บทที่ 439 ทำเนียบมหาเศรษฐีฟอร์บส์

เมื่อต้นเดือนเมษายน นิตยสารฟอร์บส์ ได้ประกาศรายชื่อมหาเศรษฐีโลกประจำปีอีกครั้ง ในรายชื่อชุดใหม่ ลิงค์ถูกจัดอยู่อันดับที่ห้า ด้วยทรัพย์สินรวมมูลค่า 14.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

ตามข้อมูลที่ฟอร์บส์รวบรวม ทรัพย์สินของลิงค์แบ่งออกเป็นสามส่วนใหญ่ ส่วนแรกคือบริษัท Flash Gold Capital ที่ถือหุ้นในบริษัทมหาชนระดับโลกจำนวนมาก ไม่ว่าจะเป็นไมโครซอฟท์ ซิสโก้ เบิร์กเชียร์ แฮธาเวย์ แอปเปิล ดิสนีย์ และพิกซาร์ รวมมูลค่ากว่า 10.5 พันล้านดอลลาร์

นอกจากนี้ยังถือหุ้นในบริษัทยังไม่เข้าตลาดอีกสิบกว่าบริษัท เช่น Guess Guess Pictures, LTD Clothing (บริษัทแม่ของ Victoria’s Secret), Marvel Entertainment, UTA และ CAA รวมแล้ว Flash Gold Capital มีมูลค่าราว 12.7 พันล้านดอลลาร์ ซึ่งในนั้นลิงค์ถือหุ้นอยู่เกือบสามในสี่ คิดเป็นมูลค่าประมาณ 9.5 พันล้านดอลลาร์

ส่วนที่สองคือทรัพย์สินในต่างประเทศ เขามีการลงทุนผ่าน Gold Mountain Capital และ Horizon Investment รวมถึงการลงทุนลับ ๆ อีกมาก ฟอร์บส์ประเมินโดยประมาณว่าอยู่ที่ 2.5 พันล้านดอลลาร์

ส่วนที่สามคือ Guess Guess Pictures หลังผ่านการระดมทุนสองรอบ เขายังคงถือหุ้นอยู่หนึ่งในสาม มูลค่าราว 2.16 พันล้านดอลลาร์

เมื่อนำทั้งหมดมารวมกัน ตัวเลขอยู่ที่ 14.1 พันล้านดอลลาร์พอดี ส่งให้เขาขึ้นทำเนียบอันดับห้าของโลก

ฟอร์บส์ยังรายงานด้วยว่า เนื่องจากการลงทุนของลิงค์มีความซับซ้อนและหลากหลายมาก ความมั่งคั่งที่แท้จริงของเขาน่าจะอยู่ระหว่าง 14 ถึง 18 พันล้านดอลลาร์ และนั่นทำให้เขากลายเป็น “ชาวจีนที่ร่ำรวยที่สุดในโลก”

นอกจากทำเนียบมหาเศรษฐีแล้ว ฟอร์บส์ยังเปิดเผยตารางรายได้คนดัง ลิงค์ติดอันดับหนึ่งเช่นกัน ด้วยรายได้จากค่าตัวและงานต่าง ๆ รวม 280 ล้านดอลลาร์

ตามมาด้วยไมเคิล จอร์แดนที่ 78.5 ล้านดอลลาร์ อีแวนเดอร์ โฮลิฟิลด์นักชกเฮฟวี่เวท 54.3 ล้านดอลลาร์ ทอม ครูซ 48 ล้านดอลลาร์ และออสการ์ เดอ ลา โฮยา 38 ล้านดอลลาร์ ขณะที่แซนดร้า บูลล็อกติดอันดับสิบสองด้วยรายได้ 28 ล้านดอลลาร์ เป็นนักแสดงหญิงที่มีรายได้สูงสุดในปีนั้น มิเชล ไฟเฟอร์ เจนนิเฟอร์ อนิสตัน เจนนิเฟอร์ คอนเนลลี และบรู๊ค ชีลด์ส ต่างก็ติดอันดับเช่นกัน

เมื่อฟอร์บส์ประกาศอันดับออกมา สื่อบางแห่งถึงกับเรียกขานรวมเขากับบรรดาแฟนสาวว่า “ครอบครัวลิงค์” และประเมินว่าทรัพย์สินรวมทั้งหมดทะลุ 20 พันล้านดอลลาร์

ที่กองถ่ายในฮ่องกง ระหว่างพักการถ่ายทำ เฉินหลงที่แวะมาเยี่ยมก็เอ่ยปากชื่นชมไม่หยุด “ยินดีด้วยนะครับผู้กำกับลิงค์ ความมั่งคั่งของคุณเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัวแล้ว คุณนี่มันสุดยอดจริง ๆ ผมนับถือที่สุดในโลกเลย”

ลิงค์เพียงยิ้มจาง ๆ แล้วตอบว่า “มันก็แค่ตัวเลขในบัญชี ไม่มีอะไรน่าภูมิใจหรอก”

เฉินหลงหัวเราะกลบเกลื่อน ไม่เถียงต่อ ได้แต่พูดคำหวานประจบไม่หยุด ลิงค์เองก็เพียงส่ายหน้า ในใจอดคิดไม่ได้ว่าสมัยที่เขามีทรัพย์สินเพียงพันกว่าล้าน ทุกคนยังกล้าล้อเล่นกับเขา แต่พอขึ้นไปหกพันล้าน ผู้คนก็เริ่มเกรงใจ และเมื่อแตะหลักหมื่นล้าน บรรยากาศก็ตึงเครียดจนหาคนคุยเล่นได้ยากขึ้นเรื่อย ๆ

หลังเฉินหลงกลับไป ลิงค์ก็หันมาสนใจงานตรงหน้า เขาตรวจสอบความคืบหน้าของ Rush Hour 2 ซึ่ง Guess Guess Pictures มอบหมายให้เฉินหลงเป็นโปรดิวเซอร์ เฉินหลงยืนยันว่าทุกอย่างพร้อมแล้วและจะเริ่มถ่ายทำปลายเดือนนี้ ลิงค์พยักหน้าอย่างพอใจ

จากนั้นเขาก็หันไปสอนคิวบู๊ของมิเชล โหย่วกับเพียร์ซ บรอสแนน มิเชลในวัยสามสิบห้าปีผ่านงานบู๊มาโชกโชน ท่วงท่าการเคลื่อนไหวมั่นคงแม่นยำ แต่ยังขาดความเข้าขากับเพียร์ซ ลิงค์จึงต้องลงมือกำกับท่าทางละเอียดให้ทั้งคู่ และไม่นานพวกเขาก็ค่อย ๆ พัฒนาขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

การถ่ายทำในจีนแผ่นดินใหญ่ใช้เวลาเพียงสามสัปดาห์ก็เสร็จ จากนั้นกองถ่ายย้ายไปโตเกียว ที่นั่น โนบุยูกิ อิเดอิ ประธานกลุ่มโซนี่ได้โทรมาต้อนรับ และจัดงานเลี้ยงหรูที่กินซ่า เชิญทั้งคณะถ่ายหนัง พร้อมสาวงามญี่ปุ่นมากหน้าหลายตา ทั้งรุ่นใหญ่และวัยสาว ตั้งแต่เรียว มิยาซาวะ ซาคาอิ อิซึมิ โนริกะ ฟูจิวาระ ชิซึกะ คุโด ยาสึโกะ ซาวากุจิ ไปจนถึงมินามิ นากาโมริ

โนบุยูกิอิเดอิบอกอย่างไม่อ้อมค้อมว่านี่คือ “ของขวัญ” สำหรับลิงค์ จะเลือกใครก็ได้ ลิงค์ยิ้มบาง ๆ แล้วเลือกพวกเธอมานั่งคุยด้วยบ้างเพื่อรักษามารยาท เขาไม่ได้ทำอะไรเกินเลย เพียงแค่รับประทานอาหาร สนทนา แช่ออนเซ็น และฟังพวกเธอร้องเพลงเต้นรำ

การถ่ายทำในโตเกียวมีไม่มาก ใช้เวลาไม่ถึงสัปดาห์ก็เสร็จสิ้น จากนั้นในช่วงกลางเดือนเมษายน ลิงค์ก็นำกองถ่ายกลับสหรัฐ ไปถ่ายต่อที่ยูนิเวอร์แซลสตูดิโอในลอสแอนเจลิส

ทว่าหลังกลับมาได้ไม่นาน โนบุยูกิก็ส่งเครื่องบินเจ็ทส่วนตัวพาพวกมิยาซาวะ ริเอะ ซาคาอิ อิซึมิ ฟูจิวาระ โนริกะ และคนอื่น ๆ บินตามมาถึงลอสแอนเจลิส โดยอ้างว่าพวกเธอ “คิดถึงจนป่วย” และวิงวอนให้ลิงค์รับพวกเธอไว้

หญิงสาวหลายคนยังโทรหาเขาด้วยน้ำเสียงที่ปนเศร้าและอับจนหนทาง เหมือนถูกบีบบังคับมา ลิงค์เองก็เห็นว่าการร่วมมือกับโซนี่มีมูลค่าหลายพันล้าน การที่อีกฝ่ายทำถึงเพียงนี้ก็ถือเป็นการแสดงความจริงใจ เขาจึงไม่คิดจะปฏิเสธอะไรอีก และต้อนรับพวกเธอไว้ด้วยท่าทีใจกว้าง

(จบตอน)