บทที่ 25: การฝึกต่อสู้

สนามประลองถูกจัดขึ้นที่สนามด้านหลังของกิลด์

ที่จริง โลกิ อยากไปสู้กันกลางถนนหน้ากิลด์ แต่โร้ดส์ปฏิเสธทันควัน

เขาพึ่งหัดใช้เวทมนตร์มาได้ไม่กี่วัน โอกาสชนะก็แทบไม่มี ถ้าโดนซ้อมเละต่อหน้าคนทั้งถนนล่ะก็ เขาคงไม่กล้าโผล่หน้าไปไหนอีกแน่

แต่ย้ายมาหลังตึก… กลับไม่ช่วยอะไรสักเท่าไหร่

มีเสียงตะโกนดังลั่นจากด้านในแทเวิร์น—

“มือใหม่ โร้ดส์ จะสู้ครั้งแรก! ท้าดวลโลกิ!”

แล้วเท่านั้นแหละ… สมาชิกแทบทั้งกิลด์ ก็กรูกันออกมามุงดู

“โถ่เว้ย โลกิ ไอ้หมอนี่แม่งโชคดีว่ะ! ฉันก็อยากสู้กับน้องใหม่เหมือนกัน!”

นัตสึเบียดฝูงชนเข้ามาพร้อมรอยยิ้มร่า ไฟเล็ก ๆ ลุกวูบวาบระหว่างฟัน

โลกิดันแว่นขึ้นด้วยท่าทางมั่นใจ รอยยิ้มประจำตัวไม่เคยเลือนหาย

“มันช่วยไม่ได้หรอก เพราะ แสงของฉันมันสว่างเกินไป น่ะสิ”

ทันทีที่พูดจบ—

“อ๊า~! โลกิ~~!!”

เสียงกรี๊ดของสาว ๆ สองคนดังขึ้น พวกเธอกอดกันแน่น ราวกับกำลังจะเป็นลมเพราะความหล่อของโลกิ

โร้ดส์ยืนมองภาพตรงหน้า

ผู้ชายคนนี้มีแฟนคลับส่วนตัวมามุงเชียร์แค่แมตช์กระชับมิตรเนี่ยนะ?

นี่ไม่ใช่แค่กวนประสาทธรรมดา — แต่ มันทำลายบรรยากาศกิลด์ชัด ๆ!

ทั้งสองยืนประจันหน้ากัน ห่างกันราวสี่เมตร

โร้ดส์มองโลกิด้วยสายตาจริงจัง ก่อนต้องยอมรับในใจ — หมอนี่แม่งหล่อจนหมั่นไส้จริง ๆ

ชาวกิลด์ยืนเรียงแถวตรงประตู มองมาที่พวกเขาด้วยสายตาเป็นประกาย ไม่รู้จักคำว่า “เป็นห่วงความเสียหายรอบข้าง” กันเลยสักคน

“เอาล่ะ ทั้งสองฝ่ายพร้อมแล้ว—”

มาการอฟเดินเข้ามา ตัวเล็กจิ๋วแต่ราศีผู้นำเปล่งประกายเต็มที่

จากนั้นก็ยิ้มกว้าง

“แทงโลกิชนะ อัตรา 1 ต่อ 1! แทงโร้ดส์ชนะ… อัตรา 10 ต่อ 1!”

โร้ดส์แทบสะดุดเท้าตัวเอง

“ท่านประธาน?! นี่ท่านทำอะไรอยู่เนี่ย?!”

ไม่ใช่ว่ามาการอฟควรจะทำหน้าที่ กรรมการ เหรอ? คอยห้ามไม่ให้ใครเจ็บตัว?

แล้วนี่มา ตั้งโต๊ะพนัน ทำไมกัน?!

“เอาน่า ก็เพราะคานะไม่อยู่ ฉันเลยจัดการเปิดบ่อนเองซะเลย ไม่ต้องห่วง!”

มาการอฟโบกมือปัดแบบไม่สนใจ

โร้ดส์เอามือกุมขมับ

นี่สินะ…เหตุผลที่ กิลด์นี้ถึงได้วุ่นวายขนาดนี้ — ประธานเองยังยุให้มันป่วน!

“เอาล่ะ! ปิดรับพนันแล้ว— การต่อสู้เริ่มได้!”

โร้ดส์เหลือบมองถาดใส่เงินเดิมพันสองใบตรงหน้ามาการอฟ

ของโลกิ เงินล้นจนแทบปลิวออกมา

ของเขาเอง? …มีแบงก์อยู่แค่สามใบ

เขากะพริบตา

แล้วก็มองเห็นธนบัตรที่คุ้นตาอยู่หนึ่งใบ

“สู้เขานะ โร้ดส์!”

มิร่าส่งยิ้มหวาน พร้อมโบกแบงก์ใบหนึ่งให้ เป็นการสนับสนุนเล็ก ๆ แต่น่าซาบซึ้งสุด ๆ

“เอาเลย ไอ้หนู! จัดการโลกิซะให้เข็ด!”

มากาโอ กับวากาบะยืนหัวเราะกันอย่างสนุก ไม่ใช่แค่เพราะอยากเห็นโลกิโดนซ้อม แต่ อัตราต่อรองที่สูงลิบ มันชวนลุ้นสุด ๆ

ทันใดนั้น โร้ดส์ชูมือขึ้น

“เดี๋ยวก่อน! ท่านประธาน! 30,000 จูล! ผมขอแทงตัวเองแพ้!”

ทุกคนหันขวับมามองด้วยสายตาไม่อยากเชื่อ

มาการอฟปัดมือปฏิเสธทันควัน

“ห้ามล็อกผลเด็ดขาด!”

โร้ดส์รู้สึกว่า โอกาสรวยของเขาหลุดลอยไปต่อหน้าต่อตา

มาการอฟไม่สนใจเขาอีกเลย ตบมือดังปุ๊บ แล้วยิ้มกว้าง

“เอาล่ะ! การต่อสู้ เริ่มเดี๋ยวนี้!”

โร้ดส์ถอนใจยาวอย่างทำใจยอมรับชะตากรรม

เขากุมสร้อยคอแน่น เตรียมท่องคาถาอัญเชิญ

ฝั่งตรงข้าม โลกิยกมือขึ้นโชว์แหวนบนนิ้ว

“เวทมนตร์แบบ ครอบครองร่าง เหรอ? บังเอิญจังนะ เพราะฉันก็ใช้เวทแนวนี้เหมือนกัน”

โร้ดส์เลิกคิ้วนิด ๆ

“ครอบครองร่างหรือเปล่าไม่รู้ แต่หมอน่าจะเห็นฉันฝึกในกิลด์เมื่อสองสามวันก่อนแล้วนี่นา นายก็รู้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอว่าฉันใช้เวทแบบไหน?”

โลกิยักไหล่ รอยยิ้มมั่นใจไม่เคยหาย

“ขอโทษทีนะ แต่ ฉันไม่มีนิสัยจำผู้ชาย น่ะ”

คิ้วโร้ดส์กระตุกทันที

“หมอนี่แม่ง… สมควรโดนกระทืบจริง ๆ”

เขาสูดหายใจลึก ก่อนเริ่มร่ายเวท

“ข้าคือผู้เชื่อมสองภพ จง—”

“เดี๋ยวสิ! เดี๋ยวก่อน!!”

โลกิสะดุ้ง ตาเบิกกว้างราวเห็นผี

“นายเป็นจอมเวทย์ดวงดาวเหรอ?!”

โร้ดส์ชะงักอย่างงง ๆ

“เปล่านะ แต่ท่านประธานบอกว่าเวทฉัน คล้าย ๆ พวกนั้นนิดหน่อย”

เขายกสร้อยคอให้ดูแบบชิล ๆ

“เห็นมั้ย? ฉันไม่ได้ใช้ Celestial Keys เลยสักดอก”

แต่โลกิยังยืนนิ่งเป็นตอไม้ มองโร้ดส์เหมือนเห็นผีจริง ๆ

“ใช่… ฮะ… ฮะๆ… ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า…”

เสียงหัวเราะของเขาดูฝืดอย่างแรง เหงื่อผุดเต็มหน้าผากจนแทบจะหยด เขาไม่แม้แต่จะสังเกตว่าโร้ดส์ ไม่ได้ถือกุญแจอัญเชิญ เลย ความตื่นตระหนกกลบสามัญสำนึกไปหมดแล้ว

โร้ดส์เอียงหัวนิด ๆ

“แล้วตกลง… สู้ต่อมั้ย?”

โลกิกลืนน้ำลาย

จากนั้น — ในท่าทางที่ น่าสงสัยและโอเวอร์แอ็กติ้งสุด ๆ — เขาค่อย ๆ ถอยหลังทีละก้าว… ทีละก้าว

“เอ่อ จริง ๆ แล้ว… ฉันรู้สึกเหมือน… ไม่ค่อยสบาย!”

ฝีเท้าเขาเร็วขึ้นเรื่อย ๆ

“ใช่! สู้วันนี้มันไม่แฟร์หรอก! ไว้รีแมตช์กันวันหลังนะ! ฉันต้องไปแล้ว!!”

โร้ดส์ยืนตาค้าง

“หา?”

“เฮ้ย!!”

ทุกคนที่แทงโลกิชนะถึงกับตะโกนกันระงม

“ไอ้โลกิมันทำบ้าอะไรเนี่ย?!” คนที่เสียเงินเริ่มโวยกันเป็นแถว

“โลกิ!!” แฟนคลับสาวสองคนวิ่งตามโลกิไปติด ๆ

มิร่า กลับวางมือลงบนแก้มตัวเอง มองเหตุการณ์ด้วยท่าทางพอใจ

“โอกาสเข้าร่วมงานพนันแรร์ ๆ แบบนี้ แถมได้เงินตั้งแต่รอบแรกเลย~” เธอบ่นพึมพำอย่างอารมณ์ดี

มาการอฟก็โกยเงินพนันไปได้พอตัว แต่แทนที่จะหัวเราะ เขากลับทำหน้าครุ่นคิดลึก ๆ

หรือว่าโลกิจะเซ้นส์แรงขนาดนั้น แค่เพราะเวทของโร้ดส์คล้ายเวทจอมเวทย์ดวงดาว?

ทางด้านมากาโอ กับวากาบะ กอดคอกันหัวเราะลั่น พวกเขาได้เงินพนันคืนคูณสิบ พอจะไปเมากันได้อีกหลายวัน

“สุดยอดเลยว่ะ ไอ้หนู! เล่นซัดโลกิจนหนีหัวซุกหัวซุนเลย!”

แฮปปี้ ที่ลอยอยู่แถวนั้น โบกอุ้งมือเล็ก ๆ พร้อมทำหน้างอน

“แอ้! แต่เขายังไม่ได้สู้กันเลยนี่นา!”

“ฮะ ฮะ ฮ่า!!” นัตสึโผล่พรวดมาพร้อมรอยยิ้มกว้าง “งั้นฉันสู้แทนโลกิเองก็ได้!”

แต่ยังไม่ทันที่โร้ดส์จะอ้าปากตอบ มือหนึ่งก็กดลงบนบ่าของนัตสึอย่างแรง

“ไม่ได้นะ นัตสึ”

เสียงนิ่ง ๆ ของ เอลซ่า

ใบหน้าเธอดูสงบ แต่แรงบีบไหล่นัตสึนั้น แทบจะบดกระดูก

“โร้ดส์พึ่งฝึกเวทได้ไม่กี่วันเองนะ แมตช์นี้มันแค่เอาไว้ทดสอบระดับฝีมือเฉย ๆ นายมันบ้าบิ่นเกินไป”

เธอพูดเรียบ ๆ ก่อนจะหันมาทางโร้ดส์

“ดังนั้น… ให้ฉันเป็นคู่ซ้อมแทนดีกว่า”

โร้ดส์กระพริบตาถี่ ๆ

เดี๋ยวนะ…

ทำไมเรื่องมันบานปลายมาขนาดนี้?!

“เอ่อ… คุณเอลซ่า… เอาจริงเหรอครับ?” เขาลังเล เพราะเขาเห็นมาแล้วว่าเอลซ่า แข็งแกร่งขนาดไหน ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา

“แน่นอน” เธอตอบทันที โดยไม่ต้องคิด “แล้วเพราะเธอช่วยดูแลฉันก่อนหน้านี้… คราวนี้ฉันจะ จัดเต็มสุดฝีมือ”

สีหน้าโร้ดส์ซีดเผือด

“อย่าจัดเต็มสิครับ!!” เขารีบจับประเด็นสำคัญสุดของประโยคเธอ

เอลซ่าชะงักไปนิด ก่อนจะยิ้มบาง

“ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันเข้าใจดี” เธอพูดปลอบ “ฉันจะไม่ลงแรงเต็มที่ใส่เพื่อนร่วมกิลด์หรอก”

โร้ดส์หันไปมองนัตสึกับเกรย์

สีหน้าพวกนั้นบอกทุกอย่างชัดเจน

“เธอแม่งต้องจัดเต็มชัวร์…”

โร้ดส์ได้แต่ยอมรับความจริง ยังไงเขาก็ต้องแพ้ อยู่ดี ไม่ว่าคู่ต่อสู้จะเป็นใคร

แต่ถ้าให้เลือก… ระหว่างนัตสึกับเอลซ่า…

เอลซ่าอาจจะยังปรานีเขามากกว่านัตสึนิดนึงก็ได้…

“ท่านประธาน! เปิดโต๊ะพนัน! ผมแทงเอลซ่าชนะ!”

“ฉันด้วย!”

“เร็ว ๆ เลย ท่านประธาน!”

แต่มาการอฟกอดอก ส่ายหน้าอย่างเด็ดขาด

“ไม่มีทาง”

ถ้าเป็นนัตสึ ยังพอมีคนบ้าแทงโร้ดส์อยู่บ้าง แต่กับเอลซ่า? ไม่มีใครเอาเงินไปเผาทิ้งแน่นอน และถ้าเปิดบ่อนคราวนี้ มีแต่เขาที่ต้องจ่ายเละ

“เอลซ่า เบา ๆ หน่อยนะ!”

“โร้ดส์ พยายามเอาตัวรอดให้ได้ล่ะ!”

“เราจะจดจำนายเอาไว้!”

โร้ดส์: “…”

นี่มันแค่ ซ้อมต่อสู้ ทำไมเสียงพวกนี้ฟังเหมือนกำลังส่งเขาไปตายยังไงไม่รู้…

“สู้เขานะ โร้ดส์!”

โร้ดส์รู้สึกอุ่นใจนิดหน่อย อย่างน้อย มิร่า ก็ยังคงให้กำลังใจเขาเหมือนเดิม—

เดี๋ยว…

ทำไมมิร่าถือกล่องปฐมพยาบาลอยู่ล่ะ?!

“เอาล่ะ! การต่อสู้รอบสอง โร้ดส์ ปะทะ เอลซ่า เริ่มได้!”

ทันทีที่มาการอฟประกาศ โร้ดส์ก็สลัดความคิดออกจากหัว ตั้งสมาธิเต็มที่ เพราะนี่ ไม่มีเวลาให้ลังเลอีกแล้ว

เขากำสร้อยคอแน่น ก่อนเริ่มร่ายเวทเสียงดัง

“ข้าคือผู้เชื่อมสองภพ เจ้า— อสูรแห่ง Summoner’s Rift จงตอบรับเสียงเรียก ข้ามผ่านประตูมาสู่ที่นี้! Rift Scuttle Crab!!”

คราวนี้เขาปรับบทสวดใหม่ ให้เข้ากับจังหวะเวทมากขึ้น

วงน้ำเป็นระลอกแผ่ขยายออกไปบนพื้น และทันใดนั้น Rift Scuttle Crab ตัวเขียวขนาดใหญ่ ก็โผล่ขึ้นมา กระดองมันสะท้อนแสงแดดแวววาว

“โอ้~! นั่นคือสัตว์อัญเชิญตัวใหม่ของโร้ดส์เหรอ?!”

“ดูแข็งแกร่งใช้ได้เลยนี่หว่า!”

“ฉันนึกว่าเขาจะเอา Warm ไปสู้กับเอลซ่าซะอีก!”

“อย่าบ้าเลย Warm ไว้สำหรับยืนดูเฉย ๆ ต่างหาก!”

ด้านเอลซ่า ยังคงนิ่งสงบในฐานะนักรบผู้เกรียงไกร ปล่อยให้โร้ดส์อัญเชิญจนเสร็จ ก่อนยกมือขึ้น

“Requip!”

แสงเวทมนตร์สว่างวาบรอบตัวเธอ พอแสงจางลง ดาบเวทเล่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือเธอ

โร้ดส์ชี้ไปทางเอลซ่า

“บุกเลย!!”

ก้ามปูของ Rift Scuttle Crab งับเข้าหากันเสียงดัง ก่อนพุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วมหาศาล ฝุ่นฟุ้งกระจาย พร้อมลากเงาพลิ้วไหวตามมา

โร้ดส์เคยเห็นแล้วว่าเจ้านี่ พุ่งทะลุกำแพงสนามหญ้าได้แบบสบาย ๆ แต่กับบรรดาตัวโหดแห่ง Fairy Tail…

นี่มันก็แค่การวอร์มอัปเท่านั้นแหละ

แววตาเอลซ่าเปล่งประกาย ขณะกวาดตามองสัตว์อัญเชิญที่กำลังพุ่งเข้ามา

“ความเร็วแบบนี้สินะ…?”