ตอนที่ 94 สัมภาษณ์ออกทีวี

“ลิงก์ ยินดีต้อนรับกลับสู่รายการ Billy Talks Movies อีกครั้ง

รู้ไหมว่าคุณคือคนแรกที่ได้มาร่วมรายการนี้ถึงสองครั้งภายในหนึ่งปี”

ในห้องอัดรายการของช่อง TNT พิธีกร บิลลี่ คริสตัล ยิ้มทักอย่างเป็นกันเอง

“แบบนี้ก็แปลว่าผมเผลอทำลายสถิติอีกแล้วสินะครับ?”

“ฮ่า ๆ ใช่เลย ตั้งแต่คุณเดบิวต์มาก็ทำลายสถิติในวงการภาพยนตร์ไปหลายรายการ ทั้งสัดส่วนรายได้ต่อทุนสูงสุด หนังทุนต่ำที่ทำรายได้สูงสุด ผู้กำกับพันล้านอายุน้อยที่สุด สถิติรายได้สูงสุดในรอบห้าปี รายได้หนังสยองขวัญสูงสุด สถิติรายได้จากรอบทดลองฉายสูงสุด หนังที่ขึ้นอันดับหนึ่งบ็อกซ์ออฟฟิศหลายสัปดาห์ติด และยังเป็นหนังที่ยอดขายไม่ตกหลายครั้งที่สุดด้วย สุดยอดจริง ๆ!”

เสียงปรบมือและโห่ร้องจากผู้ชมในห้องส่งดังขึ้นพร้อมกัน

ลิงก์ยกมือขอบคุณเบา ๆ

“ลิงก์ หลังจากที่ Paranormal Activity ออกฉาย ก็ทำลายสถิติรายได้หลายรายการ ซึ่งบางอันก็เป็นสิ่งที่คุณสร้างไว้เองกับ Buried เลยด้วยซ้ำ

มีทั้งสื่อที่ยกย่องว่าคุณเข้าใจตลาด รู้จักผู้ชม และเก่งในการสร้างหนังที่คนอยากดู

แต่ก็มีอีกบางเสียงที่บอกว่า...ทั้งหมดนี่คือ ‘ฟลุ๊ค’ คุณแค่โชคดีที่สองเรื่องนั้นดันไปโดนใจตลาด

คุณคิดยังไงกับสองมุมมองนี้? คุณมองว่าความสำเร็จของ Buried และ Paranormal Activity เกิดจากฝีมือมากกว่า หรือโชคมากกว่า?”

บิลลี่ถามตรง

“ผมว่า...เป็นเพราะโชคนะครับ”

“อ้าว?” บิลลี่ถึงกับเลิกคิ้ว “ผมนึกว่าคุณจะตอบแบบ 50/50 ระหว่างเทคนิคกับโชคซะอีก”

“คำถามคุณคือ อันไหนมีน้ำหนักมากกว่ากัน ใช่ไหมครับ? ผมก็เลยตอบว่า ‘โชค’”

ลิงก์หันไปมองกล้อง พูดต่อด้วยน้ำเสียงชัดเจน

“ในฮอลลีวูดมีความจริงอยู่อย่างหนึ่งครับ...

ตอนถ่ายทำ ‘เทคนิค’ เป็นสิ่งสำคัญ ผู้กำกับที่ไม่มีเทคนิคจะทำหนังดีไม่ได้แน่นอน

แต่พอหนังฉายแล้ว ‘โชค’ จะกลายเป็นตัวแปรที่สำคัญยิ่งกว่า

ถ้าโชคดี ก็จะกลายเป็นม้ามืดแบบ Paranormal Activity

แต่ถ้าโชคร้าย แม้แต่หนังดีอย่าง Dances with Wolves ก็ยังโดนกลืน

หนังเรื่องนั้นเยี่ยมมาก แถมช่วงออกฉายก็เหมาะสุด ๆ แต่ดันไปชนกับ Home Alone กับ The Addams Family ที่แม้ทุนต่ำกว่า และไม่มีศิลปะเท่า กลับฮิตถล่มทลาย

ถ้าตัดสองเรื่องนั้นออกไป Dances with Wolves อาจได้แชมป์บ็อกซ์ออฟฟิศปีนั้นไปเลยก็ได้

ฉะนั้น...โชคเป็นปัจจัยที่เลี่ยงไม่ได้จริง ๆ

อย่าง Paranormal Activity ฉายช่วงปลายซัมเมอร์ หนังใหญ่อย่าง Batman Returns ก็เริ่มหมดรอบพีค หนังที่ออกชนกันไม่มีบล็อกบัสเตอร์แบบ Home Alone หรือ Addams Family อีก

แล้ว Paranormal Activity ก็เลยกลายเป็นม้ามืดโดยไม่ตั้งใจ

ถ้าจะไม่เรียกว่าโชค ก็ไม่รู้จะเรียกว่าอะไรแล้วครับ”

เขายิ้มเล็กน้อย ขณะห้องส่งปรบมือให้รัวอีกครั้ง

—

บนโซฟาหน้าจอทีวี

“หมอนี่เจ้าเล่ห์จริง ๆ” โซเฟียพึมพำ

“ทำไมถึงว่าแบบนั้น?” มีล่า โจโววิชถาม

“บิลลี่ถามว่าเขาประสบความสำเร็จเพราะเทคนิคหรือโชค ถ้าตอบชัด ๆ ไปทางใดทางหนึ่ง ก็โดนสื่อเล่นงานแน่นอน

แต่เขาตอบแบบเลี่ยง ๆ ว่าทุกหนังดังมันก็ต้องมีโชคอยู่แล้ว รวมถึง Paranormal Activity ด้วย

พูดแบบนี้ก็เหมือนไม่ได้พูดอะไรเลยไง”

“การให้สัมภาษณ์กับสื่อมันก็ต้องแบบนี้ล่ะ” มีล่าหัวเราะเบา ๆ

“เอเจนต์ฉันเคยบอกว่า เวลาตอบคำถามนักข่าว อย่าพูดความจริงผิดจังหวะ

พูดให้ถูกแต่ไม่ต้องลึก ยังดีกว่าเผลอพูดผิดให้โดนถล่ม”

“ฉันก็เข้าใจ แต่หมอนี่อายุแค่ยี่สิบ กลับให้สัมภาษณ์ได้ฉลาดขนาดนี้ ไม่เหมือนเด็กยี่สิบเลย”

“โซเฟีย…” มีล่ามองหน้าเธอนิ่ง ๆ แล้วหัวเราะ “เธอพูดถึงลิงก์บ่อยมากเลยช่วงนี้นะ ตามข่าวเขาตลอดเลย สารภาพมาซะดี ๆ ว่าชอบเขาใช่มั้ย?”

“อย่ามั่วน่า! ฉันแค่ชื่นชมความสามารถเขา ไม่ได้ชอบตัวเขาสักหน่อย!”

โซเฟียรีบกอดมีล่าไว้ไม่ให้พูดต่อ

—

ในรายการ บิลลี่ถามต่อ

“ลิงก์ คุณบอกว่าทั้งสองเรื่องที่คุณกำกับดังได้เพราะโชค

แล้วคุณไม่คิดเหรอว่ามันโชคดีเกินไปนิด? ทำไมโชคต้องเข้าข้างคุณขนาดนั้น?”

“ก็อาจจะเป็นแบบนั้นจริง ๆ” ลิงก์ยิ้ม

“หลังจาก Buried ทำเงินถล่มทลาย หลายคนบอกว่าแค่นี้ยังโชคดี เดี๋ยวหนังถัดไปก็เจ๊งแน่

ตอนเริ่มทำ Paranormal Activity ผมก็เตรียมใจไว้แล้วว่าจะขาดทุน

แต่พอหนังออกฉาย รายได้มันกลับพุ่งขึ้นเรื่อย ๆ แถมดีกว่าเรื่องก่อนอีก

ผมเลยคิดว่า...บางทีเทพีแห่งโชคก็ยังไม่ทิ้งผมล่ะมั้ง”

คำพูดเล่น ๆ ของเขาทำให้ผู้ชมขำพอสมควร

แต่ไม่ใช่ทุกคนจะหัวเราะ

—

ในห้องพักแห่งหนึ่ง

“บ้าชิบ หมอนี่โม้เกินไปแล้ว! ก็แค่หนังทำเงินเกินร้อยล้าน จะอะไรนักหนา?”

โรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ พูดพลางยกแก้ววิสกี้ขึ้นดื่มอึกใหญ่

“อยากให้หนังใหม่เขาเจ๊งจริง ๆ ว่ะ”

“เจ๊งยังไม่พอ ต้องล้มละลายไปเลยยิ่งดี!”

คีเฟอร์ ซัทเธอร์แลนด์หน้าแดงจัดจากแอลกอฮอล์ ยกขวดชนแก้วกับดาวนีย์เสียงดัง

ข้าง ๆ พวกเขา จูเลีย โรเบิร์ตส์มองภาพสองหนุ่มเมาแล้วส่ายหน้าเบา ๆ

ก่อนจะลุกออกจากอพาร์ตเมนต์ของคีเฟอร์เงียบ ๆ

—

บนเวที บิลลี่พูดต่อ

“คุณบอกว่าเป็นโชค แต่ก็มีนักวิจารณ์หลายคนบอกว่า Paranormal Activity เป็นผลจาก ‘ฝีมือ’ ล้วน ๆ”

“จริงเหรอครับ?” ลิงก์เลิกคิ้ว “ผมเห็นแต่ข่าวด่าผมนะเนี่ย ไม่คิดว่าจะมีคนชมด้วย”

“มีครับ!” บิลลี่พลิกโน้ตดู

“แอรอน คูช จาก Hollywood Reporter เขียนในคอลัมน์ล่าสุดว่า ‘พวกเราทุกคนมองข้ามลิงก์ไป’

เขาบอกว่า Paranormal Activity สำเร็จเพราะการผสมผสานที่ลงตัวระหว่าง ‘เทคนิคการกำกับ’ กับ ‘กลยุทธ์การตลาด’

เขาเรียกคุณว่าเป็นผู้กำกับหน้าใหม่ที่ ‘กล้าหาญ ฉลาด และมีความคิดสร้างสรรค์สูง’

ในหนังของคุณมีการทดลองแนวใหม่ ใส่ลูกเล่นที่ไม่เหมือนใคร เป็นสิ่งที่ผู้กำกับยุคใหม่ควรเรียนรู้

ตรงกันข้ามกับผู้กำกับรุ่นเก่า ที่ติดอยู่กับระบบเดิมของฮอลลีวูดจนขาดความกล้าจะเสี่ยง”

ลิงก์ยิ้มบาง ๆ “วิเคราะห์ได้ลึกจริง ๆ”

“เดี๋ยวก่อน ยังไม่หมด

แอรอนยังพูดถึงการตลาดของคุณด้วย

เขาบอกว่า Guess Who ทุ่มงบโฆษณามากกว่าหลายล้านในช่วงก่อนและหลังหนังเข้าฉาย

โดยเฉพาะเทคนิคการปล่อยข่าวแนวเหนือธรรมชาติ ทำให้คนเชื่อว่า ‘ผี’ ในหนังมีจริง

พูดอีกอย่างคือ...สร้าง ‘บรรยากาศ’ ให้คนกลัวก่อนจะเข้าโรงหนังซะอีก”

“เดี๋ยวนะบิลลี่ อันนี้ไม่ใช่บรรยากาศนะ นั่นคือความจริง เพราะคุณเองก็พิสูจน์ไม่ได้ว่าผีไม่มีจริง”

ลิงก์พูดแทรกพลางหรี่ตาเจ้าเล่ห์

บิลลี่หัวเราะ “เอาไว้ค่อยถกกันเรื่องผีนะครับ กลับมาที่บทวิเคราะห์ก่อน

แอรอนยังบอกว่าหลังหนังเข้าฉาย Guess Who ก็เดินหน้าโหมโปรโมตต่อ

ทั้งกรณีคดีมูเลตต้า หรือข่าวคนดูหนังแล้วตาย ทุกอย่างล้วนกลายเป็นกระแสที่ทำให้หนังฮือฮาต่อเนื่อง

เขาสรุปว่า นี่แหละคือกุญแจความสำเร็จของ Paranormal Activity

ถ้าไม่มีแผนโปรโมตแบบนี้ หนังอาจจะไม่แตะพันล้านได้เลย

คุณเห็นด้วยกับมุมมองนี้ไหม?”

คำถามนี้ ทำให้คนดูทั้งในห้องส่งและหน้าจอ ต่างตั้งใจฟังทันที

เพราะนี่คือคำถาม “วัดใจ”

ช่วงหลายวันที่ผ่านมา ลิงก์ถูกกล่าวหาว่าโปรโมตหนังแบบไร้จรรยาบรรณ เอาเหตุการณ์รุนแรงมาใช้หาเงิน

ถ้าเขาตอบว่า “เห็นด้วย” = ยอมรับว่าตัวเองใช้เรื่องตายของคนมาสร้างกระแส

แต่ถ้าตอบว่า “ไม่เห็นด้วย” ก็ขัดกับข้อเท็จจริงที่ทุกคนเห็นอยู่

ลิงก์จึงกำลังยืนอยู่ตรงกลาง…ของหลุมพรางคำถามนี้