ตอนที่ 92 มีคนดูหนังแล้วช็อกตาย

“ลิงก์! ยินดีด้วยนะ Paranormal Activity ทำรายได้ทั่วโลกถึง 400 ล้านเหรียญแล้ว

แซงแม้แต่ Batman Returns ไปอีก น่าทึ่งจริง ๆ!”

เสียงเจนนิเฟอร์ คอนเนลลี่ดังมาทางโทรศัพท์ด้วยความตื่นเต้น

“ยังมีอีกมั้ย? ช่วยชมให้มากกว่านี้หน่อยสิ”

ลิงก์เอนพิงพนักเก้าอี้ ใช้ไหล่หนีบโทรศัพท์ไว้พลางวาดสตอรี่บอร์ดสำหรับ Blair Witch

“ชอบให้ฉันชมเหรอ?”

เจนนิเฟอร์หัวเราะ

“ใช่ วันนี้มีบทความในหนังสือพิมพ์นับพันบอกว่าฉันเป็นผู้กำกับอัจฉริยะ เป็นปาฏิหาริย์แห่งฮอลลีวูด เป็นเศรษฐีที่สร้างตัวจากศูนย์ แต่ทุกคำชมรวมกันยังไม่เท่ากับคำว่า ‘น่าทึ่ง’ จากเธอคำเดียวเลย”

“ฮ่า ๆ นายมันคนหลงตัวเองชัด ๆ ก็ได้ งั้นฉันจะชมว่านายทั้งฉลาด ทั้งมีพรสวรรค์ เขียนบทก็ได้ กำกับก็เยี่ยม แสดงเองก็เก่ง ถ่ายภาพก็แม่น ครบเครื่องสุด ๆ นายเรียนรู้ด้วยตัวเองจนกลายเป็นผู้กำกับ แล้วดันทำหนังอย่าง Buried ออกมาได้ โคตรเหลือเชื่อเลย”

“ยังมีอีกมั้ย? อย่างเช่นหน้าตาหรือบุคลิก มีอะไรให้ชมบ้างไหม

แน่นอน ถ้าเธอไม่ชอบสเปคผู้ชายเอเชีย ฉันก็เข้าใจได้นะ”

“โอ๊ย! นอกจากหลงตัวเองแล้วยังขี้ชมตัวเองอีกแน่ะ”

เสียงหัวเราะของเจนนิเฟอร์ดังอย่างต่อเนื่อง

“ฉันไม่ได้หลงตัวเองหรอก แค่อยากรู้ว่าในสายตาเธอ ฉันเป็นคนแบบไหน

หล่อหรือไม่? สุภาพหรือหยาบคาย? เย็นชา หรือเข้าถึงง่าย? ฉันแค่อยากรู้ว่าเธอมองฉันยังไง”

ลิงก์พูดพลางขีดเส้นบนกระดาษต่อ

“ฉันเคยเจอนายแค่สองครั้ง จะมีความเห็นอะไรล่ะ เอาเป็นว่า…ไม่ใช่หล่อแบบโดดเด่นหรอกนะ

แต่ก็ดูดีในแบบของตัวเอง หุ่นไม่ใหญ่แต่สมส่วน สูงโปร่ง ซึ่งเข้ากับรสนิยมฉันพอดี”

“ถ้าฉันยืนอยู่ตรงหน้า กำลังโน้มตัวจะจูบเธอ เธอจะหลบมั้ย?”

“หืม? อาจจะนะ ถึงคุยกันในโทรศัพท์จะสนุก แต่พอเจอกันจริงอาจไม่ใช่ก็ได้”

“ถูกของเธอ งั้นสุดสัปดาห์นี้มีเวลามั้ย ไปสวนสนุกด้วยกันเถอะ”

“สวนสนุก? เราเป็นผู้ใหญ่กันแล้วนะ ไปสวนสนุกจะไม่แปลกเหรอ?”

“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ ตอนเด็กฉันอยากไปมาก แต่ไม่มีทั้งเงินทั้งเวลา ตอนนี้มีครบทั้งสองอย่าง จะไม่ใช้โอกาสนี้เติมเต็มอดีตหน่อยเหรอ?

เธอเติบโตในนิวยอร์ก น่าจะได้ไปสวนสนุกบ่อย ๆ ใช่ไหม? งั้นช่วยเป็นไกด์ให้ฉันหน่อย”

“เปล่าเลย ฉันแทบไม่ได้ไปเลยด้วยซ้ำ พ่อแม่ฉันยุ่งกันทั้งคู่ พ่อทำร้านเสื้อผ้า แม่ค้าของเก่า ไม่มีเวลาไปไหน พอฉันอายุสิบขวบก็เริ่มรับงานโฆษณา เล่นหนัง เรียนก็หนัก จะมีเวลาไปสวนสนุกอะไรล่ะ

ฉันไม่เคยนั่งรถไฟเหาะด้วยซ้ำ”

“งั้นก็ตกลงนะ สุดสัปดาห์นี้ไปด้วยกัน เติมเต็มวัยเด็กที่ขาดหาย”

“…ก็ได้”

หลังวางสาย ลิงก์โทรหาพี่เสี่ยวลี่ให้ช่วยจองบัตรเข้าชมสวนสนุก Magic Mountain แบบครบชุดสองใบ

Magic Mountain อยู่แถบวาเลนเซียทางเหนือของลอสแอนเจลิส

ขึ้นชื่อเรื่องรถไฟเหาะสุดระทึก และยังมีเครื่องเล่นสำหรับเด็กอีกเพียบ

ลิงก์เคยพาพี่เสี่ยวลี่กับหลิวเชี่ยนเชี่ยนไปเที่ยวหลายรอบแล้ว ค่อนข้างคุ้นเคยกับที่นั่น

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

แดเนียล เดอวีโต้เปิดประตูเข้ามาพร้อมแฟ้มหนาในมือ

“บอส เราคัดเลือกนักแสดงจากกว่า 200 คน เหลืออยู่หกคนที่เหมาะสุด คุณอยากดูไหมครับ?”

“ได้”

ตอนแรกลิงก์ตั้งใจไม่ดู แต่พอนึกว่าการเลือกนักแสดงก็เป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการสร้างสรรค์ ก็เลยเปลี่ยนใจ

แฟ้มที่แดเนียลส่งมา นอกจากโปรไฟล์นักแสดงแล้วยังมีภาพถ่ายของผู้สูญหายที่ใช้ประกอบข่าวแม่มดแบลร์ เพื่อนำมาเทียบใบหน้ากัน

ที่น่าตกใจคือ สองคนบนสุดกลับเป็นคนรู้จัก

แมตต์ เดมอน กับ เบน แอฟเฟล็ก

“สองคนนี้ฉันรู้จัก ทำไมถึงมาคัดเลือกได้ล่ะ? ฉันจำได้ว่ามีเงื่อนไขว่าควรให้คนที่ไม่มีประสบการณ์แสดงมาก่อนเป็นอันดับแรกนี่”

“บอส คุณไม่ชอบสองคนนี้เหรอ?”

“เปล่า เป็นเพื่อนกัน”

“งั้นยิ่งดีครับ ที่เลือกพวกเขาก็เพราะตอนคัดตัวทั้งคู่แสดงดี เข้ากับทีมง่าย แมตต์ เดมอนเคยเล่นหนังเมื่อห้าหกปีก่อน แต่พักงานไปพักใหญ่ ส่วนเบน แอฟเฟล็กยังไม่เคยมีบทใหญ่บนจอภาพยนตร์เลย

อีกอย่าง ทั้งสองคนหน้าคล้ายผู้สูญหายในข่าว โดยเฉพาะ 'ไมค์' กับ 'แอนโทนี' ถ้าแต่งหน้าเพิ่มจะยิ่งเหมือนเข้าไปอีก”

ลิงก์เปิดหนังสือพิมพ์ไปดูภาพผู้สูญหาย เทียบแล้วก็เห็นว่าคล้ายจริง ๆ ราว ๆ สามสี่ส่วน

สำหรับเขาแล้ว คนที่ไม่ใช่นักแสดงดัง หน้าตาแทบแยกไม่ออก

“งั้นก็ให้พวกเขามาออดิชันอีกครั้งละกัน”

ลิงก์ส่งแฟ้มคืนให้แดเนียล

เมื่อคำนึงว่า Paranormal Activity เพิ่งฉายไปได้ไม่นาน

ถ้าใช้เทคนิคแบบสารคดีอีก อาจดึงคนดูเข้ามาโรงหนังได้ยากขึ้นกว่าเดิม

นั่นทำให้การโปรโมต Blair Witch ยากตามไปด้วย

ส่วนจะได้เงินสนับสนุนจากระบบมากน้อยแค่ไหน เขาก็ยังไม่แน่ใจ

ตอนนี้หนังเรื่องนี้ยังเป็นเพียงแค่ “การทดลอง” ถ้าได้เงินน้อย ก็อาจทำเพิ่ม

หรือปล่อยเฉพาะเวอร์ชันวิดีโอเลยก็ได้

ทุนสร้างไม่กี่หมื่น จะเจ๊งก็ไม่ถึงกับเจ็บตัว

“บอส เกิดเรื่องแล้วครับ!”

ยังไม่ทันที่แดเนียลจะออกจากห้อง ไมเคิล ลีเซน กับพี่เสี่ยวลี่ก็รีบเดินเข้ามาด้วยสีหน้าตึงเครียด

“เรื่องอะไร?”

ลิงก์ลุกขึ้นนั่งทันที

“เมื่อสองคืนก่อน ระหว่างรอบเที่ยงคืน มีหมอฟันคนหนึ่งที่รัฐนิวยอร์กหัวใจวายเสียชีวิตขณะชม Paranormal Activity เมื่อวาน New York Daily News รายงานข่าวนี้

เช้านี้ CNN ก็ออกข่าวช่วงเช้า USA Today กับอีกหลายสื่อก็ลงข่าวตาม ตอนนี้คนรู้กันทั้งประเทศแล้วครับ”

ลิงก์เปิด USA Today ขึ้นดู บนหน้าข่าวสังคมมีบทความเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้พอดี

ชายวัย 53 ปี อาชีพหมอฟัน เสียชีวิตระหว่างชมภาพยนตร์เรื่อง Paranormal Activity

ในโรงหนังที่ฟาวเลอร์เคาน์ตี ทางตอนเหนือของนิวยอร์ก

ในรายงานระบุว่า คืนเกิดเหตุในโรงมีคนดูเพียงยี่สิบกว่าคน เขานั่งอยู่แถวหลังสุด

ตอนหัวใจวายไม่มีใครสังเกต จนหนังจบ และโรงเริ่มฉายรอบใหม่ มีคนพบว่าเขานอนแน่นิ่งอยู่ใต้เก้าอี้

เมื่อตรวจแล้วพบว่าเสียชีวิตจากอาการหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน

แต่ญาติของผู้เสียชีวิตยืนยันว่าเขาไม่มีโรคหัวใจมาก่อน และอ้างว่า "ตกใจตาย" จากหนังเรื่องนี้

ยื่นฟ้องเรียกค่าเสียหายจากโรงหนัง และ…จากลิงก์เป็นเงิน 100 ล้านดอลลาร์

USA Today และสื่ออื่น ๆ เริ่มเรียกร้องให้โรงภาพยนตร์พิจารณาถอดหนังเรื่องนี้ออกจากโปรแกรม

โดยให้เหตุผลว่า หนังเรื่องนี้มีเนื้อหาหวาดเสียวมาก

ตอนแรกที่หนังเข้าฉาย คนดูเต็มโรง บรรยากาศครึกครื้น ทำให้ไม่กลัวมาก

แต่ตอนนี้ หนังฉายมาเป็นเดือนแล้ว คนเริ่มน้อย บรรยากาศในโรงกลายเป็นวังเวงมากขึ้น โอกาสเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันจึงเพิ่มขึ้น

ยิ่งไปกว่านั้น ในช่วงสามสัปดาห์ที่ผ่านมา ก็มีอีกสองเหตุการณ์เสียชีวิตที่ “พัวพัน” กับหนังเรื่องนี้

กรณีแรก คือชายคนหนึ่งขับรถกลับบ้านหลังดูหนัง แล้วเกิดอุบัติเหตุรถคว่ำเสียชีวิต ทั้งที่ถนนเรียบดี

บางสื่อชี้ว่าเขาอาจได้รับผลกระทบทางจิตจากหนังจนไม่มีสมาธิ

กรณีที่สอง เกิดจากกลุ่มวัยรุ่นผิวดำเล่นแกล้งกันหลังดูหนังจบ โดยมีคนแต่งตัวเป็นผีแกล้งเพื่อนที่ขวัญอ่อน ซึ่งตกใจมากจนกลิ้งตกบันไดเสียชีวิต

สองเหตุการณ์แรกแม้จะเกี่ยวกับหนัง แต่ความเชื่อมโยงยังถือว่าหลวม

สื่อกับครอบครัวเหยื่อก็ยังไม่มีเหตุผลเพียงพอจะฟ้องร้อง

แต่กรณีล่าสุด ชายคนนั้น “เสียชีวิตระหว่างชมภาพยนตร์” อย่างชัดเจน

ความเชื่อมโยงระหว่างสาเหตุและผลลัพธ์จึงแน่นแฟ้นกว่าเดิม

แน่นอนว่าคู่แข่งในวงการย่อมไม่พลาดโอกาสโจมตี Paranormal Activity ผ่านสื่อ

ส่วนสื่อเองก็พร้อมขยี้ข่าวให้ใหญ่ขึ้นทันที

สำหรับหนังเรื่องนี้ นี่ถือเป็นวิกฤตระดับหนึ่ง

ถ้ารับมือดีอาจกลายเป็นโอกาส แต่ถ้ารับมือพลาดก็อาจกลายเป็นหายนะ

“คนดูเสียชีวิตในโรงหนัง ถือเป็นเรื่องน่าเสียใจ”

ลิงก์นิ่งคิดครู่หนึ่งก่อนพูดต่อ

“ถ้ามีสื่อมาสัมภาษณ์ ให้ตอบด้วยความเสียใจ พร้อมย้ำว่าเรามีคำเตือนชัดเจนแล้วว่า Paranormal Activity เป็นหนังสยองขวัญที่มีความตื่นเต้นสูง ไม่เหมาะกับผู้มีโรคหัวใจหรือความดัน รวมถึงเด็กอายุต่ำกว่า 18

นอกนั้น ให้เป็นหน้าที่ของโรงหนังในการรับมือ”

“รับทราบครับ บอส!”