ตอนที่21-22

ความสามารถ [เปลี่ยนหน้า]

ความสามารถ: หลังจากสัมผัสแก้มของอีกฝ่ายด้วยมือซ้าย ก็สามารถบันทึกรูปลักษณ์ของอีกฝ่ายได้ จากนั้นสามารถใช้มือขวาแตะแก้มตัวเองเพื่อเปลี่ยนเป็นรูปลักษณ์และรูปร่างของบุคคลที่พบ แม้แต่เสียงก็ยังลอกมาได้

ข้อจำกัด: สามารถแตะอีกฝ่ายได้ด้วยมือซ้ายและแตะตัวเองด้วยมือขวาเท่านั้น หากแขนขาด พลังเน็นจะไร้ประโยชน์ และหลังจากเปลี่ยนใบหน้าแล้ว จะไม่สามารถใช้ทักษะเฉพาะที่ตัวเองมีด้วยร่างกายเดิมได้

ความสามารถนี้ รอนได้มาโดยบังเอิญจากศพผู้ใช้เน็น ข้อจำกัดและประโยชน์ใช้สอยดังกล่าวทำให้รอนอดนึกถึง “มิสเตอร์ทู” ในวันพีชไม่ได้ และด้วยความตื่นเต้นที่สามารถดเน็นของคนอื่นออกมาได้ เขาจึงมองศพผู้ใช้เน็นอีกสองศพที่เหลือด้วยสายตาเป็นประกายทันที เพราะเขาได้เปิดช่องออร่าแล้ว ศพของผู้ใช้เน็นจะแตกต่างจากคนธรรมดาเล็กน้อยเสมอ ต่อหน้าผู้เชี่ยวชาญอย่างรอน เขาสามารถแยกแยะความแตกต่างได้อย่างง่ายดาย

หลังจากนั้น รอนก็ได้ตั้งเงื่อนไขที่จะกำจัดความอาฆาตนับร้อยเท่า และชี้ไปที่การได้มาซึ่งเน็นของพวกเขา เมื่อเขาตรวจสอบด้วยความตื่นเต้น— เขาก็ถึงกับตะลึง

เน็นเป็นเรื่องสำคัญในชีวิตของผู้ใช้เน็น ดังนั้นเมื่อพวกเขาสร้างเน็นขึ้นมา พวกเขาจึงมักจะออกแบบมันตามสถานการณ์จริงและบุคลิกของตัวเอง ดังนั้น เมื่อรอนได้เน็นของผู้ใช้เน็นทั้งสอง เขาก็ตกใจเมื่อพบว่าเขาไม่สามารถใช้มันได้ กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ สามารถใช้ได้ แต่รอนจะไม่มีวันใช้มัน! ตัวอย่างเช่น เน็นที่เหมือนกับเน็นของเพื่อนร่วมงานบอดี้การ์ดสองคนของคุราปิก้า คือ เบซี่ และ บาโชว์

ความสามารถของเบซี่คือ ตราบใดที่ขโมยจูบมาตากเป้าหมายได้ อีกฝ่ายจะกลายเป็นทาสของขเรา—แล้วรอนที่เป็นผู้ชายจะไปจูบคนอื่นได้ยังไง? ถ้าเป็นสาวสวยก็ยังพอคิดดูได้ แต่ถ้าเป็นผู้ชายน่ะเหรอ? ฝันไปเถอะ...

ส่วนบาโชว์ ความสามารถของเขาคือการเขียนไฮกุ ที่เวลาเขียนอะไรสิ่งนั้นนจะเป็นจริง ไฮกุงั้นเหรอ…รอนไม่เคยสัมผัสและไม่รู้วิธีเขียนเลย... ดังนั้น ความสามารถของเน็นจึงเหมาะกับเจ้าของผู้สร้างเท่านั้น และไม่มีประโยชน์สำหรับรอนที่จะใช้มันเลย

รอนที่เข้าใจความจริงข้อนี้ก็ถอนหายใจ เขายังเข้าใจด้วยว่าทำไมเขาถึงไม่พบเน็นที่มีประโยชน์อย่าง [เปลี่ยนหน้า] จนถึงตอนนี้ตอนที่เขากำหนดข้อจำกัดและเงื่อนไขว่าจะได้สิ่งที่ล้ำค่าที่สุดจากศพ

จากศพของผู้ใช้เน็นที่เขาพบก่อนหน้านี้ ความสามารถเน็นของพวกเขาไม่ใช่สิ่งที่มีค่าที่สุดสำหรับเขา และ [เปลี่ยนหน้า] นี้ไม่มีข้อจำกัดที่เข้มงวดเกินไป ในทางตรงกันข้าม ที่มันถูกดึงออกมาได้เพราะมีค่าสูงสุด

และรอนเองก็เข้าใจทะลุปรุโปร่งแล้ว ว่าจากนี้ไปเขาควรจะสัมผัสศพด้วยเงื่อนไข “สิ่งที่มีค่าที่สุดสำหรับตัวเอง” และไม่ควรไล่ตามเน็นอย่างสุ่มสี่สุ่มห้าอีกต่อไป อาจกล่าวได้ว่าการสามารถดึงความสามารถเน็นมาได้เป็นเรื่องที่น่ายินดี แต่ก็หมายความว่าเน็นของอีกฝ่ายไม่มีค่ามากนักสำหรับเรา ดังนั้นจึงเป็นการดีที่สุดที่จะแยกแยะมันออกไป

หลังจากลงจากเวทีและพบกับชิสุคุ ทั้งสองก็เดินไปยังห้องพักของพวกเขา พวกเขาพูดคุยกันไปตลอดทาง และไม่นานก็มาถึงหน้าประตูห้อง

“หืม” รอนที่กำลังจะเปิดประตูก็หยุดกะทันหัน และสายตาของเขาก็คมกริบขึ้นมาทันที

แม้ว่าออร่าของคนข้างในจะถูกซ่อนไว้เป็นอย่างดี แต่รอนผู้ครอบครองทักษะหลากหลายก็ยังสามารถตรวจจับความผิดปกติในห้องได้ ไม่ต้องพูดถึงอะไรอื่น ต่อหน้าเขาที่มีความสามารถสะเดาะกุญแจขั้นสูง แม้ประตูห้องของเขาจะดูไม่เปลี่ยนไป แต่เขาก็ยังคงเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติ

บรรยากาศก็เคร่งเครียดขึ้นมาทันที แม้ชิสุคุจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่สัญชาตญาณการเอาตัวรอดที่ปลูกฝังมาจากนครดาวตกก็ทำให้เธอหยิบเดมเม่จังออกมาทันที

ในขณะที่รอนต้องการพาชิสุคุออกไปอย่างเงียบๆ— “พวกเราไม่มีเจตนาร้าย เข้ามาคุยกันหน่อยได้ไหม”

ทันใดนั้นก็มีเสียงนุ่มนวลและมั่นคงดังมาจากด้านในประตู “รู้ตัวแล้วเหรอ?” รอนเลิกคิ้ว

ต่อจากนี้ ไม่ว่าจะเป็นพรหรือคำสาป แต่สถานการณ์ตอนนี้ก็เป็นสิ่งที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้แล้ว แม้จะไม่รู้ว่าเป็นใคร แต่ในเมื่อพวกเขามาถึงประตูแล้ว แม้จะออกไปตอนนี้ ก็ยังต้องมาหาเขาในอนาคตอยู่ดี

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว รอนก็ไม่ลังเลอีกต่อไป หลังจากจับมือชิสุคุแล้ว เขาก็เอามือวางบนลูกบิดประตูและเปิดประตูเข้าไป

ห้องยังคงเป็นห้องเดิม แต่มีแขกที่ไม่ได้รับเชิญเพิ่มเข้ามาอีกสองสามคน เด็กสาวหน้าตาเย็นชาในชุดสีขาว ผมสีม่วง คาดเข็มขัดสีดำรอบเอว

เด็กหนุ่มหล่อผมทองใบหน้าอ่อนเยาว์ในชุดกีฬา

สาวสวยวัยกลางคนรูปร่างสูง จมูกโด่ง

ชายร่างเตี้ยหน้าตาประหลาดพร้อมผมยาวที่เผยให้เห็นตาเพียงข้างเดียว

และชายหนุ่มที่มีรอยสักรูปกากบาทแนวตั้งคล้ายหมายเลขบวกสีม่วงกลางหน้าผากนั่งอยู่ตรงที่นั่งหลัก ยิ้มให้เขา

คนเหล่านี้... คุ้นตามาก!

หางตาของรอนกระตุก ไม่ใช่แค่คุ้นเคย แต่ใครก็ตามที่เคยดู Hunter x Hunter ก็จะรู้ว่าคนเหล่านี้คือ... "กลุ่มโจรเงามายา"

รอนจ้องไปที่คุโรโร่ที่อยู่ตรงหน้า และกล่าวทีละคำ: มาจิ, ชาร์คแน็ค, ปาคุโนด้า, กอลโทปี, และหัวหน้ากลุ่ม…คุโรโร่!

รอนไม่คาดคิดว่าจะเป็นคนจากกลุ่มโจรเงามายาที่มาหาเขา “ดูเหมือนว่านายจะรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับพวกเรา ดังนั้นฉันคงไม่ต้องแนะนำตัวอีกแล้ว”

คุโรโร่ลุกขึ้นยืนพร้อมรอยยิ้ม ทำให้รอนยืนตัวตรงขึ้นมาทันทีเพื่อเป็นการเตรียมพร้อม และสายตาทุกคู่ในห้องก็จับจ้องมาที่เขา

“ฉันชื่อคุโรโร่ เป็นหัวหน้ากลุ่ม เพราะสมาชิกหมายเลข 8 ถูกฆ่าไปก่อนหน้านี้ ฉันจึงกำลังมองหาสมาชิกใหม่”

เขาไม่ได้สนใจความระมัดระวังของรอนเลย กลับกัน เขามองไปที่เดเม่จังในมือของชิสุคุด้วยความสนใจ

มีคนจำนวนไม่น้อยที่ออกมาจากนครดาวตกมาด้วยกัน อุโบกิ้นและโนบุนากะในกลุ่มก็อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่แรกจนถึงตอนนี้

“กำลังมองหาสมาชิกใหม่งั้นเหรอ?” รอนทวนคำ และในขณะเดียวกันก็มองไปที่ชิสุคุอย่างไม่รู้ตัว แล้วก็ขยับตัวไปเล็กน้อยเพื่อยืนอยู่ข้างหน้าเธอ

ตามลำดับเหตุการณ์ของกลุ่มโจรเงามายา ครั้งสุดท้ายที่สมาชิกทั้งสิบสามคนรวมตัวกันคือในเดือนกรกฎาคม 1996

ในเดือนเดียวกันนั้น สมาชิกหมายเลข 8 ถูกสังหารโดยซิลเวอร์ ผู้นำตระกูลโซลดิ๊ก สมาชิกหมายเลข 4 ถูกสังหารโดยฮิโซกะ และฮิโซกะก็ได้เข้ามาเป็นสมาชิกหมายเลข 4 ของกลุ่ม

และจนถึงปี 1999 กลุ่มโจรเงามายาจะรับสมาชิกหมายเลข 8 คนใหม่ นั่นคือชิสุคุ แต่รอนมองปฏิทิน ตอนนี้คือเดือนกันยายน 1997—

ครั้งนี้เป็นเพราะเขาเปลี่ยนชะตากรรมในอนาคตของชิสุคุ ทำให้ผีเสื้อตัวน้อยแห่งโชคชะตาขยับปีกและเรียกกลุ่มโจรเงามายาล่วงหน้าหรือเปล่า

“ถูกต้อง ฉันได้รับข่าวสารจากบางแหล่งว่าเน็นของนายมีความสามารถในการกำจัดความอาฆาต ดังนั้นฉันจึงสนใจนายมาก”

คุโรโร่ไม่ได้ปิดบัง และแสดงความคิดที่แท้จริงของเขาออกมาตรงๆ แต่สิ่งที่เขาพูดกลับทำให้สีหน้าของรอนแปลกๆ เล็กน้อย

“สนใจฉันเหรอ? งั้นก็ไม่ได้กำลังตามหาชิสุคุสินะ...” จากนั้น เขาก็ได้ยินคุโรโร่พูดต่อ:

“นายช่วยบอกความสามารถของนายให้ฉันฟังคร่าวๆ ได้ไหมความสามารถของคุณน่าจะเกี่ยวข้องกับศพ ก่อนที่ฉันจะมาที่นี่ ฉันได้ไปที่ห้องเก็บศพและพบว่าสีหน้าของศพที่นั่น เหมือนกับคนที่นายฆ่าวันนี้เลย นั่นเป็นฝีมือนายใช่หรือเปล่า”

มุมปากของเขาเผยอยิ้มเล็กน้อย ซึ่งเป็นรอยยิ้มที่อบอุ่นอย่างชัดเจน แต่ในสายตาของรอน มันกลับดูแสบตาเล็กน้อย

“ศพพวกนั้นไม่มีลมหายใจแห่งความตายหรือความอาฆาตแค้น เหมือนกับแจกันที่ไม่มีดอกไม้ ฉันอยากรู้ความสามารถของนายจริงๆ”

หลังจากพูดจบ เขาก็เงียบ เอาคางรองด้วยสองมือ และมองรอนอย่างเงียบๆ เขากำลังรอคำตอบจากรอน

คำพูดต่อไปของรอนจะบ่งบอกว่าเขาเต็มใจที่จะเข้าร่วมกลุ่มหรือไม่ การเรียกรวมกลุ่มของคุโรโร่มักจะถูกรบกวนด้วยความสามารถพิเศษที่ติดตามพวกเขาจากศพแล้วค้นพบพวกเขา ความสามารถในการทำความสะอาดศพทำให้คุโรโร่รู้สึกว่าเหมาะสมอย่างยิ่ง ถ้ารอนเต็มใจที่จะเข้าร่วมกลุ่ม และไม่มีความคิดอื่นใด ก็ถือว่าทุกอย่างเป็นไปได้ด้วยดี แต่ถ้าเขาไม่ต้องการ ก็ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรมาก เขาจะไม่ฆ่ารอน แต่ก็จะไม่ปล่อยความสามารถของเขาไป พวกเขาคือโจร—

คุโรโร่กำลังมองรอน

มัาจิ ชาร์แน็ค และคนอื่นๆ รวมถึงชิสุคุที่อยู่ด้านหลังเขาก็กำลังมองเขา รอการตัดสินใจครั้งต่อไปของเขา

แรงกดดันที่มองไม่เห็นตกอยู่บนร่างของรอน ในเวลานี้ สมองของรอนก็กำลังทำงานอย่างรวดเร็ว เพื่อพิจารณาข้อดีข้อเสียของสถานการณ์ปัจจุบัน

“ตอนนี้มีทางเลือกแค่สองทางเท่านั้น คือเข้าร่วมกลุ่มหรือปฏิเสธ ถ้าปฏิเสธ ด้วยนิสัยของคุโรโร่ เกรงว่ามีความเป็นไปได้สูงที่เขาจะขโมยเน็นของฉัน และมีสมาชิกกลุ่มห้าคนอยู่ที่นี่ กำลังของชิสุคุกับฉันไม่สามารถต้านทานได้เลย กำลังของชิสุคุในกลุ่มอยู่อันดับรองสุดท้ายที่ แข็งแกร่งกว่ากอลโทปีเล็กน้อย—”

“ถ้าอย่างนั้นก็ได้แต่เลือกเข้าร่วมเท่านั้นเหรอ?” รอนรู้สึกไม่พอใจในใจมาก การที่รู้สึกว่าไม่มีทางเลือกอื่นเลยเพราะความอ่อนแอของตัวเองนั้นไม่ดีจริงๆ

“ถึงจะเลือกเข้าร่วมกลุ่มโจรเงามายาไป แต่ก็ดูเหมือนว่าจะไม่มีอันตรายใดๆ ในการเข้าร่วม”

“กลุ่มโจรเงามายาเป็นอาชญากรระดับ A ที่ถูกต้องการตัวและมีศัตรูมากมาย แต่พวกเขาค่อนข้างเก็บตัว”

“โดยพื้นฐานแล้ว มันจะไม่ส่งผลกระทบต่อชีวิตประจำวันมากนัก”

“ยกเว้นคำสั่งรวมพลที่ออกโดยหัวหน้ากลุ่ม ภายใต้สถานการณ์ปกติ สมาชิกของกลุ่มจะแยกกันอยู่ และการประชุมครั้งต่อไปของกลุ่มโจรเงามายาคือในวันที่ 31 สิงหาคม 2000 ซึ่งยังเหลือเวลาเกือบสองปี ช่วงเวลานี้มีเวลาเพียงพอสำหรับฉันที่จะพัฒนาความแข็งแกร่ง และเมื่อฉันเผชิญหน้ากับคุโรโร่ในครั้งหน้า ฉันจะไม่มีทางเลือกเหมือนตอนนี้แล้ว”

“และในเมืองยอร์คชินในอีกสองปีข้างหน้า ถ้าติดตามกลุ่มโจรเงามายา ไม่ต้องนับบอดี้การ์ดของพวกแก๊งมาเฟียและผู้ใช้เน็นที่ถูกจ้างโดยตระกูลต่างๆ, เงาสมิงทั้งสิบ, ปาคุโนด้า, อุโบกิ้น ศพของคนเหล่านี้มีค่ามาก และกำไรที่จะได้จากมันก็ไม่น้อยเลย!”

“ส่วนคุราปิก้า ความขัดแย้งระหว่างเขากับกลุ่มโจรเงามายาไม่เกี่ยวข้องกับฉัน ถึงตอนนั้นก็จะเหมือนกับฮิโซกะ แค่ดูการแสดงอยู่ข้างๆ”

เมื่อคิดแบบนี้ การเข้าร่วมกลุ่มอาจไม่ใช่เรื่องเลวร้าย...หลังจากได้จัดเรียงบริบททั้งหมดของเรื่องแล้ว รอนก็เงยหน้าขึ้นและมองเข้าไปในดวงตาของคุโรโร่โดยตรง

“ดูเหมือนว่านายจะมีคำตอบแล้วสินะ” คุโรโร่กล่าวพร้อมรอยยิ้ม

ชาร์แน็คและคนอื่นๆ ก็ยืดตัวขึ้นเล็กน้อย “อืม การเข้าร่วมกลุ่มโจรเงามายาดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องเลวร้าย และฉันก็ไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ”