บทที่ 4 - พลรบระดับสอง: เนตรเหยี่ยว!

บทที่ 4 - พลรบระดับสอง: เนตรเหยี่ยว!

เฉินว่างเงยหน้าขึ้น จ้องมองหญิงสาวผู้นี้อยู่ครู่หนึ่ง แล้วกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ไม่จำเป็นต้องเน้นย้ำเรื่องนี้เป็นพิเศษหรอก หรือว่าเจ้ากลัวข้าจะปล้นเจ้า?”

จากนั้นเขาก็กางมือออก ทำท่าทางบริสุทธิ์ใจ

เพียงแต่ในขณะนี้ เขากำลังยืนอยู่ท่ามกลางกองซากศพที่แหลกเหลว เนื้อและเลือดกระจัดกระจายไปทั่ว ผสมปนเปกับเศษกระดูก...

…

ภายในห้องอันสะอาดสะอ้าน มีเตียงใหญ่อบอุ่น บนโต๊ะมีขนมปังหยาบ ไส้กรอก และน้ำสะอาดวางอยู่

ไป๋เหยาไม่มีแก่ใจจะล้างหน้าล้างตา นางกินอย่างมูมมามโดยไม่ห่วงภาพลักษณ์ ยัดไส้กรอกในมือเข้าปาก การกินมากเกินไปในคราวเดียวทำให้นางเกือบจะตาเหลือก หญิงสาวผู้น่าสงสารคนนี้ หิวโซอย่างแท้จริง

หลังจากที่นางกินดื่มจนอิ่มหนำ เฉินว่างก็กล่าวเรียบๆ “บ้านหลังนี้ข้าเช่าไว้หนึ่งเดือน เงินก็จ่ายให้เจ้าแล้ว รอจนกว่าสถานการณ์จะคลี่คลายลงบ้าง ข้าจะส่งเจ้าไปที่สถาบันวิจัยเฉินซิง”

ไป๋เหยาพยักหน้า กล่าวเสียงเบา “ได้”

เฉินว่างถาม “ไม่ต้องให้ข้าส่งเจ้าไปที่ฉงฉีไมนิงจริงๆ หรือ? ที่นั่น บางทีเจ้าอาจจะได้รับการคุ้มครองที่ดีกว่า”

ไป๋เหยาเพียงส่ายหน้า กล่าวเสียงแผ่ว “ตอนนี้ยังไม่จำเป็น”

ไม่คิดจะขอความช่วยเหลือจากองค์กรทางการ... เฉินว่างเหลือบมองนางแวบหนึ่ง แล้วกล่าวอย่างเย็นชา “ตามใจเจ้า”

สิ้นเสียง เขาก็ทำท่าจะลุกขึ้นจากไป

ไป๋เหยาทันใดนั้นก็เอ่ยขึ้น “ท่านไม่กลัวข้าหนีไปหรือ?”

เฉินว่างแค่นเสียงเย็นชา “เช่นนั้นข้อตกลงก็ถือเป็นอันยกเลิกโดยอัตโนมัติ หากเจ้าตกไปอยู่ในมือของเหล่าอันธพาลพวกนั้น...”

สายตาของเขาเต็มไปด้วยความก้าวร้าวคุกคาม

ไป๋เหยาเงียบไป เม้มริมฝีปากแน่น นางเป็นหญิงสาวที่งดงามอย่างยิ่งจริงๆ ผิวพรรณขาวผ่อง แม้ในขณะนี้ใบหน้าจะเปรอะเปื้อนฝุ่นไปบ้าง แต่ก็ยังยากที่จะบดบังความงามได้ ยามที่เม้มริมฝีปากแน่นเช่นนี้ ยิ่งดูน่าสงสารและน่าทะนุถนอม

………………

เฉินว่างกลับถึงที่พักของตนอย่างรวดเร็ว เขานั่งลงข้างโต๊ะ อาวุธปืนในมือของคนพวกนั้นเมื่อครู่ เขาเลือกกระบอกที่ดีๆ ติดมือกลับมาด้วย

โลกใบนี้มีปืนบางชนิดที่ผ่านการดัดแปลงเป็นพิเศษ ซึ่งมีอานุภาพร้ายแรงอย่างยิ่ง

ตัวอย่างเช่นปืนลูกโม่ในมือของหญิงสาวผู้นั้น พลังทำลายของมันก็น่าตกตะลึงอย่างยิ่ง

เฉินว่างได้ปืนที่ผ่านการดัดแปลงเช่นนี้มากระบอกหนึ่งจากกลุ่มอันธพาลที่โหดเหี้ยม ปืนกระบอกนี้คือปืนกลมืออูซี่ ในแม็กกาซีนยังมีกระสุนเหลืออยู่ห้าสิบนัด เพียงแต่สภาพค่อนข้างเก่าแล้ว ปืนที่ผ่านการดัดแปลงประเภทนี้ถือเป็นยุทธปัจจัยสำคัญ มีราคาแพงลิบลิ่ว

แน่นอนว่า สิ่งที่เฉินว่างให้ความสนใจมากที่สุดในตอนนี้คือขวดยาในมือของเขา

ยาเนตรเหยี่ยว ยาปรับแต่งยีนระดับสอง นอกจากจะทำให้ร่างกายแข็งแกร่งขึ้นแล้ว ยังสามารถเน้นปรับปรุงสายตาและเพิ่มระดับการรับรู้ถึงอันตรายได้อีกด้วย

“ยาปรับแต่งยีนระดับสองได้มาง่ายๆ แบบนี้เลย!”

มุมปากของเฉินว่างอดไม่ได้ที่จะยกสูงขึ้น

เดิมทีเขาคิดว่าจะต้องใช้ความพยายามอยู่บ้างจึงจะสามารถหาช่องทางซื้อยาปรับแต่งยีนระดับสองได้ในสถานหลบภัยใต้อาณัติของฉงฉีไมนิง นี่เป็นทรัพยากรที่ผูกขาดโดยสิ้นเชิง ไม่คาดคิดว่าจะได้มันมาอย่างง่ายดายจากหญิงสาวผู้นี้

“พอได้ยินประกาศแล้วก็ไม่ยอมไปติดต่อกับฉงฉีไมนิง ผู้หญิงคนนี้เป็นใครกันแน่?”

เฉินว่างพึมพำกับตัวเอง จากนั้นก็มองไปที่ขวดยาในมือ

ยาปรับแต่งยีนนั้นรุนแรงอย่างยิ่ง ขณะที่มันปรับปรุงสมรรถภาพของร่างกายมนุษย์ มันก็จะทิ้งความเสียหายไว้ในระดับหนึ่งเช่นกัน ระบบที่พัฒนาอย่างรวดเร็วมักจะมีข้อเสียประเภทนี้

แต่เขาคือผู้ฝึกตน หลังจากฉีดยาปรับแต่งยีนชนิดนี้แล้ว เขาสามารถสำรวจภายในร่างกายของตนเองได้ อีกทั้งยังสามารถโคจรเคล็ดวิชารวบรวมปราณเมฆาแดงเพื่อดูดซับพลังวิญญาณ และค่อยๆ ขจัดอันตรายที่ซ่อนเร้นอยู่ในเส้นลมปราณได้

เคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียรนี้ให้ความสำคัญกับการบำรุงรักษาสุขภาพเป็นอย่างมาก มันช่วยบำรุงอวัยวะภายในทั้งห้าและยืดอายุขัย

ก่อนหน้านี้เขาก็ใช้วิธีนี้ในการขจัดอันตรายที่ซ่อนเร้นจากการใช้ยาปรับแต่งยีนระดับหนึ่งทั้งสองชนิด เฉินว่างครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงฉีดยาเนตรเหยี่ยวระดับสองนี้เข้าไป

ตูม!

พลังอันแข็งแกร่งสายหนึ่งระเบิดออกมาจากภายในร่างกายของเขา ผิวของเฉินว่างทั้งร่างพลันแดงก่ำในทันที เส้นเลือดบนร่างกายของเขาปรากฏชัดขึ้น เส้นเอ็นปูดโปน!

เฉินว่างสำรวจภายในร่างกายของตน เขาสังเกตเห็นพลังยาอันมหาศาลไหลเวียนอยู่ภายในร่างกาย ขณะเดียวกันอวัยวะภายในทั้งห้าก็กำลังเปลี่ยนแปลงไปอย่างไม่หยุดยั้ง พลังสายนี้รุนแรงและดุร้ายกว่ายาระดับหนึ่งหลายเท่านัก

ผ่านไปสองชั่วโมง ร่างทั้งร่างของเขาราวกับถูกดึงขึ้นมาจากน้ำ เหงื่อท่วมกาย

แต่แววตาของเขากลับสว่างไสวอย่างยิ่ง เขาลองกำมือเบาๆ ก็รู้สึกได้ถึงพลังอันแข็งแกร่งอย่างยิ่งภายในร่างกาย สายตาเฉียบคมขึ้นอย่างมาก ประสาทสัมผัสทั้งห้าก็แข็งแกร่งขึ้นเช่นกัน ยาปรับแต่งยีนของโลกเหมันต์รกร้างนั้น เรียกได้ว่ามีประสิทธิภาพอย่างยิ่งในการเสริมสร้างร่างกายของมนุษย์

…

ตอนนี้เขาสามารถเดินทางข้ามสองโลกได้อย่างอิสระ แต่เขาก็ไม่ได้เริ่มทำธุรกิจการค้าระหว่างโลกเซียนกับโลกดินแดนรกร้าง ในตอนนี้ความแข็งแกร่งของเขายังต่ำต้อย เขาต้องพยายามหลีกเลี่ยงการดึงดูดความสนใจจากผู้ไม่ประสงค์ดี

บัดนี้เขาก็ได้กลายเป็น พลรบยีนระดับสอง อย่างเป็นทางการแล้ว ด้วยสายพันธุ์พิเศษ: เนตรเหยี่ยว

“ชายชรากำยำคนก่อนหน้านี้น่าสนใจอยู่ไม่น้อย น่าจะเป็นนักรบที่ฉีดยาปรับแต่งยีนระดับหนึ่งเช่นกัน เพียงแต่ไม่รู้ว่าเป็นสายพันธุ์อะไร”

เฉินว่างคิดในใจ

ก่อนหน้านี้เขาใช้วิชาลูกไฟ ควบคุมทิศทาง พุ่งเป้าไปที่ศีรษะของชายชรากำยำผู้นั้น แต่ในเสี้ยววินาที ความเร็วของชายชราผู้นั้นกลับเพิ่มขึ้นอย่างกะทันหัน ราวกับวานรในภูเขา คล่องแคล่วว่องไวหาใดเปรียบ

ส่วนแสงเย็นเยียบที่ตามมาทีหลังนั้น คือ วิชาควบคุมวัตถุ ที่เฉินว่างใช้ เขาสั่งการมีดสั้นที่คมกริบและบางเบาเล่มหนึ่ง ซึ่งนี่ก็เป็นอาวุธที่เขาสามารถควบคุมได้ในปัจจุบัน

หากฝ่ายตรงข้ามเป็นผู้ฝึกตนในโลกเซียนที่เปิดใช้งานโล่ป้องกัน มีดสั้นของเฉินว่างก็คงจะแทงไม่เข้า แต่ในโลกใบนี้ มันกลับกลายเป็นท่าไม้ตายที่เฉียบขาดอย่างยิ่ง

หากไม่ใช่เพราะมีพื้นฐานคาถาอาคมจากโลกเซียนอยู่บ้าง เฉินว่างก็คงไม่มีความกล้าพอที่จะมาพัฒนาตนเองในโลกใบนี้ ดังนั้นเขาจึงให้ความสำคัญกับการบำเพ็ญเพียรเป็นอย่างมาก

“ไม่คิดเลยว่าอานุภาพของยาปรับแต่งยีนระดับสองจะรุนแรงถึงเพียงนี้ หากต้องพึ่งพาเพียงการนั่งสมาธิปรับลมปราณ เกรงว่าจะต้องใช้เวลานานกว่านี้มาก หากมีหินวิญญาณไปซื้อยาเม็ดรักษาบาดแผลได้ก็คงจะดี”

เฉินว่างคิดในใจ

………………

โลกแห่งเซียน เขตของนิกายเมฆาแดง

เฉินว่างกลับมาได้สองวันแล้ว

สองวันนี้เขาพยายามวาดอักขระยันต์อย่างหนัก อยู่ในสภาพเก็บตัวมาโดยตลอด

เพราะการฉีดยาเนตรเหยี่ยวระดับสอง ทำให้สายตาและความมั่นคงของมือของเขาดีขึ้นอย่างมาก อัตราความสำเร็จในการวาดอักขระยันต์จึงสูงขึ้นกว่าเดิมมาก

เดิมทีเขาก็เพิ่งจะเพิ่มอัตราความสำเร็จในการวาดอักขระยันต์ได้หลังจากฉีดยาปรับแต่งยีนระดับหนึ่งอย่างยาแม่นปืนไป มิฉะนั้นแล้ว ธุรกิจวาดอักขระยันต์นี้คงจะเป็นธุรกิจที่ขาดทุน อัตราความล้มเหลวที่สิ้นเปลืองสูงขนาดนั้น เพียงพอที่จะทำให้หลายคนต้องถอดใจ

ตอนนี้หลังจากฉีดยาเนตรเหยี่ยว แม้พลังเวทในร่างกายจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไร แต่ประสาทสัมผัสทั้งห้าของคนทั้งร่างกลับแข็งแกร่งขึ้น ดวงตาสามารถมองเห็นสิ่งที่ละเอียดกว่าเดิมได้ นิ้วมือเรียวยาวที่จับพู่กันวาดอักขระยันต์นั้นมั่นคงราวกับหินผา ซึ่งสิ่งนี้ก็ได้เพิ่มอัตราความสำเร็จของเขาขึ้นอย่างมาก

หลายวันนี้เขาจดจ่ออยู่กับการวาดอักขระยันต์ ใช้กระดาษยันต์พื้นฐานที่เก็บตุนไว้จนหมดสิ้น พบว่าอัตราความสำเร็จเพิ่มขึ้นอย่างน้อย 40%

วันรุ่งขึ้น

เฉินว่างตัดสินใจจะไปที่ตลาดเพื่อซื้อยาเม็ดมาฟื้นฟูอาการบาดเจ็บของร่างกาย

“ในที่สุดก็สามารถหลุดพ้นจากวันเวลาที่ไม่มีเงินเหลือเก็บได้แล้ว!”

แต่เมื่อเขาเพิ่งจะผลักประตูเตรียมจะออกไป ก็ถูกนักบำเพ็ญเพียรหญิงในชุดขาวเรียบคนหนึ่งเรียกไว้

[จบแล้ว]