บทที่ 36 เปลี่ยนฝ่าย ( 1 )

กัปตันโกลด์วางมือบนดาบโค้งที่เอว ทอดสายตาจากหัวเรือไปยังเรือคลิปเปอร์สามเสาที่อยู่ห่างไกลออกไป

กัปตันร่างอ้วนของเรือนกนางนวลโจรเคยกล่าวไว้ว่า “เรือสินค้าที่มีความคิดชั่วร้ายจะกลายเป็นโจรสลัด และโจรสลัดที่ซื่อสัตย์ซึ่งเดินเรือก็คือพ่อค้า” แต่ครั้งนี้เขาคิดผิด เพราะการปล้นไม่ใช่งานอดิเรกของกัปตันโกลด์—มันคืออาชีพหลักของเขา “โชคดี” โกลด์เป็นโจรสลัดเต็มเวลาแห่งทะเลใน เชี่ยวชาญในอุตสาหกรรมการปล้นทางทะเลที่มีอนาคตสดใส

เหตุผลที่ “โชคดี” โกลด์ได้รับฉายานี้ก็เพราะเทพีแห่งโชคมักจะยิ้มให้เขาเสมอ

เรือโจรสลัดหลายลำมักจะถูกกองทัพเรือพันธมิตรจับกุม แต่เขาก็สามารถหลบหนีไปได้เสมอ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเหยื่อที่รับมือยาก หลังจากการต่อสู้อันนองเลือดที่โจรสลัดผู้รอดชีวิตทุกคนต่างบาดเจ็บ เขากลับเป็นคนเดียวที่ออกมาโดยไร้รอยขีดข่วนทุกครั้ง

เหล่าลูกเรือกล่าวกันว่า: กระสุนปืนจะโค้งหลบ “โชคดี” โกลด์ นอกจากนี้ยังมีเสียงกระซิบแพร่สะพัดอย่างเงียบๆ ในห้องเคบินว่า: โชคดีโกลด์ได้ทำข้อตกลงกับปีศาจ และมีเวทมนตร์ดำอันชั่วร้ายคอยคุ้มครองเขาอยู่

อย่างไรก็ตาม โชคของโกลด์นั้นยอดเยี่ยมมาโดยตลอดจริงๆ ถึงขนาดที่เขาตั้งชื่อเรือของตัวเองว่า “โชคดี”

เช่นเดียวกับตอนนี้ หากไม่ใช่เพราะลมสงบลง เรือแกลลีย์อย่างเรือโชคดีก็ไม่มีทางไล่ตามเรือคลิปเปอร์สามเสาที่อยู่ข้างหน้าได้ทัน แต่เหมือนโชคจะเป็นใจ ลมได้สงบนิ่งลง ดังนั้นเรือลำนั้น ไม่ว่าจะมีใบเรือกี่ใบ ก็ทำได้เพียงกลายเป็นเหยื่อของเรือโชคดีเท่านั้น

โกลด์เห็นว่าหลังจากที่เขาชักธงสีดำแดงขึ้นแล้ว เรือลำเล็กที่อยู่ข้างหน้าก็ได้ลดธงกองทัพเรือลงและชักธงขาวขึ้นแล้ว

การที่สามารถข่มขู่ให้ฝ่ายตรงข้ามยอมจำนนได้อย่างง่ายดายนั้น ส่วนใหญ่เป็นผลมาจากปืนใหญ่ขนาดมหึมาที่หัวเรือของเรือโชคดี ปืนใหญ่หินลำกล้องใหญ่นี้เป็นของรักของหวงของกัปตันโกลด์ ได้มาด้วยความบังเอิญอันโชคดีและราคาที่สูงลิ่ว

ไม่มีใครบนเรือโชคดีที่ใช้ปืนใหญ่เป็น แต่โชคดีที่มันไม่จำเป็นต้องใช้ในการรบจริง

แค่เพียงบรรจุดินปืนและลูกกระสุนหินแล้วยิงออกไปหนึ่งนัดก็เพียงพอแล้ว เมื่อได้ยินเสียงปืนใหญ่ดังขึ้น แม้แต่เหยื่อที่แข็งกร้าวที่สุดก็ยอมจำนน

ปืนใหญ่หินลำกล้องใหญ่สามารถสลายจินตนาการของเรือสินค้าใดๆ ที่จะคิดต่อสู้แบบประชิดตัวบนเรือได้

เรือสินค้าที่อยู่ฝั่งตรงข้ามชักธงกองทัพเรือวิเนต้าขึ้นมา แล้วจะไม่เข่าอ่อนเพียงแค่ได้ยินเสียงปืนใหญ่หนึ่งนัดเชียวหรือ? สำหรับธงกองทัพเรือผืนนั้น โกลด์ไม่ได้ใส่ใจมันมากนัก

เขารู้รายละเอียดของกองทัพเรือพันธมิตรต่างๆ ดี มีเรือสินค้าจำนวนมากที่ลงทะเบียนไว้กับกองทัพเรือ ยิ่งเรือสินค้าลำไหนอ่อนแอและไม่มีความสามารถในการป้องกันตัวเองมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งนิยมที่จะไปลงทะเบียนกับกองทัพเรือของประเทศต่างๆ จ่ายค่าคุ้มครอง และได้รับธงกองทัพเรือเป็นการตอบแทน

ธงกองทัพเรืออาจจะขู่เรือสินค้าติดอาวุธที่มีเจตนาร้ายให้หนีไปได้ แต่มันไม่สามารถขู่ “โชคดี” โกลด์ได้

ในทะเลในแห่งนี้ มีเรือแล่นผ่านไปมา ข้าจะไปกลัวอะไรกับการปล้นเจ้าเพียงเพราะเจ้าแขวนธงกองทัพเรือวิเนต้า? อีกอย่าง บนทะเลอันกว้างใหญ่นี้ หากข้าปล้นเจ้าไปแล้ว กองทัพเรือวิเนต้าจะรู้ได้อย่างไร? และถึงแม้ว่ากองทัพเรือวิเนต้าจะรู้ แล้วพวกเขาจะทำอะไรข้าได้?

ยิ่งไปกว่านั้น ครั้งนี้ “โชคดี” โกลด์มาเพื่อธงกองทัพเรือโดยเฉพาะ สามเสากระโดง เรือขนาดเบา จดทะเบียนภายใต้กองทัพเรือวิเนต้า ปรากฏตัวที่นี่ในเวลานี้—ข้อมูลข่าวกรองทั้งหมดตรงกัน ไม่ผิดแน่ ต้องเป็นเรือลำนี้!

เมื่อเห็นว่าฝ่ายตรงข้ามชักธงขาวยอมแพ้แล้ว มุมปากของกัปตันโกลด์ก็แทบจะฉีกไปถึงใบหู เขาตื่นเต้นจนแทบระเบิด: “ข้ารวยแล้ว! คราวนี้ข้ารวยเละ!”

โกลด์แทบจะรอไม่ไหวที่จะบุกขึ้นเรือที่อยู่ข้างหน้า สำหรับเขาแล้ว ความเร็วของเรือโชคดีนั้นช้าเหมือนเต่า และรางวัลล้ำค่าที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมก็ทำให้เขากระวนกระวายใจ เขาตะโกนสั่งต้นหนของเขาว่า “พวกฝีพายอยากตายกันรึไง? ทำไมถึงไม่ยอมออกแรง? ทำไมพายช้าอย่างนี้? ไปสั่งให้พวกมันพายสุดชีวิตเดี๋ยวนี้!”

ต้นหนรับคำสั่งของโกลด์ คว้าแส้แล้วเดินลงไปยังดาดฟ้าเปิด เริ่มเฆี่ยนตีพวกฝีพายที่น่าสังเวชบนดาดฟ้าชั้นล่าง

เช่นเดียวกับเรือนกนางนวลโจร เรือโชคดีก็มีสองดาดฟ้า แต่ดาดฟ้าทั้งสองของเรือโชคดีนั้นอยู่เหนือระดับน้ำ

อันที่จริง แทนที่จะบอกว่าเรือโชคดีมีสองดาดฟ้า ควรจะพูดให้ถูกก็คือ เรือโชคดีเป็นเพียงเรือท้องแบนรูปทรงคล้ายอ่าง ที่มีการต่อเติมโครงสร้างพาดตลอดลำเรืออย่างผิดกฎหมายเพื่อใช้เป็นดาดฟ้าเปิดอีกชั้นหนึ่ง

เหล่าฝีพายบนเรือโชคดีจะอยู่บนดาดฟ้าชั้นสอง เท้าข้างหนึ่งของแต่ละคนถูกล่ามโซ่ไว้ติดกับไม้พาย ไม่มีแม้แต่ที่จะให้หันตัว ทำได้เพียงพายเรือเท่านั้น

ฝีพายเหล่านี้ไม่ใช่โจรสลัดของเรือโชคดี ไม่มีคนอิสระคนไหนที่จะยอมมาเป็นฝีพายด้วยความเต็มใจ เหล่าฝีพายคือลูกเรือจากเรือสินค้าที่ “โชคดี” โกลด์เคยปล้นมา

สินค้าถูกริบไป เรือถูกนำไปขาย ลูกเรือบางส่วนถูกขายทิ้ง และบางส่วนก็ถูกเก็บไว้เป็นฝีพายบนเรือโชคดี

เหล่าฝีพายถูกล่ามโซ่ กิน ดื่ม ขับถ่าย และนอนหลับอยู่ข้างไม้พายนั่นเอง แม้แต่ตอนที่เหล่าโจรสลัดขึ้นฝั่งไปพักผ่อน พวกเขาก็จะไม่ถูกปลดปล่อย

ด้วยอาหารที่เลวร้าย การพักผ่อนที่ไม่เพียงพอ และแรงกดดันจากการทำงานหนัก ต่อให้เป็นชายที่แข็งแกร่งก็ทนอยู่ในสภาพเช่นนี้ได้ไม่นาน

แต่โชคดีที่มักจะมีเหยื่อรายใหม่มาทดแทนอยู่เสมอ เหล่าฝีพายก็เป็นเพียงอะไหล่ที่เปลี่ยนได้ของเรือโชคดี ที่ต้องมีการเปลี่ยนใหม่เป็นครั้งคราว

สำหรับฝีพายแล้ว มีทางรอดเพียงสองทาง: ตายอยู่ข้างไม้พาย หรือไม่ก็หาทางไต่เต้าขึ้นไปเป็นโจรสลัดให้ได้

บนเรือโชคดีมีไม้พายสิบแถว แต่ละอันใช้ฝีพายสองคน รวมเป็นฝีพายทั้งสิ้นสี่สิบคน เมื่อรวมกับโจรสลัดอีกกว่าห้าสิบคน นั่นก็คือลูกเรือทั้งหมดของเรือโชคดี

ลูกเรือเกือบร้อยคนสำหรับเรือขนาดเท่าเรือโชคดีนั้นถือว่าแออัดเกินไป ด้วยเหตุนี้ เรือโชคดีจึงมีความสามารถในการออกทะเลได้ไม่นาน และต้องเข้าเทียบท่าเพื่อเติมเสบียงและพักผ่อนหลังจากออกทะเลได้เพียงหนึ่งหรือสองวันเท่านั้น

เรือแกลลีย์ทั่วไปจะมีลูกเรือที่ทำหน้าที่เป็นฝีพายด้วย แต่บนเรือโชคดี เมื่อมีแรงงานฟรีจากเดรัจฉานในร่างมนุษย์แล้ว เหล่าโจรสลัดก็ย่อมไม่ต้องการเป็นฝีพายด้วย พวกเขาต้องการเก็บแรงไว้สำหรับการต่อสู้ประชิดตัวที่อาจเกิดขึ้น

เรือโชคดีเข้าใกล้เรือนกนางนวลโจรจนกระทั่งห่างกันเพียงไม่กี่ช่วงลำเรือ กัปตันโกลด์สั่งให้เรือโชคดีแล่นวนรอบเรือนกนางนวลโจรอย่างน่าเกรงขามเพื่อข่มขวัญ