ตอนที่ 1 อารัมภบท

ตอนที่ 1 อารัมภบท

นอน ต่อสู้ กิน …. สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงสามสิ่งที่อสูรทั่วๆไปเขาทำกัน แต่แน่นอนว่าหากยิ่งระดับของพวกมันสูงขึ้น สติปัญญาและความแข็งแกร่งของพวกมันก็จะมีมากขึ้นและสามารถทำสิ่งต่างๆได้มากมาย แต่อสูรมากกว่า   99% นั้นล้วนแต่เป็นเหมือนกับโดรนที่ไร้ความคิด พวกมันไม่รู้อะไรเลยนอกจากการทำทุกอย่างที่ต้องการ

แน่นอนว่าก็ยังมีอสูรที่มีความสามารถที่น่าสะพรึงอยู่ มีข่าวลือว่ามันสามารถทำให้นักปราชย์มนุษญ์ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกต้องอับอายได้เลย ความแข็งแกร่งของมันนั้นอยู่เหนือโลกใบนี้และความสามารถของมันก็คือสิ่งที่ทุกต่างก็ปรารถนา

แต่มีคุณลักษณะอย่างหนึ่งที่หายากได้เป็นอย่างมากในหมู่อสูรด้วยกัน ซึ่งมีเพียงไม่กี่ตนเท่านั้นที่มี และมันก็เป็นสิ่งที่คนทั้งโลกต่างก็คิดว่าเหล่าอสูรไม่มีสิ่งนี้อยู่ นั่นคือก็ ความดี

มันเป็นไปได้ที่จะทำให้อสูรเชื่อง และไม่สามารถทำอะไรกับเรื่องนี้ได้ การทำให้อสูรเชื่องนั้นมักจะสร้างหายนะให้กับผู้ฝึกอยู่เสมอ จนคนเหล่านั้นเลิกให้ความสนใจกับเรื่องนี้ไป การสอนอสูรให้รู้จักความดีและความเมตตานั้นเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้เลยไม่ว่าจะใช้วิธีใดก็ตาม

แต่ถึงอย่างนั้นแม้ว่าพวกมันส่วนใหญ่จะเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไร้ความคิดและชั่วร้าย แต่สิ่งที่สามารถหาเหตุผลได้ในระดับหนึ่งก็คือการปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ที่คล้ายคลึงกันในอารยธรรมของมนุษย์ พวกมันมีแนวคิดในเรื่องการแบ่งชนชั้นทั้ง ไพร่ สามัญชน ขุนนางและราชวงศ์ และสิ่งที่พวกมันให้ค่ามากที่สุดก็คือความกล้าหาญ สิ่งนี้คือสิ่งที่เหล่าอสูรใช้คัดกรองว่าใครจะอยู่ใน    'วรรณะใด'

มอนสเตอร์ที่ไร้เหตุผลและไม่มีความคิดคือพวกไพร่  ส่วนพวกที่มีเหตุผลเล็กน้อยกับมีจิตใจที่รับฟังผู้แข็งแกร่งกว่าตัวเองอยู๋บ้างก็คือสามัญชน  ส่วนเหล่าชนชั้นขุนนางนั้นคืออสูรที่มีสติปัญญาเฉกเช่นมนุษย์ ความแข็งแกร่งของพวกมันกลับสูงกว่าที่มนุษย์ส่วนใหญ่จะจินตนาการได้

และในที่สุดก็คือชนชั้น ราชวงซ์ ชนชั้นนี้เต็มไปด้วยเหล่าราชาอสูรที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของปีศาจและอสูรทุกตน

อย่างไรก็ตามแนวคิดเบื้องหลังการเลือกราชาองค์ใหม่นั้นค่อนข้างเรียบง่าย ถ้าเจ้าสามารถฆ่าราชาคนเก่าได้เจ้าก็จะมาแทนที่เขา แต่หากราชาตายด้วยเหตุผลทางธรรมชาติหละก็ราชาคนใหม่ก็จะถูกคัดเลือกมาจากผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในราชวงศ์แทน

ส่วนใหญ่แล้วราชวงศ์มักจะไม่สามารถเลือกได้ว่าใครคือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่พวกมันและมักจะลงเอยด้วยการต่อสู้กันจนตาย เพื่อที่จะยึดอำนาจของพี่น้องตัวเองแล้วพวกมันถึงขนาดเอาชีวิตของผู้ที่มีสายเลือดเดียวกันเลยทีเดียว

แต่ราชาแห่งอสูรคนปัจจุบันนั้นค่อนข้างแปลกประหลาด ซึ่งแตกต่างกับราชาส่วนใหญ่ในอดีตมากนัก  ในอดีตนั้นด้วยความแข็งแกร่งที่น่าสะพรึงกลัวของมัน พวกมันจะใช้อำนาจที่มีอยู่ปครองผู้ใต้บังคัญบัญชาให้สนองตามความปรารถนาของพวกมันเองเท่านั้น

แต่ราชาที่ครองบัลลังก์อยู่ในเวลาปัจจุบันนี้กลับเป็นหนึ่งในประเภทที่หาได้ยากที่สุด มันกลับเต็มไปด้วยความดี อย่างไรก็ตามความดีนี้กลับไม่ได้แผ่ไปถึงพี่น้องของมันเลย แต่ถึงอย่างนั้นในฐานะผู้ปกครอง ผู้ที่อยู่ใต้อำนาจของมันจึงต้องทำตามกฏนี้เช่นเดียว และก็มักจะมีใครสักคนสับสนและคิดเสมอว่า'ความดี' ที่เหล่าอสูรมีนั้นไม่ใช่ความดีจริงๆและเป็นเพียงการแสดงความภักดีของผู้ที่อยู่ใต้อำนาจของมันเท่านั้น ถึงแม้ว่าจริงๆมันจะไม่ต่างอะไรกับความดีที่พวกมนุษย์พูดถึงก็เถอะ….

ไม่ว่าพวกอสูรจะทำดีต่อคนรอบข้างหรือมอบทุกสิ่งที่มีอยู่ให้กับผู้ที่ต้องการความช่วยเหลือโดยปราศจากความชั่วร้ายเพียงใด แต่หากมนุษย์ที่แข็งแกร่งมาพบมันเข้าหละก็ ความดี ความเมตตาเหล่านั้นก็จะกลายเป็นไร้ค่า พวกเขาจะไม่แม้แต่จะชายตามองอสูรด้วยซ้ำอีกทั้งยังฆ่าพวกมันอย่างไม่พริบตา

โดยไม่สำคัญว่าอสูรนั้นจะได้ทำอะไรผิดหรือไม่ แต่เหตุผลที่พวกมันถูกกำจัดนั้นก็เป็นเพราะว่าพวกมันคือ อสูร

สิ่งเหล่านี้แสดงให้เห็นว่า แท้จริงแล้วความดีนั้นก็คือความเห็นแก่ตัว !

ดังนั้นความดีที่เกิดขึ้นจึงมีไว้เพื่อทำให้ชีวิตของตัวเองดีขึ้นและเติมเต็มความรู้สึกที่ว่าตนเองมีค่าเท่านั้น เพียงเพื่อเติมเต็มความปรารถนาของตัวเองแล้วพวกเขาถึงขนาดเห็นแก่ตัวกับผู้อื่น

ในแง่นั้น ความดีและควาเมตตาของราชาแห่งอสูรเองก็คงไม่ต่างกับมนุษย์เหล่านั้นมากนัก สิ่งที่พวกมันทำก็คือการฆ่าศัตรูเพื่อปกป้องผู้คนและบ้านเมืองของตัวเอง

และนี่คือเรื่องราวของอสูรตัวน้อยที่ทำทุกอย่างเพื่อเติมเต็มความดีอันเห็นแก่ตัวของตนและพยายามจะหลบหนีจากความดีของราชาอสูรตนนั้น