บทที่ 17 กฎประหลาดแท็กซี่ตี๋ตา (1)

บทที่ 17 กฎประหลาดแท็กซี่ตี๋ตา (1)

เมื่อเห็นข้อความนี้ ซูหรงพลันเลิกคิ้วด้วยความสนใจ “เป็นผู้ตรวจสอบ? ไม่ใช่ว่าต้องถูก ‘มัน’ เลือกให้เข้าสู่ ‘กฎประหลาด’ และผ่านด่านสำเร็จถึงจะเป็นผู้ตรวจสอบได้เหรอคะ?”

นี่คือเหตุผลที่ว่าทำไมแม้สถานะของผู้ตรวจสอบจะสูงส่งและทุกคนต่างปรารถนา แต่จำนวนคนก็ยังน้อยอยู่ดี

ประชากรโลกมีมากมายขนาดนี้ ผู้ที่ถูกเลือกก็เป็นเพียงส่วนน้อย และในบรรดาผู้ที่สามารถผ่านมันไปได้สำเร็จ ก็ยิ่งมีน้อยลงไปอีก

ผู้กำกับตอบกลับมาในอีกประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมา “ใช่ครับ แต่เรามีวิธีทำให้คุณถูก ‘มัน’ เลือกได้ แต่ว่าคุณจะผ่าน ‘กฎประหลาด’ ไปได้สำเร็จหรือไม่ นั่นก็เป็นเรื่องของคุณแล้ว”

ประเทศจีนมีประชากรจำนวนมาก ดังนั้นผู้ตรวจสอบจึงมีไม่น้อย และสิ่งของที่ได้มาจากโลกของ ‘กฎประหลาด’ ก็มีมากขึ้นไปอีก ในจำนวนนั้นมีสิ่งหนึ่งที่สามารถทำเครื่องหมายคนคนหนึ่ง ให้เขาเข้าสู่ ‘กฎประหลาด’ ภายในหนึ่งสัปดาห์ได้

แต่ในความเป็นจริง สิ่งนี้แทบไม่ถูกนำมาใช้เลย เพราะโลกของ ‘กฎประหลาด’ เต็มไปด้วยอันตราย คนส่วนใหญ่ที่มีความสามารถย่อมไม่โง่พอที่จะทำให้ตัวเองตกอยู่ในอันตรายไปตลอดชีวิตเพียงเพื่อผลประโยชน์เล็กน้อย ส่วนผู้ที่มองไม่เห็นอันตรายจาก ‘กฎประหลาด’ ย่อมไม่มีความสามารถในการเข้าถึงของสิ่งนี้ตั้งแต่แรก รัฐบาลก็ต้องรับผิดชอบความปลอดภัยของคนทั่วไปด้วย

“‘กฎประหลาด’ ที่เกิดจากของสิ่งนี้จะทำให้ตายไหมคะ?” ซูหรงถามคำถามสำคัญ

ผู้กำกับตอบอย่างรวดเร็ว “จะตายครับ นั่นคือ ‘กฎประหลาด’ จริงๆ แน่นอนว่าจะต้องมีคนตาย แต่สิ่งที่คุณเจอจะเป็น ‘กฎประหลาด’ เดี่ยว อย่างน้อยก็ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกเพื่อนร่วมทีมทำร้าย”

ใน ‘กฎประหลาด’ ‘มัน’ ย่อมอันตราย แต่บางครั้งเพื่อนร่วมทีมก็ไม่ควรมองข้ามเช่นกัน อย่าง ‘กฎประหลาด’ ที่ซูหรงเคยเจอมาก่อน แม้ว่าหวงเถาจะไม่ได้ตั้งใจ แต่ถ้าเธอไม่เห็นข้อผิดพลาด ก็คงจะถูกอีกฝ่ายทำร้ายจนตาย

พูดตามตรง ถ้าไม่ใช่เพราะเธอเป็นผู้ตรวจสอบอยู่แล้ว ซูหรงจะต้องปฏิเสธโอกาสนี้อย่างแน่นอน คนจนยังหาเงินสร้างความร่ำรวยได้ แต่ถ้าถูก ‘มัน’ เลือก ก็เท่ากับว่ามีเงินแต่ไม่มีชีวิตเอาไปใช้

ทว่าตอนนี้เธอเป็นผู้ตรวจสอบแล้ว นี่จึงเป็นโอกาสที่ดี ท้ายที่สุด ‘กฎประหลาดซูเปอร์มาร์เก็ตอันเล่อ’ ก็ไม่สะดวกเอาไแบอกคนอื่น ถ้ามีโอกาสลงทะเบียนสถานะผู้ตรวจสอบอย่สงถูกต้องตามกฎหมายคงไม่เลวเลย เพราะสวัสดิการของสถานะนี้มีมากมายจริงๆ ซูหรงรู้สึกสนใจมาก

“ถ้าฉันตกลงแล้ว ยังต้องเล่าเรื่องราวที่เจอใน ‘กฎประหลาด’ เหมือนผู้ตรวจสอบทั่วไปไหมคะ?” เพื่อหลีกเลี่ยงการเปิดเผยตัวตนจากการกำจัดแหล่งปนเปื้อนอีกครั้ง ซูหรงจึงต้องถามอย่างระมัดระวัง

ผู้กำกับเห็นว่าเธอสนใจจึงรีบตอบทันที “แน่นอนว่าไม่ต้องครับ ท้ายที่สุดประสบการณ์ของผู้ตรวจสอบใน ‘กฎประหลาด’ นั้นไม่สามารถลอกเลียนแบบกันได้ ไม่สามารถนำมาอ้างอิงได้ เดิมทีที่ต้องเล่าก็เพื่อป้องกันการแอบอ้าง หลังจากที่คุณใช้ของทำเครื่องหมายแล้ว จะต้องเข้าสู่โลกของ ‘กฎประหลาด’ อย่างแน่นอน ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องตรวจสอบแล้วครับ ตราบใดที่คุณตกลง เราก็สามารถลงทะเบียนให้คุณเป็นผู้ตรวจสอบได้ทันที”

ซูหรงหลับตาลง แล้วพิมพ์ตอบ “ฉันตกลงค่ะ”

หลังจากที่เธอตกลง ไม่นานก็มีคนใหม่เพิ่มเพื่อนเธอเข้ามา ใช้ชื่อว่า “วิญญาณตัวหนึ่ง” รูปโปรไฟล์เป็นหัวแมวน่ารักสวมหมวกแม่มด

ข้อมูลการสมัครคือ “คนจากสำนักงานสืบสวนกฎประหลาด”

ซูหรงเคยติดต่อกับ “สำนักงานสืบสวนกฎประหลาด” มาก่อน ตอนนั้นพวกเขายังพยายามชวน ‘กาแฟ’ อย่างเต็มที่ แต่ซูหรงไม่เคยตอบกลับ ไม่คิดเลยว่าสุดท้ายจะเพิ่มเพื่อนกันด้วยวิธีนี้ การพัวพันกันของควอนตัมก็มีเหตุผลอยู่บ้างจริงๆ

ไม่เหมือนผู้ตรวจสอบทั่วไป การจะเข้าร่วมหน่วยงานที่ลึกลับสูงสุดของประเทศในปัจจุบันอย่าง “สำนักงานสืบสวนกฎประหลาด” และกลายเป็นผู้ตรวจสอบชั้นยอด มีด้วยกันสองวิธี

หนึ่งคือต้องกำจัดแหล่งปนเปื้อนได้เหมือนซูหรง และได้รับรหัส ‘กฎประหลาด’ เฉพาะ หรือไม่ก็ต้องรอดชีวิตจาก [กฎประหลาดกฎคงที่] แล้วผ่านการทดสอบเพื่อเป็นผู้ตรวจสอบชั้นยอด

สรุปแล้ว การเป็นผู้ตรวจสอบชั้นยอดนั้นยากมาก ซูหรงมองดูเล็กน้อย แล้วก็กดตกลง

“วิญญาณตัวหนึ่ง” ดูเหมือนจะเล่นโทรศัพท์อยู่ตลอดเวลา ทันทีที่ซูหรงตกลง เขาก็ส่งข้อความมาว่า “คุณซูหรง หมายเลขบัตรประชาชน 1xxxxxxxxxxxxxxxxx ใช่ไหมครับ?”

ซูหรง “ใช่ค่ะ”

วิญญาณตัวหนึ่ง “โปรดยืนยันอีกครั้ง คุณตกลงที่จะใช้ไอเทมทำเครื่องหมายให้เข้าสู่ ‘กฎประหลาดแบบเดี่ยว’ จริงๆ ใช่ไหม? และถึงแม้จะรอดชีวิตออกมาได้ หลังจากนั้นก็จะเข้าสู่โลกของ ‘กฎประหลาด’ บ่อยๆ? ถ้าไม่ผ่าน ก็จะตายนะ”

ซูหรง “ใช่ค่ะ”

วิญญาณตัวหนึ่งคิดว่าตัวเองได้อธิบายชัดเจนแล้ว เมื่อเห็นเธอตกลงโดยไม่ลังเล เขาก็ส่งลิงก์มาให้ทันที

พร้อมคำอธิบายว่า “คลิกเข้าไปแล้วเลือก ‘ใช่’ ได้เลย หลังจากเลือกแล้ว ภายในหนึ่งสัปดาห์ คุณจะต้องเข้าสู่ ‘กฎประหลาดแบบเดี่ยว’ อย่างแน่นอน โปรดเตรียมตัวล่วงหน้า”

ซูหรง “ได้ค่ะ”

เมื่อตอบกลับแล้ว อีกฝ่ายก็ไม่พูดอะไรอีก

ซูหรงพิจารณาสถานการณ์ปัจจุบันของตัวเอง ไม่มีครอบครัวหรือเพื่อนที่ต้องกำชับ ไม่มีหนี้สินหรือบุญคุณที่ต้องตอบแทน เรียกได้ว่าตัวเบาหวิว ไม่มีเวลาไหนเหมาะสมกับการเข้าสู่โลกของ ‘กฎประหลาด’ เท่าตอนนี้อีกแล้ว

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เธอก็ยิ้มเล็กน้อยบนใบหน้า แล้วก็คลิกลิงก์นั้นอย่างเด็ดเดี่ยว

ทันทีที่คลิกเข้าไป หน้าจอโทรศัพท์ทั้งหน้าจอพลันสั่นไหวด้วยแสงสีแดงเข้มราวกับติดไวรัส ภายในสามลมหายใจ หน้าจอก็กลายเป็นสีดำสนิท จากนั่นก็ตัวอักษรสีขาวปรากฏขึ้นกลางหน้าจอ——

“คุณรู้สึกว่าชีวิตปัจจุบันน่าเบื่อเกินไป อยากสัมผัสประสบการณ์ชีวิตที่น่าตื่นเต้นหรือไม่?”

ด้านล่างมีปุ่ม “ใช่” และ “ไม่”

แต่ที่น่าสังเกตคือ ปุ่ม “ไม่” เป็นสีแดงเลือดนกที่แสบตา ดูแล้วให้ความรู้สึกไม่ดี

ซูหรงขมวดคิ้ว แล้วกด “ใช่” อย่างเด็ดขาด

วินาทีต่อมา คำถามบนหน้าจอก็หายไป กลายเป็นตัวอักษรศิลปะสีสันสดใสขนาดใหญ่——

“ขอแสดงความยินดีด้วย คุณได้เริ่มต้นชีวิตที่น่าตื่นเต้นแล้ว!”

ท่ามกลางดอกไม้ไฟสีแดงเต็มหน้าจอ ซูหรงสังเกตเห็นตัวอักษรสีแดงเล็กๆ ที่แทบจะมองไม่เห็นที่มุมขวาล่าง——“ชีวิตที่น่าตื่นเต้น สร้างขึ้นด้วยเลือด”

เมื่อกดอีกครั้ง ทุกอย่างก็หายไป และกลับมาเป็นหน้าจอโทรศัพท์ที่ซูหรงคุ้นเคยอีกครั้ง ราวกับว่าเมื่อครู่นี้เป็นเพียงภาพลวงตา

ซูหรงคิดแล้วส่งข้อความไปหา “วิญญาณตัวหนึ่ง” อีกครั้ง “ถ้ากด ‘ไม่’ จะเกิดอะไรขึ้นคะ?”

“คุณค่อนข้างไวเลยนะ” อีกฝ่ายตอบกลับ “ถ้าเลือก ‘ไม่’ ก็จะตายทันที”

เป็นอย่างที่คิดไว้จริงๆ เหตุผลที่ปุ่ม “ไม่” เป็นสีแดงนั้น แท้จริงแล้วคือคำเตือนจาก [เครื่องตรวจจับการปนเปื้อน] ที่ส่งมาให้เธอ

“ทำไมก่อนหน้านี้ไม่บอกล่ะคะ?” ซูหรงอดถามไม่ได้

“เมื่อคลิกเข้าไปในลิงก์นี้ ก็ทำได้แค่เลือกเท่านั้น หลังจากที่ผมได้บอกชัดเจนแล้วว่าให้เลือก ‘ใช่’ คนที่ยังอวดฉลาดเลือก ‘ไม่’ ก็ไม่มีทางรอดชีวิตใน ‘กฎประหลาด’ ได้เลย ในเมื่อเป็นเช่นนั้น แทนที่จะปล่อยให้เขาตายใน ‘กฎประหลาด’ เพื่อเป็นพลังงานให้ ‘มัน’ สู้ตายที่นี่ไปเลยดีกว่า”

เหตุผลที่ดูเหมือนจะเย็นชาเล็กน้อยนี้ ซูหรงกลับยอมรับได้อย่างสมบูรณ์ “เป็นการกระทำที่ถูกต้องมากค่ะ”

เมื่อเห็นคำตอบของเธอ “วิญญาณตัวหนึ่ง” ก็อดรู้สึกชื่นชมซูหรงไม่ได้ “ขอให้คุณประสบความสำเร็จ”

ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า ซูหรงก็ยังคงทำรายงานวันหยุดที่มหาวิทยาลัย Q ให้มา ร่างเดิมสอบเข้าคณะจิตวิทยา ส่วนเธอในอดีตสอบเข้าคณะนิติศาสตร์ และก็ได้รู้จักกับคู่หูที่นั่น

ตอนที่เธออยู่ปีหนึ่ง คู่หูของเธอก็อยู่ปีสี่แล้ว ในฐานะทนายความ คู่หูต้องการหุ้นส่วนที่สามารถช่วยเขารวบรวมหลักฐานได้ และซูหรงที่มีความสามารถโดดเด่นก็กลายเป็นหุ้นส่วนของเขาโดยบังเอิญ หลายปีผ่านไป ทั้งสองคนก็กลายเป็นทนายความและนักสืบระดับแนวหน้า และยังเป็นคู่หูทองคำที่มีชื่อเสียงในวงการอีกด้วย

เธอมีความรู้ด้านจิตวิทยาเล็กน้อย เช่น จิตวิทยาอาชญากรรม แต่ก็ไม่ได้เข้าใจในรายละเอียดมากนัก ร่างเดิมก็ไม่ได้ศึกษามากมายอะไร รายงานที่มหาวิทยาลัยชั้นนำให้มานั้นไม่สามารถทำลวกๆ ได้ ซูหรงจึงต้องไปห้องสมุดเพื่อยืมหนังสือทุกสองสามวัน ต้องขอบคุณสถานะผู้ตรวจสอบของเธอที่ทำให้เธอยืมหนังสือได้ฟรี อันที่จริง แม้แต่ค่าเล่าเรียนรัฐบาลก็ช่วยจ่ายให้แล้ว เรียกได้ว่ามีสวัสดิการมากมายทีเดียว

แต่โชคดีที่ตอนนี้เธอก็มีเงินเก็บเล็กน้อยแล้ว สามารถนั่งแท็กซี่กลับบ้านได้แล้ว!

วันนี้หลังจากยืมหนังสือเสร็จ ซูหรงเรียกแท็กซี่กลับบ้านตามปกติ ระหว่างทาง ดวงตาของเธอค่อยๆ ปิดลง ง่วงมากขึ้นเรื่อยๆ ความคิดค่อยๆ จมดิ่งสู่ความมืดมิด

จนกระทั่งลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ท้องฟ้าก็มืดแล้ว ซูหรงขยี้ตาอย่างงัวเงีย นั่งตัวตรงมองไปรอบๆ ทันใดนั้นเธอก็ตระหนักได้ว่าตัวเองนั่งอยู่บนที่นั่งคนขับ

“นี่มัน…เกิดอะไรขึ้น?” ซูหรงกวาดสายตาไปรอบๆ อย่างรวดเร็ว ไม่มีใครอยู่รอบๆ คนขับ คนเดินเท้าก็หายไปหมด รถจอดอยู่ข้างถนนที่ไม่รู้จัก

ซูหรงสังเกตเห็นคู่มือเล่มหนึ่งข้างพวงมาลัยจึงเข้าใจขึ้นมาทันที เธอเปิดคู่มือออกอ่าน และเห็นกฎเกณฑ์อยู่ข้างในจริงๆ

[คู่มือคนขับแท็กซี่ตีต๋ากะกลางคืน]

ขอแสดงความยินดีที่คุณได้เป็นพนักงานของ “บริษัทแท็กซี่ตี๋ตา” ในระหว่างการทำงาน โปรดปฏิบัติตามกฎต่อไปนี้อย่างเคร่งครัด มิฉะนั้นเราจะไม่สามารถรับประกันความปลอดภัยในการทำงานของคุณได้ ขอให้คุณทำงานอย่างมีความสุข!

1. หลังจากผู้โดยสารจ่ายเงินแล้ว ให้ส่งผู้โดยสารไปยังสถานที่ที่พวกเขาต้องการไป หากไม่รู้ทาง สามารถเปิดระบบนำทาง หรือขอให้ผู้โดยสารบอกทางคุณได้

2. อย่าปฏิเสธคำขอของผู้โดยสาร คนขับที่ดีจะไม่ทำให้ผู้โดยสารไม่พอใจ

3. เมื่อถึงเวลาทำงาน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ห้ามลงจากรถจนกว่าจะถึงเวลาเลิกงาน

4. เวลาบนหน้าปัดถูกต้อง คุณสามารถเชื่อถือได้

5. เมื่อน้ำมันหมด สามารถไปเติมน้ำมันที่ปั๊มได้ แต่โปรดอย่าไปปั๊มเมื่อมีคนอยู่ในรถ

6. ขณะขับรถ สามารถมองดูสถานการณ์เบาะหลังผ่านกระจกมองหลังได้

7. หากผู้โดยสารขอให้เปิดเพลง สามารถทำตามคำขอได้ แต่หากเขาขอให้เปิดวิทยุ โปรดปฏิเสธเขา

8. หากคุณได้ยินว่าจุดหมายปลายทางของผู้โดยสารคนใดคนหนึ่งคือสุสาน โปรดอย่าให้เขาขึ้นรถ ธุรกิจของบริษัทนี้ไม่รับผิดชอบการส่งผู้โดยสารไปยังสุสาน

9. ไม่ว่าระยะทางจะไกลแค่ไหน ผู้โดยสารแต่ละคนจะถูกเรียกเก็บเงิน 50 เหรียญประหลาด หากสิ้นสุดกะกลางคืนแล้วยังรับผู้โดยสารไม่ครบ 5 คน หรือได้รับเงินไม่ถึง 250 เหรียญประหลาด ถือว่าไม่ผ่านเกณฑ์การทำงาน

10. กะกลางคืนเริ่มต้นเวลาเที่ยงคืน และสิ้นสุดเวลาตีห้า

เมื่อเห็นข้อที่สิบ ซูหรงจงใจมองดูเวลา และพบว่าตอนนี้เป็นเวลาห้าทุ่มห้าสิบนาที นั่นหมายความว่าเธอยังมีเวลาเตรียมตัวอีกสิบนาที

-----------------------