บทที่ 449 การเข้าซื้อ MGM?

เมื่อเข้าสู่ช่วงภาพยนตร์ฤดูใบไม้ร่วง Guess Guess Pictures มีหนังเข้าฉายสองเรื่องคือ The Ice Storm และ Chasing Amy

The Ice Storm เปิดตัวสัปดาห์แรกแบบจำกัดใน 3 โรง ทำรายได้เพียง 7.5 หมื่นเหรียญ ค่าเฉลี่ยโรงละ 2.5 หมื่น ถือว่าธรรมดา สัปดาห์ถัดมาขยายเป็น 483 โรง รายได้ 3.78 ล้าน และสัปดาห์ที่สามเพิ่มเป็น 591 โรง รายได้ 4.66 ล้าน การเติบโตค่อนข้างช้า ด้วยทุนสร้าง 15 ล้าน ต่อให้คืนทุนก็แทบไม่เหลือกำไร

ส่วน Chasing Amy เป็นโปรเจ็กต์ที่เบน แอฟเฟล็กเคยแนะนำมาเมื่อปีที่แล้ว กำกับโดยเควิน สมิธ แสดงนำโดยโจอี้ ลอเรน อดัมส์, เบน แอฟเฟล็ก และเจสัน ลี เล่าเรื่องนักวาดการ์ตูนที่ตกหลุมรักหญิงรักหญิงจนเกิดปัญหากับเพื่อนสนิท

หนังใช้ทุนเพียง 2.5 แสนเหรียญ เปิดตัวจำกัดใน 3 โรง รายได้ 5.24 หมื่น ถือว่าใช้ได้ดีมาก พอสัปดาห์ที่สองขยายเป็น 671 โรง ทำเงินต่อเนื่องรวมกว่า 824 ล้านเหรียญภายในสองสัปดาห์ คิดเป็นผลตอบแทนสูงถึง 30 เท่า กลายเป็นม้ามืดแห่งฤดูใบไม้ร่วงทันที

—

“ลิงค์ โทรศัพท์! เอ๊ะ…เธอหลับอยู่ตรงนี้ได้ยังไง ฉันบอกแล้วไม่ให้เล่นกับโมนิกากับแซนดร้าดึกเกินไป เธอนี่นะ ชอบเฮฮาไม่เลิก”

ในห้องเด็กอ่อน หลิวเสี่ยวลี่ถือโทรศัพท์เดินเข้ามา เห็นลิงค์ฟุบหลับอยู่ข้างเปล เด็ก ๆ หลับสนิท หนังสือพิมพ์กองอยู่บนพื้น เธออดยิ้มขำไม่ได้

ลิงค์ลืมตาขึ้นยืดเส้นยืดสาย “ฉันไม่ได้ง่วงหรอก แค่ดูเจ้าตัวเล็ก ๆ แล้วเผลอหลับไปนิดนึง โทรมาจากใคร?”

“ฉันยังไม่ได้รับ สายนี้ให้เธอจัดการเอง”

เสี่ยวลี่ยื่นมือถือให้ แล้วเดินไปนั่งข้างเปล มองลูกน้อยด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน

ลิงค์เปิดดู พบว่าเป็นเกร็ก เดวิส ประธานฝ่ายลงทุนจากบริษัท Vanguard Capital ตั้งแต่พิกซาร์เข้าตลาดหุ้น เขาแทบไม่ได้ติดต่อมาอีก ลิงค์จึงสงสัยว่ามีเรื่องอะไร รีบออกไปรับสาย

เกร็กชมผลงาน Guess Guess ที่ซัมเมอร์นี้ขึ้นแท่นอันดับหนึ่ง ก่อนจะพูดถึงค่าย MGM ที่กลายเป็นรั้งท้าย รายได้ย่ำแย่ที่สุด หนังที่ทำดีที่สุดคือ Hoodlum ก็เพียง 23.49 ล้าน ขณะที่ทุนสร้างสูงถึง 38 ล้าน

อีกเรื่อง Metro ใช้ทุน 55 ล้าน แต่ทำเงินได้แค่ 11.53 ล้าน ภายในปีเดียว MGM ปล่อย 8 เรื่อง ขาดทุนแทบทั้งหมด ทำให้หนี้สินพุ่งถึง 3.8 พันล้านเหรียญ และลดจำนวนหนังจากปีละเกือบ 20 เหลือแค่ราว 10 เรื่อง อยู่ใกล้เส้นทางล้มละลายเต็มที

“ลิงค์ คุณเคยพูดว่าอยากซื้อ MGM ตอนนี้แหละเวลาที่เหมาะที่สุด คุณสนใจไหม?” เกร็กถามตรง ๆ

ลิงค์หัวเราะเบา ๆ “MGM ยังไม่ถึงขั้นตาย ถ้าโชคดีเจอหนังทำเงินก็อาจฟื้นได้ ตอนนี้ราคาซื้อยังสูง รอให้ล้มละลายแล้วค่อยซื้อน่าจะดีกว่า”

เกร็กรีบตอบ “แต่มีหลายกลุ่มทุนรออยู่ ถ้าเราลงมือก่อน โอกาสสำเร็จย่อมสูงกว่า”

ลิงค์รู้ทันทีว่าอีกฝ่ายมีผลประโยชน์ซ่อนอยู่ “สำหรับ Guess Guess แล้ว MGM ไม่ใช่สิ่งจำเป็น จะได้หรือไม่ได้ก็ไม่กระทบ แต่ถ้าราคาเหมาะสมเราก็พร้อม ถ้าไม่เหมาะก็ปล่อยไป”

เกร็กนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนพูด “ผมรู้จักเคิร์ก เคอร์โคเรียน ผู้ถือหุ้นใหญ่ของ MGM ถ้าคุณสนใจ ผมช่วยเป็นคนกลางให้ได้”

“น่าสนใจนะ” ลิงค์ตอบยิ้ม ๆ เขารู้ว่า Vanguard เองก็ถือหุ้น MGM และตอนนี้กำลังขาดทุนยับ จึงอยากดันเขาเข้ามาแบกรับแทน

เกร็กถามต่อ “งั้นบอกหน่อยสิ ราคาที่คุณรับได้เท่าไหร่ ผมจะได้ไปเจรจา”

ลิงค์ครุ่นคิดก่อนตอบ “MGM มีหนี้ 3.8 พันล้าน หมายความว่าหุ้นหลักอยู่กับธนาคาร ถ้าพวกเขายอมโอนมาให้ฉัน ฉันรับประกันจะใช้คืนทั้งหนี้และดอกเบี้ยภายใน 10 ปี”

“เดี๋ยวสิ ผมหมายถึงราคาเงินสด ไม่ใช่แค่ชำระหนี้” เกร็กท้วง

“การรับผิดชอบหนี้ 3.8 พันล้านก็คือข้อเสนอแล้ว คุณว่ามีใครกล้ารับประกันว่าจะจ่ายหมดใน 10 ปีนอกจากฉัน?” ลิงค์ตอบอย่างมั่นใจ

เกร็กอึกอัก “แต่มูลค่า MGM อย่างน้อยก็ 5 พันกว่าล้านนะ”

“ถ้าเขาล้มละลาย มูลค่าทรัพย์สินจะเหลือไม่ถึง 3 พันล้านด้วยซ้ำ หุ้นที่ถือก็ไม่ต่างจากเศษกระดาษ แต่ถ้าให้ฉันเข้ามากอบกู้ บริษัทจะกลับมากำไร หุ้นก็มีค่าอีกครั้ง ใครยังถือหุ้นก็จะได้ประโยชน์กลับคืน”

เกร็กนิ่งไปสักพักก่อนยอมรับว่าจะลองคุยให้ แล้วจะติดต่อกลับมาอีก

ลิงค์วางสายพร้อมรอยยิ้ม เดิมทีเขาคิดจะรออีกสองสามปีก่อนค่อยสนใจ MGM แต่เมื่อมีคนมาดันเรื่องนี้ให้เร็วกว่าที่คิด ถ้าสำเร็จ Guess Guess จะยิ่งขยายอำนาจในวงการหนังมากขึ้น

เมื่อกลับเข้าห้องเด็กอ่อน เขาเห็นเสี่ยวลี่ที่เพิ่งแซวเขาเรื่องหลับอยู่ข้างเปล คราวนี้เธอกลับฟุบพิงขอบเปลเอง แถมยังหาวไม่หยุด ดูน่ารักอย่างบอกไม่ถูก

ลิงค์ยิ้ม ขยับเข้าไปโอบจากด้านหลัง

“ว้าย! ทำฉันตกใจหมด”

เธอรีบตีอกเขาเบา ๆ แล้วเหลือบมองลูก ๆ ในเปล “วางฉันลงเถอะ เดี๋ยวเด็ก ๆ ตื่น”

“งั้นเราออกไปข้างนอกกัน” เขากระซิบแล้วอุ้มเธอเดินออกจากห้อง พร้อมกำชับให้พี่เลี้ยงดูแลเด็ก ๆ

“อย่าซนสิ อีกเดี๋ยวโมนิกากับพวกก็กลับมาแล้ว”

เธอรู้ทันว่าลิงค์คิดอะไร ใบหน้าร้อนผ่าว ตีอกเขาเบา ๆ ด้วยความเขิน

“ตอนนี้พวกเธอยังไม่กลับนี่นา เรามีเวลาอยู่บ้าง…ไม่อยากเหรอ?” ลิงค์ก้มลงจูบแก้มเธอ

เสี่ยวลี่ค้อนใส่ แต่แววตาหวานก็ไหวระริก แก้มกลมแดงระเรื่อ กลิ่นน้ำนมอ่อน ๆ จากกายเธอทำให้บรรยากาศยิ่งร้อนแรง

ลิงค์ไม่พูดพร่ำอีก อุ้มเธอก้าวยาวตรงไปยังห้องนอนทันที

(จบตอน)