บทที่ 5

บทที่ 5 

เวลายังคงผ่านไป และสองวันก็ผ่านไปอย่างสงบสุข..อย่างน้อยก็สำหรับอีธาน

ภายในนิกายเมฆาสวรรค์

“อาจารย์ ฉันได้นำหัวทั้งหมดมาตามที่ท่านสั่งแล้ว”

ภายในห้องมืด ชายสวมหน้ากากรีบหยิบหัวนับสิบอันจากแหวนมิติของเขาแล้ววางไว้บนพื้น

หากอีธานอยู่ที่นี่ เขาคงจำชายสวมหน้ากากได้ทันที เขาคือมือสังหารที่พรากชีวิตเขาไป

'หือ?'

นักฆ่าขมวดคิ้วเมื่อรู้สึกว่ามีหัวๆ หนึ่งหายไปจากการรวบรวมของเขา อย่างไรก็ตาม เขาก็ยังคงนิ่งเงียบ

'พรึ่บ'

ในวินาทีต่อมา เงาก็กวาดไปทั่วพื้น ดึงหัวหลายสิบหัวนั้นเข้าไปในความมืด

'อึก'

ในไม่ช้าอากาศก็เต็มไปด้วยกลิ่นอายสังหาร ทำให้หลังของนักฆ่าหลั่งเหงื่อเย็น

“หัวศิษย์ที่ชื่อไคหายไปไหน?”

หลังจากนั้นไม่กี่นาที เสียงไม่พอใจเล็กน้อยก็ดังก้องไปทั่วห้องมืด ทำให้หัวใจของนักฆ่าเต้นแรง

“อาจารย์ ฉันมี..”

“นายกำลังบอกว่าฉันโกหกเรื่องนี้ใช่ไหม?”

ก่อนที่นักฆ่าจะพูดจบคำพูด เสียงอันน่าขนลุกก็ขัดจังหวะเขา

“ขออภัยครับ ฉันจะไปเอามาให้ท่านอาจารย์เดี๋ยวนี้เลย”

นักฆ่าไม่กล้าอ้างว่าเขาทำภารกิจสำเร็จแล้ว แต่กลับกล่าวขอโทษออกมาแทน

"ฉันต้องการหัวของเขา... ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม เอาหัวของเขามาให้ฉันให้ได้"

เสียงอันน่าขนลุกสั่ง และนักฆ่าก็ออกจากห้องมืดไปอย่างเงียบๆ

'บ้าเอ๊ย... ฉันจำได้แม่นเลยว่าฉันเก็บมันไว้ในแหวนมิติแล้า..ฉันทำตกไว้ที่ไหนนะ?'

นักฆ่าสับสนว่าหัวของอีธานหายไปไหน จึงรีบเรียกสัตว์เลี้ยงวิญญาณซึ่งเป็นงูสีดำตัวเล็กของเขาออกมา

มันถูกเรียกว่า งูดูดเลือด สิ่งมีชีวิตที่สามารถติดตามเป้าหมายได้ นี่เป็นวิธีที่นักฆ่าสามารถระบุตำแหน่งของไคและเป้าหมายอื่นๆ ได้

'ค้นหาหัว'

นักฆ่าหยิบหนังสัตว์ที่มีรูปวาดของอีธานและรอยเลือดออกมา ก่อนจะสั่งให้สัตว์เลี้ยงวิญญาณของเขาค้นหาหัวของอีธาน

ในใจเขาคงคิดว่าตัวเองทำหัวของอีธานหล่นโดยไม่ได้ตั้งใจที่ไหนสักแห่ง และภาวนาว่าจะเจอมันอีกครั้ง

อย่างไรก็ตามแม้แต่ในฝันที่แสนจะเพ้อฝันที่สุด นักฆ่าก็ไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าอีธานจะยังมีชีวิตอยู่และนอนซ่อนตัวอยู่ในเมืองไม้เหล็ก

สองวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว และตอนนี้ก็ผ่านไปแล้วสี่วันนับตั้งแต่อีธานเข้ามาในเมืองไม้เหล็ก

'ออกไปสำรวจเมืองสักหน่อยดีกว่า'

อีธานไม่รู้เลยว่านักฆ่ากำลังตามหาหัวของเขาขณะที่เขาตัดสินใจสำรวจเมือง

หลังจากอยู่ในห้องมาสี่วันอีธานก็รู้สึกเบื่อหน่าย ลังเลอยู่นานในที่สุดเขาก็ตัดสินใจออกไปข้างนอก

เนื่องจากการต่อสู้เป็นสิ่งต้องห้ามในเมืองไม้เหล็ก อีธานจึงไม่ได้กังวลมากเกินไปและออกจากโรงเตี๊ยม

"กำลังมองหาผู้ฝึกตนที่มีระดับการฝึกฝนถึงขอบเขตการกลั่นพลังปราณระดับ 4 ขึ้นไปเพื่อเข้าสู่ป่าเมฆทมิฬเพื่อเก็บสมุนไพร!"

"ตระกูลเมฆวายุกำลังรับสมัครองครักษ์ ผู้ใดที่มีระดับการฝึกฝนถึงขอบเขตการกลั่นพลังปราณระดับ 4 ขึ้นไปก็มีสิทธิ์!"

"มาเชิญชมเม็ดยาระดับ 1 ที่ได้รับการกลั่นโดยนักปรุงยาของนิกายเมฆาสวรรค์สิ!"

"จ่ายเพียง 10 หินวิญญาณเพื่อซื้อไข่สัตว์เลี้ยงวิญญาณนี้!"

สถานที่แรกที่อีธานไปหลังจากออกจากโรงเตี๊ยมคือตลาด ซึ่งเป็นที่ที่ผู้ฝึกตนกำลังถูกคัดเลือกเพื่อทำภารกิจต่างๆ และผู้ฝึกตนอิสระที่กำลังซื้อและขายทรัพยากรทุกประเภท

'การได้ประสบกับประสบการณ์นี้ด้วยตัวเองรู้สึกแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากความทรงจำของฉัน'

สำหรับอีธานแล้วทุกสิ่งดูน่าสนใจอย่าง อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้ทำอะไรเลย นอกจากการสังเกต

ด้วยความมั่งคั่งของเขาในปัจจุบัน เขาไม่สามารถซื้ออะไรได้เลย แม้ว่าเขาจะต้องการก็ตาม

"ทุกคนโปรดทราบ! นิกายเมฆาสวรรค์ยังคงรับสมัครผู้ฝึกตนเพื่อตัดต้นไม้เหล็กอยู่ ทุกๆ 100 ต้น ผู้ฝึกตนจะได้รับหินวิญญาณ 10 ก้อน"

"ผู้ฝึกตนอิสระที่สนใจสามารถไปที่ป่าไม้เหล็กได้โดยตรง"

ทันใดนั้นการประกาศจากชายวัยกลางคนที่สวมเครื่องแบบนิกายก็ดึงดูดความสนใจของอีธาน

ไม้เหล็กมีการใช้งานหลากหลายในด้านการเล่นแร่แปรธาตุ การสร้างอาวุธ การสร้างค่ายกล และการจัดเรียงทางจิตวิญญาณ ทำให้เป็นที่ต้องการอย่างมากในนิกายเมฆาสวรรค์

อย่างไรก็ตามเมื่อเทียบกับต้นไม้ชนิดอื่น การตัดไม้เหล็กต้องใช้กำลังมากกว่าปกติอย่างมาก

'หินวิญญาณ 10 ก้อนสำหรับตัดต้นไม้เหล็ก 100 ต้นงั้นเหรอ?'

ด้วยระดับการฝึกฝนในปัจจุบันของอีธาน เขาสามารถตัดต้นไม้เหล็กได้ 100 ต้นในภายในหนึ่งวันหากเขาพยายาม ซึ่งจะทำให้เขาได้รับหินวิญญาณ 10 ก้อนอย่างแน่นอน

สำหรับผู้ฝึกตนอิสระ ในขอบเขตการกลั่นพลังปราณการได้รับหินวิญญาณ 10 ก้อนต่อวันถือเป็นความฝัน และอีธานก็รู้สึกถูกล่อลวงแล้วตอนนี้

'ไม่นะ อย่าโลภหินวิญญาณ'

อย่างไรก็ตาม อีธานรีบสลัดความคิดนี้ทิ้งไป

ถ้างานนั้นอยู่ในเมืองไม้เหล็ก เขาก็น่าจะพิจารณามัน แต่การออกจากเมืองหมายถึงการสูญเสียการปกป้องของเขา ซึ่งเขาไม่สามารถรับความเสี่ยงนี้ได้

'ฉันแค่ต้องรออีกสามวัน'

เขาเตือนตัวเองว่าการคูลดาวน์ความสามารถของเขาจะสิ้นสุดลงในสามวัน

ในไม่ช้าอีธานก็เดินเล่นรอบเมืองอีกครั้ง แต่จู่ๆ เขาก็ได้รับการแจ้งเตือนจากระบบชุดหนึ่ง

'ติ๊ง ระบบตรวจพบว่าฆาตกรที่ฆ่าโฮสต์อยู่ใกล้ๆ

'ติ๊ง กำลังเริ่มภารกิจตามตัวเลือกสำหรับโฮสต์ โปรดเลือกภารกิจที่คุณต้องการทำสำเร็จ

'ติ๊ง 1) ชื่อภารกิจ: วงจรซ้ำแล้วซ้ำเล่า

รายละเอียดภารกิจ: คุณตายไปครั้งหนึ่งแล้ว และคุณไม่กลัวที่จะตายซ้ำอีกโดยฝีมือของฆาตกรคนเดิม รางวัล: 10 แต้มชีวิต

'ติ๊ง 2) ชื่อภารกิจ: เลือดแรก

รายละเอียดภารกิจ: ทำให้ฆาตกรหลั่งเลือดและได้รับชัยชนะเล็กๆ น้อยๆ รางวัล: 50 แต้มชีวิต

'ติ๊ง 3) ชื่อภารกิจ: ตาต่อตา

รายละเอียดภารกิจ: ฆ่าฆาตกรและได้รับชัยชนะครั้งใหญ่ รางวัล: ความสามารถพิเศษ

'อะไรนะ นักฆ่าอยู่ใกล้ๆ นี้งั้นเหรอ?'

อีธานตกใจไปชั่วขณะก่อนจะระงับอารมณ์เอาไว้

หลังจากนั้น เขาก็สำรวจรอบๆ และสังเกตเห็นชายสวมหน้ากากที่คุ้นเคยอยู่ไกลออกไป

'เขาจำฉันได้งั้นหรือ?'....

…………………………..