c.28

ภายใน ฝ่ายทหาร  ขุนพลและนายพลทั้งหลายมักเป็นผู้ที่ออกทะเลเพื่อปฏิบัติภารกิจและต่อกรกับเหล่าโจรสลัด โดยตำแหน่งสูงสุดของสายนี้คือ “พลเรือเอก”

ส่วนใน ฝ่ายพลเรือน  เป็นกลุ่มที่เน้นงานเอกสาร งานสนับสนุน และงานเบื้องหลัง ระบบบังคับบัญชาจะขึ้นตรงกับ กองบัญชาการเสนาธิการ ซึ่งดูแลทุกแผนก เช่น แผนกข่าวกรอง, แผนกค่าหัว, แผนกลอจิสติกส์, ฯลฯ โดยตำแหน่งสูงสุดในสายนี้คือ “เสนาธิการใหญ่”

แม้ว่าเสนาธิการใหญ่จะถือยศเพียง พลเรือโท แต่ในแง่ “อำนาจที่แท้จริง” กลับเทียบเคียงได้กับ พลเรือเอก เลยทีเดียว

ผู้ใดที่เข้าใจระบบราชการในกองทัพเรืออย่างถ่องแท้ ย่อมรู้ดีว่า “ยศ” เป็นเพียงแค่ภาพลวงตา  ส่วนที่สำคัญจริงๆ คือ “อิทธิพล” ที่สามารถชี้เป็นชี้ตายต่อระบบได้ต่างหาก

เพราะฉะนั้น เมื่อ สึรุ ออกคำสั่งเรียกประชุมระดับฉุกเฉินขึ้นมา  แม้แต่ “พลเรือเอก” เองก็ไม่กล้าขัดขืน ไหนเลยพวก “พลเรือโท” และตำแหน่งรองอื่นจะกล้าขาดประชุม

แน่นอน แม้กองทัพเรือจะแบ่งออกเป็นสองสาย แต่ไม่ได้หมายความว่า สายทหารจะเหนือกว่าสายพลเรือน หรือว่าผู้ทำงานในฝ่ายพลเรือนจะต้องจมปลักอยู่กับงานเอกสารไปตลอดชีวิต

ยกตัวอย่างเช่น... หากกำลังพลไม่เพียงพอ และศัตรูแข็งแกร่งเกินต้านทาน  เสนาธิการใหญ่อย่าง “สึรุ” ก็พร้อมจะย่ำเท้าลงสนามรบด้วยตนเอง

แม้แต่ “โดฟลามิงโก้” ที่แสนจะโอหัง  ยังต้องล่าถอยอย่างทุลักทุเลด้วยความตื่นตระหนก

...

“กิอง! กิอง เดินช้าหน่อยสิ เดี๋ยวเท้าจะเจ็บเอานะ!”

“วันนี้ชั้นจองโต๊ะไว้ที่ร้านหรูในหมู่เกาะชาบอนดี้แล้ว... เธอจะไปดินเนอร์ใต้แสงเทียนกับชั้นมั้ย?”

“เวลาเธอโกรธนี่... ดูน่ารักจริงๆ เลยนะ”

“...”

ณ มุมทางเดิน  เงาร่างสองร่างปรากฏตัวขึ้น และเดินสวนกับอากิระโดยไม่ตั้งใจ

เบื้องหน้า คือ โมโมะอุซางิ กิอง ผู้มีท่าทางรำคาญแต่ก็จนใจในเวลาเดียวกัน พยายามผลักไสชายที่ตามตื๊ออยู่ข้างหลัง

ร่างสูงเพรียวของเธอสวมเดรสสั้นสีชมพู เผยเรียวขาอันยาวกระชับสมบูรณ์แบบ รอยสักรูปแมงมุมสีสดลายโค้งสวยโอบรัดลำตัวขับเน้นสัดส่วนอันงดงาม

เรือนผมดำยาวเป็นลอนคลื่นพลิ้วไหวไปตามแรงก้าว ดวงตาเปล่งประกายชวนหลงใหล

ไม่แปลกใจเลยที่ผู้คนต่างขนานนามเธอว่า “เทพีแห่งกองทัพเรือ”

ส่วนผู้ตามหลังมา คือ โทคิคาเกะ ที่ยังมีรอยฟกช้ำบนใบหน้า แต่ก็ยังยิ้มระรื่นป้อยอไม่หยุด

“อากิระ! บังเอิญจริงๆ! นายก็มาประชุมเหมือนกันสินะ?”

กิองเอ่ยขึ้น ดวงตาสดใสฉายแววรื่นรมย์ รอยยิ้มประดับบนใบหน้าแสนงาม ขณะโบกมือทักทาย

“ใช่ ไปด้วยกันมั้ย?” อากิระยิ้มตอบกลับอย่างสุภาพ

ถึงอย่างไร  คนยิ้มก็ยากจะต้านทาน และยิ่งกว่านั้น เขากับกิองก็รู้จักกันมาเนิ่นนาน

เมื่อครั้ง “คอง” ถูกย้ายเข้ามาที่ศูนย์บัญชาการเมื่อไม่กี่ปีก่อน  โมโมะอุซางิ ก็เป็นหนึ่งใน “นาวิกโยธินดาวรุ่ง” ที่โดดเด่นในรุ่นเดียวกับอากิระ

ทั้งสองเคยเป็น “เพื่อนร่วมรุ่น” ในค่ายฝึกของ เซเฟอร์

จากนั้น... ก็รับราชการร่วมกันบนเรือรบของนายพล

ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งผู้บัญชาการของตนเอง ผ่านภารกิจนับไม่ถ้วน

อากิระ... ก้าวหน้าเพราะการวางแผนทางกลยุทธ์จนคว้าชัยในหลายศึกสำคัญ

ส่วนกิอง... คืออัจฉริยะผู้ยึดหนทางแห่งดาบ

ด้วยเชื้อสายจากดินแดนโจรสลัด  กิองมีพรสวรรค์ด้านวิชาดาบและพลังร่างกายโดดเด่นเหนือใคร

เพียงแค่ดาบเล่มเดียวที่พกไว้ข้างเอว... ก็สามารถ “ฟาดฟัน” ขึ้นสู่ตำแหน่ง พลเรือโท ได้อย่างสง่างาม