บทที่ 39: ผู้เชี่ยวชาญด้านอาวุธปืน

บทที่ 39: ผู้เชี่ยวชาญด้านอาวุธปืน

หัวหน้าทีมคายไม่ได้บอกหรอกหรือว่าให้พวกเขาหาโอกาสลงมือเอง?

ซูหลุนย่อมไม่เกรงใจอยู่แล้ว ตอนนี้พรรคพวกจากถนนกรีนตกเป็นรองอย่างเห็นได้ชัด หากยังปล่อยให้ศัตรูเป็นฝ่ายเปิดฉากก่อน ก็เท่ากับเป็นการรอความตายดีๆ นี่เอง

ทันทีที่ความคิดนั้นผุดขึ้นมา ในแววตาของเขาก็ฉายประกายเย็นเยียบวูบหนึ่งแล้วหายไป

“หึ...”

ซูหลุนหัวเราะอย่างอำมหิตในใจ แล้วปล่อยปืนลูกซองในมือ

ในชั่วขณะนั้น ราวกับเวลาได้เดินช้าลง ปืนยาวค่อยๆ ร่วงหล่นลงในอากาศอย่างเชื่องช้า

และในตอนนั้นเอง มือทั้งสองข้างของเขาก็เคลื่อนไหวด้วยความเร็วปานสายฟ้าไปจับที่ด้ามปืนพกสองกระบอกที่เอว

ปืนลูกซองยังไม่ทันจะตกถึงพื้น ปืนคู่ก็อยู่ในมือแล้ว

ชักปืน, เล็ง, เหนี่ยวไก!

ท่วงท่าทั้งหมดลื่นไหลราวกับสายน้ำ ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย รวดเร็วจนมองเห็นเพียงเงาของมือที่วาดไหวอยู่ชั่วขณะ

ในขณะที่พวกพรรคไอน้ำกำลังเพลิดเพลินกับบทบาทนายพราน และพวกของคายกำลังจนปัญญาหาทางออกจากสถานการณ์ ทันใดนั้น ทั่วทั้งแฟลตเก่าก็พลันดังก้องไปด้วยเสียงปืนที่ราวกับฟ้าผ่า

“ตู้ม!”

เสียงระเบิดดังขึ้นหนึ่งครั้ง

แต่หากฟังให้ดี ก็จะพบว่าเป็นเสียงปืนสองนัดที่ดังซ้อนกัน

ปืนลูกซองมีระยะยิงและความแม่นยำไม่เพียงพอที่จะสังหารมือปืนสองคนที่เล็งศีรษะของตนเองอยู่บนชั้นบนได้ในนัดเดียว แต่ปืนพกขนาดใหญ่ทำได้!

ความชำนาญการใช้อาวุธคู่ของซูหลุน ทำให้เขาสามารถเล็งเป้าหมายสองเป้าหมายพร้อมกันได้อย่างแม่นยำ ความชำนาญการใช้อาวุธปืนระดับสูง ยิ่งทำให้ความเร็วในการชักปืนของเขารวดเร็วจนน่าเหลือเชื่อ แม้กระทั่งเร็วกว่ามือซุ่มยิงสองคนที่นิ้วแตะอยู่บนไกปืนแล้วเสียอีก

หลังจากเสียงปืนดังขึ้น ศีรษะสองหัวก็ระเบิดออกเป็นชิ้นๆ เลือดสาดกระเซ็น

ในชั่วขณะนั้น เวลาเหมือนจะหยุดนิ่ง

เสียงปืนนี้ดังขึ้นอย่างกะทันหันเกินไป...

จนกระทั่งคนเจ็ดแปดสิบคนในแฟลตเก่าต่างก็ยืนนิ่งงันอยู่กับที่

ไม่มีใครคาดคิดว่า “คนใหม่” คนหนึ่งจะลุกขึ้นมาลงมือสังหารอย่างกะทันหันในสถานการณ์เช่นนี้

และหลังจากที่ซูหลุนเหนี่ยวไกแล้ว การตอบสนองของระบบประสาทก็ถูกยกระดับขึ้นถึงขีดสุด ปืนคู่ในมือของเขายังคงพ่นไฟอยู่ ร่างกายก็อาศัยแรงถีบของกระสุนตอนออกจากลำกล้อง ล้มตัวไปข้างหลัง

ตลอดกระบวนการ บนใบหน้าของเขาประดับด้วยความเยือกเย็นที่ใกล้เคียงกับความเฉยชา

อาศัยจังหวะที่ทุกคนกำลังงุนงง เขาก็ถีบพื้นอย่างแรง แล้วม้วนตัวหนึ่งตลบ หลุดออกจากฝูงชน

และแทบจะในเวลาเดียวกัน คายที่เป็นผู้ตื่นพลังก็มีปฏิกิริยาตอบสนองทันที ในใจเขาร้องลั่น “โอกาสดี!”

เขาไม่รอช้าแม้แต่น้อย กล้ามเนื้อขาของเขาพลันปรากฏเส้นเลือดปูดโปนขึ้นมา ทั้งร่างราวกับสปริงที่ถูกบีบอัดจนสุด “ฟิ้ว” เสียงหนึ่งก็ดีดตัวพุ่งออกไป

การกุมอำนาจในการเปิดฉากต่อสู้ไว้ในมือของฝ่ายตนเอง นี่ก็เป็นความคิดของคายเช่นกัน!

แต่ก่อนหน้านี้ศัตรูส่วนใหญ่จ้องมองอยู่ เขาจึงไม่มีโอกาสที่จะลงมือก่อน

ตอนนี้กระสุนสองนัดของซูหลุน ไม่เพียงแต่ทำลายสถานการณ์ที่ตึงเครียด แต่ยังช่วยแบ่งเบาภาระให้คาย สร้างโอกาสในการโต้กลับ ขอเพียงแค่ให้เขามีพื้นที่ในการเคลื่อนไหว ในเวลาอันสั้น เขาก็จะสามารถระเบิดความเร็วที่น่าทึ่งจนศัตรูหันปากกระบอกปืนตามไม่ทัน ทะลวงออกจากสถานการณ์ที่สิ้นหวังนี้ได้!

พวกคนใหม่ยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ในวินาทีต่อมา สงครามก็ถูกจุดชนวนขึ้นด้วยเสียงปืน

ชั่วขณะหนึ่ง ปืนเกือบร้อยกระบอกของทั้งสองฝ่ายก็ระดมยิงใส่กันอย่างบ้าคลั่ง ราวกับพายุฝนฟ้าคะนองในฤดูร้อน ดังสนั่นหวั่นไหว

ตู้ม, ตู้ม, ตู้ม, ตู้ม...

ประกายไฟส่องสว่างไปทั่วแฟลตเก่า แรงสั่นสะเทือนที่รุนแรงทำให้เศษหินจากอาคารรอบข้างร่วงหล่นลงมาเหมือนเกล็ดหิมะ พื้นและเสารับน้ำหนักภายใต้การระดมยิงที่หนาแน่นของกระสุน ก็ระเบิดออกราวกับเต้าหู้...

คายพุ่งทะยานเข้าไป พลังยิงส่วนใหญ่ก็ถูกดึงดูดไปในทันที

แต่ถึงกระนั้น พรรคพวกจากถนนกรีนที่เผชิญหน้ากับการระดมยิงจากที่สูงของศัตรู ก็ยังคงตกอยู่ในสถานการณ์ที่สิ้นหวังเช่นเดียวกัน นอกจากคนเก๋าไม่กี่คนที่ตอบสนองได้ทันท่วงที ม้วนตัวหลบกระสุน พอจะมีช่องว่างให้ยิงโต้กลับได้บ้าง พวกคนใหม่แทบจะกลายเป็นเป้านิ่งในทันที บนร่างกายระเบิดเป็นรูเลือดรูแล้วรูเล่า ล้มตายคาที่...

ภายใต้การกดดันด้วยกำลังยิงขนาดนี้ แม้แต่ซูหลุนที่อยู่ห่างจากฝูงชนไปหลายเมตรแล้วก็ยังรู้สึกกดดันไม่น้อย

เขายิงนัดแรก ก็ดึงดูดพลังยิงมาไม่น้อย ต่อให้เขาจะตอบสนองได้ว่องไวดุจเสือชีตาห์ ก็ยังถูกห่ากระสุนนี้บีบให้ต้องหลบอย่างทุลักทุเล

เพียงชั่วขณะที่ม้วนตัวนั้น เขาก็รู้สึกได้อย่างชัดเจนถึงลมร้อนของกระสุนหลายนัดที่เฉียดผ่านข้างตัวไป ต่อให้เขาจะตอบสนองได้รวดเร็วขนาดนี้ ก็ยังมีกระสุนลูกปรายบางส่วนยิงโดนร่างกาย

แต่ก็ถือว่ารอดชีวิตมาได้

ซูหลุนหลบอยู่หลังเสาหินที่หนาต้นหนึ่ง หอบหายใจอย่างหนัก

ภายใต้ห่ากระสุน ต่อให้วิชาตัวเบาจะดีแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์ หลังของเขาปรากฏรูเลือดที่เกิดจากลูกเหล็กขึ้นมาเล็กน้อย

อย่างไรก็ตาม ในเมื่อไม่ได้ตายในทันที ความอำมหิตในดวงตาของซูหลุนก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น

เขาถือปืนคู่ ในใจกำลังประเมินการนับถอยหลัง “ห้า, สี่, สาม...”

เป็นอย่างที่คิด ไม่เกินห้าวินาที เสียงปืนก็พลันเงียบลงไปกว่าครึ่ง

เขารู้ว่านี่คือช่วงเวลาที่ปืนหนักต้องเปลี่ยนกระสุนรอบแรก

ดวงตาของซูหลุนพลันคมปลาบขึ้นมา ในใจร้องลั่น “ต้องตอนนี้แหละ!”

เขาไม่ลังเลที่จะพุ่งออกไปอีกครั้ง!

หากเป็นคนธรรมดาทั่วไป ในสถานการณ์เช่นนี้ย่อมต้องคิดถึงการเอาตัวรอด

แต่ซูหลุนกลับรู้ดีว่า ถ้าไม่ฆ่าไอ้พวกพรรคไอน้ำนี่ให้หมด วันนี้เขาก็ไม่มีทางรอดออกจากแฟลตเก่านี้ไปได้!

หัวหน้าทีมคายแม้จะแข็งแกร่ง แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้ตื่นพลังสองคนของศัตรู ก็ไม่มีทางชนะได้เลย

ถ้าหากรอให้คายตาย ชะตากรรมของซูหลุนก็คือความตายเช่นกัน!

ดังนั้น ซูหลุนจึงไม่หวังพึ่งโชคช่วย ต่อให้เป้าหมายหลักของศัตรูในตอนนี้จะไม่ใช่เขา เขาก็ต้องจู่โจมก่อน

ซูหลุนอ้อมออกมาจากหลังเสาหินโดยตรง ดูเหมือนจะแทบไม่ได้เล็ง มือทั้งสองข้างก็สลับกันยิงปืนแล้ว

แต่การยิงที่ดูเหมือนจะยิงมั่วซั่วเช่นนี้ ทุกครั้งที่ปากกระบอกปืนพ่นไฟออกมา บนชั้นบนย่อมต้องมีศัตรูคนหนึ่งถูกยิง ล้มลงกับพื้น

หากมีคนสังเกตอย่างละเอียด ก็จะพบว่าไม่เพียงแต่จะโดนเป้า แต่แทบทั้งหมดล้วนเป็นจุดตาย ทั้งหัวใจ, ศีรษะ...

ในตอนนี้ ซูหลุนที่ถือปืนคู่อยู่บนใบหน้าเต็มไปด้วยความเย็นชา ราวกับยมทูตมาเยือน เก็บเกี่ยวชีวิตของศัตรูอย่างไม่ปรานี

ปืนลูกโม่สองกระบอก กระบอกหนึ่งบรรจุกระสุนหกนัด อีกกระบอกแปดนัด ในเวลาเพียง 2.4 วินาที กระสุนสิบสี่นัดก็เก็บเกี่ยวชีวิตไปสิบสองสิบสามชีวิต!

ฟังเสียงแยกตำแหน่ง, วิเคราะห์วิถีกระสุนเพื่อตัดสินตำแหน่งของศัตรู นี่คือ “ความชำนาญการใช้อาวุธปืนขั้นสูง” ที่น่าทึ่ง มันเป็นความรู้สึกที่น่าพิศวงอย่างยิ่ง ราวกับว่าอาวุธปืนเป็นส่วนหนึ่งของแขน และกระสุนที่ยิงออกไปก็ถูกดึงดูดด้วยเส้นใยที่มองไม่เห็น...

เพียงแค่คิด กระสุนก็ไปถึงแล้ว

ซูหลุนตอนที่พุ่งออกมาเมื่อครู่นี้ จริงๆ แล้วก็ได้ตัดสินตำแหน่งคร่าวๆ ของมือปืนสิบกว่าคนนี้ไว้แล้ว สายตาที่มองไป ก็ล็อกเป้าไว้แล้ว ไม่จำเป็นต้องเสียเวลาเล็งอีกครั้ง การยิงปืนก็ราบรื่นเหมือนการหายใจ

อย่างไรก็ตาม กระสุนก็มีจำกัด

ต่อให้จะแข็งแกร่งแค่ไหน เขาก็มีปืนแค่สองกระบอก

ที่สามารถทำได้สำเร็จ ก็เป็นเพราะคายดึงดูดพลังยิงส่วนใหญ่ไว้ พรรคพวกของสมาคมไอน้ำถูกฆ่าจนไม่ทันตั้งตัว แต่ศัตรูท้ายที่สุดก็เป็นสมาชิกแก๊งอันธพาลที่เลียคมดาบหาเลี้ยงชีพ ที่ไหนจะให้โอกาสเขาเปลี่ยนแม็กกาซีนแล้วยิงอีกครั้ง?

ซูหลุนรู้ดีในจุดนี้ เขามีโอกาสยิงเพียงรอบเดียวเท่านั้น

หลังจากยิงรอบนี้แล้ว เขาก็ไม่ลังเลที่จะม้วนตัวอีกครั้ง ขณะที่เทปลอกกระสุนเปล่าออกจากลูกโม่ เขาก็หลบอยู่หลังเสาหินที่แข็งแรงต้นหนึ่งแล้ว

ที่นี่อยู่ห่างจากทางเข้าถ้ำไม่ถึงสิบเมตร

ในวินาทีต่อมา กระสุนที่สาดกระหน่ำราวกับพายุฝนก็เทลงบนเสาหิน ซูหลุนพยายามขดตัวให้เล็กที่สุดเท่าที่จะทำได้ หลีกเลี่ยงการถูกกระสุน

“ปัง ปัง ปัง ปัง”

เสียงปืนดังจนแก้วหูเจ็บปวด เศษหินและสะเก็ดกระสุนเฉียดผ่านตัวไป

ในตอนนั้นเอง สายตาของซูหลุนก็กลับมาใสกระจ่างอีกครั้ง

พรรคพวกของสมาคมไอน้ำก็ไม่ใช่คนที่ไม่รู้จักของดี เมื่อเห็นฝีมือยิงปืนที่ยอดเยี่ยมที่ซูหลุนแสดงออกมา ก็ต่างตกตะลึงกันถ้วนหน้า

นอกจาก【กอริลลาเหล็ก】ซิสที่ไม่กลัวกระสุนแล้ว ไม่มีใครกล้าโผล่หัวออกมาส่งเดช ต่างก็หดตัวอยู่หลังที่กำบังยิง

น่ากลัวเกินไปแล้ว ยิงนัดเดียวหัวระเบิด ใครๆ ก็รู้สึกว่าหัวตัวเองเจ็บจี๊ดๆ

【ไอ้ผมแดง】คุนทูยิ่งสบถออกมาอย่างเกรี้ยวกราด ดูเหมือนจะกำลังถามไถ่เจ้านั่นที่ให้ข้อมูลผิดพลาด “บัดซบเอ๊ย ในกลุ่มไอ้พวกสมาคมกางเขนนั่นทำไมถึงมี ‘ผู้เชี่ยวชาญด้านอาวุธปืน’ อยู่ด้วย! ไม่ใช่ว่าบอกว่านอกจากคายแล้ว ไม่มีใครที่เป็นภัยคุกคามเลยเหรอ ตอนนี้มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นวะ?!”

“ผู้เชี่ยวชาญด้านอาวุธปืน” เป็นฉายาเฉพาะของมือปืนระดับสูง

ทั้งเมืองชั้นนอก นอกจาก “ปรมาจารย์ด้านอาวุธปืน” ที่มีชื่อเสียงโด่งดังอยู่ไม่กี่คนแล้ว นี่ก็คือเพดานพลังต่อสู้ของมือปืนที่คนธรรมดาสามารถสัมผัสได้แล้ว

มือปืนแบบนี้ในสามแก๊งใหญ่ก็มีนับคนได้ ตอนนี้คนใหม่ที่ไม่เคยได้ยินชื่อ กลับเป็น “ผู้เชี่ยวชาญด้านอาวุธปืน”?

แต่ว่า “ผู้เชี่ยวชาญด้านอาวุธปืน” คนไหนบ้างที่ไม่ใช่มือปืนเก่าที่ถูกฝึกฝนมาหลายสิบปี?

ดูเหมือนจะอายุไม่มาก แล้วคนใหม่คนนั้นฝึกฝีมือยิงปืนแบบนี้มาได้อย่างไร?

ตัวประหลาดรึไง!

คุนทูสบถในใจไม่หยุด

เดิมทีผู้ตื่นพลังสองคนของพรรคไอน้ำร่วมมือกันจัดการคาย แผนการไร้ซึ่งช่องโหว่ ดูเหมือนจะใกล้จะสำเร็จแล้ว แต่กลับไม่คิดว่าจะเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นมา!

มือปืนระดับนี้ ไม่สามารถดูถูกได้เลย มิฉะนั้นสำหรับผู้ตื่นพลังแล้ว ก็เป็นภัยคุกคามที่ร้ายแรงอย่างยิ่ง

ด้วยโอกาสนี้ คายก็ได้พักหายใจเช่นกัน บนใบหน้าของเขาฉายแววยินดี เขาถอยฉากออกมาอย่างรวดเร็ว ก็หลบอยู่หลังเสาหินต้นหนึ่งเช่นกัน และตำแหน่งนั้น ก็พอดีสามารถสบตากับซูหลุนได้

ทั้งสองคนสบตากัน ในแววตาของคายไม่อาจปิดบังความตกตะลึงได้ ก่อนหน้านี้เขาก็รู้ว่าฝีมือยิงปืนของซูหลุนไม่เลว แต่ก็ไม่เคยคิดว่าฝีมือยิงปืนของเขาจะสูงถึงระดับนี้!

ที่แท้ในทีมของตัวเอง กลับซ่อน “ผู้เชี่ยวชาญด้านอาวุธปืน” ไว้คนหนึ่ง?

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาพูดเรื่องนี้

และซูหลุนก็ทำสัญญาณมือให้เขา ชี้ไปยัง “ทางเข้าถ้ำ” ที่อยู่ไม่ไกล

คายเข้าใจในทันที ศัตรูอยู่บนที่สูง พวกเขาอยากจะฝ่าออกไปเป็นไปไม่ได้เลย ต่อให้ฝีมือยิงปืนของซูหลุนจะน่าทึ่ง เขาก็ยากที่จะฆ่าผู้ตื่นพลังสองคนของศัตรูได้

ตอนนี้หนทางรอดเดียวคือการหนีลงไปใต้ถ้ำ บางทีอาจจะสามารถยื้อเวลาจนกว่ากำลังเสริมของสมาคมจะมาถึงได้

แต่ทว่า ศัตรูไม่เปิดโอกาสให้พวกเขาได้พักหายใจนานนัก

กระสุนชั่วคราวไม่สามารถทำลายเสารับน้ำหนักได้ แต่เปลวไฟกลับเผาได้!

ซูหลุนรู้แค่ว่าคุนทูคนนั้นมีความสามารถในการควบคุมเปลวไฟ แต่ก็ไม่เคยเห็นมาก่อน

และในวินาทีต่อมา เขาก็ได้ลิ้มรสวิธีการของผู้ตื่นพลังปลอมๆ คนนี้ทันที!

ชั้นล่างของแฟลตเก่าที่กว้างใหญ่ ทันใดนั้นก็สว่างวาบขึ้นด้วยแสงสีแดงเจิดจ้า

ซูหลุนรับรู้ถึงอันตราย หางตาเหลือบไป ก็เห็นเปลวไฟสายหนึ่งพุ่งออกมาจากปืนพ่นไฟจักรกลที่แขนของคุนทูคนนั้น เปลวไฟสัมผัสกับอากาศ ก็กลายเป็นลูกไฟเล็กๆ ลูกหนึ่ง เพียงพริบตาเดียว ลูกไฟเล็กๆ ก็ขยายใหญ่ขึ้นในพริบตา กลายเป็นลูกไฟขนาดมหึมาที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณสิบเมตร!

นี่ไม่ใช่การเผาไหม้ธรรมดา แต่เป็นเวทมนตร์วงกว้างที่สร้างขึ้นโดยวิชาควบคุมไฟ!

“วิชาเล่นแร่แปรธาตุ·กระสุนเพลิงระเบิด!”

ลูกไฟนั้นยังไม่ทันจะเผามาถึง ซูหลุนก็รู้สึกได้ว่าอากาศราวกับถูกเผาจนแห้ง หายใจก็รู้สึกแสบร้อนเจ็บปวด

“ไม่ดีแล้ว!”

ซูหลุนร้องในใจว่าไม่ดีแล้ว “ไม่มีชุดเกราะแปรธาตุ พลังต่อสู้ก็ยังห่างจากผู้ตื่นพลังอย่างเป็นทางการอยู่หน่อยนะ...”

เมื่อครู่ถูกปืนกดดันจนไม่กล้าโผล่หัวออกมา กลับไม่พบว่าคุนทูคนนั้นเข้ามาใกล้แล้ว

ลูกไฟนี้ หลบไม่พ้นแล้ว

ซูหลุนก็เด็ดขาดอย่างยิ่ง ก่อนที่แสงสีแดงจะสว่างวาบขึ้น ในมือของเขาก็ได้เปลี่ยนเป็นปืนคาบศิลารูปร่างประหลาดกระบอกหนึ่งแล้ว

นั่นคือปืนที่มีชื่อเสียง【ปิศาจสามเศียร】!

ในสถานการณ์เช่นนี้ เขาตั้งใจจะเสี่ยงโดนเผาบาดเจ็บสาหัส ก็ต้องยิงกระสุนแปรธาตุใส่คุนทูคนนั้นสักนัดหนึ่ง มีเพียงความตั้งใจที่จะแลกกันเจ็บ ถึงจะสามารถสร้างโอกาสพลิกสถานการณ์ในสถานการณ์ที่สิ้นหวังนี้ได้

แต่ในขณะที่วิกฤตการณ์กำลังจะมาถึงนี้ ร่างหนึ่งก็พลันไม่สนใจเปลวไฟ พุ่งเข้ามาหาเขาอย่างแรง!

“เอ๊ะ?”

ซูหลุนเห็นว่าเป็นคาย ก็ตระหนักได้ในทันทีว่าเขาจะทำอะไร

ในชั่วขณะที่ครุ่นคิดนั้น เขาก็รู้สึกเหมือนถูกเสือชีตาห์ตัวหนึ่งชนเข้าที่ท้อง ทั้งร่างก็ลอยถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว

เร็วมาก!

แทบจะในเวลาเดียวกัน เปลวไฟที่ถาโถมราวกับคลื่นสึนามิ ก็ซัดเข้าใส่ร่างของคนทั้งสองอย่างแรง

อาศัยแรงกระแทกนี้ แรงลอยถอยหลังของคนทั้งสองก็ยิ่งเร็วขึ้นอีกหลายเท่า หลังจากเสียง “ตู้ม!” ระเบิดขึ้น พวกเขาก็ร่วงลงไปใน “ถ้ำ” ที่ดำมืดนั้นโดยตรง

เมื่อเห็นซูหลุนและคายร่วงลงไปในโพรง คุนทูก็ตะคอกอย่างเกรี้ยวกราด “เจ้านั่นบาดเจ็บแล้ว! ไล่ตามไป ห้ามปล่อยให้รอดไปได้เด็ดขาด!”

เขาที่ไหนจะไม่รู้ว่าการโจมตีครั้งนี้คายต้องบาดเจ็บสาหัสแน่นอน ตอนนี้คือโอกาสที่ดีที่สุดที่จะฆ่าเขา

ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย พรรคพวกของพรรคไอน้ำยี่สิบสามสิบคนก็ไล่ตามเข้าไปในถ้ำอย่างต่อเนื่อง