ตอนที่ 2 กล่องสีน้ำเงินยักษ์

ตอนที่ 2 กล่องสีน้ำเงินยักษ์

ด้วยเสียงฮึดฮัดจากด้านหลัง อิมพ์ตนหนึ่งก็รีบก้าวขึ้นไปและเดินต่อไปตามทางที่เต็มไปด้วยพี่น้องของมันซึ่งทอดยาวออกไปสุดลูกหูลูกตา

เช่นเดียวกับพี่น้องทุกตน อิมพ์ตนนี้เองก็นี้มีบทบาทเดียวในชีวิต ซึ่งนั่นก็คือ 'ทำตามคำสั่ง'. มันไม่รู้ว่าเหมือนกันว่าทำไมต้องทำ แต่มันรู้ว่าถ้าไม่ทำหละก็มันจะถูกฆ่าเหมือนกับพี่น้องหลายๆคนของมันในทุกๆวัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการเดินทางครั้งล่าสุดนี้พวกมันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าถูกสั่งไปที่ใด พวกมันแค่รู้ว่าตอนนี้ต้องไปหาเนื้อมาจากที่ไหนสักแห่งเท่านั้น  ! นั่นคือทั้งหมดที่พวกมันรู้แล้ว ...

ดังนั้นแทนที่จะคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้น อิมพ์ตนนี้จึงทำเพียงแค่มองไปยังแผ่นหลังของพี่ชายที่ยืนอยู่ข้างหน้ามัน แผ่นหลังนี้ดูดีเป็นอย่างมากและเป็นสีแดงมันวาว    ! อิมพ์นั้นชื่นชอบของสีแดงโดยเฉพาะน้ำผลไม้ที่ออกมาจากสิ่งมีชีวิตที่มันฆ่า  !  แต่อิมพ์ตนนี้กลับยังไม่เคยฆ่าสิ่งใดมาก่อน มันเพียงแต่อยู่ในเหตุการณ์ที่พี่น้องมันฆ่าเท่านั้น   !

แต่ทันใดนั้นอิมพ์ก็สังเกตเห็นบางอย่างที่ด้านหลังของพี่ชายตรงหน้า ซึ่งเป็นมันก้อนอะไรบางอย่าง อิมพ์ที่อยู่ตรงหน้าของมันนั้นเป็นพี่ชายผู้แสนดีของมันและมันคนนี้ก็มักจะออกไปต่อสู้แนวหน้าและยังสามารถฆ่าสิ่งมีชีวิตอื่นได้ด้วยตัวคนเดียวอีกด้วย   ! แต่ตอนนี้กลับมีบางอย่างแตกต่างออกไปเกี่ยวกับพี่ชายคนนี้และมันก็เป็นสิ่งที่อิมพ์ตนนี้รู้สึกไม่ชอบใจเลย

ด้วยเสียงกรีดร้องที่ดังขึ้น อิมพ์ก็พยายามจับเจ้าก้อนที่อยู่ตรงหลังพี่ชายอิมพ์ไปมา ซึ่งนี่ทำให้ดึงดูดความสนใจจากอิมพ์ตนอื่นที่อยู่รอบๆทันที และมันก็รวมถึงอสูรที่แข็งแกร่งตนอื่นด้วยเช่นกัน

“เจ้า.. เงียบ ๆ” หนึ่งในนั้นคือไอ่ตัวโตที่มีขนดกหนา มันคำรามออกมาจากจมูกและชี้ไปยังอิมพ์ตัวน้อย แต่เจ้าอิมธ์ก็ทำเพียงจ้องกลับและยังคงฟาดเข้าใส่ก้อนตรงหน้าของมันซึ่งอยู่ด้านหลังของอิมพ?ตัวข้างหน้าราวกับว่ามันไม่เข้าใจสิ่งที่ไอ่ตัวโตพูด

"ก้อนนี้ แตกต่าง แตกต่าง อีโว อีโว ดี" ไอ่ตัวโตก็ส่งเสียงฮึดฮัดออกมาอีกครั้งและเดินผ่านกลุ่มอิมพ์เข้ามาก่อนที่จะคว้าที่คอของพี่ชายอิมธ์ จากนั้นมันก็มองไปที่อิมพ์น้อยท่ามกลางกลุ่มอสูรขนาดใหญ่อย่างน่าเหลือเชื่อ

อิมพ์น้อยนั้นค่อนข้างรู้สึกอิจฉาไอ่ตัวโต ตัวของมันนั้นไม่สามารถส่งเสียง  'อีโว' แบบนั้นออกมาได้ แต่มันก็อยากจะทำได้เพราะมันดูน่าสนุกเป็นอย่างมาก อิมพ์นั้นทำได้เพียงแค่ส่งเสียงฮึดฮัดหรือร้องเสียงหลงแบบหายใจไม่ทั่วท้องออกมาเท่านั้น   ตลอดมามันมักจะได้ยินคำว่า  'อีโว' อยู่เรื่อยๆเมื่อใดก็ตามที่พี่น้องของมันมีบางสิ่งที่ต่างออกไป พวกนั้นจะถูกอสูรตนที่แข็งแกร่งกว่าเดินเข้ามาและพึมพำคำว่า 'อีโว' ใส่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

มันเคยคิดว่า 'อีโว' นั้นต้องมีความหมายอะไรที่ไม่ดีแน่นอน แต่ตอนนี้เมื่อไอ่ตัวโตตะโกนออกมาว่า   'อีโว' พร้อมกับรอยยิ้มชัดเจนมันก็เริ่มคิดว่ามันต้องเป็นอะไรดีที่ดีแน่ๆ และถ้าเป็นเช่นนั้นก็เท่ากับว่าพี่ชายอิมพ์ของมันได้ทำสิ่งดีๆเข้าแล้ว ความรู้สึกถึงการกระทำนี้ตราตรึงไปทั่วสมองของมันทันทีราวกับว่านี่เป็นสิ่งมันอยากทำเป็นอย่างแรก  ! แต่มันกลับรู้สึกขัดใจกับเจ้าก้อนนั่นเป็นบ้า !

“ค้าก!” มันส่งเสียงฮึดฮัดออกมาก่อนที่จะถ่มน้ำลายออกไป    แต่ในขณะที่อิมพ์น้อยไม่ได้สังเกตก็มีลมพัดกลับมาใส่มันอย่างแรง  โดยไม่คาดคิดมันก็เห็นน้ำลายของตัวเองลอยกลับมา

“เบ่ !” อิมพ์น้อยอุทานออกมาขณะที่มันมองลงไปที่ตัวของมันและใช้มือถูไปยังจุดที่น้ำลายของมันตกลงมาก่อนจะเอาของเหลวเหนียวออกอย่างรำคาญ แล้วอิมพ์น้อยก็ตระหนักถึงบางสิ่งบางอย่าง ถ้าน้ำลายที่มันถ่มใส่หน้าตัวเองสามารถย้อนกลับมาได้ก็แปลว่ามันสามารถถ่มน้ำลายใส่อิมพ์ที่อยู่ข้างหลังของมันได้หนะสิ  !

อิมพ์ไม่รู้ว่าทำไมมันถึงอยากจะถ่มน้ำลายใส่คนที่อยู่ข้างหลัง แต่ทันใดนั้นมันก็รู้สึกเหมือนกับว่ากำลังเล่นสนุกอีกครั้ง นี่เป็นอาชญากรรมที่สมบูรณ์แบบ! เป็นไปได้ว่าจะไม่มีอิมพ์ตนไหนเลยที่รู้ถึงความสามารถแปลกๆของการถ่มน้ำลายนี้ ดังนั้นพวกมันจะต้องไม่รู้แน่นอนว่าเป็นฝีมือของใครที่ทำ และด้วยสิ่งนี้พวกมันทั้งหมดจะทำได้เพียงแค่จ้องมองอย่างโง่งม!

ดังนั้นอิมพ์จึงเริ่มขยับลิ้นไปรอบ ๆ ปากของมันเพื่อเริ่มรวบรวมน้ำลายให้มากที่สุดก่อนที่จะยกคางขึ้นและพ่นออกไปในคราวเดียว! และไม่กี่อึดใจมันก็ได้ยินเสียงคำรามของอิมพ์ที่อยู่ข้างหลัง น้ำลายไม่ได้พุ่งชนตัวที่อยู่ด้านหลังของอิมพ์น้อยโดยตรง แต่กลับพุ่งไปด้านหลังไกลออกไปซึ่งในตอนนี้เองอิมพ์ก็มองเห็นบางสิ่ง  !

ด้วยเสียงหัวเราะหึๆจากส่วนลึกของลำคอ อสูรน้อยก็เริ่มฉลองความสำเร็จให้กับสิ่งที่ตัวเองทำในครั้งนี้ ถึงแม้แม้ว่าการเฉลิมฉลองของมันจะถูกขัดจังหวะอย่างรวดเร็วโดยสิ่งที่น่ารำคาญบางอย่างก็ตาม

[ท่านได้แก้ไขถูกต้อง ปลดล็อกค่าสถานะ ความฉลาด สำเร็จแล้ว !]

มีกล่องสีน้ำเงินแปลก ๆ น่ารำคาญลอยอยู่ตรงหน้าอิมพ์น้อย ซึ่งมันไม่รู้ว่านี่คืออะไรและทำไมมันถึงได้มีเส้นแปลกๆอยู่ข้างใน  อิมธ์น้อยเริ่มรู้สึกได้ถึงความสนุกสูงสุดครั้งแรกในชีวิตหลังจากที่มันเกิดมาได้ไม่กี่วันและความรู้สึกดีๆที่เกิดขึ้นในหัวของมันนั้นจะต้องมาจากเรื่องสนุกที่ทำไปแน่นอน แต่ทว่าหลังจากที่มันทำเรื่องสนุกๆอยู่จู่ๆกลับมีกล่องที่น่ารำคาญปรากฏขึ้น นี่มัน…..ช่างน่าโมโหจริงๆ  !

"ฮึก!" อิมพ์คำรามด้วยความโกรธและเหวี่ยงมือไปที่กล่องและในขณะที่มันทำเช่นนั้นกล่องก็ได้หายไปท่ามกลางก้อนเมฆสีฟ้า ไม่นาน ความสุขของการที่สามารถกำจัดศัตรูผู้ท้ายทายได้ก็ปรากฏขึ้นในจิตใจ อิมธ์น้อยเริ่มแยกเขี้ยวของมันออกมาพร้อมรอยยิ้มอันน่าภาคภูมิใจและเริ่มเดินต่อไปท่ามกลางขบวนอสูรที่ไม่มีสิ้นสุด

และการเดินขบวนนี้ก็หยุดดำเนินต่อไปจนกระทั่งเกือบค่ำ สิ่งนี้ทำให้อิมพ์ประหลาดใจอย่างแท้จริงเนื่องจากพวกมันมักจะเดินขึ้นไปเรื่อย ๆ จนกว่าดวงจันทร์จะอยู่สูงขึ้นไปบนท้องฟ้า ทว่าตอนนี้ดวงอาทิตย์ยังคงอยู่ที่นั่นอยู่แต่เจ้าพวกที่แข็งแกร่งและน่ากลัวสำหรับอิมพ์กลับก็กำลังเตรียมพร้อมบางอย่างอยู่ด้านหลังกลุ่มอสูรขนาดใหญ่นับร้อยนับพันตัวกันแล้ว

ดังนั้นในขณะที่ทุกตนหยุดเดิน อิมพ์น้อยก็ไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร ด้วยเหตุนี้มันจึงเลือกที่เดินตามสหายอิมพ์คนอื่นรอบๆเพื่อดูให้แน่ใจว่าพวกมันต้องทำอะไร ?

ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดกลุ่มของอิมพ์ทั้งหมดห้าคนก็เริ่มเดินไปในทิศทางที่มีป่าอยู่ราวกับว่าพวกมันได้กลิ่นของอาหารที่แสนอร่อยลอยมา กลุ่มนี้ก้าวเข้าไปในป่ามากขึ้นเรื่อยๆจนกระทั่งพวกมันได้ยินเสียงดังมาจากระยะไกล

“…ระวัง…” พวกมันได้ยินเสียงหนึ่งตะโกนออกมา แม้ว่าจะไม่มีอิมพ์ตนไหนรู้ว่ามันดังมาจากไหนและแปลว่าอะไร แต่ด้วยความอยากรู้อยากเห็น พวกมันจึงเดินต่อไปยังทิศทางที่ได้ยินเสียงก่อนที่หนึ่งในนั้นจะเริ่มส่งเสียวฮึดฮัดออกมา

“แกว๊ก!” มันร้องอุทานไปยังสหายของมันในขณะที่มันชี้ไปยังทิศทางหนึ่งและพวกมันทั้งหมดก็วิ่งไปที่นั่่น ยกเว้นเจ้าอิมพ์สมองใหญ่ของเราเท่านั้น  มันนั้นได้เห็นสิ่งอันตรายมากมายในช่วงสองสามวันที่ผ่านมาและจากสิ่งที่จำได้สิ่งที่อันตรายที่สุดนั้นมักส่งเสียงดังมากออกมา ตัวอย่างเช่นสิ่งที่มีขนดกตนหนึ่งซึ่งมันแข็งแกร่งเป็นอย่างมากแต่มันมันกรีดร้องเสียงดังแสบหูออกมาก่อนที่จะตาย!

[ท่านจดจำเหตุการณ์ในอดีตได้และเริ่มเรียนรู้จากมัน ปลดล็อกค่าสถานะ ภูมิปัญญา  ]

ด้วยการขมวดคิ้วอย่างน่ารำคาญอิมพ์น้อยก็จ้องไปยังกล่องสีฟ้าที่มันคิดว่าเคยฆ่าไปแล้ว   จากนั้นอิมพ์ก็เหวี่ยงมืออีกครั้งซึ่งนั่นทำให้กล่องหายและตายไปอีกครั้งอย่างแปลกประหลาดท่ามกลางท้องฟ้า

ด้วยความพึงพอใจที่ได้สังหารศัตรูตัวฉกาจอีกครั้งอิมพ์น้อยจึงหันกลับมาและพยายามหาอิมพ์คนอื่นๆ แต่เมื่อคิดว่าศัตรูอาจจะยังไม่ตายและหลอกล่อให้มันตายใจอยู่ มันจึงเริ่มใช้มือเล็กของมันโจมตีออกไปเป็นครั้งที่สองอย่างกะทันหัน  !

[ท่านได้เรียนรู้จากประสบการณ์ที่ผ่านมา ภูมิปัญญา + 1]

ด้วยความโกรธอิมพ์ยังคงจ้องมองไปที่กล่องสีฟ้าขณะที่พยายามคิดว่าเจ้าสิ่งนี้ต้องกำลังแวนแผนอะไรบางอย่างอยู่แน่นอน เมื่อคิดได้ดังนั้นอิมธ์จึงขู่ฟ่อออกมาและคำรามใส่เพื่อไล่มันออกไป แต่ดูเหมือนว่านี่จะไม่เป็นผลแม้แต่น้อยเนื่องจากกล่องนั้นยังคงลอยอยู่ในอากาศพร้อมกับลายเส้นประหลาดอย่างเย้ยหยัน !

แต่แล้วอิมพ์ก็มีความคิดหนึ่ง แทนที่มันจะพยายามโจมตีทันทีมันกลับคิดจะทำอย่างอื่นแทน ในฐานะที่มันเป็นอิมพ์ผู้แสนจะฉลาดมันจึงคิดว่าจะเสียการเปล่าหากไม่ใช้สมองอันใหญ่โตนี้ของมัน  ! มันจำได้ครั้งหนึ่งว่าเคยมีอสูรที่แข็งแกร่งเป็นพิเศษของกลุ่มตัวหนึ่งย่องเข้าไปด้านหลังศัตรูและฆ่าศัตรูที่เกือบจะทำร้ายอิมพ์น้อยและเหล่าพี่น้องอิมพ์ได้ และอีกวิธีหนึ่งก็คือการแกล้งทำเป็นไม่เห็นศัตรู จากนั้นเมื่อหลอกล่อให้ศัตรูโจมตีมาได้อสูรที่แข็งแกร่งตนนั้นก็ลงมือฆ่าศัตรูทันที  !

อิมพ์ไม่รู้ว่ามันทำอย่างนั้นได้อย่างไร แต่มันก็นึกถึงสิงที่เกิดขึ้นและคิดซ้ำไปซ้ำมา จากนั้นมันก็ยืนด้วยท่าืางคล้ายกัอสูรตัวนั้นอย่างช้าๆโดยหันหลังตรงขณะที่มันมองไปในทิศทางตรงกันข้าม

แต่ทันใดนั้นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ก็เกิดขึ้น

[ท่านเรียนรู้จากประสบการณ์ที่ผ่านมา ภูมิปัญญา + 1]

จากนั้นกล่องสีฟ้าที่สองก็ปรากฏขึ้น! ทันใดนั้นอิมพ์ก็กระโดดหนีจากกล่องสีฟ้าทั้งสองโดยเฉพาะกล่องที่โผล่มาจากไหนไม่รู้ จากนั้นกล่องเล็กๆสองกล่องก็รวมเข้าด้วยกันและกลายเป็นกล่องที่สามซึ่งมีขนาดใหญ่ขึ้น  !

[ท่านได้หลีกเลี่ยงสิ่งที่ท่านเห็นว่าอันตราย ปลดล็อกค่าสถานะ หลบหลีก แล้ว]

อิมพ์หวาดกลัวสิ่งที่เกิดขึ้นและไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆจำนวนของศัตรูถึงเพิ่มขึ้นมาอย่างกะทะหัน วิ่ง ! อิมพ์น้อยหันหน้าไปอีกทางและเริ่มวิ่งหนีทันที แต่ในไม่ช้ามันก็พบเข้ากับกล่องอีกใบที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าของมัน

[ท่านได้เลือกล่าถอยทางยุทธวิธี ความฉลาด + 1]

ด้วยเหตุผลบางประการอิมพ์น้อยก็เริ่มสามารถตอบสนองได้เร็วกว่าเมื่อก่อนมาก! แต่มันก็ไม่ได้มีความหมายอะไรนักเนื่องจากปฏิกิริยาดังกล่าวนี้ยังคงต่ำเตี้ยอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ซึ่งไม่ต่างอะไรกับก้อนหินเลย แต่มันก็ได้เปลี่ยนแปลงบางอย่างในตัวของอิมพ์น้อยไป สำหรับปัญหาที่เกิดขึ้นแม้ว่ามันจะสามารถหนีจากกล่องได้ แต่ก็ใช่ว่ามันจะสามารถหนีจากทุกสิ่งได้  โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าปัญหานั้นคือความจริงที่มันต้องเผชิญ

อิมพ์ไม่ได้คิดเกี่ยวกับความจริงที่ว่ามันนั้นอยู่ในป่าเลย ตั้งแต่ที่กล่องจำนวนมากปรากฏขึ้นมันก็ไม่ได้มองไปที่พื้นแม้แต่น้อย แต่เมื่อมันเริ่มสังเกตได้ว่ากำลังทำสิ่งที่ผิดพลาดอยู่มันก็สายเกินไปแล้ว อิมพ์สะดุดพื้นและหัวก็กระแทกเข้ากับหินแข็ง

แต่มันสามารถยืนขึ้นได้อย่างรวดเร็ว แต่ตอนนี้เองกลับมีปัญหาอีกอย่างเกิดขึ้น ศัตรูทั้งสามของมันกลับมาและยังมีประเภทใหม่เพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่ง  ! แทนที่มันจะเป็นสีน้ำเงินเหมือนท้องฟ้าแต่มันกลับเป็นสีแดงเหมือนกับน้ำผลไม้ที่ออกมาจากร่างของศัตรู  !

[ท่านได้สะดุดพื้นและได้รับบาดเจ็บ ค่าสถานะ ต้านทาน ถูกปลดล็อก]

[-10 พลังชีวิต]

[ท่านตระหนักถึงความผิดพลาดและต้องการเรียนรู้จากมัน ภูมิปัญญา + 1]

ทันใดนั้นอิมพ์ก็กระโดดขึ้นจากพื้นอีกครั้งและพยายามวิ่งหนีกล่องเหล่านี้ต่อ มันเริ่มค่อยๆตระหนักได้ว่าสิ่งเหล่านี้คือศัตรูที่อยู่เกินเอื้อมกว่าที่อสูรน้อยอย่างมันจะชนะได้ ดังนั้นมันจึงตัดสสินใจ อย่างน้อยที่สุดมันจะต้องรอดชีวิตไปให้ได้  ! นั่นคือข้อสรุปที่ว่ามันคิด มันจะต้องรอด! และจะไม่ปล่อยให้กล่องเหล่านี้ทำอะไรมันได้เด็ดขาด!

[ท่านได้สร้างอัตลักษณ์ของตนเองขึ้นมา แต่เนื่องจากท่านยังไม่มีชื่อ ตอนนี้ท่านจึงสามารถตั้งชื่อได้หากต้องการ  ]

[ภูมิปัญญา + 2] [ความฉลาด + 2]

และตอนนี้อิมพ์น้อยก็ตระหนักอีกครั้งว่าต้องทำอะไรบางอย่างเพื่อที่จะหนีจากศัตรูจำนวนมากที่อยู่รอบตัวมัน ซึ่งนั่นก็คือการวิ่งหนีเอาชีวิตรอดและตามหาพี่น้องของมัน  ! เจ้าพวกนั้นเหม็นเหมือนกับกบในแดนใต้ดังนั้นมันคงไม่ยากมากนักถ้าอิมพ์น้อยจะใช้ความสามารถในการดมกลิ่นของตัวเองตามหาพวกนั้น!