เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่1:มนุษย์เงือกไบร์ท (ฟรี)

บทที่1:มนุษย์เงือกไบร์ท (ฟรี)

บทที่1:มนุษย์เงือกไบร์ท (ฟรี)


T.G.M: บทที่ 1 มนุษย์เงือกไบร์ท

ในครึ่งหลังของแกรนด์ไลน์บนท้องทะเลที่เรียกว่านิวเวิลด์มีเกาะแห่งหนึ่งที่ชื่อ ‘พังค์ฮาซาร์ด’

เกาะแห่งนี้เป็นเกาะที่ไม่มีคนอยู่อาศัยและถูกล้อมรอบไปด้วยภูเขาเต็มไปด้วยป่าไม้ที่เขียวขจี แต่น่าแปลกที่มันถูกทิ้งร้างแม้แต่โจรสลัดก็ยังไม่คิดที่จะขึ้นไปบนเกาะแห่งนี้เนื่องจากมันอยู่ใกล้กับฐานของกองทัพเรือ

แต่แท้จริงแล้วเกาะแห่งนี้ไม่ใช่เกาะธรรมดาทั่วไปเหมือนที่ผู้คนเข้าใจ

ใต้ดินบนเกาะแห่งนี้นั้นมีฐานทดลองขนาดใหญ่ตั้งอยู่ ซึ่งมันคือกลุ่มวิทยาศาสตร์พิเศษของกองทัพเรือที่เต็มไปด้วยเทคโนโลยีล้ำสมัยมากมายที่โลกภายนอกไม่เคยรับรู้

ลึกเข้าไปในฐานทดลองในห้องที่ทำมาจากเหล็ก ปรากฏร่างของชายคนหนึ่งกำลังออกกำลังกายด้วยท่าสควอชโดยมีเหงื่อไหลออกมาท่วมตัวราวกับตากฝน

ชายคนนี้มีชื่อว่าไบร์ทและเขาก็ดูเด็กมาก ซึ่งมันก็เป็นเรื่องปกติเพราะเขาพึ่งอายุ 16 เท่านั้นแต่เขากลับมีร่างกายที่สูงใหญ่และแข็งแรงโดยมีส่วนสูงมากกว่าสามเมตร กล้ามเนื้อของเขาไม่ได้ใหญ่โตเหมือนนักเพาะกาย

ผิวของเขาอาจดูขาวเกินไปหน่อยมันจึงทำให้รูปร่างที่แข็งแกร่งของเขาดูบางกว่าปกติ

ดูเหมือนว่าเขาจะออกกำลังกายมานานมากแล้ว ดูได้จากเสื้อผ้าที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อแต่ถึงอย่างงั้นเขาก็ยังคงทำท่าสควอชอย่างต่อเนื่องราวกับเครื่องจักร

เหตุผลที่เขาฝึกฝนตัวเองแบบนี้ก็เป็นเพราะกุญแจมือและโซ่ตรวนที่อยู่ตรงเท้า มันจึงทำให้เขาทำได้แค่ออกกำลังกายง่ายๆ เท่านั้น

แน่นอนว่าไบร์ทไม่ได้อยู่ที่ฐานทดลองแห่งนี้ในฐานะนักวิจัย ตรงกันข้ามกันเลยเขาถูกนำตัวมาที่นี้ในฐานะตัวทดลอง

" ฮู่ววว"

ในที่สุดร่างกายของไบร์ทก็มาถึงขีดจำกัด เขาล้มฟุบลงไปบนพื้นและหอบหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยล้าใช้เวลาสักพักกว่าลมหายใจของเขาจะสงบลง

“สงสัยจังว่าอารองกับคนอื่นๆ จะเป็นยังไงกันบ้าง? พวกเขาไม่น่าจะรู้สึกดีเท่าไหร่เพราะพวกเขากำลังจะเข้าไปอยู่ในอิมเพลดาวน์”

เขาหันไปนั่งพิงกำแพงอย่างระมัดระวังและบ่นพึมพำกับตัวเอง

ส่วนสาเหตุที่เขาต้องนั่งอย่างระมัดระวังก็เป็นเพราะครีบบนหลังอันแหลมคมที่ทะลุเสื้อออกมา มันทำให้เขาไม่สามารถนั่งพิงกำแพงอย่างสบายได้

หากสังเกตดีๆ ก็จะเห็นรอยเหงือกทั้งสามบนคอของเขา รวมไปถึงฟันที่แหลมคมและพังผืดที่อยู่ระหว่างนิ้วบนมือ

“แต่จะว่าไปฉันมีเวลามาเป็นห่วงคนอื่นด้วยงั้นหรอ? สภาพฉันตอนนี้ดูแลตัวเองยังไม่ได้ด้วยซ้ำ”

ไบร์ทบ่นออกมาด้วยเสียงที่แผ่วเบา

‘ฉันคงจะเป็นนักเดินทางข้ามมิติที่น่าสมเพชที่สุดแล้วสินะ?’

คำพูดที่เขาเพิ่งพูดไปเป็นสิ่งที่พึ่งปรากฏขึ้นมาในหัวเขาเมื่อไม่นานมานี้ ปรากฏว่าตัวเขานั่นคือนักเดินทางข้ามมิติจากโลกซึ่งแตกต่างจากโลกที่เต็มไปด้วยท้องทะเลแห่งนี้โดยสิ้นเชิง

ที่สำคัญโลกที่เขาอยู่ในตอนนี้คือการ์ตูนที่เขาติดตามเมื่อชีวิตที่แล้ว

การเดินทางข้ามมิติมีอยู่จริงและเขาก็ได้เดินทางมายังโลกในการ์ตูน

เรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดสำหรับเขามันน่าเหลือเชื่อมาก

ในชีวิตนี้ไบร์ทเติบโตขึ้นบนเกาะที่เป็นทางเชื่อมระหว่างครึ่งแรกและครึ่งหลังของแกรนด์ไลน์ ซึ่งมันก็คือเกาะมนุษย์เงือกที่อยู่ลึกลงไปในใต้ท้องทะเล 10,000 เมตรอันเป็นที่อยู่อาศัยของเผ่าพันธุ์มนุษย์เงือก

ตัวของไบร์ทนั้นใช้ชีวิตในช่วง 13 ปีแรกอยู่ในเขตมนุษย์เงือกของเกาะมนุษย์เงือก

แม้ไบร์ทจะเป็นมนุษย์เงือกแต่ก็ไม่ใช่ทั้งหมด จากรูปลักษณ์ของเขาจะเห็นว่าเขามีความใกล้เคียงมนุษย์มากกว่ามนุษย์เงือกเพราะเขาเป็นลูกครึ่งมนุษย์เงือก

พ่อหรือแม่ของเขาสักคนน่าจะเป็นมนุษย์เงือก ซึ่งทำให้ให้เขามีสายเลือดของมนุษย์เงือกไหลเวียนอยู่ในตัวส่วนพ่อหรือแม่ของเขาอีกคนก็ได้มอบสายเลือดของมนุษย์ให้กับเขา ที่เขาบอกไม่ได้ว่าได้สายเลือดเหล่านี้มาจากใครเพราะเขาไม่เคยเจอพวกเขาเลย

แต่มันไม่ใช่สาระสำคัญอะไรเพราะมันไม่ได้เปลี่ยนความจริงที่ว่าเขาถูกทิ้งไว้ในเขตมนุษย์เงือก

สถานที่แห่งนั้นเป็นสถานที่ที่วุ่นวายที่สุดบนเกาะมนุษย์เงือก เดิมทีมันเคยเป็นสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าแต่ต่อมามันก็ได้กลายเป็นสถานที่รวมตัวของกลุ่มตัวปัญหา

ไบร์ทเองก็ต้องเผชิญกับความยากลำบากในสถานที่แห่งนี้เพราะความแตกต่างที่เขามี

โชคดีที่ลูกพี่ใหญ่ของเขตมนุษย์เงือกอย่างลูกพี่ไทเกอร์ไม่อยากเห็นเด็กที่มีสายเลือดของมนุษย์เงือกต้องมาตายต่อหน้าต่อตาไบร์ทจึงยังมีชีวิตรอดอยู่มาถึงทุกวันนี้

ไบร์ทใช้ชีวิตวัยเด็กอย่างมั่นคงและค่อยๆ ได้รับการยอมรับจากมนุษย์เงือกด้วยกันจากความได้เปรียบทางกายภาพของเขา

ตั้งแต่สมัยเด็กๆ เขามักจะติดตามลูกพี่ของเขาอยู่เสมอ ได้แก่ ลูกพี่ไทเกอร์ ลูกพี่จินเบ และลูกพี่อารอง แน่นอนว่าคนที่เขาชื่นชมมากที่สุดก็คือลูกพี่ไทเกอร์

เมื่อสามปีก่อน,ลูกพี่ไทเกอร์ได้สร้างความวุ่นวายครั้งใหญ่ขึ้นบนดินแดนศักดิ์สิทธิ์แมรีจัวร์และเดินทางกลับมายังเกาะมนุษย์เงือกเพื่อก่อตั้งกลุ่มโจรสลัดพระอาทิตย์ ไบร์ทในตอนนั้นมีอายุเพียง 13 ปีเท่านั้นแต่เขาได้เลือกที่จะเข้าร่วมกลุ่มโจรสลัดพระอาทิตย์อย่างไม่ลังเลและกลายเป็นน้องเล็กสุดบนเรือ

หลังจากแล่นเรือบนท้องทะเลอย่างอิสระมาสามปีฝันร้ายของพวกเขาก็มาถึง..

ลูกพี่ไทเกอร์เพียงแค่ต้องการส่งเด็กคนหนึ่งกลับบ้านเกิด แต่สุดท้ายเขาก็ถูกมนุษย์บนเกาะแทงข้างหลังและถูกกองทัพเรือซุ่มโจมตีจนตายตกไปในที่สุด

ไบร์ทที่รู้ข่าวก็โกรธมากและเลือกตามอารองไปล้างแค้นพวกมนุษย์บนเกาะ แต่ในตอนนั้นเองพวกเขาก็ได้เผชิญหน้ากับชายคนหนึ่ง..

ชายผู้ที่จะถูกเรียกว่า 'คิซารุ' ในอนาคตอันใกล้

เมื่อนึกย้อนกลับไปถึงแสงที่ส่องสว่างอยู่ตรงหน้าเขาในวันนั้น ไบร์ทก็ยังอดไม่ได้จะรู้สึกหวาดกลัว

ผู้ชายคนนั้นมันเป็นสัตว์ประหลาดอย่างแท้จริง!

ในช่วงเวลาเป็นตายนั้นเองที่ทำให้ความทรงจำของชาติก่อนถูกปลดผนึกออกมา มันทำให้ไบร์ทเข้าใจทุกอย่างรวมถึงอนาคตที่กำลังจะเกิดขึ้น

แต่มันไม่มีความหมายเพราะลูกพี่ไทเกอร์ได้จากไปแล้ว

กลุ่มโจรสลัดพระอาทิตย์ทั้งหมดถูกจับตัวส่งไปยังอิมเพลดาวน์

อย่างไรก็ตามหลังจากที่ไบร์ทได้รับความทรงจำกลับมาเขาก็ไม่ได้กังวลเรื่องนั้นอีกต่อไป

เพราะเขารู้ดีว่าภายในหนึ่งปีจินเบจะตอบรับคำเชิญของรัฐบาลโลกและกลายเป็นเจ็ดเทพโจรสลัด โดยแลกเปลี่ยนกับการปล่อยตัวสมาชิกกลุ่มโจรสลัดพระอาทิตย์ทั้งหมด

อิมเพลดาวน์ไม่ใช่สถานที่ที่ดีแต่ถ้าแค่ปีเดียวเขามั่นใจว่าเขาเอาตัวรอดได้

แต่พอมาถึงอิมเพลดาวน์สิ่งที่เขาไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ลูกเรือทุกคนถูกพาตัวลงจากเรือไปยังอิมเพลดาวน์ยกเว้นไบร์ท

“พอดีมีคนสนใจสายเลือดในตัวนาย”

คิซารุกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มหลังจากนั้นไบร์ทก็ถูกพาตัวมาที่นี่

ไบร์ทไม่คิดเลยว่าพลังที่เขาพึ่งพามาตลอดจะกลายเป็นสิ่งที่สร้างความยากลำบากให้กับเขาแบบนี้

แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าสายเลือดของเขามันก็ค่อนข้างพิเศษจริงๆ

ไบร์ทเป็นมนุษย์เงือกสายพันธุ์ฉลามดึกดำบรรพ์ ‘เม็กกาโลดอน’

ในโลกนี้เม็กกาโลดอนถือเป็นปลาดึกดำบรรพ์ที่หายสาบสูญไปจากท้องทะเลเมื่อนานมาแล้ว แต่สิ่งที่แตกต่างจากชาติก่อนก็คือเม็กกาโลดอนในโลกนี้มีขนาดลำตัวที่ใหญ่มากกว่าหนึ่งกิโลเมตร มันคือทรราชในหมู่จ้าวทะเลที่ปกครองท้องทะเลในสมัยโบราณกาล

แม้ว่าเม็กกาโลดอนจะหายสาบสูญไปแล้ว แต่สายเลือดของเผ่ามนุษย์เงือกนั้นสืบทอดมาจากสัตว์น้ำทุกชนิด

ต่อให้เด็กคนนั้นจะเกิดจากมนุษย์เงือกสายพันธุ์เดียวกันมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกที่เขาจะมีสายเลือดที่แตกต่างจากพ่อแม่ เพราะสายเลือดที่ซ่อนลึกอยู่ในตัวอาจตื่นขึ้นมาอีกครั้ง

ไบร์ทโชคดีที่ได้รับสายเลือดของเม็กกาโลดอน เพราะสายเลือดของเม็กกาโลดอนไม่ได้ปรากฏขึ้นมาในหมู่มนุษย์เงือกมานานมากแล้ว

ในฐานะลูกครึ่งมนุษย์เงือกการที่เขาสมารถตั้งหลักในเขตมนุษย์เงือกได้ สายเลือดของเขามีส่วนช่วยเป็นอย่างมาก

อย่างที่รู้กันมนุษย์เงือกมีความหลากหลายทางสายเลือดมาก และสายเลือดเม็กกาโลดอนก็เป็นสายเลือดระดับท็อปในบรรดาสายเลือดทั้งหมดของมนุษย์เงือก

ความแข็งแกร่งโดยเฉลี่ยของมนุษย์เงือกนั้นมากกว่ามนุษย์ถึงสิบเท่า ส่วนตัวไบร์ทนั้นมีความแข็งแกร่งมากกว่ามนุษย์เงือกด้วยกันสิบเท่า หลังจากที่ฝึกฝนตัวเองมาหลายปีเขาในตอนนี้ก็ไม่ต่างอะไรจากยอดมนุษย์ในหนังซูเปอร์ฮีโร่

ด้วยพลังนี้เองที่ทำให้เขาสามารถตั้งหลักได้อย่างมั่นคงในกลุ่มโจรสลัดพระอาทิตย์ แต่ก็เป็นเพราะพลังนี้เหมือนกันที่ทำให้เขากลายเป็นที่สนใจของชายที่ชื่อว่า ‘เวก้าพังค์’

นับตั้งแต่วันแรกที่ไบร์ทถูกพาตัวมาที่นี่ตอนนี้เวลาก็ผ่านมาสามเดือนแล้ว

ในช่วงสามเดือนที่ผ่านมา,ไบร์ทใจเย็นมากเขากินอาหารทุกมื้อที่กองทัพเรือจัดหาให้ ฝึกฝนตัวเองอยู่เงียบๆ เขาไม่สร้างความวุ่นวายและยินดีให้ความร่วมมือในการวิจัยของอีกฝ่ายอย่างเต็มที่

มันจึงทำให้ทัศนคติของกองทัพเรือที่มีต่อเขาค่อยๆ ผ่อนคลายลง

" ใกล้ได้เวลาแล้วสินะ?"

ไบร์ทกำลังวางแผนที่จะทำอะไรบางอย่าง เขาไม่ต้องการใช้ชีวิตอยู่ในฐานวิจัยแห่งนี้ไปทั้งชีวิต

เขาไปอาบน้ำในห้องน้ำที่มาพร้อมกับห้องขังแล้วนอนลงบนเตียงอย่างทุกวัน

เวลาไหลผ่านไปอย่างช้าๆ

" มื้อเย็นวันนี้มาแล้วมนุษย์เงือก"

ทหารเรือคนหนึ่งได้เปิดช่องส่งอาหารและยื่นถาดอาหารเข้ามาในห้องขังแล้วจากไป

ไบร์ทลุกขึ้นมาและเพราะโซ่ตรวนบนเท้าทำให้เขาไม่สามารถก้าวได้อย่างสะดวก หลังจากเดินไปที่ประตูและหยิบถาดอาหารขึ้นมาไบร์ทก็นั่งลงบนเตียงและเริ่มลงมือกินมื้อเย็นของเขา

มื้อเย็นของเขาวันนี้ประกอบไปด้วยขนมปังสามชิ้น,เนื้อย่างชิ้นใหญ่สามชิ้น,สลัดผักหนึ่งชาม,ซุปหนึ่งถ้วย,และน้ำขวดใหญ่ขวดหนึ่ง

มื้ออาหารของเขามีทั้งคุณค่าทางอาหารและแคลอรี่ที่เพียงพอ

ไปเล่าให้ใครฟังเขาจะเชื่อว่านี้คืออาหารนักโทษ

ไม่มีร่องรอยของการเลือกปฏิบัติระหว่างมนุษย์กับมนุษย์เงือกแม้แต่น้อย

แต่ไบร์ทรู้ดีว่าเหตุผลที่เขาได้รับการดูแลที่ดีขนาดนี้มันเป็นเพราะอะไร

เขาในตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับหนูที่ถูกเลี้ยงไว้ใช้ในการทดลอง

ถึงอย่างงั้นไบร์ทก็ไม่ได้สนใจมากมายอะไร เพราะการดูแลที่เขาได้รับมันก็ไม่ใช่เรื่องแย่จริงไหม?

ยังไงเขาก็ต้องใช้ชีวิตอยู่ที่นี้มีของดีๆ ให้กินก็ดีกว่าไม่มีอะไรเลย

จนถึงตอนนี้ไบร์ทก็ยังกินไม่เสร็จในอดีตแม้ว่าไบร์ทจะเลียจานจนสะอาดก็ไม่สามารถทำให้เขาอิ่มได้ ในตอนนี้ไบร์ทกินช้ามากเมื่อกินไปจนเหลืออาหารแค่ครึ่งเดียวสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปพร้อมคิ้วของเขาที่ขมวดขึ้น

สีหน้าของไบร์ทตอนนี้ดูไม่ดีเอาซะเลย ในที่สุดเขาก็วางถาดอาหารไว้ตรงประตูปิดไฟและทิ้งตัวลงไปบนเตียง

ในตอนนี้เขากำลังนอนพลิกตัวไปมาบนเตียงพร้อมเอามือกุมท้องไว้แน่น

หลังจากนั้นประมาณครึ่งชั่วโมง,ไบร์ทที่นอนไม่หลับก็ลุกขึ้นมาจากเตียงเปิดไฟและเริ่มออกกำลังกายอีกครั้งด้วยการวิดพื้น

เขาออกกำลังกายอยู่ประมาณหนึ่งชั่วโมงจนเหงื่อท่วมไปทั่วตัว

หลังจากนั้นร่างของไบร์ทก็เริ่มสั่นทันใดนั้นเองร่างของเขาก็ทรุดลงไปบนพื้น

สีหน้าของไบร์ทเต็มไปด้วยความบิดเบี้ยว เขานอนขดตัวอยู่บนพื้นเหมือนกุ้งพร้อมมือที่กุมท้องแน่นตัวของเขาเริ่มสั่นอย่างไม่อาจควบคุม

อ่านก่อนใครได้ที่เพจ The Soul Purchasing Pirate แปลไทย

วันพีช : ระบบครอบครองวิญญาณในโลกโจรสลัด(จบแล้ว)

จบบทที่ บทที่1:มนุษย์เงือกไบร์ท (ฟรี)

คัดลอกลิงก์แล้ว