ตอนที่ 31 ช่วยเหลือเซเฟอร์และต่อสู้กับหนวดขาวที่สอง
ตอนที่ 31 ช่วยเหลือเซเฟอร์และต่อสู้กับหนวดขาวที่สอง
“อาจารย์เซเฟอร์!”
ไอน์อดไม่ได้ที่จะอุทาน
เซเฟอร์จับเสากระโดงเรือด้วยมือขวา พยายามดิ้นรนที่จะลุกขึ้นยืน
เขาไม่เพียงแต่จะเป็นอดีตพลเรือเอกของมารีนฟอร์ด แต่ยังเป็นอาจารย์ของนายทหารระดับสูงส่วนใหญ่ของกองทัพเรืออีกด้วย
อาคาอินุ, คิซารุ, และอาโอคิยิ พลเรือเอกทั้งสามคนในปัจจุบันของกองทัพเรือ ล้วนเคยผ่านการฝึกฝนแบบปีศาจของเซเฟอร์มาในระดับหนึ่ง
หากเซเฟอร์ต้องมาตายด้วยน้ำมือของหนวดขาวจูเนียร์ มันจะเป็นความสูญเสียครั้งใหญ่ของมารีนฟอร์ดอย่างไม่ต้องสงสัย
“เซเฟอร์ มาเป็นนักรบภายใต้การบังคับบัญชาของข้าสิ!”
“ในสภาพปัจจุบันของแก ไม่มีทางเอาชนะลูกรักของข้าได้หรอก”
บัคกิ้นยื่นข้อเสนอให้เซเฟอร์อีกครั้ง
หากเธอสามารถนำเซเฟอร์มาอยู่ใต้บังคับบัญชาได้สำเร็จ นั่นหมายความว่าเธอจะสามารถสร้างกองทัพที่แข็งแกร่งได้ในเวลาอันสั้น
“การมาตายแบบนี้ในทะเลมันช่างไร้ความหมายสิ้นดี”
“ไร้ความหมาย?”
สายตาของเซเฟอร์กวาดมองไปรอบๆ อย่างเศร้าสร้อย ที่ซึ่งศพของลูกศิษย์ของเขากระจัดกระจายอยู่
พวกเขาควรจะมีอนาคตที่สดใสกว่านี้ แต่ตอนนี้พวกเขาทั้งหมดกลับต้องมาถูกฝังอยู่ที่นี่
ในฐานะอาจารย์ของพวกเขา เซเฟอร์จะละทิ้งความยุติธรรมต่อหน้าพวกเขาได้อย่างไร?
เขาจะยอมจำนนต่อศัตรูที่สังหารพวกเขาได้อย่างไร!
ไอน์วิ่งมาอยู่ข้างหน้าเซเฟอร์ กางแขนออก
เธอใช้ร่างที่บอบบางของเธอปกป้องเซเฟอร์
“ไอน์ เธอ…”
“อาจารย์เซเฟอร์ หนูไม่สามารถยืนดูท่านตายด้วยน้ำมือของโจรสลัดได้หรอกค่ะ”
“เจ้าโง่!”
เมื่อรู้สึกถึงความมุ่งมั่นของเซเฟอร์ บัคกิ้นก็หมดความอดทนเช่นกัน
แผนการซุ่มโจมตีนี้เป็นความพยายามที่เสี่ยงอยู่แล้ว
ถ้าเธอยังคงคุมเชิงอยู่กับเซเฟอร์ต่อไป มารีนฟอร์ดจะต้องส่งกำลังเสริมมาอย่างแน่นอน
ถึงตอนนั้น ลูกชายโง่ๆ ของเธอก็ยากที่จะรอดชีวิตออกไปได้
“ฆ่ามันซะ ลูกรัก!”
“ครับ ท่านแม่!”
หนวดขาวจูเนียร์ที่ดูโง่เง่า ยกง้าวนากินาตะของเขาสูง เคลือบด้วยฮาคิเกราะอันทรงพลัง และพุ่งตรงเข้าใส่ไอน์
“ท่านนาวาเอกนารูโตะ พบโจรสลูัดสองคนและผู้รอดชีวิตไม่กี่คนบนเรือรบข้างหน้าครับ”
ยามบนเสากระโดงรีบรายงานสิ่งที่เขาสังเกตเห็นผ่านกล้องส่องทางไกลให้นารูโตะทราบ
หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง นารูโตะก็ออกคำสั่งเด็ดขาด
“ยิง!”
ด้วยความไว้วางใจในตัวนารูโตะอย่างไม่มีเงื่อนไข กลุ่มแฟนคลับทหารเรือหนุ่มก็ยิงลูกปืนใหญ่หลายสิบลูกออกไปเกือบจะในทันที
แม้ว่าความแม่นยำจะคลาดเคลื่อนไปบ้าง แต่ลูกปืนใหญ่สองสามลูกก็ยังคงกระจายไปรอบๆ เรือรบที่อยู่ใกล้เคียง
เสียงระเบิดของลูกปืนใหญ่ทำให้หนวดขาวจูเนียร์ละทิ้งการโจมตีทันที
ง้าวนากินาตะของเขากวัดแกว่งในแนวนอนทันที ป้องกันหน้าอกของเขา
ในตอนนี้ บัคกิ้นก็สังเกตเห็นเรือวอร์เท็กซ์ในระยะไกลเช่นกัน
“กำลังเสริมของทหารเรือ?”
“ก็แค่เรือรบลำเล็กๆ”
“เซเฟอร์ ดูเหมือนว่าลูกรักของข้ากำลังจะสังหารหมู่เหล่าทหารเรือที่ไร้ความสามารถของแกอีกแล้วสินะ”
“ท่านนาวาเอกนารูโตะไปไหน?”
หลังจากยิงลูกปืนใหญ่แล้ว ทุกคนก็มองไปรอบๆ และพบว่านารูโตะได้หายไปจากเรือวอร์เท็กซ์แล้ว
ในตอนนี้ นารูโตะกำลังเข้าใกล้เรือของเซเฟอร์และหนวดขาวจูเนียร์ด้วยความเร็วสูงอย่างยิ่ง
“ฆ่าเซเฟอร์ก่อน!”
บัคกิ้นออกคำสั่ง
หนวดขาวจูเนียร์ก้าวอย่างมั่นคง ยกง้าวนากินาตะของเขาสูงขึ้นอีกครั้ง
การเหวี่ยงเคียวของยมทูตโดยไม่ตั้งใจนำมาซึ่งกลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัว
ไอน์หลับตาลง สีหน้าของเธอสงบนิ่ง ขณะที่เธอยืนอยู่หน้าเซเฟอร์
“เด็กโง่ ในฐานะอาจารย์ของเธอ ฉันจะทนเห็นเธอตายต่อหน้าฉันได้อย่างไร?”
เซเฟอร์ใช้เรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายบิดตัว ปกป้องไอน์ไว้ในอ้อมแขนของเขา
วินาทีต่อมา แสงวาบจากคมดาบก็พาดผ่านไป
ประกายไฟชุดหนึ่งปะทุขึ้น
ดาบยาวสีดำสนิทเล่มหนึ่งขวางง้าวนากินาตะในมือของหนวดขาวจูเนียร์ไว้
“ดัชนีพิฆาต!”
แสงวาบสีฟ้าตามมาติดๆ
เมื่อเห็นดังนั้น หนวดขาวจูเนียร์ก็รีบดึงง้าวนากินาตะกลับมาเพื่อป้องกันแสงวาบสีฟ้า
“มาทันพอดี!”
เสื้อคลุมแห่งความยุติธรรมค่อยๆ ตกลงมา
นารูโตะเช็ดเหงื่อออกจากร่างกาย ยิ้มขณะมองดูเซเฟอร์และไอน์ที่กำลังสิ้นหวัง
“เจ้าคือ?”
“นาวาเอกแห่งมารีนฟอร์ด — อุซึมากิ นารูโตะ พร้อมรับใช้!”
นาวาเอกแห่งกองทัพเรือ?
เซเฟอร์อดไม่ได้ที่จะส่ายหัว
ไม่ต้องพูดถึงนาวาเอกแห่งกองทัพเรือเลย ต่อให้พลเรือโทแห่งกองทัพเรือมา ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะเอาชนะหนวดขาวจูเนียร์
มีเพียงพลเรือเอกทั้งสามของกองทัพเรือ หรือใครบางคนที่มีพลังระดับพลเรือเอกเท่านั้นที่จะสามารถขับไล่หนวดขาวจูเนียร์ได้
อย่างไรก็ตาม ชุดท่าทางเมื่อครู่นี้แสดงให้เห็นถึงพลังการต่อสู้ที่น่าประทับใจจริงๆ
ประกอบกับใบหน้าที่อ่อนเยาว์ของนารูโตะ เซเฟอร์เกือบจะแน่ใจแล้วว่าชายหนุ่มตรงหน้าเขาคืออัจฉริยะแห่งกองทัพเรือที่เขาได้ยินมาจากเซนโงคุและการ์ป
“แค่นาวาเอกแห่งกองทัพเรือกล้ามายั่วโมโหพวกเราเหรอ?”
บัคกิ้นจ้องมองนารูโตะด้วยสายตาดูถูก
ค่อยๆ เก็บดาบยาวสีดำเข้าฝัก นารูโตะเกาหัวและหัวเราะเบาๆ พูดว่า:
“ผมยังไม่ค่อยถนัดใช้ดาบสู้กับศัตรูเท่าไหร่”
“นารูโตะ พาไอน์หนีไป!”
เซเฟอร์พูดด้วยสีหน้าจริงจัง
“ด้วยความเป็นอัจฉริยะของเธอ เธอถูกกำหนดให้เป็นเสาหลักของกองทัพเรือในอนาคต”
“อย่างไรก็ตาม ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเธอ การต่อสู้กับหนวดขาวจูเนียร์ไม่มีโอกาสชนะเลยแม้แต่น้อย”
“อาจารย์เซเฟอร์ ทหารของท่านทุกคนคือสุดยอดนักรบแห่งกองทัพเรือ”
นารูโตะถอดเสื้อคลุมทหารเรืออันเป็นสัญลักษณ์ของความยุติธรรมออกและค่อยๆ วางมันลงบนศพของทหารเรือนายหนึ่ง
บนใบหน้าของเขา มีเพียงความมุ่งมั่นที่จะต่อสู้กับศัตรู โดยปราศจากความกลัวใดๆ
“นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้ต่อสู้กับโจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่แบบตัวต่อตัว จะให้ขี้ขลาดก่อนการต่อสู้ได้อย่างไร?”
“เจ้า…”
เซเฟอร์กำลังจะเกลี้ยกล่อมนารูโตะให้หนี
นารูโตะที่ถือคุไนอยู่ ก็ได้พุ่งเข้าใส่หนวดขาวจูเนียร์แล้ว
“ช้าเกินไป!”
หนวดขาวจูเนียร์ฟาดง้าวนากินาตะของเขาลงมาอย่างไม่แสดงอารมณ์ ตัดนารูโตะออกเป็นสองท่อน
“ตอนนี้นาวาเอกแห่งกองทัพเรือบ้าบิ่นกันขนาดนี้เลยเหรอ?”
บัคกิ้นอดไม่ได้ที่จะระเบิดเสียงหัวเราะออกมา
“เขาตายง่ายๆ แบบนั้นเลยเหรอ?”
เซเฟอร์และไอน์มองดูนารูโตะที่ถูกตัดเป็นสองท่อนด้วยความตกใจ พูดว่า
เด็กอัจฉริยะงั้นเหรอ?
บางทีเซนโงคุกับการ์ปอาจจะล้อพวกเขาเล่นอยู่ก็ได้?
ในขณะที่ทุกคนคิดว่านารูโตะได้ตายด้วยน้ำมือของหนวดขาวจูเนียร์แล้ว นารูโตะที่ถูกตัดเป็นสองท่อนก็หายไปในกลุ่มควันสีขาว หายไปจากสายตาของทุกคน
อะไรกัน?
ขณะที่ทุกคนยังคงตกตะลึง กริชสีดำสนิทเล่มหนึ่งก็พุ่งตรงไปยังบัคกิ้นที่อยู่บนไหล่ของหนวดขาวจูเนียร์
ผ่านอารมณ์ที่เขาสัมผัสได้จากขอบเขตแห่งจิตเมื่อครู่นี้ นารูโตะเกือบจะแน่ใจ 100% แล้วว่าการฆ่าบัคกิ้นที่ดูไม่มีนัยสำคัญคือหนทางเดียวที่จะหยุดไม่ให้หนวดขาวจูเนียร์สู้ต่อได้
“ท่านแม่!”
เมื่อรู้สึกถึงการโจมตีของนารูโตะ หนวดขาวจูเนียร์ไม่มีเวลาที่จะเหวี่ยงง้าวนากินาตะเพื่อป้องกันการโจมตีของนารูโตะ
เขาทำได้เพียงใช้มือเปล่าคว้าคุไนเท่านั้น
“เร็วมาก”
คุไนอยู่ห่างจากบัคกิ้นไม่ถึงห้าเซนติเมตรเมื่อมือขวาของหนวดขาวจูเนียร์เอื้อมถึงข้อมือของนารูโตะ
เมื่อเห็นดังนั้น นารูโตะก็ล้มเลิกความคิดที่จะโจมตีต่อทันที
เขาขว้างคุไนออกไป
เขาตีลังกากลางอากาศและลงจอดข้างๆ หนวดขาวจูเนียร์
ทว่าคุไนกลับถูกหนวดขาวจูเนียร์บดขยี้โดยตรง
“ระเบิด!”
จบตอน