บทที่ 31: เพื่อนบ้านในคอนโด

เช้าวันนี้ลิงก์ออกไปวิ่งจ็อกกิ้งบนถนนวิลเชอร์ เสร็จแล้วแวะเข้าศูนย์ฟิตเนสของคอนโด Golden Oak เพื่อออกกำลังต่ออีกหน่อย

แม้ Golden Oak จะเป็นแค่คอนโดระดับกลางถึงสูง แต่สิ่งอำนวยความสะดวกจัดว่าแน่นครบ ทั้งร้านอาหาร คลินิก ศูนย์ฟิตเนสในร่มขนาดใหญ่ แถมยังมีสนามเทนนิสกลางแจ้งให้ใช้งานด้วย

นอกจากนั้นบริเวณถนนวิลเชอร์ยังเต็มไปด้วยฟิตเนสคลับมากมาย และอยู่ไม่ไกลจากศูนย์กีฬาทางน้ำแฟรงคลินอีกด้วย ถือว่าสะดวกสุด ๆ สำหรับคนรักสุขภาพ

ในฐานะผู้กำกับ ลิงก์มองว่าการมีร่างกายที่ดีคืออีกหนึ่งทุนสำคัญ เขาตัดสินใจแล้วว่าจะเริ่มฟิตอย่างจริงจัง เพื่อไม่ให้พรสวรรค์ด้านร่างกายที่ได้รับมาเสียเปล่า

ขณะกำลังเล่นเครื่องดึงสายเคเบิลอย่างเหงื่อท่วมตัว เสียงหนึ่งก็เรียกเขาขึ้นมา

“ไฮ ลิงก์! ใช่คุณลิงก์ใช่ไหม ผู้กำกับคนนั้นน่ะ!”

ลิงก์หันไปตามเสียง เห็นชายคนหนึ่งยืนยิ้มแฉ่งอยู่ข้างเครื่อง เขาดูอายุประมาณสามสิบต้น ๆ สร้อยทองคำพริ้วระต้นคอ สวมเสื้อเชิ้ตลายดอกคลุมเสื้อกล้ามขาว กางเกงขาสั้นสีเทา พาดผ้าขนหนูสีเหลืองไว้ที่คอ และใบหน้าเต็มไปด้วยเหงื่อ

ลิงก์จำได้ทันที ใบหน้านั้นเขาเคยเห็นจากในจอภาพยนตร์

ชายคนนั้นคือจิม แคร์รีย์ ว่าที่เจ้าของฉายา “โจวซิงฉือแห่งฮอลลีวูด” ในอนาคต

ตอนนี้จิม แคร์รีย์ยังถือว่าเป็นนักแสดงระดับรอง ไม่ถึงขั้นท็อป เขามีผลงานเด่นแค่รายการตลกแนวชีวิตคนดำชื่อ In Living Color ซึ่งเขารับบทตัวตลกผิวขาวในกลุ่มคนดำ

เป็นแนวฮาแบบเวอร์ ๆ ที่คล้าย “ตลกหน้าตาย” ของฮ่องกง

“ยินดีที่ได้พบครับคุณแคร์รีย์” ลิงก์เช็ดมือด้วยผ้าขนหนูแล้วจับมือเขาแน่น

“ฮ่า ๆ ผมเองก็ดีใจที่ได้เจอคุณนะลิงก์ คุณก็อยู่ที่นี่เหรอ?”

“ครับ พึ่งย้ายมาไม่นาน”

“ดีเลย ผมก็อยู่ที่นี่ อยู่ตึก D ชั้น 8 คุณเล่นเทนนิสไหม ไว้ว่าง ๆ มาแข่งกันได้ บาสก็ได้นะ”

“ได้เลย ผมเล่นหมดแหละ”

หลังพูดกันไม่กี่ประโยค จิมแคร์รีย์ก็โบกมือลาแล้วเดินไปขึ้นลู่วิ่งออกกำลังกาย

น้ำเสียงของเขาสดใสร่าเริงเหมือนเวลาเล่นหนังตลก แต่พอเขาเงียบ หน้าตานิ่งเฉยขึ้นมาอีกที กลับมีกลิ่นอายหม่นหมองบางอย่าง เป็นคนที่มีหลายแง่มุมจริง ๆ

พอถึงเก้าโมง ลิงก์ก็ออกจากฟิตเนส ระหว่างทางเดินกลับเขาเหลือบไปเห็นชายคนหนึ่งดูคล้ายเจมส์ คาเมรอน ยืนคุยกับผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ใกล้ลิฟต์

ชายคนนั้นดูวัยสี่สิบกว่า ตัวสูง ผอม มีเครารุงรังดูไม่ต่างจากในภาพถ่าย ส่วนผู้หญิงที่ยืนคุยอยู่ข้าง ๆ คือดาราสาวลินดา แฮมิลตัน เจ้าของบทซาราห์ คอนเนอร์จาก Terminator 2

ทั้งคู่เดินเข้าลิฟต์ไปก่อนที่ลิงก์จะทันได้ทัก

ใช่แล้ว...เจมส์ คาเมรอน และลินดา แฮมิลตัน คู่รักในอนาคต

และนั่นคือภรรยาคนที่สี่ของเขาในเวลาต่อมา

ลิงก์หันกลับไปมองตึกสูงระฟ้ารอบตัว พลางคิดในใจว่าคอนโดนี้ช่างเต็มไปด้วยคนมีของเสียจริง

แค่เช้านี้ก็เจอเข้าสองดาราระดับตำนานเข้าให้แล้ว

หลังทานอาหารเช้าเสร็จ ลิงก์ขับรถไปที่ออฟฟิศบนถนนฮอลลีวูดของ Guess Who Production

ที่ออฟฟิศมีแค่สองคนที่มาถึงก่อน ซีอีโอไมเคิล รีเซน และคริส บาวเออร์

วันนี้คริสมาดูดีผิดปกติ ใส่เสื้อเชิ้ตลายทางสีน้ำเงินของ Hugo Boss กับกางเกงสแลคสีเทา

รองเท้าเป็นหนังมันปลายแหลมดูใหม่เอี่ยม

แม้ดูสุภาพ แต่เสื้อดูจะฟิตไปหน่อย โดยเฉพาะตรงอกกับต้นแขนที่กล้ามปูพองออกมาจนตะเข็บตึง ผสมกับคิ้วหนาและจมูกแบน ดูแล้วค่อนข้างตลกกว่าหล่อ

“อ้าว ลิงก์ มาแล้วเหรอ”

“มาเช้าดีนี่ แล้วทำไมรีบมาแต่เช้าล่ะ?”

ลิงก์ทักไมเคิลเบา ๆ แล้วเดินเข้าไปในออฟฟิศ

“หลังกลับจากบ้านนาย ฉันมองห้องตัวเองแล้วรู้สึกมันเหมือนคอกหมาไปเลย

อยากย้ายไปอยู่ที่ดี ๆ แบบนั้นบ้าง ถ้ายังไม่มีเงินซื้อ จะเช่าก็ยังดี”

“ค่อยเป็นค่อยไป เดี๋ยวก็ถึงวันนั้นเอง”

“จริงสิ อันนี้จดหมายของนาย ลูซี่ฝากฉันเอามาให้”

คริสยื่นซองพัสดุจาก FedEx มาให้

“นายไปจัดการเรื่องเอกสารกับไมเคิลก่อนนะ ช่วงนี้บริษัทมีงานยุ่งมาก

ถ้ามีอะไรก็ช่วยลงมือทำไปก่อน เดี๋ยวงานหลักจะค่อย ๆ แบ่งให้”

“โอเค ฉันฟังนายอยู่แล้ว”

คริสปิดประตูออกไป

ลิงก์ใช้คัตเตอร์เปิดซองออก ข้างในเป็นจดหมายหนึ่งฉบับ

มาจากสำนักพิมพ์ Tor Books ซึ่งเป็นสำนักพิมพ์นิยายไซไฟอันดับหนึ่งของอเมริกา

เมื่อสี่เดือนก่อน เขาเคยส่งเรื่องสั้นไซไฟไปให้สองเรื่อง หวังจะหารายได้ก่อนเริ่มถ่ายหนัง

แต่หลังจากส่งต้นฉบับไปก็ไม่มีข่าวใด ๆ กลับมาเลย จนเขาแทบลืมไปแล้วด้วยซ้ำ

วันนี้จดหมายมาถึงมือ ในซองเป็นจดหมายจากรองบรรณาธิการของสำนักพิมพ์ชื่อ ลิซ กรีนสกี้

ในจดหมายนั้น ลิซแสดงความชื่นชมต่อผลงานทั้งสองเรื่องของเขา Source Code และ The Man from Earth พร้อมแจ้งว่าทางสำนักพิมพ์มีแผนจะตีพิมพ์สองเรื่องนี้ภายในเดือนหน้า ขอให้เขาโทรกลับไปยืนยันโดยด่วน

ลิงก์ดูวันที่จดหมาย ถูกส่งจากนิวยอร์กตั้งแต่วันพุธที่แล้ว

เขาอดไม่ได้ที่จะบ่นในใจว่าสำนักพิมพ์นี้ช่างช้าเสียเหลือเกิน

มีเรื่องเล่าว่า แบรนดอน แซนเดอร์สัน เจ้าของนิยาย Mistborn ส่งต้นฉบับ Elantris ให้ที่นี่

แล้วต้องรอเกือบปีถึงจะได้รับการตอบกลับว่า “ผ่าน”

ลิงก์วางจดหมายลง หยิบโทรศัพท์ กดโทรตามเบอร์ที่แนบไว้ในจดหมาย

เมื่อเลขาฯ ต่อสายไปยังโต๊ะทำงานของลิซ เขาก็ได้ยินเสียงทุ้มเป็นเอกลักษณ์ตอบกลับมา

“สวัสดีครับ นี่คุณลิงก์ใช่ไหม?”

“ครับ ผมเอง ลิงก์”

“ขอบคุณพระเจ้า! ในที่สุดเราก็ได้คุยกันแล้ว!”

น้ำเสียงของลิซฟังดูราวกับกำลังพบญาติที่พลัดพรากกันไปนาน

ทั้งที่ความจริงคือ...สำนักพิมพ์เองที่ทิ้งต้นฉบับของเขาไว้นานเกินไปนั่นแหละ

“คุณลิงก์ เรื่องสั้นสองเรื่องที่คุณส่งมานั้นสุดยอดมากครับ ไอเดียสดใหม่ อ่านแล้วเหมือนดูหนังไซไฟฉบับเต็ม ทั้งจินตนาการและแนวคิดชวนให้ขนลุก เราตั้งใจจะตีพิมพ์ในเดือนหน้า ถ้าคุณตกลง เราจะรีบจัดการเรื่องสัญญาให้เร็วที่สุด คุณคิดเห็นอย่างไรบ้าง?”

“ผมยินดีมากครับ ขอบคุณที่ชอบงานเขียนของผม ผมเองก็ตื่นเต้นไม่น้อยที่ได้ร่วมงานกับ Tor Books”

ลิงก์พูดด้วยรอยยิ้ม แม้จะรู้สึกประหลาดใจไม่น้อย

ความจริงเขาไม่เคยอ่านต้นฉบับนิยายของ The Man from Earth และ Source Code มาก่อนเลย เขาอาศัยโครงเรื่องจากหนัง แล้วเขียนขึ้นใหม่ด้วยภาษาวรรณกรรม

เติมมุมมองและแง่คิดของตัวเองเข้าไปในบทบรรยาย รวมถึงขยายรายละเอียดเพิ่มเติม ผลลัพธ์ก็คือผลงานที่เขียนขึ้นใหม่แบบกึ่งดัดแปลง มีความเป็นต้นฉบับใหม่มากกว่า 30%

ไม่คิดเลยว่าผลงานที่เอาไอเดียจากหนังเก่า ๆ มาปรับแต่งจะไปถูกใจ Tor Books เข้าเต็มเปา

Tor Books เป็นสำนักพิมพ์ที่มีชื่อเสียงที่สุดในวงการไซไฟของโลก เป็นที่รู้กันว่ารับต้นฉบับยากสุด ๆ ต้องทั้งสร้างสรรค์และมีตรรกะเป๊ะ ๆ บางคนบอกว่าอัตราผ่านแค่ไม่ถึง 0.01%

แต่ถ้าใครได้ผ่าน ก็แทบการันตีคุณภาพ เพราะผลงานจากที่นี่มักได้เข้าชิง Hugo กับ Nebula อยู่บ่อย ๆ นักเขียนไซไฟดัง ๆ แทบทุกคนล้วนผ่านมือสำนักพิมพ์นี้มาแล้ว

แม้แต่ The Three-Body Problem (ดาวซานถี่ อุบัติการณ์สงครามล้างโลก) ในอนาคต ก็ยังตีพิมพ์โดย Tor Books

และลิซ กรีนสกี้เอง ก็ไม่ใช่ใครธรรมดา แต่เป็นถึงกรรมการในหลายเวทีรางวัลใหญ่

การได้รับคำชื่นชมจากเขา นับว่าเป็นการเปิดทางสู่วงการวรรณกรรมอีกสายหนึ่งแบบเต็มตัว