ตอนที่ 484 – สรุปรายได้บ็อกซ์ออฟฟิศช่วงซัมเมอร์

ระหว่างที่ลิงก์คุยกับโจเซฟ ชูมิตซ์ และคอฟฟ์ แบล็ก เขาก็ได้ยินเรื่องเล่าที่ทำให้หัวเราะเบา ๆ

ครั้งที่ตำรวจลอสแอนเจลิสบุกกวาดล้างแก๊ง 18th Street ที่โอ๊คแลนด์ พวกเขาได้ว่าจ้างบริษัทรักษาความปลอดภัยแบล็กวอเตอร์เข้าร่วมปฏิบัติการ ผลปรากฏว่าภารกิจประสบความสำเร็จอย่างงดงาม ตำรวจไม่เสียคนเลยแม้แต่รายเดียว

เมื่อข่าวแพร่ไปยังเขตอื่น หลายคนไม่เชื่อว่าตำรวจแอลเอจะเก่งขนาดนั้น แต่เมื่อสืบหาความจริงก็พบว่าเป็นเพราะมีแบล็กวอเตอร์ร่วมด้วย จึงเกิดกระแสใหม่

มีตำรวจหลายเมืองเดินทางมาขอเจรจา บ้างอยากให้แบล็กวอเตอร์เข้าร่วมภารกิจปราบปรามอาชญากรรม บ้างอยากให้ส่งครูฝึกมาช่วยฝึกตำรวจ หรือแม้แต่ขอใช้ฝ่ายข่าวกรองช่วยสืบสวนคดี

ตอนนี้แบล็กวอเตอร์รับงานไปแล้วกว่ายี่สิบเคส รายได้ปีนี้คาดว่าจะเพิ่มอีกหลายสิบล้าน ถือเป็นครั้งแรกที่บริษัทเข้าสู่เส้นทางกำไรจริงจัง ลิงก์ฟังแล้วก็อดดีใจแทนไม่ได้

เพราะเขารู้ดีว่าแท้จริงแล้ว แบล็กวอเตอร์จะมาโด่งดังเต็มที่หลังเหตุการณ์ 9/11 และสงครามอิรัก แต่ตอนนี้ที่มีรายได้ปีละหลายสิบล้าน ก็เป็นเพียงการ “วอร์มอัพ” เท่านั้นเอง

เขาวางสาย แล้วกลับไปยังสวนหลังคฤหาสน์ ร่วมกินดื่มเฮฮากับบรรดาแฟนสาว ในวันที่อากาศดี เขายังแอบไปสนามบินเกาะลานาย ฝึกบังคับเฮลิคอปเตอร์ต่อ เพื่อหวังจะได้ใบอนุญาตโดยเร็ว

…

Armageddon เข้าฉายสัปดาห์ที่สอง กวาดรายได้ในอเมริกาเหนือไปอีก 55.91 ล้านดอลลาร์ รวมแล้ว 1.56 ร้อยล้านดอลลาร์ ยังครองตำแหน่งอันดับหนึ่งต่อเนื่อง

และในสัปดาห์นี้เองก็ถือเป็นการสิ้นสุดฤดูร้อนปี 1998 หนังเข้าฉายทั้งหมด 65 เรื่อง มากกว่าปีก่อนถึงแปดเรื่อง มีถึงสิบเอ็ดเรื่องที่ทำรายได้เกินหนึ่งร้อยล้าน มากกว่าปีก่อนสองเรื่อง

ชื่อหนังดังทยอยถูกกล่าวถึงบนหน้าหนังสือพิมพ์ — Tomorrow Never Dies ของ MGM ทำรายได้สูงสุด 287 ล้าน, Rush Hour 2 ของ Guess Guess Pictures 205 ล้าน, There’s Something About Mary 172 ล้าน แต่ใช้ทุนแค่ 23 ล้าน กลายเป็นหนังที่กำไรสูงสุด

ทำให้คาเมรอน ดิแอซได้รับเลือกเป็น “ผู้หญิงเซ็กซี่แห่งปี”… ชื่อแล้วชื่อเล่าถูกเรียงร้อยขึ้นมา จนคนอ่านอดตะลึงไม่ได้ว่าในสิบอันดับนี้ มีถึงแปดเรื่องที่เกี่ยวข้องกับลิงก์และ Guess Guess Pictures

Hollywood Reporter ถึงกับพาดหัวว่า “นี่ไม่ใช่ชาร์ตรายได้ซัมเมอร์ แต่คือชาร์ตรายได้ของ Guess Guess Pictures” ส่วน Total Film ก็ย้ำว่าอิทธิพลของลิงก์กำลังเปลี่ยนแปลงฮอลลีวูดอย่างลึกซึ้งกว่าบริษัทใด ๆ และ Los Angeles Times ก็เขียนสั้น ๆ ว่า “หกสตูดิโอใหญ่ ถูก Guess Guess–MGM รุกจนไร้ทางสู้”

แม้จะมีสื่อแท็บลอยด์บางแห่งแอบพาดหัวแรง ๆ ว่า “อยากรู้ไหมว่าทำไมมีคนอยากฆ่าลิงก์? ดูตารางรายได้นี้สิ” แต่ข่าวแบบนี้ถูกสั่งแบนทันที เพราะมันอันตรายเกินไป สำนักข่าวนั้นยังโดนปรับมหาศาล

…

ในคลับหรูแห่งหนึ่ง ฮาร์วีย์มองหน้าเพื่อนร่วมโต๊ะ บาร์รี ดิลเลอร์ และรอน เมเยอร์ สีหน้าของทั้งคู่หม่นหมอง แต่เขากลับหัวเราะออกมาลั่น

“หัวเราะอะไร?” รอนถามเสียงแข็ง

“ก็ผมเคยเตือนแล้วให้รีบจัดการลิงก์กับ Guess Guess Pictures แต่พวกคุณไม่สนใจ บอกจะรอให้มันสะดุดก่อนค่อยซ้ำ ทีนี้ดูสิ ตอนนี้คุณยังคิดจะทำอะไรได้อีกเหรอ?” ฮาร์วีย์ยิ้มเยาะ

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขาพยายามโน้มน้าวบิ๊กเซเว่นให้ร่วมมือจัดการ Guess Guess เพื่อกอบกู้มิราแมกซ์ แต่ไม่มีใครจริงจัง ตอนนี้จากเจ็ดเหลือหก และอีกสี่เจ้าก็แทบไม่ต่างจากมิราแมกซ์ รายได้ร่วง หนี้สินพุ่ง พนักงานเสี่ยงตกงานทุกเมื่อ

เห็นคนอื่นตกต่ำเหมือนตัวเอง ฮาร์วีย์กลับรู้สึกสะใจขึ้นมา

บาร์รีถามเสียงเย็น “ได้ข่าวว่ามิราแมกซ์ใกล้เจ๊งแล้ว นายจะไปต่อ หรือยอมล้มละลาย?”

ฮาร์วีย์ฝืนยิ้ม “ไม่ล้มง่าย ๆ หรอก เรายังมีดิสนีย์หนุนหลัง”

รอนส่ายหน้า “ดิสนีย์ก็ใช่ว่าจะดีนัก อาจไม่ช่วยพวกนายก็ได้”

ระหว่างพูด ไมเคิลส่งข้อความมาบอกว่าจะไม่มาร่วมวงเพราะติดงาน ทั้งคู่ได้แต่ถอนหายใจ

ทันใดนั้น มือถือของฮาร์วีย์ดังขึ้น เป็นข้อความจากเจฟฟรีย์ เอปสไตน์ เขาบอกว่าถูกสะกดรอย และเตือนให้ฮาร์วีย์ระวังตัว

ฮาร์วีย์ตัวสั่น โทรศัพท์แทบร่วง รีบถามว่าเป็นคนของลิงก์หรือเปล่า เอปสไตน์ตอบว่ายังไม่แน่ใจ แต่อย่างไรก็ให้ตั้งสติไว้ก่อน

พอวางสาย ฮาร์วีย์หน้าซีด เหงื่อท่วมกาย รีบหาข้ออ้างกลับทันที

รอนกับบาร์รีมองที่นั่งว่าง ๆ ตรงข้ามแล้วถอนหายใจยาว ตั้งแต่ลิงก์ก้าวขึ้นมา ชีวิตพวกเขาก็ยิ่งลำบาก กระทั่งจะนั่งดื่มด้วยกันให้ครบโต๊ะยังทำไม่ได้แล้ว

…

หลังออกจากคลับ ฮาร์วีย์เอาแต่คิดถึงข้อความของเอปสไตน์ หากลิงก์รู้แล้วว่าพวกเขาอยู่เบื้องหลังการลอบสังหาร แล้วส่งคนตามสืบ วันใดมีหลักฐานขึ้นมา พวกเขาก็จบสิ้น

เขานั่งรถด้วยใจระทึก มองกระจกหลังตลอดเวลา และก็พบว่ามีรถเชฟโรเลตสีดำขับตามมาติด ๆ หัวใจเขาเต้นรัวไม่หยุด

รีบส่งข้อความถามเอปสไตน์ว่าจะทำอย่างไร เอปสไตน์บอกให้ใจเย็น ทำเหมือนปกติ คนพวกนั้นคงไม่ตามตลอดหรอก

ฮาร์วีย์จึงสูดลมหายใจลึก ๆ นั่งนิ่ง พอหันไปมองอีกที รถคันนั้นก็หายไปแล้ว แต่เขาก็ไม่กล้าวางใจ คิดว่าพวกมันอาจแค่เปลี่ยนรถตามใหม่

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป ฮาร์วีย์ใช้ชีวิตด้วยความหวาดระแวง ตัวผอมซูบไปเห็นได้ชัด

(จบตอน)