง่มุมนี้แล้วดูแหมือนโมโมโนะสุเกะในงานต้นฉบับจะเป็นผู้ที่ถูกเลือกจริงๆ

"นายเข้าใจถูกแล้ว"

เวก้าพังค์พยักหน้ารับราวกับเป็นเรื่องปกติ

"คุณนี้มันสุดยอดจริงๆ!"

ไบร์ทกล่าวชมออกมาจากใจจริง

"แต่ไม่ต้องรีบดีใจนักหรอก.. ร่างกายของนายยังต้องใช้เวลาในการเติบโตการเปลี่ยนแปลงในระดับปัจจัยสายเลือดนั้นแตกต่างจากการได้รับพลังผลปีศาจ มันต้องทำเป็นขั้นเป็นตอนแถมต้องมาดูอีกว่าผลลัพธ์สุดท้ายแล้วมันจะรวมเข้ากับร่างกายของนายได้อย่างสมบูรณ์หรือเปล่า?"

เวก้าพังค์ได้กล่าวเสริมออกมาด้วยรอยยิ้ม

"เป็นอย่างงั้นเองเหรอ?"

ไบร์ทรู้สึกผิดหวังนิดน่อย

แต่นั้นมันไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขาอยู่แล้ว เป้าหมายของเขาคือการรอให้กลุ่มโจรสลัดหมวกฟางเปลี่ยนโลกสำหรับตอนนี้ตัวเขาแค่ต้องมีพลังที่จะปกป้องตัวเองก็พอ

"ดอกเตอร์แล้วงานวิจัยที่คุณพูดถึงมันคืออะไร?"

ไบร์ทกล่าวถามเข้าประเด็น

เวก้าพังค์ไม่ได้ปิดบังอะไรเกี่ยวกับผลไม้ปีศาจเทียมจากเขาดังนั้นงานวิจัยนี้คงจะจริงจังมาก

"ทำให้นายแข็งแกร่งขึ้น! ว่าไงสนใจไหม?"

เวก้าพังค์กระโดดลงมาจากแท่นและเดินเข้ามาหาไบร์ทด้วยความตื่นเต้น ซึ่งมันทำให้ไบร์ทถึงกับเผลอก้าวถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยไม่รู้ตัวสายตาของเวก้าพังค์ในตอนนี้มันน่ากลัวมาก

"ฉันได้รวมปัจจัยสายเลือดของไคโดเข้ากับผลไม้ปีศาจนั้น แล้วทำไมฉันจะรวบรวมปัจจัยสายเลือดอื่นๆ ด้วยไม่ได้”

ไบร์ทไม่ได้พูดตอบอะไรออกมาเพราะเขาไม่รู้เรื่องอะไรพวกนี้เลย

“ปัจจัยสายเลือดนั้นเป็นสิ่งที่วิเศษมาก”

เวก้าพังค์กางแขนออกแล้วหมุนตัวเป็นวงกลมก่อนจะก้าวถอยหลัง

“ในปัจจัยสายเลือดของมนุษย์เรามีร่องรอยของวิวัฒนาการตลอดระยะเวลาหลายล้านปี แต่ส่วนใหญ่มันไม่ได้มีประโยชน์อะไรพวกมันเป็นส่วนที่ซ้ำซ้อนซึ่งเราทิ้งไปในการวิวัฒนาการอันแสนยาวนาน..”

ทันใดนั้นเขาก็หยุดหมุนและทำท่ายืนขาเดียวโดยยกขาซ้ายขึ้นสูงและขี้นิ้วมาที่ไบร์ท

“แต่มนุษย์เงือกนั้นแตกต่างออกไปปัจจัยสายเลือดของพวกเขาบันทึกข้อมูลของบรรพบุรุษทั้งหมดและข้อมูลชุดนี้ก็ยังคงทำงานอยู่ ไม่ว่าจะเป็นเงือกหรือมนุษย์เงือกทุกคนล้วนเปิดการใช้งานสายเลือดของบรรพบุรุษแบบสุ่ม”

"นายได้ผสานปัจจัยสายเลือดของไคโดเข้าไปแล้ว ทำไมนายจะไม่สามารถเปิดการใช้งานปัจจัยสายเลือดพร้อมกันหลายสายได้จริงไหม?"

‘ปัจจัยสายเลือดหลายสายงั้นเหรอ? เป็นความคิดที่ดีมากจริงๆ’

ถึงอย่างงั้นภาพในหัวของไบร์ทตอนนี้กลับแปลกมาก ตัวอย่างเช่น การมีแขนของปลาหมึก ปากของปลากระโทงร่ม และจมูกของปลาฉลาม

"มันจะไม่กลายเป็นตัวประหลาดใช่ไหม?"

เขาอดไม่ได้จริงๆ ที่จะกล่าวถามออกมา

"นั่นละคือประเด็นสำคัญของเรื่องนี้"

เวก้าพังค์เริ่มเปลี่ยนท่าทางของเขาอีกครั้ง เขาได้หันตัวไปด้านข้างไขว้แขนไว้บนหน้าอกและหรี่ตามองมาที่ไบร์ท

"ความขัดแย้งระหว่างปัจจัยสายเลือดที่แตกต่างกันจะทำให้ร่างกายพังทลาย เหมือนกับที่คนเราสามารถกินผลไม้ปีศาจได้เพียงผลเดียว.."

เวก้าพังค์หยุดไปชั่วขณะก่อนจะกล่าวต่อออกมาว่า

"แต่พลังผลปีศาจที่ได้รับมันได้สร้างความแตกต่างขึ้น เหมือนกับปัจจัยสายเลือดของไคโดการหลอมรวมปัจจัยสายเลือดเข้ากับพลังผลปีศาจนั้นสามารถหลีกเลี่ยงความขัดแย้งดังกล่าวได้!”

‘พลังผลปีศาจ?’

‘มันทำอะไรแบบนั้นได้ด้วยเหรอ?’

‘หรือว่าผลไม้ปีศาจที่เวก้าพังค์สร้างขึ้นมามันจะพิเศษกว่าอันอื่น?’

ไบร์ทลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถามออกมาว่า

“ดอกเตอร์พลังของผลไม้ปีศาจมันคืออะไรกันแน่?”

“อืม,มันเป็นความลับที่อันตรายมากจะดีกว่าถ้านายไม่รู้”

เวก้าพังค์ส่งรอยยิ้มแปลกๆ ออกมาพร้อมกับเอียงคอและมองไปที่ไบร์ทโดยที่หัวแทบจะขนานกับพื้น

“ตอนนี้นายแค่ต้องตอบฉันว่านายอยากจะเข้าร่วมงานวิจัยของฉันไหม?”

“นานมาแล้วในยุคสมัยโบราณในตอนที่สิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญายังไม่ปรากฏตัวขึ้นมีสัตว์ประหลาดมากมายอาศัยอยู่ในท้องทะเล! ในฐานะลูกหลานของพวกเขานายไม่อยากจะสัมผัสถึงพลังของพวกเขาหน่อยเหรอ?”

ไบร์ทยอมรับเลยว่าคำพูดนี้มันทำให้เขาใจสั่น

ไบร์ทคิดอยู่ครู่ก่อนจะตอบออกมาว่า

“ดอกเตอร์,ฉันมีคำถามสองข้อ 1.ทำไมคุณถึงอยากให้ฉันแข็งแกร่งขึ้น? และ 2.ทำไมฉันถึงต้องเชื่อคุณด้วย?”

“ทำไมงั้นหรอ? แน่นอนว่ามันเป็นเพราะงานวิจัยชิ้นนี้มันน่าสนใจยังไงล่ะส่วนคำถามที่สอง..”

ไบร์ทสังเกตเห็นรอยยิ้มขี้เล่นที่ปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของเวก้าพังค์

“หนุ่มน้อยนายคิดว่านายจะออกไปจากที่นี่ได้โดยไม่ได้รับอนุญาตจากได้ไหมล่ะ?”

อ่านก่อนใครได้ที่เพจ The Soul Purchasing Pirate แปลไทย

วันพีช : ระบบครอบครองวิญญาณในโลกโจรสลัด(จบแล้ว)