บทที่ 33 เนื้อเรื่องหลักมีจริงหรือไม่?

บทที่ 33 เนื้อเรื่องหลักมีจริงหรือไม่?

ด้วยความช่วยเหลือเล็กๆน้อยๆของรอยจากในเงามืดแผนของแดร็กคูล่าจึงดำเนินไปอย่างราบรื่น

เมื่อแอนนามาถึงปราสาทของแดร็กคูล่าดวงจันทร์เต็มตัวก็ลอยอยู่เหนือท้องฟ้า เกือบจะทันทีที่แอนนามาถึงเธอก็เห็นพี่ชายของเธอไวเคนกำลังเริ่มกลายร่างเป็นมนุษย์หมาป่า

การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ค่อนข้างทรมานกล้ามเนื้อและกระดูกที่ปูดบวมออกมาจนฉีกผิวหนังของมนุษย์ ไวเคนร่ำร้องคำรามด้วยความเจ็บปวดตลอดช่วงกระบวนการเปลี่ยนแปลงทั้งหมด

แอนนาไม่กล้ามองดูพี่ชายของเธอที่กำลังทุกข์ทรมานอีกต่อไป แต่แดร็กคูล่าจับคางของเธอและบังคับให้แอนนามองดูฉากดังกล่าว

หลังจากการเปลี่ยนแปลงเสร็จสิ้นไวเคนก็กลายเป็นมนุษย์หมาป่าที่ทรงพลังแต่เขาสูญเสียความคิดของตัวเองไปโดยสิ้นเชิง มนุษย์หมาป่าไวเคนถูกล่ามไว้ด้วยโซ่โลหะเส้นหนาและทุกครั้งที่เขาต้องการหลุดพ้นจากเครื่องพันธนาการ อิกอร์ผู้รับใช้ที่ภักดีของแดร็กคูล่าจะเอาส้อมไฟฟ้าด้ามยาวออกมาแล้วใช้มันทิ่มแทงเขาอย่างดุร้ายเพื่อพยายามทำให้สัตว์ร้ายยอมเขาเชื่อฟัง

“เธอเห็นไหมแอนนาถ้าเธอไม่สามารถช่วยเขาได้ทัน เขาจะกลายเป็นสัตว์ร้ายที่เชื่อฟังภายใต้การฝึกของข้าในไม่ช้า!” แดร็กคูล่ากระซิบข้างหูของแอนนา

“เขาจะทำทุกอย่างที่ข้าต้องการไม่ต่างอะไรกับสุนัขเชื่องๆตัวหนึ่ง!”

“ไม่! อย่าทำเช่นนั้นได้โปรด” แอนนาส่ายหัวขอร้องอย่างเจ็บปวด

“แน่นอนว่าเธอสามารถช่วยพี่ชายของเธอได้” แดร็กคูล่ากล่าวด้วยรอยยิ้ม

“ข้ามียาที่สามารถต่อต้านพิษของมนุษย์หมาป่าและมันจะช่วยให้พี่ชายของเธอกลับมาเป็นมนุษย์อีกครั้ง แต่อย่างที่ข้าได้พูดไปแล้วว่าเธอจะสามารถเอายาแก้พิษนี้ออกไปได้หรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับเธอแล้ว!”

"คุณต้องการให้ฉันทำอะไร?" แอนนาถาม

“เพียงแค่เธอลงมือฆ่าตัวตาย!” แดร็กคิวล่ายิ้มขณะที่เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

“สาวน้อยแอนนาตราบใดที่เธอสละชีวิตของตัวเองเธอก็สามารถช่วยพี่ชายของเธอได้ แล้วข้าจะให้ยาแก้พิษกับเขาทันที”

อย่างไรก็ตามแอนนาไม่เชื่อคำที่เขาพูดเลย

“คุณจะรับประกันได้อย่างไร? สิ่งมีชีวิตอย่างแวมไพร์เช่นคุณไม่อาจเชื่อถือได้ ฉันมั่นใจได้อย่างไรว่าคุณจะไม่ฆ่าพี่ชายของฉันหลังจากที่ฉันตาย อย่าลืม! พวกเราสองพี่น้องเป็นลูกหลานคนสุดท้ายของตระกูล วิลลิสและคุณจะไม่มีศัตรูอีกต่อไปหลังจากที่เราตาย!”

"ไม่ ไม่ ถ้าเจ้ากังวลข้าสาบานกับปีศาจได้!” แดร็กคูล่าส่ายหัว

" ได้โปรดเชื่อข้า ข้าจะไม่ได้อะไรเลยจากการฆ่าพวกเธอทั้งคู่ แต่ข้าไม่ได้อยากให้พวกเธอทั้งสองตายทว่าข้าเพียงแค่ต้องการรับวิญญาณของเธอเพียงผู้เดียว สำหรับมีความหวังที่จะมั่นใจว่าทายาทของข้าจะได้เกิดมามีชีวิต สำหรับข้าแล้วนี่เป็นการสาบานที่คุ้มค่า!”

“แดร็กคูล่าคุณทำข้อตกลงกับปีศาจอีกแล้วเหรอ!” แอนนาจ้องไปที่แดร็กคูล่าด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง

“มันน่าแปลกตรงไหนกัน?” แดร็กคูล่าผายมือ

“ในสายตาของผู้คนข้าคือแวมไพร์และปีศาจที่ชั่วร้าย!”

ใบหน้าของแอนนาเต็มไปด้วยความลังเลและสับสน หลังจากนั้นไม่นานเธอก็พูดต่อ

“ฉันไม่เชื่อคุณเว้นแต่…เว้นแต่ว่าคุณจะช่วยให้ไวเคนกลับมาเป็นมนุษย์ได้ก่อน!”

โดยไม่รอให้แดร็กคิวล่าตอบกลับแอนนากล่าวเสริมอย่างรวดเร็ว

“อย่างไรก็ตามเราทั้งคู่อยู่ในมือของคุณ ถ้าคุณต้องการให้ฉันสละชีวิตอย่างน้อยก็ให้ฉันได้เห็นพี่ชายของฉันอีกครั้งก่อนที่ฉันจะตาย!”

ตอนนี้แดร็กคิวล่าเริ่มเกิดความลังเลใจ เขาคิดอยู่พักหนึ่งและรู้สึกว่าแอนนาพูดถูก ไม่ว่าอย่างตอนนี้ทั้งสองก็อยู่ในมือของเขาและเขาก็ไม่จำเป็นต้องกลัวว่าแอนนาจะหนีไปได้ ดังนั้นหลังจากพิจารณาแล้วเขาจึงตกลงตามคำขอของแอนนาและโบกมือให้แวมไพร์สาวคนหนึ่งส่งสัญญาณให้เธอไปรับยาแก้พิษมา

ไม่นานแวมไพร์สาวก็กลับมาพร้อมยาแก้พิษซึ่งเป็นเข็มยาวที่มียาแก้พิษอยู่ข้างใน

“ฉีดเข้าไปในตัวเขา!” แดร็กคูล่าสั่งการ

แวมไพร์สาวยิ้มและเดินไปหาไวเคนที่ถูกล่ามโซ่ไว้พร้อมกับหลอดยา อย่างไรก็ตามก่อนที่เธอจะได้ทำอะไรมากกว่านี้ ทันใดนั้นเงาดำขนาดใหญ่ก็โฉบลงมาจากด้านบนและคว้ามือของแวมไพร์สาวที่ถือเข็มฉีดยาเอาไว้

แดร็กคูล่าสะดุ้ง แต่หลังจากเห็นเงาดำเขาก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

“ท่านปีศาจผู้สูงศักดิ์!”

รอยไม่สนใจคนอื่นๆเขาคว้าเข็มมาถือไว้ในมือและออกแรงขยี้มัน!

“ไม่!” แอนนากรีดร้องออกมา

“ทำไมท่านปีศาจทำไมท่านถึงเช่นนี้อยู่!” แดรกคิวลาถามด้วยความตกใจ

นี่คือสิ่งที่ใช้ล่อลวงให้แอนนาฆ่าตัวตาย หากปราศจากยาแก้พิษแล้วจิตวิญญาณของแอนนาจะเปลี่ยนเป็นจิตวิญญาณชั้นสูงได้อย่างไร?

อย่างไรก็ตามรอยแสยะยิ้ม

“แดร็กคูล่าคุณกลายเป็นคนงี่เง่าเช่นนี้ได้ยังไง? ฉันเฝ้าสังเกตในความมืดมาซักพักและเห็นได้ชัดว่าเธอมีความคิดที่จะพินาศไปพร้อมกับคุณอย่าบอกนะว่าคุณไม่สังเกตุเห็นถึงความตั้งใจของเธอ”

ใช่แล้ว รอยซึ่งบินมาพร้อมกับลูเซียสเข้ามาถึงปราสาทในเวลาเดียวกับแอนนา เขาซ่อนตัวอยู่ในความมืดและเฝ้าดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและรับรู้ได้ทันทีว่าแอนนากำลังตั้งใจที่จะทำอะไร

เขาบอกได้ว่าเนื่องมาจากการบีบบังคับของแดร็กคิวล่าไม่แปลกเลยที่แอนนาจะเกลียดชังแดร็กคูล่าและตั้งใจจะตายไปพร้อมกับเขา แม้ว่าเธอจะไม่เข้าใจว่าทำไมแดร็กคูล่าจึงบังคับให้เธอสละชีวิตเพื่อพี่ชายของเธอ แต่เธอก็รู้ดีว่าเธอไม่สามารถปล่อยให้แดร็กคูล่าประสบความสำเร็จได้

ดังนั้นเธอจึงแสร้งเห็นด้วยและเสแสร้งตั้งใจที่จะให้แดร็กคูล่ารักษาพี่ชายของเธอให้กลับมาเป็นมนุษย์ก่อนที่จะร่วมกับพี่ชายของเธอเพื่อต่อสู้กับแดร็กคูล่า แม้ว่าพวกเธอทั้งคู่จะเสียชีวิตในการต่อสู้ซึ่งเป็นการยุติสายเลือดของตระกูลวิลลิส แต่เธอก็ปล่อยให้แดร็กคูล่าทำตามแผนการของเขาไม่ได้

อย่างไรก็ตามทางแดร็กคูล่าที่กำลังหมกมุ่นอยู่กับการเกลี้ยกล่อมให้แอนนาจบชีวิตของเธอ โดยที่เขาไม่ได้ตระหนักถึงเรื่องนี้และเชื่อเธอคำพูดของเธอจริงๆและนำยาแก้พิษออกมา

เมื่อสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงของแอนนา รอยจึงจำใจต้องเปิดเผยตนเองอย่างช่วยไม่ได้

ในความเป็นจริงรอยไม่ได้มองโลกในแง่ดีเกี่ยวกับแผนของแดร็กคูล่าและไม่ค่อยสนใจเรื่องนี้มากนักและปล่อยให้แวมไพร์ตนนี้ทำในสิ่งที่เขาต้องการ

อย่างไรก็ตามจิตใจของมนุษย์นั้นซับซ้อนมาก แอนนาอาจมีความคิดที่จะเสียสละตัวเองตั้งแต่เริ่มต้นเพื่อช่วยไวเคนพี่ชายของเธอ แต่แล้วเธอก็ลังเลและคิดว่าพี่ชายของเธออาจไม่สามารถแก้แค้นได้หากไม่มีเธอช่วย ด้วยเหตุนี้เธอจึงคิดที่จะพินาศไปด้วยกันโดยต้องการต่อสู้กับแดร็กคูล่าเป็นครั้งสุดท้ายก่อนตาย

แดร็กคูล่าต้องการให้ความหวังแก่แอนนาและไม่คิดว่ามันจะกลายเป็นความสิ้นหวังของเขา

เป็นเรื่องจริงที่จิตใจของมนุษย์ต่ำตกได้ง่ายแต่ยากที่จะกลายเป็นผู้สูงส่ง

เมื่อรอยเห็นชัดเจนว่าแดร็กคิวล่าไม่สามารถทำตามแผนของเขาได้สำเร็จ แม้ว่ารอยจากคาดหวังเล็กน้อยเกี่ยวกับมันแต่เขาก็ตัดสินใจที่จะไม่คิดเรื่องนี้อีกต่อไปและดำเนินแผนการอื่นของเขา

ในขณะที่แดร็กคิวล่ายังคงจิตใจสลายกับความจริงที่รอยกล่าว ฉับพลันรอยก็หันมาและใช้กรงเล็บของเขาแทงทะลุหน้าอกของมนุษย์หมาป่าไวเคน!

“ท่าน…ท่านกำลังทำอะไร!” เหตุการณ์พลิกผันที่น่าเหลือเชื่อเกินไปจนทำให้แดร็กคูล่าเริ่มระวังตัว เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่ารอยจะฆ่าไวเคนจริงๆ

มันไม่ได้จบลงเพียงแค่นั้น เมื่อรอยถอนกรงเล็บออกและล้วงดวงวิญญาณของไวเคนออกมาถือไว้ในมือรอยก็พุ่งตัวไปทางแดร็กคูล่าทั้งที

แดร็กคูล่าตะลึงและรีบถีบตัวถอยออกไป อย่างไรก็ตามเป้าหมายของรอยไม่ใช่เขาแต่กลับเป็นแอนนา

ใบหน้าที่ไม่แยแสของรอยไม่เปลี่ยนสีหน้าเลยขณะที่เขาวางกรงเล็บเปื้อนเลือดไว้รอบคอของแอนนาก่อนที่จะบีบมันเบาๆ

คอของแอนนาหักจนเป็นเปลี่ยนรูปใบหน้าของเธอตกตะลึงขณะที่เธอเสียชีวิต

"เจ้า! ไอ้ปีศาจ!" แดร็กคูล่ากัดฟันด้วยความโกรธ เขาไม่เคยคิดว่ารอยจะลงมือฆ่าแอนนาและไวเคน แดร็กคูล่าทนไม่ไหวอีกต่อไปเขาแปลงร่างเป็นแวมไพร์และตรงไปที่รอย

“แกไอ้ปีศาจสารเลว! ข้ารู้แล้วว่าเจ้าไม่เคยมีความตั้งใจที่จะทำตามข้อตกลงที่ให้ไว้เลย!”

แดร็กคิวล่าไม่รู้เลยว่าปีศาจตนนี้ฆ่าแอนนาและไวเคนเพราะไม่ต้องการทำสัญญากับเขาหรือว่าปีศาจอยากได้วิญญาณของทั้งสอง แต่สุดท้ายแล้วทั้งหมดก็เป็นการทำลายแผนการของแดร็กคิวล่าในการชุบชีวิตลูกหลานแวมไพร์ของเขา ดังนั้นด้วยแรงกระตุ้นและขาดสติแดร็กคิวล่าจึงเข้าต่อสู้กับรอย

อย่างไรก็ตามรอยไม่ได้สนใจเขาเลยรอยทำเพียงแค่สะบัดหางเพื่อส่งแดร็กคูล่าลอยขึ้นไปในอากาศ

ร่างมหึมาของแดร็กคิวล่าตกลงพื้นและกลิ้งไปมาถึงตรงกับจุดที่ลูเซียสยืนอยู่ ลูเซียสที่ซ่อนตัวอยู่ตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว สติของลูเชียสไม่อาจตามการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันเช่นนี้ได้ในขณะที่แดร็กคิวล่าที่กำลังขาดสติพุ้งเข้าใส่เขา

แดร็กคิวล่าไม่ได้คิดผิดไปเลยจริงๆ รอยไม่เคยคิดที่จะทำตามสัญญาณกับเขามาตั้งแต่แรก รอยไม่สนใจที่จะช่วยแดร็กคิวล่าคืนชีพสัตว์ประหลาดที่ไร้วิญญาณพวกนั้น

แต่ในเรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับแดร็กคิวล่าสาเหตุที่แท้จริงว่าทำไมรอยถึงฆ่าแอนนาและไวเคน

หลังจากทำตีแดร็กคิวล่าจนล้มลงแล้ว รอยก็กางปีกและบินออกไปเพื่อหาจุดที่เขาสามารถใช้ซ่อนได้

ท่ามกลางความมืดดวงตาปีศาจของรอยเปล่งประกายจางๆ

มาให้ฉันดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป ความยุติธรรมสำควรมีชัยเหนือความชั่วร้ายใช่หรือไม่?

ใช่นี่คือเป้าหมายสูงสุดของรอย เขาอยากรู้ว่าเนื้อหาที่เป็นธีมหลักของเรื่องที่ความยุติธรรมจะเอาชนะความชั่วร้ายในโลกที่เหมือนเรื่องราวในภาพยนตร์เหล่านี้มีอยู่จริงหรือไม่

ถ้าเป็นเช่นนั้นรอยก็ถือว่าเขาเสียเปรียบอย่างแท้จริงที่เขาอยู่ในฐานะปีศาจ ท้ายที่สุดตัวตนเช่นปีศาจอย่างเขาซึ่งมักถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ของตัวร้ายที่มักพ่ายแพ้อยู่เสมอแล้วละก็ หากสถานการณ์เหล่านี้ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้แน่นอนว่ารอยอาจจะเก็บตัวอยู่ในก้นบึ้งของโลกปีศาจและเขาจะไม่เข้าสู่โลกอื่นๆอีกต่อไป

และเพื่อการตรวจสอบสิ่งนี้รอยจึงต้องทดสอบว่า นักล่าปีศาจแวนเฮลซิ่งจะยังสามารถฆ่าแดร็กคิวล่าได้โดยไม่ได้รับความช่วยเหลือจากสองพี่น้องครอบครัววิลลิสหรือไม่

ท้องฟ้ายามค่ำคืนที่กระจ่างใสที่แสงจันทร์สาดส่องพลันมืดมิดราวกับว่าการตายของครอบครัววิลลิสคนสุดท้ายทำให้พระเจ้าพิโรษ กลุ่มเมฆดำจำนวนนับไม่ถ้วนเริ่มรวมตัวกันส่องแสงฟ้าแลบผ่านชั้นเมฆและเสียงคำรามของฟ้าร้องก็เริ่มดังกึกก้อง

สายฟ้าสว่างวาบไปทั่วท้องฟ้าและส่องให้ปราสาทสว่างขึ้น ที่ทางเข้าของประตูปราสาทแสงของสายฟ้าสะท้อนให้เห็นใบหน้าที่มืดมนของชายคนหนึ่ง

ในที่สุดแวนเฮลซิ่งก็มาถึง!

**ใครที่อ่านมาถึงตอนนี้คงมีร้องเห้ยกันบ้างละ.. ผมก็เป็นหนึ่งในนั้น -*-