ตอนที่ 181 จับรางวัลคราวนี้เป็นที่น่าพอใจ

ตอนที่ 181 จับรางวัลคราวนี้เป็นที่น่าพอใจ

“ไปอย่างสงบเถอะ พ่อแม่ของเจ้าและเสี่ยวปากำลังรอเจ้าอยู่ในนรก”

ตูม!

วิญญาณสูญสลายไปและเทพราชารุ่นแรกได้สิ้นชีพโดยสมบูรณ์

[ติ๊ง! ถังชวนที่กลับมาเกิดใหม่ถูกโฮสต์สังหาร รับคะแนนตัวร้าย 1200]

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่สังหารตัวเอกถังชวน แย่งชิงสูตรโกง รอยตราแห่งมิติเวลาและอาวุธลับของป้อมถังเจีย]

“ถังชวนก็ได้เกิดใหม่หรือ? แต่ยังต้องปรับปรุงอีกเยอะนะ”

เมื่อเห็นคุณสมบัติตัวเอกนั้นแล้วซูอันแค่รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยแต่ไม่ได้ใส่ใจ

ไม่ว่าเกิดใหม่หรือเปล่าก็ต้องหายไป

บัดนี้เขาได้รับรอยตราแห่งมิติเวลาอีกหนึ่ง ขาดอีกเพียงหนึ่งเท่านั้นและเขาไม่รู้ว่าหากรวบรวมพวกมันทั้งสามเข้าด้วยกันแล้วจะเกิดการเปลี่ยนแปลงใดๆ ขึ้น แต่คงไม่ถึงขั้นอัญเชิญเทพเจ้ามังกรออกมาได้

สำหรับอาวุธลับของป้อมถังเจียนั้นก็เป็นแค่ขยะ

ทันทีที่เขาใช้ความคิดศักดิ์สิทธิ์ตรวจสอบความทรงจำที่เหลืออยู่ของถังชวนจากโลกภายใน เมื่อลบความทรงจำที่ไร้ประโยชน์แล้วจึงเหลือความทรงจำที่ทำให้ดวงตาของซูอันสว่างขึ้น

“โลกเทพเสมือนและเทพราชา? ไม่คิดเลยว่างานนี้จะได้กำไรด้วย”

เมื่อซูอันลืมตาขึ้นเผยแววตาที่คุ้นเคย ทุกคนจึงถอนหายใจด้วยความโล่งอก

หลังจากจัดการกับถังชวนแล้วซูอันก็ไม่ได้อยู่ในเมืองเล็กแห่งนี้ต่อ

เรือเซียนมุ่งหน้าไปยังเผ่าปีศาจ

สาวใช้ส่วนตัวยังคงร่วมเดินทางไปด้วย

……

“กำลังจะไปเผ่าปีศาจ!” เมื่อได้ยินข่าว ตอนแรกตี้ชิงเซียนตกตะลึง แต่หลังจากนั้นนางรู้สึกตื่นเต้นมีความสุข

เผ่าปีศาจคือบ้านเกิดของนาง แต่ตอนนี้ปัญหาคือสาวใช้คนนี้ได้ครอบครองร่างจริงของนางแล้ว...

หากชายผู้นี้ต้องการใช้สิ่งนี้เพื่อควบคุมเผ่าปีศาจ ด้วยสถานะจักรพรรดินีชิงปัจจุบัน เกรงว่าเผ่าปีศาจจะไม่สามารถต้านทานได้

นางต้องไม่ปล่อยให้ชายผู้นี้ประสบความสำเร็จ!

ตี้ชิงเซียนเริ่มคิดถึงกลยุทธ์รับมือ

“เจ้าดูตื่นเต้นมากเลยนะ” ซูอันตีบั้นท้ายใหญ่ของตี้ชิงเซียน

“ท่าน! ข้าแค่ยังไม่เคยไปเผ่าปีศาจเท่านั้น” จักรพรรดินีเผ่าปีศาจผู้ยิ่งใหญ่ยกมือปิดบั้นท้าย แม้ว่านางจะยังรู้สึกเขินอาย แต่นางไม่มีความคิดเรื่องการสังหารเหมือนครั้งแรกอีกต่อไป

เหตุผลหลักคือนางโดนตีบั้นท้ายบ่อยจนชินไปแล้ว

นอกจากนี้นางยังค้นพบว่าการครอบครองร่างกายนี้ไม่ได้ไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง เพราะอย่างน้อยความเสียหายต่อแก่นวิญญาณแท้จริงของนางก็สามารถซ่อมแซมได้

“หืม เจ้าจำได้แล้วหรือ?” ซูอันเลิกคิ้วขึ้น

“ไม่ ยังจำไม่ได้!” ตี้ชิงเซียนรู้สึกหายใจไม่ออกและตระหนักว่ามีพิรุธในคำพูด นางจึงรีบเปลี่ยนคำพูด “ข้าหมายความว่าตั้งแต่สูญเสียความทรงจำก็ไม่เคยไปเผ่าปีศาจเลย”

ซูอันแสดงออกว่าเชื่อและแสดงสีหน้าเศร้าๆ “ดูเหมือนว่าการฟื้นฟูความทรงจำของเจ้ายังอีกยาวไกล! ช่างเถอะ วันนี้นายท่านจะพาเจ้าไปรำลึกถึงหน้าที่”

“หา?” ดวงตาของตี้ชิงเซียนค่อยๆ เบิกกว้างและในท้ายที่สุดนางถูกบังคับให้คุกเข่าต่อหน้ามนุษย์คนนี้ด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยการต่อต้านและความอับอาย นางต้องก้มศีรษะอันสูงส่งของตนลง

“อืม~”

……

อากาศกำลังดี

หลังจากถูกปรนนิบัติแล้วซูอันจึงเดินออกจากห้องและพบเข้ากับเยี่ยหลีเอ๋อร์ที่กำลังแอบฟังอยู่

“แหะ แหะ พี่อัน บังเอิญจริงๆ นะ” เยี่ยหลีเอ๋อร์บิดตัวและก้มหน้าลงเพื่อเลี่ยงการถูกจับผิดด้วยท่าทางน่ารัก

“เจ้านี่นะ!” ซูอันมองเยี่ยหลีเอ๋อร์แบบหมดหนทาง ไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้มีนิสัยไม่ดีในการแอบฟังคนอื่นตั้งแต่เมื่อใด

เปิดเข้ามาโดยตรงไม่ดีกว่าหรือ?

ซูอันไม่สามารถต้านทานความน่ารักของเยี่ยหลีเอ๋อร์ได้ เขาจึงทำได้เพียงให้รางวัลนางเป็นการส่วนตัวและเรียกบุปผามรณะออกมา

ได้เวลาจับรางวัลจึงต้องเก็บเกี่ยวโชคก่อน

เยี่ยหลีเอ๋อร์คนนี้มีความโชคดีน้อยเกินไป

บุปผามรณะซึ่งคุ้นเคยกับการโจมตีโดยกะทันหันของนายท่านแล้วจึงมีเพียงใบหน้าแดงๆ ภายใต้หน้ากากและภายใต้สายตาอิจฉาของเยี่ยหลีเอ๋อร์ นางมองมือของซูอันเลื่อนเข้ามาในสาบเสื้อด้วยความใจเย็น

โฮสต์ : ซูอัน

พลังวิญญาณ : สูงสุดของระดับมิ่งตานขั้นปลาย

วิทยายุทธเสินทง : คัมภีร์ปฐมกาล, เคล็ดวิชามุทราเจินเสวียน…

สูตรโกง : ผลเต๋าอายุยืน, รัศมีดึงดูดใจเพศตรงข้าม, กายหยางศักดิ์สิทธิ์, รัศมีแห่งความน่าเชื่อถือ, มังกรเร้นชะตา…

ความพิเศษ : รัศมีตัวร้าย

คะแนนตัวร้าย : 7000

หลังจากจัดการกับถังชวนแล้ว คะแนนตัวร้ายของซูอันก็สูงถึง 7000 เรียกได้ว่าเขาไม่เคยได้คะแนนรวมมากเท่านี้มาก่อน

“รวบรวมไว้จนถึงหมื่นดีไหมนะ...ช่างเถอะ จับรางวัลเลย”

ไม่มีหลักประกันอยู่แล้ว แม้ว่าคะแนนตัวร้ายคุ้มค่าที่จะเก็บไว้ แต่เขาไม่อาจประมาทได้

“ระบบ จับรางวัล!”

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับวิทยายุทธเสินทง...ฝ่ามือเด็ดดารา]

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับยาอายุวัฒนะ...ยาขัดเกลาโลหิตมังกรคชสาร*10]

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับอาวุธเต๋า...แส้ไร้ร่องรอย]

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับยาอายุวัฒนะ...เต้าหยวนตาน*1]

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับคุณสมบัติ...กล้ามเนื้อเซียนกระดูกหยก]

ห้ารอบติดต่อกันและยังมีคะแนนตัวร้ายเหลืออยู่อีกสองพันคะแนนไว้ใช้สำหรับสถานการณ์ฉุกเฉิน

“ถือว่าเสมอตัว” ซูอันค่อนข้างพอใจกับรางวัลที่เพิ่งได้รับมาทั้งห้ารายการ

เต้าหยวนตานเป็นยาที่เขาเคยมอบให้ไท่โฮ่วมาก่อน มันสามารถช่วยให้หยางบริสุทธิ์พัฒนาถึงจุดสูงสุดและเพิ่มโอกาสในการบรรลุหยวนเสินได้

ยาขัดเกลาโลหิตมังกรคชสารได้รับการสกัดจากเลือดจริงของมังกรคชสาร เป็นยาล้ำค่าสำหรับผู้ที่ต้องการขัดเกลาร่างกายและสามารถมอบให้เซิ่งหนานได้แน่นอน

ก่อนหน้านี้เขามอบศพมังกรเหล่านั้นให้ถูเซิ่งหนาน โดยเฉพาะหางมังกรแดงระดับหยวนเสิน ทำให้ความแข็งแกร่งของเซิ่งหนานพัฒนาแบบก้าวกระโดดและถึงหยางบริสุทธิ์ขั้นปลาย หากได้รับยานี้เสริมเข้าไป นางอาจสามารถเข้าถึงจุดสูงสุดของหยางบริสุทธิ์ขั้นปลายได้เร็วขึ้น

สำหรับรางวัลที่เหลือ...

“พี่อัน เหมือนท่านจะดูดีขึ้นนะ” เยี่ยหลีเอ๋อร์กลืนน้ำลายลงคอ นางยืนขึ้นและมองซูอันด้วยดวงตาเป็นประกาย

หากในอดีตพี่อันมีลักษณะคล้ายเซียนเดินดิน บัดนี้เขาคือเซียนที่สมบูรณ์แบบ

สามารถเห็นได้ชัดเจนว่าพี่อันมีแสงเปล่งประกายของเซียนอยู่บนร่างกายและแม้แต่กลิ่นอายก็ยังดีขึ้นด้วย

“พลังวิญญาณมีความก้าวหน้าน่ะ” หลังจากลูบหัวเยี่ยหลีเอ๋อร์แล้ว ซูอันก็หาข้ออ้างไปเรื่อย

นี่คือผลของกล้ามเนื้อเซียนกระดูกหยก

อาจกล่าวได้ว่าตอนนี้เหงื่อบนร่างกายของซูอันเป็นเหงื่อเซียน มันเต็มไปด้วยเสน่ห์แห่งเซียนและของเหลวในร่างกายอื่นๆ ก็คล้ายคลึงกัน

สำหรับฝ่ามือเด็ดดารานั้นไม่มีอะไรจะพูดมากนัก มันเป็นวิทยายุทธเสินทงที่สามารถทดแทนเคล็ดวิชามุทราเจินเสวียนซึ่งถูกใช้งานมายาวนานได้ดีมาก

ส่วนคุณสมบัติของแส้ไร้ร่องรอยนั้นค่อนข้างน่าสนใจ

แส้ไร้ร่องรอย : เมื่อเฆี่ยนตามร่างกายสามารถปรับระดับความเจ็บปวดได้โดยไม่ทำให้เกิดอาการบาดเจ็บหรือรอยแผลเป็น

หึ สิ่งนี้...

นี่คือการชักนำให้เขาเสียคน!

ช่างเป็นระบบที่น่ารังเกียจจริงๆ

คิดว่าเขาจะใช้อาวุธเวทที่ลามกเช่นนี้หรือ? ช่างตัดสินเขาผิดจริงๆ เพราะซูอันคนนี้เป็นสุภาพบุรุษมากพอ

ซูอันนึกชื่นชมตัวเองพลางใส่แส้ไร้ร่องรอยไว้ในแหวนจัดเก็บ สายตาของเขาอดจ้องมองไปที่ห้องของจักรพรรดินีชิงไม่ได้

……

ตี้ชิงเซียนกำลังบ้วนปากอย่างหนัก

แม้ว่าไม่มีกลิ่นในปากของนางแล้ว แต่นางก็ยังรู้สึกว่ามันผิดปกติ

ดูเหมือนว่าปากที่งดงามจะกว้างขึ้นและคอของนางก็เจ็บ

“ให้ตายเถอะซูอัน กล้าดูถูกข้าขนาดนี้” ดวงตาของนางเย็นชาและมีไอสังหาร

ในที่สุดนางก็ค่อยๆ สงบลง

อดทนต่อไป!

ด้วยนิสัยก่อนหน้านี้ของนางคงไม่สามารถทนต่อเรื่องแบบนี้ได้เด็ดขาด

แม้แต่การถูกมองด้วยสายตาโลมเลียที่น่าขยะแขยงก็สามารถกระตุ้นเจตนาฆ่าของนางได้

แต่นางอยู่กับซูอันมานานแล้ว ความอดทนและโอนอ่อนผ่อนตามของนางแข็งแกร่งขึ้นโดยไม่รู้ตัว

ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นร่างกายของคนอื่น

นางปลอบตัวเองแบบนี้

แต่จักรพรรดินีชิงเหมือนจะมองข้ามสิ่งหนึ่งไป นั่นคือการถูกละลายพฤติกรรมทีละขั้น

“ซูอันจะไปทำอะไรที่เผ่าปีศาจ?” จากนั้นนางก็นึกถึงสิ่งที่ซูอันพูดก่อนหน้านี้ ดวงตาของจักรพรรดินีชิงเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน

เดิมทีนางวางแผนที่จะทดสอบซูอันก่อนเพื่อดูว่าจะสามารถดึงข้อมูลสำคัญจากเขาได้หรือไม่

แต่ใครจะคิดว่าโจรชั่วคนนี้มักตีบั้นท้ายของนางหรือทำสิ่งที่น่าขยะแขยงเมื่อเขาเห็นนางจนนางไม่สามารถถามคำถามได้เลย

ตอนนี้นางต่อต้านไม่ได้จึงไม่กล้าไปหาซูอันอีก

มิฉะนั้นอาจมีสิ่งที่เลวร้ายยิ่งกว่าเกิดขึ้น

“ไม่ว่าเขาจะทำสิ่งใด หากสร้างความเสียหายให้เผ่าปีศาจ ข้าก็จะขวางเขาแน่นอน!” ตี้ชิงเซียนพูดด้วยความมุ่งมั่น