บทที่ 443 นางงามหมายเลขหนึ่งแห่งอินเดีย

“สวัสดีค่ะเจ้านาย!”

หลังจากออกจากงานเลี้ยง ลิงค์ก็นั่งลงในรถตู้สำหรับธุรกิจ ผู้ช่วยสาวคนใหม่ ไอศวรรยา เรย์ เปิดแฟ้มงานขึ้นมา รายงานด้วยภาษาอังกฤษที่แฝงกลิ่นเครื่องแกงอินเดียเล็กน้อย

เธอบอกว่าเมื่อยี่สิบนาทีก่อน ริชาร์ด ฟ็อกซ์ โทรมาอยากคุยเรื่องภาคต่อของ “Batman” นอกจากนี้ยังมีเควนติน ทารันติโน เบน แอฟเฟล็ก และหลิวเสี่ยวลี่โทรมาติดต่อด้วย

ลิงค์ไม่รอฟังให้จบก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรกลับไปหาเสี่ยวลี่ทันที เพราะปกติแล้วแฟนสาวจะไม่โทรมากวนเวลางาน นี่เป็นนิสัยที่ติดกันมานาน การที่เธอโทรมาแบบนี้ต้องมีเรื่องสำคัญแน่ ถ้าเป็นเลวินสกีอยู่ตรงนี้ เธอจะต้องเอาเรื่องของเสี่ยวลี่มาเล่าเป็นอันดับแรก แต่ไอศวรรยายังอ่อนประสบการณ์ ไม่ทันสังเกต

สายถูกต่อ เสี่ยวลี่บอกว่าไม่มีอะไรใหญ่โต แค่ว่าเมื่อครู่โมนิกามีอาการปวดท้อง ทุกคนเข้าใจผิดคิดว่าเธอจะคลอด เลยรีบโทรมาบอก แต่สุดท้ายเป็นแค่การเตือนลวง หมอตรวจแล้วบอกว่าไม่เป็นไร ที่แท้ตอนเช้าโมนิกาเล่นโยคะคนท้องมากเกินไป ทำให้กระทบครรภ์ แค่พักผ่อนก็หาย

“ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว สุดสัปดาห์นี้ฉันจะแวะไปหา ฝากบอกโมนิกาด้วยว่าอย่าออกกำลังมากเกินไป รอให้ลูกคลอดแล้วค่อยกลับมาเข้าฟิตเนสก็ยังไม่สาย” ลิงค์กำชับ

“ฉันรู้แล้ว ฉันจะคอยห้ามไม่ให้เธอทำตัวรักสวยรักงามเกินเหตุ อีกอย่าง ช่วงนี้ฉันเห็นข่าวลบของคุณในหนังสือพิมพ์เยอะ รวมทั้งเรื่องพวกเราที่ตั้งครรภ์ด้วย พวกสื่ออยากใช้เรื่องนี้เล่นงานคุณเพื่อถล่มรายได้ของ ‘The Rock’ คุณต้องระวังให้มากนะ”

“ผมเข้าใจแล้วพี่เสี่ยวลี่ ส่วนคุณเองก็อย่าหักโหม คอยพักผ่อนบ้าง เรื่องงานผมจัดการได้ ไม่มีใครเอาเปรียบผมง่าย ๆ หรอก”

“รู้แล้วล่ะ ฉันก็แค่ดูข่าวบ้าง ไม่ได้ยุ่งเรื่องงานหรอก”

คุยจบ ลิงค์ก็โทรกลับไปหาเควนติน เควนตินบอกว่า “Kill Bill” ตัดต่อเสร็จแล้ว จะจัดฉายทดลองในวันศุกร์ ถามว่าเขาจะไปได้ไหม ลิงค์ตอบว่าจะพยายามไป ส่วนเบน แอฟเฟล็กถามว่าเขาจะกำกับ “Batman” ภาคต่อหรือไม่ เพราะอยากกลับมาเป็นแบทแมนอีกครั้ง ลิงค์ก็ตอบว่ายังไม่แน่นอน ถ้าตัดสินใจแล้วจะบอก

“ไอศวรรยา เอาน้ำให้ฉันขวดหนึ่ง”

“อ๋อ…ค่ะ เจ้านาย”

เธออึ้งไปสองสามวินาทีก่อนจะหยิบน้ำดื่มเย็นจากตู้มาให้ ลิงค์ดื่มไปเล็กน้อยแล้วโทรกลับหาฟ็อกซ์

หลังจากปีที่แล้ว “Batman Forever” ทำเงินได้ดี วอร์เนอร์บราเธอร์สก็เร่งผลักดันภาคต่อ และอยากให้ลิงค์มากำกับ เขาตั้งเงื่อนไขค่าแรง 10 ล้านบวกส่วนแบ่ง 15% ของรายได้รวมทั่วโลก หรือจะเป็น 20% ของรายได้ในอเมริกาเหนือและ 15% จากต่างประเทศ วอร์เนอร์ไม่ยอมรับ จึงคาราคาซังเรื่อยมา

ครั้งนี้ฟ็อกซ์โทรมาอีกครั้ง บอกว่ายอมรับข้อเสนอ 10 ล้านบวก 15% ของรายได้ทั่วโลก แต่มีเงื่อนไขว่าต้องถ่ายทำเสร็จภายในสิ้นปี เพื่อให้ทันเข้าฉายในช่วงซัมเมอร์ปีหน้า

ลิงค์ตอบว่า “เป็นไปไม่ได้ หลังจากฉันถ่าย ‘007’ เสร็จ ก็มีอีกโปรเจ็กต์ต่อทันที ปลายปีต้องถ่ายหนังของดิสนีย์ ช่วงก่อนมีนาคมปีหน้าฉันไม่มีทางมีเวลาว่าง ถ้าอยากได้ฉันจริง ๆ อย่างเร็วที่สุดก็คงต้องรอปลายปีหน้า”

ขณะเขาคุยโทรศัพท์ ไอศวรรยานั่งตัวตรง ขาแนบกัน มองเขาอย่างสงบแต่แฝงความอยากรู้อยู่ในดวงตา ถ้าเป็นเลวินสกี เธอคงนวดไหล่ หยิบแฟ้มจดบันทึก หรือแม้แต่คอยคุกเข่าช่วยงานเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่ไอศวรรยายังใหม่ ไม่รู้จะปรนนิบัติอย่างไร

“ปลายปีหน้า? ช้าเกินไป ลิงค์ คุณช่วยเร่งหน่อยไม่ได้หรือ? ถ้าสองภาคฉายต่อกัน รายได้จะยิ่งดีขึ้น” ฟ็อกซ์ถาม

“ไม่ได้หรอก โปรเจ็กต์ต่อไปเป็นของ Guess Guess แล้วก็มีดิสนีย์คิวรออยู่ ไม่มีทางเสียบเพิ่มได้”

“เข้าใจแล้ว งั้นฉันจะไปคุยกับคนอื่นในบริษัทดูอีกที”

วางสาย ลิงค์ก็เก็บโทรศัพท์ หันไปมองผู้ช่วยสาวที่กลับมานั่งตัวเกร็งอีกครั้ง

ไอศวรรยา เรย์ เป็นผู้ช่วยที่เลวินสกีเลือกไว้ก่อนลาออก เธอเป็นหนึ่งในสามผู้ช่วยที่ดูแลเรื่องชีวิตส่วนตัว งานเอกสาร การสื่อสาร และกองถ่าย

เธอมาจากอินเดีย อายุยี่สิบสาม สูง 170 เซนติเมตร หนักหกสิบกิโลกรัม เป็นสาวทรงอวบสะโพกผาย เคยประกวดมิสเวิลด์ครั้งที่ 44 ที่แอฟริกาใต้ปี 1994 และคว้าแชมป์ ได้รับสมญาจากสื่อว่า “นางงามอันดับหนึ่งแห่งอินเดีย” ต่อมาเป็นนางแบบและนักแสดง

ต้นปีนี้เธอมาสหรัฐ ถ่ายโฆษณายาสระผมไปสองชุด เดือนมีนาคมเห็นประกาศรับสมัครของ Guess Guess Pictures เลยลองส่งใบสมัคร ทั้งที่คิดว่าคงไม่ได้ แต่แล้ว HR ของบริษัทก็โทรมาเรียกสัมภาษณ์ และผ่านการคัดเลือก หลังจากฝึกอบรมสองเดือนจึงได้เป็นผู้ช่วยชั่วคราว กำลังอยู่ในช่วงทดลองงาน

เธอไม่เคยทำงานผู้ช่วยมาก่อน ไม่รู้วิธีดูแลเจ้านาย งานออกมาจึงค่อนข้างขาด ๆ เกิน ๆ หากไม่ใช่เพราะเธอสวย หุ่นดี ผู้คนคงไม่อดทนรอให้เธอเรียนรู้นานนัก

“ไอศวรรยา ได้ยินว่าคุณเคยเป็นนางแบบกับนักแสดง ทำไมถึงส่งใบสมัครมาที่ Guess Guess Pictures?”

ลิงค์ถามพลางไขว่ห้างมองเธอ

หญิงสาวสวมชุดสูทกระโปรงสีดำกับเสื้อเชิ้ตขาว ข้างล่างเป็นถุงน่องสีเนื้อกับรองเท้าส้นกลาง ใบหน้าคมชัดสวยงาม ผิวเนียนและสัดส่วนโค้งมนยิ่งขับให้เธอดูสะดุดตา

เมื่อถูกถาม ไอศวรรยาก็นั่งหลังตรง อกผึ่งในทันที “เจ้านายคะ ฉันได้ยินมาว่าที่นี่สวัสดิการดี งานมั่นคง”

“จริง แต่แค่นั้นเองหรือที่ทำให้คุณมา?” ลิงค์ยิ้ม

เธอมีดวงตาโต ขนตายาว เวลากะพริบเหมือนพัดเล็ก ๆ เธออ้ำอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนตอบว่า “ไม่ทั้งหมดค่ะ ความฝันของฉันคือการเป็นนักแสดงฮอลลีวูด พอมาที่อเมริกาก็เห็นว่ามีโอกาสเยอะ แต่ก็รู้ว่าคนต่างชาติจะตั้งหลักในวงการนี้ไม่ง่าย เพื่อน ๆ บอกว่า Guess Guess Pictures เป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ที่สุดในฮอลลีวูด มีทรัพยากรเยอะมาก ถ้าได้ทำงานที่นี่ อาจมีโอกาสได้รับเลือกจากโปรดิวเซอร์หรือผู้กำกับ จึงลองเสี่ยงดู”

ลิงค์พยักหน้า เข้าใจทันทีว่าการมาเป็นผู้ช่วยไม่ใช่เป้าหมาย แท้จริงเธอหวังจะใช้ช่องทางนี้เพื่อเข้าสู่วงการ มีหนุ่มสาวมากมายในบริษัทที่คิดเช่นเดียวกัน

“เงื่อนไขภายนอกของคุณถือว่าดีทีเดียว” ลิงค์กวาดตามองเธอ “ถ้าในหนังของบริษัทมีบทที่เหมาะ คุณก็ไปลองออดิชันได้”

“จริงเหรอคะเจ้านาย?” ดวงตาสีเขียวอมฟ้าของเธอเบิกกว้างเปล่งประกาย

“แต่ก่อนอื่นคุณต้องทำงานตรงนี้ให้รอดเสียก่อน ถ้าคุณอยู่ต่อไม่ได้ ทรัพยากรของบริษัทก็ไม่มีทางถึงมือคุณ”

“ฉันเข้าใจค่ะ ฉันจะทำงานให้ดีที่สุดแน่นอน” เธอยิ้มหวาน

ลิงค์หัวเราะเบา ๆ แล้วหันไปเปิดแฟ้มงานต่อ พลางถามถึงเรื่องครอบครัว ความรัก และปัญหาในการใช้ชีวิตที่อเมริกา เพื่อคลายความห่างเหิน เมื่อสนิทใจกันมากขึ้น งานก็จะดำเนินได้ราบรื่นกว่าเดิม

(จบตอน)