ตอนที่ 81 ที่แท้ก็เป็นแผนปั่นกระแส

ตอนที่ 81 ที่แท้ก็เป็นแผนปั่นกระแส

เนื่องจากมีหลักฐานใหม่ปรากฏขึ้นระหว่างการไต่สวน ศาลจึงประกาศเลื่อนการพิจารณาคดีออกไปทันที

หลังจากการพิจารณาคดีรอบที่สอง ทนายฝ่ายจำเลยและทีน่า วอสเตอร์ตันได้ให้สัมภาษณ์ต่อหน้าผู้สื่อข่าวหลายสิบคน โดยอ้างว่า Paranormal Activity มีหลายฉากที่ลอกเลียนเรื่องราวชีวิตของเธอ แถมยังคล้ายกับภาพในวิดีโอที่เธอถ่ายไว้เกือบทุกจุด

เธอให้เหตุผลว่า ลิงก์ต้องเคยดูวิดีโอนั้นมาก่อนแน่ ๆ และยังเลียนแบบวิธีการถ่ายทำของเธออีก นั่นเท่ากับเป็นการขโมยผลงาน

ดังนั้น เธอจึงมีสิทธิ์เรียกร้องให้ Guess Who Production ชดใช้ค่าเสียหายหนึ่งร้อยล้านดอลลาร์

ข่าวนี้เพิ่งถูกปล่อยออกมาเมื่อวาน และในวันนี้ก็ขึ้นหน้าแรกของหนังสือพิมพ์หลายสิบฉบับ แถมช่องข่าวใหญ่ ๆ อย่าง ABC, CBS และ CNN ก็เปิดวนข่าวนี้ทั้งวันทั้งคืน

“ฮ่า ๆๆ ที่แท้ Paranormal Activity ก็แค่ลอกเรื่องของคนอื่นมาก็เท่านั้น”

โรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ หัวเราะลั่นหลังดูข่าวจบ

“ก่อนหน้านี้ฉันยังสงสัยอยู่เลยว่า เด็กจากสลัมอย่างลิงก์จะเขียนบทเจ๋งขนาดนั้นได้ยังไง

ที่แท้ก็ไปขโมยเรื่องคนอื่นมา ฮ่า ๆ คราวนี้ล่ะ หมอนั่นไม่รอดแน่!”

“ใช่เลย ข่าวดีสุด ๆ!”

คีเฟอร์ ซัทเธอร์แลนด์ปรบมืออย่างสะใจ

“หลัง Paranormal Activity โกยรายได้อย่างบ้าคลั่ง A Few Good Men ของเราก็โดนแย่งคนดูไปเยอะ คราวนี้มีเรื่องใหญ่แบบนี้โผล่มา รายได้ของหนังมันต้องร่วงแน่นอน แถมอาจถึงขั้นโดนถอนฉาย รายได้หยุดที่ 150 ล้านพอดีเลยล่ะ!”

“ยังไม่หมดแค่นั้นนะ อย่าลืม ผู้หญิงคนนั้นเรียกค่าเสียหายตั้งร้อยล้าน ถ้ามันจริงขึ้นมา ลิงก์มีสิทธิ์เจ๊งเลยนะ” โรเบิร์ตยกแก้วขึ้นชนกับคีเฟอร์ด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

คีเฟอร์ดื่มไวน์แล้วหันไปมองจิมมี่ ริชชี่ ที่ยังขมวดคิ้วอยู่

“มีอะไรหรือเปล่า จิมมี่?”

“เรื่องนี้มันดูไม่ปกติน่ะครับ” จิมมี่ก้มมองหนังสือพิมพ์ในมือ “คำกล่าวหาของทีน่ามีช่องโหว่เพียบเลย”

“ช่องโหว่?”

“ใช่ครับ อย่างเช่น Paranormal Activity เริ่มถ่ายทำช่วงปลายเมษายน แต่คดีฆ่าสามีเพิ่งเกิดกลางเดือนพฤษภาคม แปลว่าหนังถูกถ่ายก่อนเกิดเหตุเกือบครึ่งเดือน

อีกอย่าง ทีน่ากับทนายเพิ่งออกมาแจ้งความหลังหนังเข้าฉายมาแล้วห้าสัปดาห์ ดูยังไงก็เหมือนพยายามใช้ประเด็นนี้เพื่อหลีกเลี่ยงโทษทางกฎหมายมากกว่า

แถมการอ้างว่า ‘ละเมอฆ่าคน’ หรือ ‘โดนวิญญาณสิง’ ก็เป็นเหตุผลที่ศาลไม่น่าจะรับได้ ถ้ายอมรับได้จริง คดีในอดีตคงต้องรื้อใหม่หมด อนาคตคนก็คงเอาข้ออ้างแบบนี้มาใช้หนีความผิดกันเป็นแถบ

อเมริกาคงกลายเป็นโกลาหลแน่ ๆ”

จิมมี่อธิบาย

“หมายความว่า คดีนี้ทำอะไรลิงก์กับหนังของเขาไม่ได้เลย?”

โรเบิร์ตหน้าตึง มือที่จับแก้วแน่นขึ้นเรื่อย ๆ

จิมมี่ยังคงขมวดคิ้ว ก่อนจะหยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมาดูอีกรอบ

“ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ ไม่แน่คดีนี้จะยิ่งส่งเสริมรายได้ของ Paranormal Activity ด้วยซ้ำ”

“หา?”

โรเบิร์ตกับคีเฟอร์หันมามองเขาพร้อมกันอย่างงุนงง

พวกเขาอยากเห็นลิงก์ซวยเต็มที พอหวังแล้วไม่ได้ มันก็ยิ่งเจ็บ

แล้วจู่ ๆ จิมมี่ก็บอกว่า เรื่องนี้อาจช่วยให้หนังทำเงินมากขึ้นเนี่ยนะ?

“จากเนื้อหาข่าว ดูเหมือนจะมีใครบางคนจงใจปล่อยเรื่องนี้ออกมา เพื่อเชื่อมโยงหนังเข้ากับคดีฆาตกรรม

ทำให้หนังดูเหมือนเป็นเรื่องจริงมากขึ้น น่ากลัวมากขึ้น และน่าดูยิ่งกว่าเดิม ยิ่งเป็นข่าวดัง ก็ยิ่งเพิ่มความอยากรู้อยากเห็นของผู้ชม ทำให้คนยิ่งแห่ไปดูหนังในโรงมากขึ้น”

“…ปั่นกระแส?”

โรเบิร์ตนิ่งไป ก่อนจะเบิกตากว้างขึ้นทันที

“หรือว่าเป็นฝีมือของ Guess Who Production พวกเขาอยากใช้ข่าวนี้สร้างกระแสให้หนังดังขึ้นไปอีก?”

จิมมี่พยักหน้า

“พวกคุณดูหนังมาแล้ว ย่อมเข้าใจว่ามันคล้ายคดีนั้นมากแค่ไหน คนทั่วไปที่ยังไม่ได้ดู

ยิ่งเห็นข่าวก็จะยิ่งสงสัยว่า Paranormal Activity เอาเรื่องจริงมาทำหนังหรือเปล่า?

คนพวกนี้จะรีบไปซื้อตั๋วเพื่อพิสูจน์ด้วยตาตัวเองว่าหนังมัน ‘ก็อป’ จริงไหม?

ถ้าเป็นแบบนั้น รายได้สัปดาห์นี้จะพุ่งอีกรอบแน่ ๆ”

จิมมี่รู้สึกทึ่งในกลยุทธ์ของ Guess Who Production

พวกนั้นช่างรู้วิธีใช้ “ความอยากรู้อยากเห็น” ของคนธรรมดาเป็นเครื่องมือได้อย่างแยบยล

เขาเริ่มชื่นชมลิงก์มากขึ้นเรื่อย ๆ

เด็กหนุ่มคนนี้ฉลาดกว่าทั้งโรเบิร์ตและคีเฟอร์หลายช่วงตัว

“แปลว่าข่าวใหญ่วันนี้...อาจเป็นแผนลิงก์เอง?”

โรเบิร์ตพูดช้า ๆ อย่างไม่อยากเชื่อ

“ก็มีความเป็นไปได้สูงครับ”

“ให้ตายสิ! หนังของหมอนั่นก็ทำเงินไปตั้ง 150 ล้านแล้วนะ

จะเอาอีกเหรอ? ยังไม่พออีกเหรอ? เขาคิดจะโกยไปถึง 200 หรือ 300 ล้านเลยรึไง!?”

โรเบิร์ตตะโกนอย่างเดือดดาล

“ก็อาจจะใช่ครับ”

“บ้าชะมัด! โคตรบ้าชะมัดเลย นี่มันโฆษณาเกินจริง!

มันคือการตลาดแบบหลอกลวงชัด ๆ ฉันจะเปิดโปงมัน! จะไม่ยอมให้คนโดนหลอกอีกต่อไป!”

โรเบิร์ตทุบโต๊ะเสียงดังลั่น ลุกพรวดขึ้นมา

แต่จิมมี่ส่ายหน้า

“ไร้ประโยชน์ครับ

หนึ่ง ข่าวนี้ขายได้มาก สื่อจะยิ่งเล่นข่าวต่อจนกลายเป็นประเด็นสังคมใหญ่ ๆ ไปเลย

เราจะออกมาพูดอะไรตอนนี้ก็ไม่มีใครสนใจ หรือถ้าสนใจ ก็ยิ่งช่วยโหมกระแสให้หนังเขา

สอง ไม่ใช่แค่เราที่มองออกว่าเป็นการปั่นกระแส คนทั่วไปก็ดูออกเหมือนกัน

แต่รู้แล้วก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะความอยากรู้มันถูกจุดติดไปแล้ว

เหมือนไฟลามทุ่ง ยิ่งเราห้าม ยิ่งเหมือนโฆษณาฟรี”

จิมมี่พูดเรียบ ๆ อย่างมั่นใจ

“ถ้างั้น หนังของเขาจะยังทำเงินเพิ่มอีก?”

“มีแนวโน้มสูงครับ”

“ให้ตายเถอะ! หนังห่วยนี่โกยเงินไปตั้งกว่าร้อยล้านแล้วนะ!

ลิงก์ ไอ้หมอนั่นยังไม่หยุดอีก? คิดจะโกยถึง 200 หรือ 300 ล้านเลยรึไง!? มันละโมบเกินไปแล้ว!”

โรเบิร์ตตะโกนพลางทุบโต๊ะอีกครั้งด้วยความแค้น

คีเฟอร์นั่งกัดฟันแน่น มองหนังสือพิมพ์ด้วยสายตาร้อนฉ่า

เพราะจากรายงานของ Business Daily

หากหนังทำเงินเกิน 200 ล้าน ลิงก์จะได้ส่วนแบ่งเกิน 100 ล้าน

จากทุนแค่ 2 หมื่น กลายเป็นเศรษฐีร้อยล้าน

เศรษฐีร้อยล้านวัยยี่สิบ ที่ทั้งหน้าตาดี ฝีมือเด่น และอัจฉริยะ

มันน่าอิจฉาจนแทบคลั่ง

คีเฟอร์จ้องภาพลิงก์บนหน้าหนังสือพิมพ์ กัดฟันจนกรามขึ้น