บทที่ 440 Fight Club เข้าฉาย

เพื่อหาที่พักให้ซาคาอิ อิซุมิและสาว ๆ คนอื่น ลิงค์จึงสั่งให้คนไปซื้อวิลล่าหรูในย่านคนรวยที่ไมอามี รัฐฟลอริดา ให้พวกเธออยู่ชั่วคราว ส่วนตัวเขาเมื่อถ่ายทำเสร็จจะบินไปเยี่ยม

ระหว่างพักกลางวันในกองถ่ายที่ลอสแอนเจลิส เลวินสกีถือแฟ้มเอกสารเดินเข้ามา “บอสครับ นี่คือรายงานบ็อกซ์ออฟฟิศของสัปดาห์ที่แล้ว อยากดูไหม”

“ไม่ล่ะ เลือกอันสำคัญ ๆ มาเล่าให้ฟังก็พอ” ลิงค์ตอบด้วยน้ำเสียงไม่ใส่ใจนัก ช่วงหลังเขามีงานล้นมือ ตั้งแต่ต้นปีมาก็แทบไม่ค่อยได้ติดตามรายละเอียดเองแล้ว โดยมักจะอ่านสรุปรายเดือนเพื่อดูภาพรวมของรายได้บริษัทเท่านั้น

เลวินสกีเปิดแฟ้มแล้วพูดสั้น ๆ ว่า “สัปดาห์นี้แชมป์บ็อกซ์ออฟฟิศยังคงเป็นของเรา เรื่อง Liar Liar”

หนังตลกที่จิม แคร์รีแสดงนำเข้าฉายตั้งแต่กลางเดือนมีนาคม เปิดตัวสัปดาห์แรกใน 2,845 โรง กวาดรายได้ 44.57 ล้านเหรียญ สัปดาห์ต่อมา 37.49 ล้าน สัปดาห์ที่สามยังอยู่ในอันดับหนึ่งด้วยรายได้ 22.46 ล้าน และจนถึงสัปดาห์ที่ห้า ยังคงครองแชมป์บ็อกซ์ออฟฟิศของอเมริกาเหนืออย่างเหนียวแน่น ยอดรวมแล้ว 136 ล้านเหรียญ ถือเป็นหนังเรื่องแรกของปี 1997 ที่ทำรายได้ทะลุร้อยล้าน

เลวินสกีรายงานต่อว่า “อันดับสองคือ Anaconda จากโคลัมเบีย พิคเจอร์ส ที่เจนนิเฟอร์ โลเปซแสดงนำ รายได้สัปดาห์นี้ 16.61 ล้าน รวมแล้ว 32.74 ล้าน ส่วนอันดับสามคือ Murder at 1600 ของวอร์เนอร์ นำแสดงโดยเวสลีย์ สไนปส์และไดแอน เลน เปิดตัวที่ 7.96 ล้าน อันดับสี่คือ Girl, Interrupted ที่โซเฟียร่วมกับวิโนนา ไรเดอร์และแองเจลินา โจลีแสดง นับตั้งแต่เข้าฉายเมื่อต้นเดือนมีนาคมทำเงินรวมแล้ว 32.51 ล้าน”

ลิงค์ฟังแล้วพยักหน้าอย่างพอใจ เขารู้ดีว่า Liar Liar ทำให้ Guess Guess Pictures ครองความได้เปรียบในตลาดอเมริกาเหนือ สร้างแรงกดดันให้บรรดาสตูดิโอยักษ์ใหญ่ต้องแก่งแย่งกันเอง และเมื่อบวกกับ Girl, Interrupted, Zheng Chenggong, Boogie Nights ที่ยังทำเงินต่อเนื่อง บริษัทไม่มีหนังขาดทุนเลยแม้แต่เรื่องเดียว

แต่เลวินสกีมีสีหน้าจริงจัง “บอส มีข่าวด้านลบที่คุณควรรู้ไว้”

เนื่องจากหนังที่ติดอันดับบ็อกซ์ออฟฟิศช่วงนี้ ล้วนเกี่ยวข้องกับลิงค์และบรรดาแฟนสาว Entertainment Weekly จึงเขียนบทความประชดว่าตลาดอเมริกาเหนือถูกยึดครองโดยลิงค์และเหล่าคนรักของเขา ทุกคนกลายเป็นตัวเอก ส่วนคนอื่น ๆ กลายเป็นตัวประกอบ แม้จะเป็นเพียงการล้อเลียน แต่ก็มีหลักฐานชัดเจนจนทำให้เกิดกระแสถกเถียงด้านลบในวงกว้าง

ลิงค์หัวเราะเบา ๆ “ก็เป็นอุบัติเหตุทั้งนั้น แต่เธอพูดถูก คราวหน้าพยายามจัดโปรแกรมหนังให้ไม่ชนกันก็แล้วกัน”

เลวินสกียักไหล่ “ยากครับ บอสมีแฟนสาวเป็นดาราระดับท็อปหลายสิบคน แต่ละคนมีหนังเฉลี่ยปีละสองเรื่อง รวมแล้วกว่าร้อยเรื่อง แทบจะหนึ่งในสามของตลาด จะไม่ให้ชนกันเลยเป็นไปไม่ได้”

ลิงค์เพียงหัวเราะ “ไม่เป็นไรหรอก มิเชลกับแซนดรากำลังตั้งท้อง ยังไงอีกไม่กี่ปีข้างหน้าพวกเธอก็จะถ่ายหนังน้อยลงเอง”

เลวินสกีพยักหน้าแล้วรายงานต่อ “อีกเรื่องคือ Fight Club จะเข้าฉายสัปดาห์หน้า ฮาร์วีย์ติดต่อมาอยากเพิ่มงบโฆษณา แต่ทางคุณโจน กอร์ดอนเห็นว่าให้เดินตามขั้นตอน ปล่อยฉายในวงจำกัดก่อนแล้วค่อยดูผลตอบรับ ถ้าเวิร์คค่อยทุ่มงบเพิ่ม”

“เอาตามกอร์ดอนก็แล้วกัน” ลิงค์สั่งแล้ววางเรื่องไว้

Fight Club เปิดตัวในหกโรงภาพยนตร์ รายได้สุดสัปดาห์เพียง 4.72 หมื่นเหรียญ ก่อนจะขยายเป็น 471 โรงในสัปดาห์ถัดมา กวาด 2.87 ล้าน และเมื่อถึงสัปดาห์ที่สามที่ขยายเป็น 865 โรงก็ทำได้ 6.58 ล้าน รวมสามสัปดาห์เพียง 9.49 ล้าน ถือว่าธรรมดาเกินคาด ยากที่จะสร้างกำไร แม้เพิ่มงบโฆษณาก็อาจทำได้แค่คืนทุน

ในสำนักงานของมิราแม็กซ์ ฮาร์วีย์ ไวน์สตีนแทบคลุ้มคลั่ง โยนรายงานตัวเลขเกลื่อนพื้นแล้วตะโกน “ทำไมเป็นแบบนี้! นี่มันหนังที่ลิงค์เลือกเองนะ ตอนแรกเขายังเกือบจะมากำกับด้วยซ้ำ ทำไมถึงขาดทุนได้ ใครอธิบายให้ฉันฟังหน่อยสิ!”

บ็อบ ไวน์สตีนได้แต่ถอนหายใจ “อาจเป็นอุบัติเหตุก็ได้”

ทุนสร้าง 42 ล้านเหรียญ ครึ่งหนึ่งมาจากมิราแม็กซ์ อีกครึ่งจาก Guess Guess Pictures แต่ตอนนี้ท่าทางจะไม่คืนทุนง่าย ๆ ข้อมูลจากฝ่ายการตลาดยืนยันว่าคนดูทั่วไปไม่ชอบ บอกว่าหนังเครียดเกินไป เรื่องราวซับซ้อนจนงง ไม่สนุก แต่ฝั่งนักวิจารณ์กลับยกย่องว่าเป็นหนังคุณภาพ จัดเป็นงานศิลปะที่ยอดเยี่ยม

ฮาร์วีย์สีหน้ามืดมน สูบบุหรี่แล้วบ่นพึมพำ “นี่ต้องเป็นแผนของลิงค์แน่ ๆ เขารู้ว่าเรามีส่วนร่วมในการเล่นงานเขามาตลอด จึงตั้งใจกับดักให้เราลงทุน แล้วปล่อยให้เจ๊ง เงินเราจะหมดหายไปเอง นี่มันแผนสกปรกที่สุด!”

บ็อบยังพยายามปลอบ “อย่าคิดมากเลย ถึงไม่ใช่หนังฮิตแต่ยังมีตลาดต่างประเทศ วิดีโอเช่า และดีวีดี ต่อให้ไม่มีกำไรก็ยังพอคืนทุนได้บ้าง”

แต่ฮาร์วีย์ไม่ฟัง เขาโกรธจนหน้าแดงก่ำ “ไม่! นี่มันกับดักชัด ๆ ลิงค์ทำให้เราเจ็บแต่เราพูดอะไรไม่ได้ นี่แหละที่มันเจ็บยิ่งกว่า”

บ็อบเงียบไป รู้ดีว่าพี่ชายยิ่งเครียดยิ่งมองทุกอย่างเป็นศัตรู ไม่นานฮาร์วีย์ก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหามิคาเอล โอวิทซ์ หวังจะให้ดิสนีย์เข้ามาช่วย แต่ผลกลับตรงกันข้าม เพียงไม่กี่ประโยคใบหน้าของเขาก็ยิ่งบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ

“โอวิทซ์ว่าไง” บ็อบถามอย่างระวัง

ฮาร์วีย์กัดฟันแน่นจนกรามขึ้น “มันบอกว่าไม่เกี่ยว ให้เราจัดการเอง แถมยังสั่งไม่ให้เราตั้งตัวเป็นศัตรูกับลิงค์อีก ให้เราปฏิบัติกับเขาด้วยความเคารพและเป็นมิตร ไอ้คนทรยศ!”

บ็อบถอนหายใจเบา ๆ “บางทีโอวิทซ์ก็พูดถูกนะ ลิงค์ตอนนี้รวยกว่าหมื่นล้าน เป็นหนึ่งในห้าเศรษฐีโลก เราไม่มีทางสู้ได้ การเป็นศัตรูไม่ก่อประโยชน์”

แต่ฮาร์วีย์กลับตัวสั่นด้วยความแค้น ดวงตาแดงก่ำไปด้วยไฟโทสะ “ไม่! ฉันจะไม่มีวันยอมให้ไอ้ลิงค์หัวเราะเป็นครั้งสุดท้าย!”

(จบตอน)