บทที่2:การไถ่บาปของไบร์ท (ฟรี)

T.G.M: บทที่ 2 การไถ่บาปของไบร์ท

ในเวลาเดียวกันที่ห้องแห่งหนึ่งในฐานทดลอง ห้องนี้คือห้องควบคุมหอยทากสื่อสารที่จับภาพทุกสถานที่ที่อยู่ในฐานทดลองแห่งนี้

แม้ว่าจะดึกแล้วแต่ก็ยังมีเจ้าหน้าที่กองทัพเรือบางนายที่ยังคงปฏิบัติหน้าที่อยู่ในห้องควบคุมหอยทากสื่อสาร พวกเขากำลังเฝ้าตรวจสอบภาพในจอด้วยอาการง่วงเหงาหาวนอน

ในตอนนั้นเองสถานการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น

"อะไร? มันเกิดอะไรขึ้นกับมนุษย์เงือกนั้น?!"

เสียงร้องของเขาได้ทำลายบรรยากาศอันเงียบสงบ

เจ้าหน้าที่กองทัพเรือที่นั่งง่วงอยู่ในตอนแรกก็ตื่นตัวขึ้นมาในทันที พวกเขาต่างรีบวิ่งไปรวมตัวกันที่ด้านหลังของทหารเรือที่ส่งเสียงดังออกมา

ทหารเรือคนเดิมได้ยกนิ้วชี้ไปที่หน้าจอและพูดขึ้นมาว่า

"ตอนแรกดูเหมือนว่าเขาจะรู้สึกไม่สบายตัว แต่เมื่อกี้ตอนที่เขากำลังออกกำลังกายอยู่จู่ๆ เขาก็ล้มฟุบลงไปบนพื้น"

"เขาไม่สบายหรือเปล่า?"

ทหารเรือนายหนึ่งได้แสดงความคิดเห็น

"หรือว่ามันแค่แกล้งทำ?"

ทหารเรืออีกนายได้กล่าวออกมาด้วยความสงสัย

"ไม่น่าจะใช่,หมอนั้นมองมาที่หอยทากสื่อสารแต่ก็ไม่ได้แสดงท่าทีขอความช่วยเหลืออะไร"

"หลายเดือนที่ผ่านมาหมอนั้นก็ค่อนข้างเงียบและเก็บตัวมาก เขาจะไปกล้าสร้างปัญหาอะไร? แม้ว่ามนุษย์เงือกจะดูแข็งแกร่งแต่พวกมันก็เป็นแค่เผ่าพันธุ์ที่ด้อยกว่ามันจะไปเอาความกล้าที่ไหนมาต่อต้านรัฐบาลโลก?"

ทหารเรือคนหนึ่งได้กล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่ผ่อนคลาย

"จริงอย่างนายว่า,ถ้างั้นส่งคนไปตรวจดูหน่อยก็แล้วกันพวกเราเองจะได้ไม่ต้องเดือดร้อน"

"โอเค,ฉันจะเรียกคนมาเดี๋ยวนี้ล่ะ"

ภาพบนหน้าจอแสดงให้เห็นภาพของมนุษย์เงือกที่กำลังนอนหมดสติและไร้ซึ่งความเคลื่อนไหว ถ้าไม่ใช่เพราะหน้าอกของเขายังคงขยับอยู่ทุกคนก็คงคิดว่าเขาตายไปแล้ว

ไบร์ทนอนนิ่งอยู่บนพื้นอันเย็นเฉียบด้วยร่างกายอันร้อนผ่าวราวกับกองเพลิง

หัวใจของเขากำลังเต้นอย่างรุนแรงสูบฉีดเลือดไปทั่วร่างกายอย่างต่อเนื่อง

เห็นได้ชัดว่านี้เป็นช่วงเวลาที่น่ากลัวที่สุด แต่จิตใจของเขามันกลับสงบอย่างน่าประหลาด

แน่นอนว่าเขาไม่ได้ป่วยหรือไม่สบายและเวกาพั้งค์ก็ไม่ได้ทำการทดลองอันโหดร้ายอะไรกับเขา ผู้ชายคนนั้นเพียงแค่เก็บตัวอย่างเลือดและเนื้อเยื่อผิวหนังกับเส้นผมไว้เท่านั้น ดูเหมือนอีกฝ่ายจะสนใจแค่สายเลือดของเขาเท่านั้น

แน่นอนว่าสถานการณ์ที่เกิดขึ้นเขาในตอนนี้เป็นเพียงแค่ฉากปลอมๆ

เขาอดทนมาสามเดือนเพื่อช่วงเวลานี้

วิธีนี้ค่อนข้างล้าสมัยและดูไม่ฉลาดเอาซะเลยแต่มันก็น่าจะพอมีประโยชน์อยู่บ้าง

เพราะมันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะปล่อยให้ทหารเรือผ่อนปรนจนถึงจุดที่พวกเขาไม่คิดที่จะป้องกันตัว เพราะงั้นขอแค่พวกเขาไม่ตื่นตัวเหมือนตอนแรกที่เจอเขาก็พอแล้ว

แม้การกระทำนี้จะลดระดับความยากจาก 100 เป็น 99 เท่านั้นมันก็คุ้มค่าที่จะลอง

“เอี๊ยดดด”

เสียงประตูเหล็กเปิดออกดังเข้ามาในหูของไบร์ท

การที่พวกเขามากันเร็วขนาดนี้หมายความว่าพวกเขาไม่น่าจะหาหมอมาได้ทัน ซึ่งนี้ถือเป็นข่าวดีสำหรับไบร์ทช่วงเวลาที่เขารอคอยมาถึงแล้ว

อารมณ์ของไบร์ทในตอนนี้เต็มไปด้วยความประหม่าและตื่นเต้นมันทำให้ร่างกายของเขาหลั่งสารอะดรีนาลีนออกมา แต่ถึงอย่างงั้นไบร์ทก็ยังคงสงบจิตสงบใจเอาไว้

“ตึก ตึก ตึก…”

เสียงฝีเท้าดังขึ้น

หนึ่ง สอง สาม—

‘มากันเจ็ดคนงั้นหรอ?’

สี่คนหยุดอยู่ที่หน้าประตู ส่วนอีกสามคนที่เหลือเดินมาที่ร่างของไบร์ท

“ปัง!”

ไบร์ทรู้สึกได้ว่าแขนของเขากำลังถูกแตะเข้าอย่างแรง

มันก็ค่อนข้างเจ็บนิดหน่อย

หลังจากนั้นผมของเขาก็ถกกระชากขึ้นมาอย่างรุนแรง ยกหัวของเขาขึ้นและเปิดตาขวาของเขาออก

ไบร์ทพยายามผ่อนคลายเพื่อไม่ให้ดวงตาของเขาสั่นไหว เนื่องจากไม่มีหมอเขาจึงไม่ได้รู้สึกกังวล

"ตาของมนุษย์เงือกนั้นเป็นไงบ้าง? ปกติหรือเปล่า?"

เสียงของใครบางคนดังขึ้นมาด้วยความเร่งรีบ

"ไม่ทราบครับ,แต่จากที่ดูแล้วก็ไม่มีปัญหาอะไรนะครับกัปตัน(นาวาเอก) ดูเหมือนเขาน่าจะหมดสติไปแล้วจริงๆ"

ทหารเรือนายหนึ่งตอบกลับ

‘นาวาเอกแค่คนเดียวงั้นหรอ?’

ดูเหมือนว่าความพยายามตลอดสามเดือนที่ผ่านมาจะไม่เสียเปล่า

“ทั้งที่แกสร้างปัญหาให้คนอื่นเขายังมีหน้ามานอนหลับสบายใจอีกงั้นหรอ? ไอ้มนุษย์เงือกเวร! ปล่อยให้มันตายๆ ไปซะฉันจะได้ไม่ต้องได้กลิ่นคาวปลาอีก”

เสียงของทหารเรือนายหนึ่งดังขึ้นมาด้วยความหงุดหงิด

“อย่าพูดอะไรไร้สาระ,หมอนี้เป็นตัวทดลองที่สำคัญของดอกเตอร์ต่อให้มันอยากตายมันก็ไม่มีสิทธิ์ตาย เพราะงั้นรีบพาตัวมันไปส่งหมอดีกว่า”

เสียงตำหนิของกัปตันดังสวนขึ้นมา

“ไอ้มนุษย์เงือกเหม็นสาบหวังว่าฉันจะไม่ติดโรคอะไรจากแกนะ”

“ฉันบอกให้นายเตรียมถุงมือมาไม่หรือไง?”

ไบร์ทได้ยินบทสนทนาของพวกเขาอย่างชัดเจน หลังจากนั้นร่างของเขาก็ถกยกขึ้นมาและโยนลงไปบนเปลอย่างไม่ใยดี

“ตัวหนักชะมัดยาก! ขอคนสองคนมาช่วยยกหน่อย”

ทหารเรือ 2 นายจาก 4 นายที่เฝ้าประตูอยู่ได้เดินเข้ามาและช่วยกันยก ไบร์ทสัมผัสได้ว่าร่างของเขากำลังถูกยกลอยขึ้นมา

ทันใดนั้นพวกเขาก็เริ่มเคลื่อนตัวออกจากห้องขัง

ไบร์ทเองก็กำลังใช้ความคิดของเขาอย่างใจเย็น

เมื่อพวกเขาออกมาจากห้องขังก็ปรากฏร่างของทหารเรือหลายนายที่รอนำทางอยู่อยู่ข้างนอก

‘สี่คน?’

‘หมายความว่าตอนนี้พวกเขามีกันอยู่ทั้งหมด 11 คนสินะ? ทีมลาดตระเวนงั้นหรอ?’

‘มีเสียงเหล็กกระทบกันอยู่แว่วๆ พวกเขาน่าจะถืออาวุธอยู่ในมือ แน่ล่ะพวกเขาจะลดความระมัดระวังลงได้ยังไง’

แต่แค่นี้ก็มากพอแล้วสำหรับเขาขอแค่พวกเขากำลังหลักของกองกำลังวิทยาศาสตร์ไม่เข้ามาก็ถือว่าดีมากแล้ว

ในขณะที่เหล่าทหารเรือกำลังพดคุยกันไบร์ทก็รวบรวมสมาธิทั้งหมดที่มี

‘เลี้ยวซ้าย จากนั้นเลี้ยวขวา ตรงไป และเลี้ยวขวาอีกครั้ง’

‘ในที่สุดก็มาถึงแล้วสินะ’

โรงอาบน้ำของฐานทดลองเป็นหนึ่งในไม่กี่สถานที่ที่ไม่มีหอยทากสื่อสารติดตั้งไว้เพื่อความเป็นส่วนตัวของทุกคน

ต้องขอบคุณความทรงจำเกี่ยวกับการถูกนำตัวไปที่หน่วยแพทย์เพื่อตรวจสอบร่างกาย

ตอนนี้ก็ยืนยันได้แล้วว่าอีกฝ่ายมีจำนวน 11 คนสี่คนนางอยู่ข้างหน้าและอีกสองคนที่อยู่ข้างหลังเองก็น่าจะมีอาวุธติดมือ ส่วนสี่คนที่แบกเปลอยู่ในตอนนี้ก็คงมือเปล่าไม่มีอะไร

ดังนั้นคนที่น่ากังวลที่สุดคือนาวาเอกที่เดินอยู่ข้างๆ ตัวเขา

ตามการสังเกตก่อนหน้านี้ของเขาหัวหน้าหน่วยลาดตระเวนแต่ละหน่วยจะพกหอยทากสื่อสารติดตัวเสมอ ซึ่งพวกเขาสามารถติดต่อกับฐานทัพเรือได้ในทันทีเพียงแค่ต่อสาย

"แค่ก! แค่ก! แค่ก!"

ทันใดนั้นไบร์ทก็ลืมตาขึ้นมาร่างกายของเขาสั่นเทาและเริ่มไอออกมาอย่างรุนแรง หัวของเขาเริ่มกระตุกอย่างไม่อาจควบคุม

เมื่อเห็นอาการของเขาทหารเรือทั้งสี่นายที่แบกเปลอยู่ก็พากันตกใจไปด้วย

"เกิดอะไรขึ้น?!"

นาวาเอกขมวดคิ้วเดินเข้ามาหาด้วยสีหน้าจริงจัง

"เฮ้! มนุษย์เงือกแกเป็นอะไร?"

"ฮืม?"

นาวาเอกอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ เพราะจู่ๆ ท่าทีที่ดูดุร้ายของไบร์ทก็สงบลงอย่างกะทันหัน

“อึก!”

สีหน้าของนาวาเอกเริ่มเปลี่ยนไปอย่างไม่ทันตั้งตัว แต่ถึงอย่างงั้นเขาก็ไม่ได้ส่งเสียงอะไรออกมาเพราะมือซ้ายของไบร์ทกำลังบีบคอของเขาเอาไว้แน่น

"คาราเต้มนุษย์เงือก - ฉลามคลั่ง!"

กล้ามเนื้อบนมือซ้ายของไบร์ทบวมขึ้นอย่างกะทันหัน นิ้วของเขาในตอนนี้ราวกับเหล็กี่กำลังจมลงไปในคอของนาวาเอกกองทัพเรือ

ในช่วงเวลากว่าสิบปีบนเขตมนุษย์เงือกและสามปีในกลุ่มโจรสลัดพระอาทิตย์ นอกเหนือจากการฝึกฝนร่างกายแล้วไบร์ทก็ไม่เคยละทิ้งการฝึกฝนทักษะการต่อสู้เลย

“แครกก!”

นาวาเอกกองทัพเรือไม่สามารถส่งเสียงได้เพราะคอของเขาถูกบีบ กล้ามเนื้อและกระดูกของเขาเริ่มบิดเบี้ยวจนเกิดเสียงแตกหักที่น่าขนลุก

"กัปตัน!!"

ทหารเรือที่กำลังแบกเปลอยู่ร้องตะโกนออกมาด้วยความตกใจ

ในขณะที่กำลังตกใจทหารเรือทั้งหกนายที่อยู่ข้างหน้าและข้างหลังก็จำหน้าที่ของตัวเองได้ พวกเขาได้ยกปืนในมือขึ้นมาด้วยความร้อนรน

ด้วยรูปร่างที่สูงใหญ่ของไบร์ทและระยะของพวกเขาในตอนนี้ไบร์ทไม่มีทางหลบกระสุนปืนได้แน่ และไม่ว่าเขาจะมีร่างกายที่แข็งแกร่งแค่ไหนมันก็ยังไม่สามารถต้านทานกระสุนปืนได้อยู่ดี

ดังนั้นเขาจึงกระโดดลงจากเปลยกแขนซ้ายและร่างของนาวาเอกขึ้น หลังจากนั้นก็กระแทกมันเข้าใส่ทหารเรือทั้งสี่นายที่อยู่ข้างหน้าพวกเขาต่างล้มกลิ้งราวกับกำลังเล่นโบว์ลิ่ง

เดิมทีภายใต้การพันธนาการของกุญแจมือและโซ่ตรวนที่เท้า ไบร์ทไม่มีทางแสดงความแข็งแกร่งระดับนี้ออกมาได้เลย

แต่ในตอนนั้นเองเขาก็ได้กระโดดขึ้นมาพร้อมกับกุญแจมือและโซ่ตรวนที่ขาดออก

ทหารเรือคนหนึ่งซึ่งแบกเปลอยู่ได้ล้มลงไปบนพื้นเพราะการเคลื่อนไหวของไบร์ท เขามองฉากที่เกิดขึ้นตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ

กุญแจมือและโซ่ตรวนนั้นมันถกทำมาจากโลหะผสมพิเศษ แม้แต่คนยักษ์ก็แทบจะหลุดออกมาจากมันไม่ได้!

ไบร์ทที่เป็นอิสระก็เผยยิ้มออกมา

หลังจากพยายามวันแล้ววันเล่าในที่สุดวันนี้ก็มาถึง!

อย่าได้ประมาทฟันฉลาม!

ทุกคืนที่แสงไฟดับเขขาจะนอนขดตัวอยู่เงียบๆ โดยที่มีส่งเสียงรบกวนคนอื่น เขาใช้เวลาสามเดือนในการใช้ฟันฉลามของเขาเพื่อหลุดพ้นจากพันธนาการเขาต้องเสียฟันไปมากกว่า 107 ชุด

ทันใดนั้นหยดน้ำก็ไหลหยดออกมาจากมือของไบร์ทหลังจากนั้นเขาก็ซัดมันออกไป

"กระสุนน้ำ!" (อุจิมิซึ)

เพียงพริบตาทหารเรือสองนายที่อยู่ข้างหลังก็ถูกซัดกระเด็นในทันที บนร่างของเขาปรากฏรูเล็กๆ ปรากฏขึ้นมาตรงอกราวกับพวกเขาถูกยิงด้วยกระสุนปืน

ไบร์ทกลับลงมาพื้นก่อนจะดีดตัวออกข้างหน้าอย่างรุนแรง

ทหารเรือทั้งสี่นายที่ถูกร่างของนาวาเอกกระแทกจนล้มกลิ้งยังไม่ทันจะตั้งตัวได้ หมัดขนาดใหญ่ก็ของไบร์ทพุ่งตรงเข้ามาหาพวกเขาซะแล้ว

“ปัง! ปัง! ปัง!...”

หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จไบร์ทก็หันกลับมาและพบกับทหารเรือทั้งสี่ที่แบกเปลกำลังหยิบปืนของพวกเขาออกมา พวกเขาคงจะกลัวมากเพราะมือของพวกเขาสั่นซะจนโหลดกระสุนพลาด

ในที่สุดฉันก็ไม่ต้องก้มหัวให้พวกมันเหมือนอย่างที่เคยเป็น

"คาราเต้มนุษย์เงือก:วิชาลับ-หมัดกระสุนผ่ากระเบื้อง!" (เกียวจินคาราเต้:โอกิ-บุไรกัน)

อ่านก่อนใครได้ที่เพจ The Soul Purchasing Pirate แปลไทย

วันพีช : ระบบครอบครองวิญญาณในโลกโจรสลัด(จบแล้ว)