- หน้าแรก
- ผู้กำกับฮอลลีวูดในปี 1992
- ตอนที่ 99 บังเอิญเจอในห้องน้ำ
ตอนที่ 99 บังเอิญเจอในห้องน้ำ
ตอนที่ 99 บังเอิญเจอในห้องน้ำ
หลังจากดื่มไปหลายแก้ว ลิงก์ก็ขอแวะเข้าห้องน้ำ พอเดินออกมา เขาก็สบตาเข้ากับนิโคล คิดแมนพอดี
เธอสวมเดรสสายเดี่ยวสีแดงเข้มยาวกรอมเท้า ผิวขาวจัดจนเกือบสะท้อนแสง
ลิงก์ยิ้มทัก เธอก็ยิ้มตอบกลับอย่างเป็นมิตร ก่อนจะชมว่า Paranormal Activity สนุกมาก
ตอนดูถึงกับกรี๊ดลั่น และบอกว่าหวังว่าจะมีโอกาสได้ร่วมงานกัน
ระหว่างที่คุยกันอยู่นั้น นิโคลก็เหมือนจะเซล้ม ลิงก์เลยรีบยื่นมือออกไปรับเอวเธอไว้โดยสัญชาตญาณ
“ขอบคุณนะคะ”
นิโคลพูดพลางเอนตัวพิงไหล่เขา กลิ่นน้ำหอมกับกลิ่นแอลกอฮอล์โชยมาแตะจมูก
“นิโคล คุณมาทำอะไรอยู่ตรงนี้?”
เสียงหนึ่งดังขึ้นอย่างกะทันหัน ทอม ครูซเดินเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว
“เมื่อกี้ฉันเกือบล้ม แต่ลิงก์ช่วยพยุงไว้ เขานิสัยดีมากเลยค่ะ สุภาพบุรุษสุด ๆ”
นิโคลยิ้มตอบด้วยท่าทีสบาย ๆ แล้วขยับถอยห่างออกมาเล็กน้อย
“คุณครูซครับ คุณนายครูซ พื้นตรงนี้ลื่น มีน้ำหกอยู่ เดินผ่านก็ระวังหน่อยนะครับ”
ลิงก์พูดด้วยน้ำเสียงสุภาพ
“หึ”
ทอม ครูซทำหน้านิ่ง เดินมาคว้าเอวภรรยาไว้แน่นจนปลายนิ้วจมเข้าไปในผิวเนื้อของนิโคล
เธอขมวดคิ้วนิด ๆ แววตาดูเปราะบางน่าสงสารขึ้นมาทันที
“ขอบคุณที่ช่วยพยุงนิโคลไว้นะครับ ผู้กำกับลิงก์”
“ไม่เป็นไรเลยครับ แค่เรื่องเล็กน้อย”
ลิงก์ยกมือเบา ๆ เป็นเชิงว่าไม่ต้องเกรงใจ แล้วก็หันหลังเดินจากไป
เสียงถกเถียงเบา ๆ ของสองสามีภรรยาก็ตามมาจากข้างหลัง
...คู่นี้นี่ช่างน่าสนใจจริง ๆ
พอกลับมาที่โต๊ะ ก็เห็นว่ามีแขกใหม่มาเพิ่มอีกสองคน
ทิม ร็อบบินส์ กับแฟนสาวที่อยู่ด้วยกันอย่างซูซาน ซาแรนดอน
ทั้งสองคนอายุราวสี่สิบ ป็นนักแสดงมีชื่อของฮอลลีวูด
ทิมเคยเล่นหนังมาหลายเรื่อง เช่น Tapeheads, Bob Roberts, The Player ฯลฯ แต่บทที่จะทำให้เขาดังเปรี้ยงคือบทพระเอกใน The Shawshank Redemption ที่จะมาในอนาคต
ส่วนซูซานนั้นดังมากกว่าเยอะ ผลงานเด่นอย่าง Thelma & Louise, White Palace, Atlantic City ฯลฯ และยังเคยเข้าชิงออสการ์นักแสดงนำหญิงมาแล้วสองครั้ง
ลิงก์สนิทกับทิมพอสมควร เพราะแซม ฮาสเคลเคยพาทิมมาเยี่ยมเขาที่บริษัท Guess Who Production
ส่วนซูซานเป็นสาวมั่นใจ เปิดเผย สดใส แม้จะมีฟีลพี่สาวใหญ่ ๆ หน่อย แต่โดยรวมก็น่าคบหา
“ลิงก์ หลายคนบอกว่านายถ่ายหนังได้ห่วยมาก…”
พูดยังไม่ทันจบ ทิมก็สำลักเบียร์พ่นกระจายพื้น
“แค่ก ๆ ซูซาน เธอพูดอะไรน่ะ นั่นมันเสียงจากพวกอิจฉา ไม่จริงสักนิด เธอไม่ควรพูดเรื่องนี้นะ”
ทิมรีบเช็ดปาก มืออีกข้างแอบดึงกระเป๋าหลังของยีนส์เธอเบา ๆ
“อย่ามาแตะก้นฉัน ฉันยังพูดไม่จบเลย นายจะรู้ได้ไงว่าเป็นคำถามที่ถามไม่ได้?”
ซูซานตบมือลงบนมือทิมก่อนจะหันมาถามลิงก์ต่อ
“ลิงก์ หลายคนบอกว่านายไม่มีฝีมือในการถ่ายหนัง หนังสองเรื่องที่ผ่านมาไม่ได้มีอะไรพิเศษ อาศัยแค่กระแสถึงทำเงินได้เยอะ นายคิดยังไงกับคำพูดพวกนี้?”
ทิมเอามือปิดหน้าผาก หน้าแดงเถือกด้วยความกระอักกระอ่วน
แต่ลิงก์กลับยิ้มสบาย ๆ
“ผมยอมรับเสียงวิจารณ์นะครับ แต่ไม่เห็นด้วยกับเนื้อหา
ตอนถ่าย Buried งบน้อยมาก กล้องและอุปกรณ์อื่น ๆ ก็เป็นของเช่า
หนังออกมาดิบ ๆ หยาบ ๆ นั่นเป็นเรื่องจริง
ส่วน Paranormal Activity เป็นหนังฟุตเทจปลอม ผมตั้งใจจะให้ดูสมจริงและหลอนที่สุด
จึงยอมละทิ้งความเนี้ยบในภาพ ไม่ซีเรียสกับกล้อง บท หรือฉากมากนัก
ถ้าว่ากันเรื่องศิลปะ มันอาจขาด ๆ เกิน ๆ ก็จริง
แต่ถ้าวัดจากประสบการณ์ของคนดู ผมคิดว่า Paranormal Activity ไม่ได้น้อยหน้าหนังระทึกขวัญเรื่องไหนเลย”
“มั่นใจขนาดนั้น? หมายถึงเทียบกับ The Shining, Alien, Blade Runner, Cape Fear พวกนั้นด้วย?”
ซูซานไขว่ห้าง หยิบบุหรี่ขึ้นมาหนึ่งมวนแล้วยิ้มบาง ๆ
ทิมสะกิดเธออีกครั้ง พยายามสื่อว่า “หยุดได้แล้ว” แต่ซูซานไม่สน
“ครับ ไม่ด้อยกว่าพวกนั้นเลย
The Shining จริง ๆ เป็นดราม่าครอบครัว Alien กับ Blade Runner คือไซไฟ
Cape Fear คือดราม่าทริลเลอร์ ไม่มีเรื่องไหนเป็นหนังสยองขวัญแบบเต็มตัว
แต่ Paranormal Activity ทุกองค์ประกอบมันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อรับใช้ความหลอนอย่างเดียว
นั่นแหละคือเหตุผลที่ทำให้มันน่ากลัวจริง ๆ”
แปะ แปะ แปะ!
“พูดดีมากเลยลิงก์!”
ทิมรีบพูดแทรก
“ผู้กำกับแค่ทำเรื่องใดเรื่องหนึ่งให้สุด ก็เพียงพอแล้วที่จะสร้างหนังดี ๆ ได้
ตรงกันข้าม บางคนพยายามจะทำให้ดูมีศิลปะ ใส่ฉากแอ็กชันในหนังดราม่า ใส่ฉากโป๊ในหนังแอ็กชัน หรือแปะมุกตลกในหนังไซไฟ สุดท้ายออกมาครึ่ง ๆ กลาง ๆ ไม่เข้าท่าเลย”
ซูซานหันมาถลึงตาใส่
“ฉันก็ไม่ได้บอกว่าไม่เห็นด้วย แค่กำลังคุยกับลิงก์เพื่อดูว่าเขาเป็นคนยังไง
ตอนแรกนึกว่าจะเย่อหยิ่งเหมือนที่สื่อเขียนไว้ แต่พอได้คุยจริง ๆ กลับพบว่าเขาเป็นคนถ่อมตัว มั่นใจ มีวุฒิภาวะ และ...มีเสน่ห์มากด้วย ทิม นายควรเรียนรู้จากเขานะ ว่าการเป็นผู้ชายที่โตแล้วมันเป็นยังไง”
“ไม่ต้องหรอก ฉันคิดว่าส่วนหนึ่งที่เธอรักฉัน ก็เพราะฉันยังไม่โตเต็มที่ไง”
ทิมหันไปหัวเราะกับเธอ
“จริงจ้ะ นายก็เหมือนลูกชายฉัน”
“แม่จ๋า~”
ทิมพูดเสียงสองทันที
ลิงก์กับเจนนิเฟอร์ถึงกับหลุดหัวเราะออกมาพร้อมกัน
คู่นี้อยู่ด้วยกันมากว่า 5 ปีแต่ยังไม่แต่งงาน ดูเหมือนจะอินกับสถานะ “แม่ลูกจำลอง” แบบนี้ไม่น้อย
ทั้งน่ารัก ทั้งน่าแหยงไปพร้อมกัน
“ไง ลิงก์ ทิม ซูซาน พวกนายมาเจอกันที่นี่ได้ยังไงเนี่ย?”
บรูซ วิลลิสหัวล้านเงาวับเดินเข้ามาพร้อมภรรยา เดมี มัวร์
“ฉันโตช้า ลิงก์โตไว เราเลยคุยกันรู้เรื่อง”
ทิมแซวขำ ๆ
เมื่อบรูซกับเดมีมาร่วมโต๊ะ บรรยากาศก็ยิ่งครึกครื้น
สิบกว่าคนนั่งคุยหัวเราะกันเสียงดัง จนโต๊ะรอบข้างต้องหันมอง
“ช่วงนี้ฉันเห็นข่าวคนในวงการรุมด่าลิงก์เยอะมาก
นึกว่าเขาจะกลายเป็นหมาหัวเน่าในฮอลลีวูดซะแล้ว ดูเหมือนจะไม่ใช่เลยนะ”
ไม่ไกลจากโต๊ะนั้น ซินดี้ ครอว์ฟอร์ดนางแบบดัง ยกคางพิงมือพลางมองไปยังกลุ่มของลิงก์
“ทิมกับลิงก์อยู่ในสังกัดเดียวกัน WMA คงรู้จักกันมาก่อน”
ริชาร์ด เกียร์สามีของเธอพูดยิ้ม ๆ
“ก็จริง บรูซกับเควนตินรู้จักกัน ส่วนกับลิงก์น่าจะไม่สนิท”
ทอม ครูซเสริม
“ลิงก์กับพวกเควนตินถือว่าเป็นผู้กำกับรุ่นใหม่ที่น่าจับตา รู้จักไว้ก็ไม่เสียหายหรอก”
นิโคลหันไปมองทางลิงก์อีกรอบ
“แต่ถ้าเทียบกับเควนตินหรือสตีเวน โซเดอร์เบิร์กแล้ว
ลิงก์กับโรเบิร์ต โรดริเกซยังตามหลังเยอะ ทั้งสี่คนไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันหรอก”
ทอม ครูซพูดเสียงเรียบ
“จริง เควนตินมี Reservoir Dogs โซเดอร์เบิร์กมี Sex, Lies, and Videotape พวกนั้นมีคุณค่าทางศิลปะสูงกว่ามาก”
ริชาร์ด เกียร์พยักหน้าเห็นด้วย
นิโคลทำท่าจะพูดอะไรต่อ
แต่ทอม ครูซจับมือนางไว้ใต้โต๊ะแล้วบีบเบา ๆ เป็นเชิงบอกให้หยุด