ตอนที่ 76: กระทืบมันซะ!

แววตาของนัตสึที่เปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่นนั้นชัดเจนจนโร้ดส์มองออกได้ไม่ยาก และเขาเข้าใจดี

คนที่จิตใจดี ถ้าได้ผ่านประสบการณ์อันเลวร้ายแบบนั้นมาแล้ว ก็คงไม่อยากให้ใครต้องเจ็บปวดแบบเดียวกันอีก

ดังนั้น เขาจึงจะทุ่มสุดตัวเพื่อให้คนที่โชคร้ายคนนั้นได้ "สติกลับมา" แบบถึงใจถึงอารมณ์

ขณะที่แฮปปี้กลับมาพร้อมปลาสองตัว นัตสึก็เริ่มแบ่งเนื้อย่างกับโร้ดส์เรียบร้อยแล้ว

โร้ดส์กัดไปสองสามคำ แต่จิตใจของเขาฟุ้งซ่านเกินกว่าจะรับรสอะไรได้ อาหารจึงจืดสนิท

เพื่อฟื้นฟูพลังเวทและร่างกายให้เร็วที่สุด เขาจึงเคี้ยวกลืนแบบไม่คิดมาก รอให้ท้องอิ่มก่อนจะนั่งสมาธิเล็กน้อย

พอปลาของแฮปปี้สุกดี พลังเวทของโร้ดส์ก็ฟื้นกลับมาเกือบเต็มแล้ว ทั้งสามคนดับกองไฟและออกเดินทางต่อทันที

มนุษย์เสือดาวหนีไปเปลี่ยนตำแหน่งหลายรอบ แต่นัตสึจำกลิ่นของเขาได้ขึ้นใจ จึงไม่ยากที่จะตามรอยให้เจอ

เมื่อนัตสึจัดการเรื่องตามล่า โร้ดส์ก็หันไปให้พวกปูแม่น้ำออกสำรวจสภาพพื้นที่ เขาต้องหาบริเวณที่มีความเสี่ยงไฟไหม้น้อยเอาไว้ใช้เป็นสนามรบสำรองหลาย ๆ จุด

"เจอแล้ว!"

หลังจากปีนข้ามเนินเขาลูกที่สองของแนวสันเขาเดนโดรเบียม ในที่สุดพวกเขาก็พบมนุษย์เสือดาวอีกครั้ง

"หมอนี่หนีเก่งจริงๆ แฮะ" โร้ดส์พูดพลางจับจี้เวทในมือ เรียกฝูงหมาป่าเงากับฝูงนกจะงอยปากคมออกมา

หมาป่าเงาและนกจะงอยปากคมชุดเดิมที่สูญไปจากการต่อสู้ก่อนหน้านั้นจะฟื้นกลับมาได้ก็พรุ่งนี้

เขายังเก็บแมลงหินโบราณไว้ในมือ และกบหนองน้ำเวทอีกสองตัวก็ไม่ควรใช้โดยไม่มีเซรุ่มแก้พิษ

"นัตสึ ลานโล่งสวยๆ อยู่ซ้ายมือห่างจากป่าเมเปิลประมาณ 300 เมตร กับอีกจุดอยู่ตรงไปข้างหน้า 200 เมตร"

"โอเค เดี๋ยวจะพยายามล่อมันไปที่นั่นสินะ?" นัตสึส่วนใหญ่ก็มีเหตุผลอยู่หรอก—ความเสียหายที่เขาก่อขึ้นมักไม่ได้ตั้งใจ

โร้ดส์เรียกปูแม่น้ำตัวหนึ่งกลับมา ตั้งใจจะให้มันพานัตสึบุกตะลุย ส่วนตัวเองกับแฮปปี้จะไปหาต้นไม้ดีๆ สักต้นเพื่อสังเกตการณ์และบัญชาสัตว์อสูรในสนามรบจากระยะปลอดภัย

"ลุย!" นัตสึกระโดดขึ้นหลังปูแม่น้ำ จับหนวดมันแน่นแล้วตะโกนเร่ง

มนุษย์เสือดาวเห็นนัตสึก็หันหลังหนีทันที

แต่พอเขาจะเลี้ยวขวาเพื่อหลบหนี ขนนับร้อยกลับร่วงลงมาจากฟากฟ้า

เขาถอยหลังเล็กน้อยเพื่อหลบขนเหล่านั้น แต่พบว่ามีหมาป่าโผล่มาขวางทางไว้สามตัว

เขาไม่กลัวพวกหมาป่านี่หรอก แต่ก็ไม่อยากเสียเวลา เลยเปลี่ยนทางไปวิ่งทางซ้ายแทน

"เร็วอีก เร็วกว่านี้!" นัตสึกระตุ้นปูแม่น้ำที่กำลังใช้สกิลวิ่ง สร้างเงาซ้อนตามหลังขณะพุ่งไปข้างหน้า

โร้ดส์อยากตั้งชื่อสกิลเร่งความเร็วของเจ้าปูว่า "ระลอกคลื่นแห่งสายน้ำ" แต่ก็รู้สึกว่าผลลัพธ์ยังไม่เข้ากับชื่อนั้นเท่าไหร่

เมื่อลดระยะห่างได้พอสมควร นัตสึก็ทนไม่ไหว กระโดดออกจากหลังปูแม่น้ำแล้วหมุนตัวกลางอากาศ

"เขาฟันเพลิงมังกร!"

ร่างของนัตสึกลายเป็นพายุเพลิงหมุนฟาดเข้าที่กลางหลังของมนุษย์เสือดาว

มนุษย์เสือดาวล้มกลิ้งไปข้างหน้า แต่ก็ลุกขึ้นแล้วเร่งฝีเท้าหนีต่ออย่างรวดเร็ว

"เฮ้! เมื่อกี้ยังเก่งกล้าซะเต็มที่ ทำไมตอนนี้วิ่งหนีล่ะ?" นัตสึตะโกนไล่หลังด้วยความหงุดหงิด แล้วรีบวิ่งตามไปอีก

ปูแม่น้ำพานัตสึกลับขึ้นหลัง แล้วโร้ดส์ แฮปปี้ กับสัตว์อสูรฝูงอื่นก็ตามมา

เมื่อมนุษย์เสือดาววิ่งพ้นป่าเมเปิลใกล้ถึงสนามรบเป้าหมาย แฮปปี้ก็เสนอว่า "โร้ดส์ ขว้างฉันไปเลย!"

"ได้!" โร้ดส์คว้าตัวแฮปปี้ หมุนแบบนักขว้างจักร แล้วเหวี่ยงออกไปเต็มแรง

แฮปปี้ตีลังกาในอากาศ กางปีกเร่งความเร็ว และพุ่งแซงหน้าปูแม่น้ำไป

"นัตสึ!" แฮปปี้คว้าไหล่นัตสึไว้แล้วตะโกน "สปีดสูงสุด! MAX SPEED!"

พร้อมกันนั้น เขาก็เหวี่ยงนัตสึขึ้นไปกลางอากาศ เหนือหัวมนุษย์เสือดาว

"เยี่ยมมาก แฮปปี้!" นัตสึกลับตัวกลางอากาศ แล้วเตะลงพร้อมเปลวไฟ "กรงเล็บเพลิงมังกร!"

มนุษย์เสือดาวต้องหยุด กอดอกขึ้นป้องกันเตะจากด้านบน ข้อมือทั้งสองไหม้ดำเพราะเปลวไฟของนัตสึ

"จงตอบรับคำเรียกของข้า แมลงหินโบราณ!"

ก่อนที่มนุษย์เสือดาวจะหันกลับมา กลุ่มแมลงหินโบราณก็ขวางทางไว้ อีกกลุ่มมุดลงใต้ดิน

จากนั้น หมาป่าเงาและนกจะงอยปากคมก็ปิดล้อมทั้งซ้ายขวา

ไร้ทางหนี มนุษย์เสือดาวจึงเลือกที่จะสู้ และมุ่งเป้าไปที่ฝูงหมาป่าเงา

ดูเหมือนจะง่ายต่อการจัดการ

แต่หมาป่าเงาหลบว่องไว คอยแทะข้อมือมนุษย์เสือดาวทันทีที่มีโอกาส

นัตสึไม่ยอมให้พวกหมาป่าโดนอยู่ฝ่ายเดียว เขาวิ่งตามเข้าไปไม่กี่ก้าวแล้วชกเต็มแรง "สู้กับฉันสิ ไอ้เวรเอ๊ย! หมัดเหล็กเพลิงมังกร!"

มนุษย์เสือดาวจึงไม่มีทางเลือก ต้องเข้าสู้แบบจริงจัง

ฝั่งแฮปปี้เจอปัญหาเล็กน้อย

ก่อนจะลงพื้น ปีกของเขาหายวับไป ทำให้ร่วงลงพื้นแล้วกลิ้งหลายตลบ

พอหยุดได้ก็เห็นดาวลอยเต็มตา ขยับตัวไม่ได้

การเร่งความเร็วเมื่อกี้หนักหนาสำหรับแฮปปี้มาก

ด้วยจิตวิญญาณของลูกผู้ชาย โร้ดส์ "ยอมเสี่ยง" วิ่งอ้อมสนามรบเพื่อไปรับแฮปปี้กลับมา

"ดูท่าทางแฮปปี้จะมีท่าพิเศษเหมือนกันแฮะ"

"ลู้ววว~" แฮปปี้ตัวอ่อนเปลี้ย

โร้ดส์อยากจะพูดว่าแบบนี้แผนถอยไม่มีทางใช้ได้แล้ว แต่ก็ไม่กล้าพูดออกมา

"ที่เหลือฝากพวกเราจัดการเอง" เขาพูดพลางมองไปที่สนามรบ—มนุษย์เสือดาวถูกนัตสึกับหมาป่าเงากดไว้แน่น ขยับแทบไม่ได้

แต่ไม่ว่าจะด้วยสัญชาตญาณหรือไหวพริบ มนุษย์เสือดาวยังคงพยายามมองหาจังหวะโจมตีหมาป่าเงาที่อ่อนแอกว่าเพื่อหาทางหนี

โร้ดส์เห็นโอกาส จึงชี้นิ้วขึ้น "แมลงหินโบราณ!"

เสียง แครก! ดังขึ้น แมลงหินโบราณโผล่จากใต้ดิน ใช้ก้ามยักษ์หนีบที่เอวมนุษย์เสือดาวทันที

"กรรร์!!!" มนุษย์เสือดาวจับก้ามไว้ทั้งสองข้าง กล้ามเนื้อทั่วตัวพองโตขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

แมลงหินโบราณแทบจะหลุดมือเพราะแรงมหาศาลของเขา

นัตสึกระโดดขึ้น ชกใบหน้าด้านข้างสุดแรง "ฟื้นสติเซ่!!!"

หัวของมนุษย์เสือดาวสะบัดไปด้านข้าง แก้มสั่นสะเทือนเพราะแรงปะทะ

แม้อยู่ไกล โร้ดส์ก็ยังเห็นแรงหมัดนั้นได้ ท่วงท่าเหมือนที่เห็นในร้านเหล้าตอนมีเรื่องชกต่อยกัน

ดวงตาของมนุษย์เสือดาวเหมือนจะได้สติกลับมาชั่วครู่ แต่แล้วก็เปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำทั้งสองข้าง

แขน ขา คอ ของเขาพองโตขึ้นอีก กล้ามเนื้อปูดโปนอย่างรุนแรง

จากนั้น เขาบีบก้ามแมลงหินโบราณออกจนหลุด

เขาหันกลับมา สอดมือเข้าด้วยกัน แล้วกระแทกเป็นค้อนยักษ์ลงใส่ ทำให้แมลงหินโบราณแตกเป็นสองท่อนทันที

โร้ดส์ขมวดคิ้ว "บ้าชะมัด หมอนี่มิร่างสองจริงด้วย!"

แต่นัตสึกลับตื่นเต้น "ว่าแล้ว! กระทืบมันแรงๆ ได้ผล!"

ร่างสองอยู่ในความคาดการณ์ของโร้ดส์ จึงไม่ได้เปลี่ยนแผนอะไร

"หมาป่าเงา ถอย! แมลงหินกัดขามัน! นัตสึ!"

"จัดให้!" นัตสึดลมหายใจลึก พอเห็นมนุษย์เสือดาวขยับไม่ได้ก็พ่นไฟใส่ทันที "คำรามเพลิงมังกร!"