ตอนที่ 23-24

“เข้าร่วมกลุ่มโจรเงามายาดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องเลวร้าย และฉันก็ไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ” รอนกล่าว

“แล้วนายสะดวกไหมที่จะบอกความสามารถของนายให้พวกเราทราบไหม” ครั้งนี้เป็นชาร์แน็คที่พูดขึ้นมา

เขาหยิบโทรศัพท์สีแดงรูปทรงของเล่นออกมา “ในเมื่อพวกเราจะเป็นเพื่อนร่วมกฃุ่มกันในอนาคต เราก็ต้องรู้ความสามารถของกันและกัน เพื่อที่เวลาทำงานร่วมกันในภารกิจต่อไป จะได้แบ่งหน้าที่กันได้อย่างเหมาะสม”

ขณะที่พูด เขาก็เขย่าโทรศัพท์ในมือ “ความสามารถของฉันคือโทรศัพท์หุ่นเชิด ฉันสามารถเสียบเสาอากาศเข้าไปในร่างของเป้าหมายได้ และจะสามารถควบคุมเขาได้จนกว่าเขาจะตายหรือถอดเสาอากาศออก”

“เน็นของมาจิคือเส้นด้านเน็น ซึ่งมีผลในการรักษา” เมื่อมาถึงจุดนี้ ชาร์แน็คก็หยุดพูดและมองไปที่รอน

เมื่อเผชิญหน้ากับสายตาของชาร์แน็ค รอนก็พยักหน้าเล็กน้อยและเริ่มกล่าวว่า “เน็นของฉันอยู่ในสายแผ่พุ่ง มีความสามารถทั้งหมดสองอย่าง อย่างแรกสามารถนับเป็นกระเป๋ามิติ ฉันเรียกมันว่า [กระเป๋าแห่งผู้ตาย] ตราบใดที่เป็นสิ่งของ หรือสิ่งที่ไม่มีลมหายใจแห่งชีวิตก็สามารถใส่เข้าไปและนำออกมาได้ และกระแสเวลาภายในก็จะยังคงหยุดนิ่ง”

“ความสามารถที่สองคือการกำจัดสภาพเชิงลบของความแค้นออกจากศพ ยิ่งฉันกำจัดได้มากเท่าไหร่ ฉันก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น ฉันเรียกมันว่า [ของขวัญจากผู้ตาย]”

ขณะที่รอนพูด เขาก็ยกฝ่ามือขึ้นเล็กน้อย และทันใดนั้น ซาลาเปาไส้ปูที่มีพู่ห้อยและมีไอน้ำออกมาก็ปรากฏขึ้นในฝ่ามือของเขา มันกำลังแสดงความสามารถแรกที่เขาพูดถึง ซึ่งเป็นฟังก์ชันเล็กๆ ที่มาพร้อมกับพลังสุดโกงของเขา

“เป็นความสามารถที่ไม่เลวเลย” ดวงตาของคุโรโร่เป็นประกายเล็กน้อยเมื่อเห็นมัน และเขาก็พยักหน้าชมเชย เห็นได้ชัดว่าความสามารถนี้ก็เป็นไปตามความปรารถนาของเขา ไม่ใช่แค่คุโรโร่เท่านั้น แม้แต่คนอื่นๆ ก็เอนตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย และบางคนก็แอบเหลือบมองกอลโทปีด้วย

ความสามารถที่พกพาสิ่งของได้เช่นนี้ เมื่อรวมกับความสามารถในการลอกเลียนแบบของกอลโทปีคงจะน่าสนใจมาก

หลังจากเห็นรอนพูดจบ คุโรโร่ก็หันไปมองมาจิ มาจิเข้าใจ แต่ก็ลังเลเล็กน้อย และกล่าวว่า “สัญชาตญาณของฉันบอกว่าเขาไม่ได้โกหก”

สัญชาตญาณของมาจินั้นแม่นยำยิ่งกว่าทฤษฎีบางอย่างเสียอีก คุโรโร่พยักหน้า เพราะเขาเองก็ไม่รู้สึกว่าคำพูดของรอนนั้นเป็นเรื่องโกหกเช่นกัน

อันที่จริงรอนก็ไม่ได้โกหกเกี่ยวกับความสามารถขอฃเขาเลย แต่ควรเรียนว่าบอกไม่หมดกับบิดเบือนเล็กน้อยมากกว่า

แต่ที่อีกฝ่ายจับไม่ได้ คงจะมาจากทักษะการโกหกขั้นสูงที่เจาได้มาจากนครดาวตกซะส่วนใหญ่ เพราะการจะจับการโกหกได้มันไม่ใช่ว่าแค่มีความสามารถของเน็นด้านนั้นก็จะจับได้ซะทั้งหมด เพราะทักษะที่เขามีมันเหมือนทำให้ตัวเองเกิดความเชื่อต่อสิ่งนั้นจากก้นบึ้งของจิตใจจนหลองอีกฝ่ายไปด้วยได้

พูดตามตรง เขาเป็นผู้ใช้เน็นที่จัดอยู่ในสายพิเศษ แต่เขาก็ไม่ได้แย่ในฐานะผู้ใช้เน็นสายแผ่พุ่ง

ในตอนที่รอนได้ปลุกเน็นขึ้นมา และได้ใช้วารีพยากรณ์เพื่อตรวจสอบสายเน็น ไม่เพียงแต่ใบไม้บนน้ำจะลอยไปมาเท่านั้น แต่ยังร้าวมากมายปรากฏขึ้นบนถ้วยด้วย แและในที่สุดก็แตกออก ซึ่งอาจกล่าวได้ว่าเขามีคุณสมบัติของเน็นสายแผ่พุ่งอยู่บ้างเล็กน้อย

รอนไม่โง่ขนาดที่จะพูดความสามารถที่แท้จริงของเขาออกมาทั้งหมด เพราะแม้แต่ชาร์แน็คก็ยังซ่อนความสามารถส่วนตัวของเขาไว้ไม่ใช่หรือ ส่วนเส้นด้ายของมาจิก็ต้องมีประโยชน์อื่นๆอีกแน่ที่เธอยังไม่ได้พูดออกมา

“ภายใต้สถานการณ์ปกติ คนในกลุ่มจะได้เคลื่อนไหวอย่างอิสระ เฉพาะเมื่อมีภารกิจขนาดใหญ่ที่จะต้องดำเนินการ สมาชิกทุกคนจะถูกรวมตัวกันภายใต้การเรียกของหัวหน้า”

ขณะที่พูด คุโรโร่ก็เดินไปที่ประตู และกอลโทปี้กับปาคุโนด้าก็เดินตามหลังเขาไปทุกย่างก้าว “ต่อไป มาจิจะสักรูปแมงมุมให้นาย และอธิบายกฎเฉพาะของกลุ่มและสถานการณ์ของสมาชิกคนอื่นๆ ในกลุ่มให้นายฟัง ตอนนี้ก็แค่นี้แหละ มีอะไรก็โทรหาฉันได้ การพบกันครั้งต่อไปจะเป็นตอนที่เรามารวมตัวกัน” หลังจากพูดคำสุดท้าย

คุโรโร่ก็เดินไปที่ประตู เขาหันกลับมาและยิ้มให้รอน แล้วก็เหลือบมองชิสุคุที่เงียบมาตลอด และจากไปในพริบตาพร้อมกับปาคุโนด้า, กอลโทปี้ และชาร์แน็ค

เขาก้าวไปอย่างแผ่วเบา เหมือนกับที่เขามาอย่างแผ่วเบา พร้อมโบกมือโดยไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ

“ไปแล้วเหรอ” รอนที่ตึงเครียดมาตลอดก็ผ่อนคลายลง จากนั้นเขาก็มองไปที่มาจิที่พิงกำแพง เธอกอดอก และมีแววตาเฉยเมยาก

“ถอดเสื้อออก เลือกตำแหน่ง แล้วฉันจะสักให้”

กระชับ สั้น เฉยเมย และมีประสิทธิภาพ เข้ากับอารมณ์ที่ดูแข็งแกร่งของมาจิเป็นอย่างดี

“สักตรงไหล่ขวา” รอนไม่เสแสร้งและถอดเสื้อท่อนบนออกทันที เผยให้เห็นร่างกายที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ

ดวงตาของมาจิขยับไหว แต่ก็ไม่ได้แสดงปฏิกิริยามากนัก เธอเปลี่ยนมือและหยิบเข็มสักเน็นออกมา

“อย่าขยับนะ ฉันจะบอกกฎของกลุ่มให้นายฟังระหว่างที่สักให้...” ขณะที่มาจิพูด มุมปากของเธอก็กัดเข็มไว้ และเส้นด้ายบางเบาจำนวนหนึ่งก็ลอยออกมาจากมือของเธอ หลังจากที่เธอรวบรวมความคิดทั้งหมดแล้ว เธอก็ไม่ได้ลงมือทันที กลับกัน เธอหันไปมองชิสุคุที่อยู่ข้างๆ

“ชิสุคุไม่ใช่คนนอก เธอพูดได้เลย” รอนกล่าว

“แล้วแต่” มาจิยักไหล่ จากนั้นก็เดินไปด้านหลังรอนและเริ่มลงมือ “กลุ่มโจรเงามายาไม่มีกฎมากนัก มีเพียงสองกฎที่ห้ามละเมิดเด็ดขาด กฎข้อแรกคือ การอยู่รอดของกลุ่มสำคัญกว่าชีวิตของหัวหน้า หากหัวหน้าตาย ก็จะมีคนอื่นมาสืบทอดตำแหน่งหัวหน้า กฎข้อที่สองคือ เมื่อสมาชิกมีความเห็นไม่ตรงกัน จะมีการตัดสินด้วยการโยนเหรียญ และห้ามต่อสู้กันเด็ดขาด”

“ในกลุ่มมีสมาชิกทั้งหมดสิบสามคน ได้แก่ หัวหน้า, ปาคุโนด้า, เฟย์ตัน... ทุกคนต่างมีรอยสักบนร่างกาย และฉันเป็นหมายเลข 10...”

ขณะที่มาจิสัก เธอก็พูดถึงกฎที่รอนรู้อยู่แล้ว และไม่มีความคลาดเคลื่อนเลย ไม่นานหลังจากนั้น มาจิก็หยุดการเคลื่อนไหว จากนั้นก็มีรอยสักรูปแมงมุมหลายขาที่เหมือนจริงปรากฏขึ้นบนไหล่ขวาของรอน โดยมีเลข 8 อยู่ตรงกลางที่โดดเด่นเป็นพิเศษ

“เสร็จแล้ว” หลังจากมาจิพูดจบ รอนก็ขยับแขน

อืม เทคนิคดีมาก ไม่มีรู้สึกอะไรเลย จากนั้น รอนก็ลดแขนลงและเห็นมาจิยื่นมือมาให้เขา

“ค่าสัก 40 ล้านเจนนี่ ค่าอธิบายกฎคนละ 30 ล้านเจนนี่ ถ้าสองคนก็ 60 ล้านเจนนี่ รวมทั้งหมด 100 ล้านเจนนี่ ไม่รับต่อรองราคา” มาจิกล่าว ไม่มีแววล้อเล่นในดวงตาและน้ำเสียงของเธอ ราวกับว่าเป็นเรื่องปกติ

รอน: “...”

ฉันเกือบลืมไปเลยว่านี่คือคนใจร้ายที่กล้าเรียกร้อง 20 ล้านเจนนี่สำหรับมือซ้ายและ 50 ล้านเจนนี่สำหรับมือขวาเพื่อเย็บแขนของฮิโซกะ ฉันรู้สึดว่าทัศนคติที่มีต่อเงินจะคล้ายกับนามิและหมายเลข 18 เลยแฮะ

แต่... 100 ล้านเจนนี่ ทำไมไม่ไปปล้นล่ะ!

หัวใจของรอนเต้นแรง และจ้องมองมาจิอย่างฉียบคม อุตส่าห์ขึ้นมาถึงชั้น 190 และเพิ่งได้โบนัส 200 ล้านเจนนี่มาแท้ๆ เจ้ามาจิคนนี้จะมาเอาไปครึ่งหนึ่ง นี่มันบ้าอะไรกัน นี่มันตลกร้ายชัดๆ!

“ไม่มีเงิน ไม่มีเงิน”

“จริงเหรอ ถ้านายแขนขาดในอนาคต แล้วอยากให้ฉัน่วยเย็บให้ ราคาจะเพิ่มเป็นสองเท่า—”

“ไม่ต้องห่วงหรอก ไม่มีใครตัดแขนฉันได้หรอก เธอก็ไม่ต้องกังวล เชิญกลับไปได้เลย” รอนเกาเส้นเลือดที่หน้าผาก และออกคำสั่งไล่

“มาจิไม่มีปฏิกิริยาอื่นใด หลังจากมองเขาอย่างสงบแล้ว ก็เดินออกไปอย่างสงบ

“หึ เหมือนเจ้าหมายเลข 8 ไม่มีผิด คอยดูเถอะ หากวันหน้าเกิดต้องใช้บริการฉันขึ้นมา ฉันจะขึ้นราคาให้ยับเลยคอยดู” มาจิคิดอย่างเฉยเมย แล้วก็หายไปที่มุม

[ป.ล.: ค่าบริการเย็บของมาจิสำหรับภายนอกคือ มือซ้าย 10 ล้านเจนนี่ และมือขวา 20 ล้านเจนนี่ — ]

ในห้อง หลังทุกคนจากไปก็เหลือเพียงชิสุคุและรอน

“รอน คนพวกนั้นเป็นใคร กลุ่มโจรเงามายาคืออะไร” ชิสุคุยืนอยู่ข้างหลังรอน และมองรอยสักรูปแมงมุมด้วยดวงตากลมโตใต้กรอบแว่นสีดำ และคิดว่ามันสวยดี

“กลุ่มโจรเงามายา พวกเขาคือ...”

อุปนิสัยของชิสุคุนั้นเรียบง่าย เรียบง่ายมากจนใช้เวลาเพียงคืนเดียวก็ลืมเรื่องการมาเยือนของคุโรโร่และคนอื่นๆได้ แต่ไม่ใช่ว่าเธอไม่สนใจเรื่องนี้ เธอเพียงแค่จำมันไม่ได้แล้วเท่านั้น

หลังจากการมาเยือนของคุโรโร่ รอนก็รู้สึกถึงความเร่งด่วน ตอนนี้คือเดือนกันยายน ปี 1997 ยังเหลือเวลาอีกหนึ่งปีกับสามเดือนก่อนที่เนื้อเรื่องหลักจะเริ่มต้นอย่างเป็นทางการ เวลาไม่มากไม่น้อยนัก ถึงเวลาที่จะต้องเร่งเรื่องต่างๆ ให้เร็วขึ้นแล้ว ด้วยเหตุนี้ ภายใต้อิทธิพลของเวลาที่กระชั้นชิด รอนจึงเอาชนะคู่ต่อสู้ได้อย่างง่ายดายและได้รับการเลื่อนขั้นอย่างเป็นทางการสู่ชั้น 200

ผู้แข็งแกร่งที่มาถึงชั้น 200 นั้นมีทั้งผู้ที่เข้าถึงจุดสูงสุดของการเข้าถึงในหมู่คนธรรมดาและต่อสู้อย่างหนักจนขึ้นมาได้ หรือไม่ก็เป็นผู้ใช้เน็นที่ทรงพลังที่เปิดช่องออร่าแล้ว การต่อสู้นั้นไม่ยาก แต่ผู้ที่สามารถยืนหยัดได้อย่างมั่นคงเหนือชั้น 200 มีเพียงผู้ใช้เน็นเท่านั้น เหนือชั้น 200 คือโลกของเน็น

ตั้งแต่ชั้น 200 เป็นต้นไป จะใช้ระบบ [การสมัครประลอง] แต่ละคนมีระยะเวลาเตรียมตัว 90 วัน พวกเขาสามารถเลือกเข้าร่วมการแข่งขันในวันใดก็ได้ในช่วงเวลานี้ ระยะเวลาเตรียมการ 90 วัน แต่ถ้าไม่เข้าร่วมการต่อสู้ภายใน 90 วันที่กำหนด ก็จะเสียสิทธิ์

ในระดับนี้ ตราบใดที่ชนะสิบครั้งก็จะได้สิทธิ์ที่สามารถท้าทาย [เจ้าของชั้น] เพื่อผูกขาดชั้นนี้และกลายเป็นเจ้าของชั้นคนใหม่ได้ ที่ทั้งได้เพลิดเพลินกับชื่อเสียงและชีวิตที่ไร้กังวล แต่ถ้าแพ้สี่ครั้งก่อนที่จะชนะสิบครั้ง ก็จะถูกตัดสิทธิ์

แต่ละชั้นตั้งแต่ชั้น 220 ถึง 250 มีเจ้าของชั้นเป็นของตัวเอง ตามคำอธิบายความแข็งแกร่งในต้นฉบับและเวอร์ชันภาพยนตร์ "ภารกิจสุดท้าย" ความแข็งแกร่งของเจ้าของชั้นที่นี่อย่างมากก็คือระดับฮิโซกะ หรืออ่อนแอกว่าฮิโซกะด้วยซ้ำ ท้ายที่สุด ฮิโซกะชนะการแข่งขันทั้งหมด และการพ่ายแพ้เพียงสามครั้งในสถิติก็ยังคงเป็นเพราะเขาจงใจไม่มาแข่งขัน และถูกตัดสินให้แพ้

ด้วยความแข็งแกร่งของรอนในปัจจุบัน เขาคิดว่าหลังจากชนะสิบเกมรวด เขาควรจะมีความแข็งแกร่งเท่ากับเจ้าของชั้นที่อ่อนแอได้แล้ว และแน่นอนว่าสำกรับรอนในตอนนี้ที่ต้อฃการเพิ่มความแจ็ฃแกร่งให้เร็วที่สุดก็ไม่มีอะไรจะดีไปกว่าการได้สู้จริงและชิงพลังจากคนตายเท่านี้แล้ว

ที่ชั้น 200 ชิสุคุและรอนยืนอยู่ที่ทางเข้า รู้สึกถึงกลิ่นอายของเน็นที่รั่วไหลออกมาจากอาคาร และอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ

มีกฎที่ไม่ได้เขียนไว้ในชั้น 200 ที่เรียกว่า "การชำระล้าง" ซึ่งหมายถึง "การรับน้อง" ที่ผู้ใช้เน็นมอบให้กับผู้ที่ไม่ได้เป็นผู้ใช้เน็นที่ขึ้นมา แม้แต่ผู้ใช้เน็นที่เป็นหน้าใหม่ก็ยังจะถูกหลอกเอาได้ง่ายๆโดยผู้ใช้เน็นที่อ่อนแอซึ่งต่อสู้ดิ้นรนอยู่ในชั้นล่างของชั้น 200 ผู้ซึ่งเชี่ยวชาญในการหลอกล่อผู้คน