บทที่ 25 - การระดมทุน

บทที่ 25 - การระดมทุน

☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉

“ต้นทุนเท่าไหร่ กำไรเท่าไหร่ ยุ่งยากไหม” ซีซาร์ดวงตาเป็นประกาย ถามอย่างรวดเร็ว

“ต้นทุน... น่าจะอยู่ที่ร้อยกว่าเหรียญทอง มีการใช้โอสถเวทแก่นแท้สายเลือด แล้วก็ของแปลกๆ อีกนิดหน่อย น่าจะเป็นของที่น้องสามวิจัยขึ้นมาเอง ส่วนกำไร... หากส่งของจำนวนมากราคาก็จะลดลงหน่อย น่าจะอยู่ที่ประมาณสามสิบเหรียญทองล่ะมั้ง ถ้าเราสามารถเพาะพันธุ์ลูกจิ้งจกมังกรเองได้ ต้นทุนก็จะลดลงไปอีก ส่วนจะยุ่งยากหรือไม่ เรื่องนี้ต้องถามน้องสามแล้ว”

พูดจบ เชอริลก็หันไปมองไอแซค

ไอแซคมองพี่สาวใหญ่ด้วยความรู้สึกทึ่งในใจ สมแล้วที่เป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่ใกล้จะเป็นพ่อมดขั้นสูงแล้ว สายตานี่ช่างเฉียบคมจริงๆ แค่มองผ่านๆ ก็แทบจะมองออกทั้งหมดแล้ว

“ก็ประมาณที่พี่ใหญ่พูดนั่นแหละครับ เรื่องยุ่งยากก็ไม่ยุ่งยากอะไร เลี้ยงตามปกติก็พอ” ไอแซคยักไหล่

แม้ว่าการปลุกสายเลือดมังกรจะต้องใช้ความสามารถพิเศษของเขา แต่ก็แค่ไปดูตอนให้อาหารเท่านั้น ไม่ได้เสียเวลาอะไรมากนัก

และรอให้ระดับของเขาสูงขึ้นอีกหน่อย ก็สามารถหลอมรวมขั้นตอนการปลุกสายเลือดมังกรเข้าไปในโอสถเวทได้เลย ถึงตอนนั้นโอสถเวทขวดเดียวก็จัดการได้แล้ว

ซีซาร์คำนวณคร่าวๆ แล้วพยักหน้าอย่างตื่นเต้น: “ดี! น้องสามเจ้าไปจัดการรวบรวมข้อมูลก่อน เขียนรายการวัตถุดิบที่ต้องการออกมาทั้งหมด โครงการนี้เขตปกครองลงทุนแล้ว!”

ด้วยความรอบคอบ ซีซาร์ไม่ได้บอกโดยตรงว่าจะแบ่งเงินให้เท่าไหร่ ท้ายที่สุดแล้วตอนนี้เขาก็ยังเป็นเพียงผู้สืบทอดอันดับหนึ่ง ไม่ใช่ไวส์เคานต์โซโลมอนตัวจริง จำนวนที่แน่นอนยังต้องรอให้พ่อของพวกเขาเป็นคนตัดสิน

แต่ก็เป็นคนในครอบครัวเดียวกัน คงไม่น้อยไปกว่ากันเท่าไหร่

ไอแซคก็เข้าใจจุดนี้ดี ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ติดใจอะไรกับเรื่องนี้ แต่กลับเปิดผ้าดำของรถม้าคันที่สองออก บนนั้นส่วนใหญ่บรรจุตัวอย่างทดลองต่างๆ ของเขา

“เอ๊ะ เปลี่ยนหัวใจ, เปลี่ยนเลือด... การจัดการของเจ้านี่...” เชอริลสังเกตเห็นหนูปีศาจสี่ตัวที่ดูค่อนข้างซึมเซา และร่องรอยการผ่าตัดซ้ำๆ บนตัวของพวกมันในแวบแรก ครุ่นคิดเล็กน้อย เธอก็มองไอแซคอย่างประหลาดใจ “เจ้ากำลังเร่งปฏิกิริยาหัวใจปีศาจกับเลือดปีศาจอยู่รึ”

“อืม แค่ลองดูครับ” ไอแซคยิ้มพยักหน้า สำหรับเรื่องนี้ อารมณ์ของเขาสงบนิ่งกว่ามาก

เมื่อเทียบกับจิ้งจกมังกรแล้ว การทดลองเร่งปฏิกิริยาหัวใจปีศาจกับเลือดปีศาจเป็นเพียงเรื่องเด็กๆ เทคนิคนี้จริงๆ แล้วระดับเทคนิคไม่สูงนัก จุดที่ยากหลักๆ อยู่ที่แนวคิด และความซับซ้อนของมัน

ไม่ว่าจะเปลี่ยนหัวใจหรือเปลี่ยนเลือด ล้วนต้องทำการผ่าตัด และกระบวนการผ่าตัดก็ซับซ้อนมาก และมีความอันตรายค่อนข้างสูง

อย่างน้อยสำหรับพ่อมดอย่างเป็นทางการคนอื่นๆ ในยุคปัจจุบันก็เป็นเช่นนี้ สภาพแวดล้อมที่จำกัดและเทคนิคการผ่าตัดที่ไม่สมบูรณ์คือความเสี่ยงที่ใหญ่ที่สุดของการผ่าตัด แม้ว่าจะสามารถใช้คาถาเพื่อหลีกเลี่ยงความเสี่ยงเหล่านี้ได้ แต่นั่นก็จะทำให้ความซับซ้อนของการผ่าตัดสูงขึ้นไปอีกระดับ

และสิ่งที่ได้รับในท้ายที่สุดก็เป็นเพียงหัวใจปีศาจกับเลือดปีศาจบางส่วน การกระทำที่ไม่คุ้มค่าเช่นนี้ โดยธรรมชาติแล้วไม่มีพ่อมดคนไหนจะทำ

แต่ไอแซคแตกต่างออกไป เขาจน!

ดังนั้นขอเพียงเป็นวิธีที่หาเงินได้ เขาก็ยินดีที่จะเจาะลึก!

อีกอย่าง ความซับซ้อนก็แค่ตอนนี้ซับซ้อน รอให้ระดับของเขาสูงขึ้น ก็สามารถลองปรับปรุงมันให้กลายเป็นเวทมนตร์คาถาหรือพิธีกรรมได้ ทำให้มันสะดวกสบายยิ่งขึ้น

นี่ไม่ใช่เรื่องเพ้อฝันของไอแซค อันที่จริง เวทมนตร์คาถาและคาถาอาคมในปัจจุบันก็ล้วนมาจากแบบนี้ทั้งนั้น เปลี่ยนความซับซ้อนให้เป็นความเรียบง่าย เพิ่มประโยชน์ใช้สอยของมัน

เช่นมิสไซล์อาคมในสามคาถาอาคมพื้นฐาน เวอร์ชันดั้งเดิมที่สุดของมัน การจะร่ายคาถานี้ต้องเตรียมพลังงานอาคมในปริมาณที่เหมาะสมล่วงหน้า, คาถาที่ใช้รักษารูปทรงของพลังงานอาคม และคาถาที่ใช้ล็อกเป้าหมาย เป็นต้น ซึ่งเป็นขั้นตอนที่ซับซ้อน แม้จะเป็นคาถาต่อสู้ แต่กลับไม่สามารถนำมาใช้ในการต่อสู้ได้

แต่มาถึงตอนนี้ มิสไซล์อาคมแม้แต่คาถาก็ไม่จำเป็นต้องร่ายแล้ว ใช้เพียงพลังเวทและพลังจิตดึงดูดแบบจำลองคาถาในสมองก็สามารถร่ายออกมาได้โดยตรง สะดวกขึ้นไม่รู้กี่เท่า!

เขามั่นใจว่า สักวันหนึ่ง ตนเองก็จะสามารถทำให้เทคนิคนี้ง่ายขึ้นได้!

ตัวอย่างทดลองหนูปีศาจไม่ได้ทำให้สายตาของเชอริลหยุดอยู่นานนัก ระดับเทคนิคและมูลค่าของมันล้วนธรรมดา มีเพียงความคิดสร้างสรรค์ที่น่าสนใจอยู่บ้าง แต่ก็เป็นของที่คนจนเท่านั้นที่จะทำ เธอดูถูกเงินเล็กน้อยแค่นี้

สายตาของเธอถูกหนูปีศาจอีกตัวที่อยู่อย่างเงียบๆ ในกรงดึงดูดไปอย่างรวดเร็ว ก้มหน้าลงมองอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็พูดอย่างไม่แน่ใจว่า: “นี่คือเผ่าพันธุ์เทพ”

“ใช่ครับ เรียนมาจากต้นฉบับเวทมนตร์คาถาที่พี่ใหญ่ให้มา”

เชอริล: “...”

เชอริลเงียบไปครู่หนึ่ง หันไปมองไอแซค ถอนหายใจหนักๆ: “น้องสาม เจ้าไม่มีพรสวรรค์ด้านอาคมช่างน่าเสียดายจริงๆ!”

ต้นฉบับเวทมนตร์คาถาฉบับนั้นเธอเคยดูแล้ว แม้จะไม่ได้ดูอย่างจริงจัง แต่ก็พอจะเห็นได้ถึงเนื้อหาที่ลึกซึ้ง วิชาแปรธาตุที่บันทึกไว้ข้างบนยิ่งซับซ้อนถึงขีดสุด ต่อให้เป็นเธอก็ไม่แน่ว่าจะเรียนรู้ได้

และตอนนี้ ไอแซคที่เพิ่งจะกลายเป็นพ่อมดได้ไม่นาน กลับเข้าใจต้นฉบับเวทมนตร์คาถาฉบับนั้นอย่างถ่องแท้ ดัดแปลงวิชาแปรธาตุข้างในให้กลายเป็นการดัดแปลงด้วยการผ่าตัด...

ไอแซคยิ้มเล็กน้อย ไม่ได้ตอบอะไร เรื่องเหล่านี้ล้วนเป็นเรื่องของอดีตไปแล้ว

“มีมูลค่าเท่าไหร่” ซีซาร์มองไม่ออกถึงระดับเทคนิคในนี้ หลังจากถูกจิ้งจกมังกรกระตุ้นแล้ว ตอนนี้เขาสนใจเพียงแค่ว่าจะหาเงินได้หรือไม่ และจะหาได้เท่าไหร่!

“หากมองในแง่ของความรู้ทางเวทมนตร์เพียงอย่างเดียว ก็ไร้ค่า แต่หากเป็นในแง่เศรษฐกิจ ก็หาเงินได้ไม่กี่บาท หากจะทำเป็นล่ำเป็นสันอาจจะยังทำเงินได้ไม่เท่าปลูกหญ้าจันทราเงินด้วยซ้ำ” เชอริลยักไหล่ พูดอย่างไม่ใส่ใจ

“ไม่ใช่ว่ามีเผ่าพันธุ์เทพหรือไง ภาพลักษณ์ต่ำขนาดนี้เลยรึ” เรมิงตันถามอย่างไม่เข้าใจ เผ่าพันธุ์มังกรยังล้ำค่าขนาดนั้น หรือว่าเผ่าพันธุ์เทพจะด้อยกว่า

“นี่ไม่เหมือนกัน มังกรยักษ์ทั้งตัวคือสมบัติ เผ่าพันธุ์เทพ อย่างมากก็เป็นแค่อสูรเวทที่พิเศษหน่อยเท่านั้น ความสามารถไม่แน่นอน และยังเชื่องยากอย่างยิ่ง ดังนั้นมูลค่าจึงไม่สูง มูลค่าของเผ่าพันธุ์เทพคือความรู้ที่บรรจุอยู่ข้างใน แต่นี่ ขายไม่ออก” พูดพลาง เชอริลก็สำรวจเผ่าพันธุ์เทพ·หนูปีศาจไปรอบหนึ่ง

“น้องสาม ทำไมเจ้าถึงคิดที่จะดัดแปลงหนูปีศาจให้เป็นเผ่าพันธุ์เทพล่ะ มันอ่อนแอขนาดนี้ค่อนข้างจะเสียของนะ”

“...” ไอแซคพูดไม่ออก “ข้าก็ไม่ได้รวยเหมือนพี่ใหญ่นี่นา จะมีสิทธิ์เลือกที่ไหนกัน”

“มีเหตุผล” เชอริลคิดๆ ดูแล้ว ก็พยักหน้าเห็นด้วย

พ่อมดอิสระลำบากแค่ไหนเธอรู้ดี

“เอาล่ะ ดูก็ดูพอสมควรแล้ว ให้พวกเขาเก็บของก่อน ไป เราไปกินข้าวกันก่อน” ซีซาร์ตบมือแล้วพูด

สามพี่น้องอีกสามคนพยักหน้า มอบของที่นี่ให้สมิธ แล้วเดินตามซีซาร์ไปยังโรงอาหารของป้อมปราการ

...

“ต่อไปเจ้าก็ทำการทดลองที่นี่แล้วกัน ขยะเวทมนตร์ที่เกิดขึ้นก็ทิ้งไว้ในถังขยะก็พอ วิญญาณหอคอยจะให้โกเลมมาเก็บกวาดเอง”

กินอิ่มดื่มหนำ พูดคุยเรื่องสัพเพเหระเสร็จแล้ว เชอริลก็พาไอแซคมายังหอคอยเวทมนตร์ของตน และมอบชั้นสามที่ว่างอยู่ให้เขาใช้เป็นการชั่วคราว

มองดูห้องทดลองที่โล่งกว้างขึ้นมาก ไอแซคก็พยักหน้าด้วยความรู้สึกทึ่ง นี่ก็ถือว่าเป็นการเปลี่ยนปืนล่ามาเป็นปืนใหญ่แล้ว!

“ขอบคุณครับพี่ใหญ่”

“พูดอะไรแบบนั้น” เชอริลยิ้มส่ายหน้า จากนั้นก็หยิบหนังสือเวทมนตร์เล่มหนึ่งออกมาจากแขนเสื้อยื่นให้ไอแซค “หนังสือเวทมนตร์เล่มนั้นที่ให้เจ้าไปก่อนหน้านี้อ่านจบแล้วใช่ไหม ถ้าอ่านจบแล้วก็ลองเรียนอันนี้ดู”

“นี่คือ...《คู่มือการต่อสู้ของพ่อมดแห่งสัจธรรม·เล่มที่หนึ่ง》หรือครับ อันนี้ให้ข้าได้หรือ” เมื่อมองดูชื่อหนังสือ ไอแซคก็มองเชอริลอย่างประหลาดใจ

☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉

[จบแล้ว]