ตอนที่ 97 อิจฉา... อิจฉาล้วน ๆ

"สามร้อยล้านเหรอ? ลิงก์ นายจะบ้ารึไง!"

ที่บาร์เควลล์ ฮอลลีวูด เควนติน ทารันติโนจ้องลิงก์ตาเขม็งอย่างอิจฉาสุดขีด

"ยังไม่ถึงสามร้อยล้านหรอก Paranormal Activity ฉายมาตั้งนานแล้ว คนที่อยากดูก็ไปดูกันหมดแล้วล่ะ จากนี้คงได้อีกไม่เกินสิบล้าน ตอนนี้รายได้ในอเมริกาอยู่ที่ประมาณ 298 ล้าน"

ลิงก์พูดพลางจิบเบียร์ หน้าตาถ่อมตัวสุดฤทธิ์

"เฮอะ 298 ล้านกับ 300 ล้านมันต่างกันตรงไหนวะ? หนังกระจอก ๆ ที่ใช้ทุนแค่สองหมื่นดอลลาร์ กลับทำเงินได้ตั้งสามร้อยล้าน นี่มันหายนะของโลกภาพยนตร์ชัด ๆ!"

เควนตินสบถแบบไม่เก็บอารมณ์

"เฮ้ เควนติน ลิงก์เป็นเพื่อนเรานะ หนังเขาดังขนาดนี้ก็ควรยินดีกับเขาสิ จะว่าเป็นเรื่องแย่ได้ยังไง?"

สตีเวน โซเดอร์เบิร์กซึ่งนั่งหัวโล้นอยู่ข้าง ๆ พูดปลอบ

"สำหรับฉันน่ะ มันไม่ใช่ข่าวดีเลยสักนิด"

"จำได้ไหม ไม่กี่เดือนก่อน ฉันพนันกับเขาที่นี่แหละ ว่าใครจะทำรายได้ดีกว่ากันในหนังเรื่องที่สอง แล้วดูสิ ไอ้หนังสองหมื่นดอลล์นี่จะทำรายได้สามร้อยล้าน นายคิดว่าฉันยังมีหวังชนะไหม?"

เควนตินพูดอย่างหัวเสีย

"อ้อ จริงสิ ฉันนึกออกแล้ว... อืมม ฟังดูแล้วก็สิ้นหวังจริงนั่นแหละ Paranormal Activity ในอเมริกาน่าจะปิดที่สามร้อยล้าน ส่วนต่างประเทศก็น่าจะเกินสามร้อยอีก นั่นเท่ากับรวมแล้วหกร้อยล้าน... ห้าปีหลังยังไม่เคยมีหนังเรื่องไหนแตะตัวเลขนี้ได้เลยนะ"

"เว้นแต่จอร์จ ลูคัสจะยอมให้คุณกำกับ Star Wars Episode VII นั่นแหละ ถึงจะมีลุ้นนิดหน่อย"

สตีเวนพูดยิ้ม ๆ

"ก็ใช่น่ะสิ หนังฉันยังไม่ได้เปิดกล้องเลย แต่นี่รู้ล่วงหน้าอยู่แล้วว่าแพ้แน่นอน นายคิดว่าฉันจะอารมณ์ดีได้ยังไง?"

เควนตินกระดกเบียร์รวดเดียวหมด

ลิงก์ส่ายหัวเบา ๆ

"นายไม่ควรจะมองแค่เรื่องรายได้หรอก นายต้องมองด้วยว่ามีคนวิจารณ์ฉันเยอะแค่ไหน มีคนหมั่นไส้ฉันเท่าไหร่ แล้วก็เรื่องที่ว่าหนังเรื่องนี้สร้างความลำบากให้กับงานของฉันในวงการแค่ไหน ลองมองตรงนี้ดู นายอาจจะรู้สึกดีขึ้นบ้างก็ได้"

"ลิงก์พูดถูก"

สตีเวน โซเดอร์เบิร์กพยักหน้า

"Paranormal Activity ทำรายได้มหาศาลจนชื่อของลิงก์กลายเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก แต่มันก็ส่งผลกระทบจริงจังกับผลประโยชน์ของคนในวงการเยอะมาก ไม่ว่าจะค่ายหนังหรือนักแสดงทีมงาน"

"รวมถึงคนดูด้วย คนดูสำคัญที่สุด"

ลิงก์เสริม

หนังเรื่องนี้คล้ายกับกรณีของหนังจีนเรื่อง Hot and Spicy ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต

คุณภาพอยู่ระดับกลาง ๆ ไม่ถึงกับดีเยี่ยม

แต่เพราะโปรโมตกันเว่อร์เกินไป ส่งผลให้หนังเรื่องอื่น ๆ ที่เข้าฉายพร้อมกันโดนกลบหมด แฟน ๆ ของนักแสดงจากเรื่องอื่นก็เลยพากันหมั่นไส้ จนเกิดกระแสด่ารัว ๆ

Paranormal Activity ก็เหมือนกัน ความร้อนแรงที่เกิดขึ้น มันมากเกินไปสำหรับหนังทุนแค่สองหมื่น

รายได้สูง แต่กระแสด่าก็แรง

อีกอย่าง ลิงก์กอบโกยเงินจากเรื่องนี้ไปกว่าสองร้อยล้าน

ขณะที่พวกนายทุนในวงการไม่ได้ส่วนแบ่งเลยสักแดงเดียว

ด้วยความโลภของระบบทุน มันก็ไม่แปลกหรอกที่จะมีคนพยายามกดเขาลง

"ใช่เลย ปัญหาเหล่านี้ล้วนไม่เป็นผลดีกับอนาคตของลิงก์ในฮอลลีวูด

เขาจะต้องเจอกับอุปสรรคมากกว่าพวกเราอีกเยอะ เควนติน นายควรปลอบเขาด้วยซ้ำ"

สตีเวนกล่าว

"ลิงก์ สมมุติว่ามีโอกาสเริ่มใหม่อีกครั้ง นายยังจะเลือกถ่าย Paranormal Activity ไหม?"

เควนตินถามตรง ๆ

"แน่นอน รายได้คือเกียรติยศอย่างหนึ่ง ไม่มีผู้กำกับคนไหนหรอกที่รังเกียจความสำเร็จแบบนี้"

ลิงก์ยิ้มเล็กน้อย

เควนตินส่งเสียงขึ้นจมูก หันไปมองชายหนุ่มที่นั่งเงียบอยู่มุมโต๊ะ

โรเบิร์ต โรดริเกซ ผู้กำกับหน้าใหม่จากเรื่อง El Mariachi

"โรเบิร์ต นายคิดยังไงกับ Paranormal Activity ของลิงก์?"

"ไม่ต้องสงสัยเลย มันคือหนังระดับเทพ"

โรเบิร์ต โรดริเกซ หนุ่มอายุยี่สิบต้น ๆ ผมหยักศกสีดำ

มีไรหนวดบาง ๆ คิ้วหนาตาโต หน้าตาออกเม็กซิกันชัดเจน

แต่เจ้าตัวเกิดในอเมริกา ภาษาอังกฤษเลยเป๊ะตามสไตล์

"เทพเหรอ? นี่นายอวยเขาเกินไปเปล่า? อีกอย่างนะ ในหมู่เพื่อน ๆ กันไม่ต้องเกรงใจมากก็ได้ พูดตรง ๆ หน่อย ลิงก์ไม่โกรธหรอก"

เควนตินแซะ

"ฉันพูดตามจริง สำหรับพวกเราที่ทำหนังอินดี้

การจะอยู่รอดในฮอลลีวูด สิ่งที่ต้องคิดก่อนคือรายได้ ไม่ใช่รางวัล"

"สตูดิโอยักษ์ทั้งเจ็ดจะร่วมมือเฉพาะกับผู้กำกับที่มีศักยภาพในการทำเงิน ไม่ใช่คนที่ได้แต่รางวัล"

"ลิงก์ใช้เงินแค่สองหมื่นถ่ายหนังเรื่องนี้ พอฉายกลับโกยรายได้ทั่วโลกกว่า 500 ล้าน เท่ากับกำไรสูงถึง 25,000 เท่า ตัวเลขนี้ไม่มีใครเคยทำได้ และต่อไปก็คงไม่มีใครทำได้อีก"

"เรียกว่างานระดับเทพ ไม่เกินไปหรอก"

โรดริเกซยักไหล่เบา ๆ

"เควนติน อยากพิสูจน์ไหมล่ะ ลองเอาสองหมื่นไปถ่ายหนังดูบ้างสิ"

สตีเวนพูดติดตลก

เควนตินฮึ่มใส่ ทุนแค่นั้นไม่พอค่าใช้จ่ายทีมงานวันเดียวด้วยซ้ำ

"ฉันเป็นคนทำหนังที่ใส่ใจกับรายละเอียด แถมยังเน้นงานศิลป์ คุณภาพก็เลยต้องมาก่อน นั่นหมายความว่าใช้ทุนต่ำไม่ได้แน่ ๆ เพราะถ้าทุนน้อยเกิน หนังมันก็ออกมาไม่ได้เรื่อง"

เควนตินหรี่ตา เหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง

"ลิงก์ งั้นมาดวลใหม่อีกรอบไหม คราวนี้ไม่แข่งรายได้ แต่แข่งรางวัล หนังใครได้รางวัลมากกว่า คนนั้นชนะ ใครแพ้เลี้ยงเบียร์ทั้งร้าน!"

"ไม่จำเป็นหรอก ฉันกำลังเตรียมถ่ายหนังเรื่องที่สาม ส่วนหนังเรื่องที่สองของนายยังไร้วี่แวว แบบนี้มันไม่แฟร์ แล้วหนังเรื่องใหม่ของนายล่ะ เริ่มเมื่อไหร่ งบเท่าไหร่ ต้องการคนร่วมทุนไหม? Guess Who Production ยินดีจะเป็นพาร์ตเนอร์นะ"

ลิงก์ถามกลับ

หลังลิงก์โด่งดัง เขาก็เปิดบริษัทหนังของตัวเองชื่อ Guess Who Production ส่วนเควนตินก็เปิดบริษัทเหมือนกัน ชื่อ A Band Apart ชื่อนี้ได้แรงบันดาลใจจากหนังของผู้กำกับชาวฝรั่งเศส ฌอง-ลุค โกดาร์

บริษัทนี้ก็คือหนึ่งในผู้ออกทุนให้หนังเรื่องใหม่ของเควนตินด้วย

"งบคร่าว ๆ อยู่ที่สิบล้านดอลลาร์ นายอยากร่วมไหม ฉันให้ 40% เลย แต่มีเงื่อนไขเดียว นายต้องไม่ยุ่งกับการถ่ายทำ ฉันเคยพูดแบบนี้กับฮาร์วีย์ ไวน์สตีนแล้วเหมือนกัน"

เควนตินพูดจริงจัง

"แน่ใจนะว่าไม่อยากให้ฉันช่วยดูงานด้วย? ฉันสายตาเฉียบ

มีเซนส์เรื่องงานภาพ หนังของนายจะออกมาเนี้ยบและถูกใจคนดูมากขึ้นแน่ ๆ"

"ไม่ต้อง ขอบใจมาก หนังของฉันก็เหมือนลูกชายคนหนึ่ง

ฉันอยากให้เขาเกิดมาแล้วหน้าตาเหมือนฉัน ไม่ใช่เหมือนใครอื่น"

เควนตินพูดหนักแน่น

"ตามนั้น"

ลิงก์ยิ้ม ยกแก้วชน

เขาเข้าใจดีว่าเควนตินยอมรับข้อเสนออย่างไวเพราะอะไร

หนึ่งเลย หนังเรื่องนี้ใช้งบสูง มีความเสี่ยง การมีหุ้นส่วนเพิ่มจึงช่วยแบ่งเบาได้

สองคือ ถ้าเอา Guess Who เข้ามาร่วมลงทุน ตัวหนังจะมีผู้ร่วมทุนรวมเป็นสามเจ้า ซึ่งจะทำให้เขามีโอกาสแทรกตัวเข้าคุมกองถ่ายและสิทธิ์ในการตัดต่อได้

โดยไม่ต้องกลัวโดน ‘กรรไกรใหญ่’ อย่างฮาร์วีย์ ไวน์สตีนแทรกแซง

สำหรับผู้กำกับแล้ว ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าการได้คุมกองถ่ายและสิทธิ์ตัดต่อขั้นสุดท้ายอีกแล้ว