บทที่ 132: กัปตันอเมริกาที่ถูกแช่แข็ง

“นั่นคือโล่ของเขา!” คูลสันนั่งนิ่งไม่ได้ ลุกขึ้นยืนทันทีพร้อมกับตะโกนตามสิ่งที่ได้ยินจากเครื่องสื่อสาร

ในจักรวาลมาร์เวล มีซูเปอร์ฮีโร่เพียงไม่กี่คนที่ใช้โล่เป็นอาวุธ และหนึ่งในนั้นคือกัปตันอเมริกา สตีฟ โรเจอร์ส ผู้ยิ่งใหญ่

สตีฟ โรเจอร์ส เติบโตในบรุกลิน นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาเข้าร่วมโครงการซูเปอร์โซลเยอร์ของกองทัพ ซึ่งเปลี่ยนร่างกายจากชายร่างผอมเตี้ยให้กลายเป็นซูเปอร์ฮีโร่ที่มีร่างกายแข็งแกร่งราวกับนักเพาะกาย

เซรุ่มซูเปอร์โซลเยอร์มอบพลัง ความเร็ว ความทนทาน และความสามารถทางกายภาพที่เหนือกว่ามนุษย์ทั่วไปให้เขา และรัฐบาลสหรัฐฯ ได้มอบตัวตนของ “กัปตันอเมริกา” ให้แก่เขา

โล่ลึกลับนั้นคือทั้งดาบและเกราะของเขา โล่ของกัปตันอเมริกาทำจากไวเบรเนียม ซึ่งเป็นโลหะที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวาลมาร์เวล แทบจะทำลายไม่ได้

โล่นี้คือสัญลักษณ์ของเขา เป็นตัวแทนของจิตวิญญาณแห่งเสรีภาพและการต่อสู้

ในตอนแรก เขาเป็นเพียงผู้นำทางจิตวิญญาณ แสดงละครเวทีและการแสดง จนกระทั่งวันหนึ่งเขาตื่นขึ้นและเริ่มนำทีมฮาวลิ่งคอมมานโดออกสู่สมรภูมิ

ในคืนเดียว พวกเขาทำลายแนวป้องกันที่ฝ่ายสัมพันธมิตรพยายามเจาะมานานสองเดือนไม่สำเร็จ

เรดสกัลล์ทรยศผู้นำเยอรมัน เขาต้องการใช้พลังของคอสมิกคิวบ์เพื่อชนะสงครามโลกครั้งที่สองและครองโลก

ในศึกสุดท้าย สตีฟบดขยี้แผนการของเรดสกัลล์ แต่เขาก็ตกลงสู่มหาสมุทรอาร์กติกพร้อมกับคอสมิกคิวบ์ หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

หลังจากกัปตันอเมริกาหายตัวไป ผู้คนไม่เคยหยุดค้นหาเขา แม้แต่นิค ฟิวรี่ที่เข้ามารับช่วงต่อจาก S.H.I.E.L.D. ก็ยังส่งทีมสำรวจไปยังอาร์กติกทุกปีเพื่อตามหาเขา

จนถึงวันนี้ ตำนานที่ถูกแช่แข็งมานานกว่าเจ็ดสิบปีกำลังจะได้เห็นแสงสว่างอีกครั้ง!

เดิมที สกายแคร์ริเออร์มีแผนจะบินกลับไปยังสำนักงานใหญ่ทริสเคเลียน แต่เมื่อได้ยินข่าวนี้ นิค ฟิวรี่สั่งทันทีว่า “เปลี่ยนเส้นทาง! เราไปอาร์กติกเดี๋ยวนี้!”

เมื่อสกายแคร์ริเออร์มาถึงขั้วโลกเหนือ S.H.I.E.L.D. เริ่มขุดเจาะทันที เมื่อพวกเขาค้นพบร่างของกัปตันอเมริกาและ—ปึ้ง!—โล่ของเขา สตีฟก็น่าจะอยู่ใกล้ๆ

“ฮัดจิ๊ว!” วิลเลียมจามแรงและห่มเสื้อกันหนาวแน่น แต่ก็ยังรู้สึกถึงลมหนาวที่พัดเข้ามาในเสื้อผ้า

“ถ้ารู้ว่าข้างนอกหนาวขนาดนี้ ฉันไม่น่าออกมาเลย” วิลเลียมพูดพลางถูมือ

บนธารน้ำแข็ง มีเต็นท์หลายหลังถูกตั้งขึ้น รถขุดและสว่านของ S.H.I.E.L.D. ทำงานอย่างขะมักเขม้น และยังมีคนจำนวนมากถือจอบตักหิมะและน้ำแข็ง

ไม่ต้องพูดถึงโคลสันที่ขุดอย่างหนักหน่วงที่สุด จอบของเขาขึ้นลงราวกับบินได้ หมอนี่เป็นถึงเจ้าหน้าที่ระดับสูง แต่กลับมาทำงานหนักที่นี่ ราวกับว่ามีสมบัติซ่อนอยู่ในน้ำแข็ง

“เจอแล้ว!” ชายคนหนึ่งตะโกน

ใต้เท้าของชายคนนี้คือก้อนน้ำแข็งขนาดใหญ่ และในน้ำแข็งนั้นมีชายผมบลอนด์

เขาสวมชุดรัดรูปที่มีธงชาติอเมริกาเป็นธีมหลัก พร้อมดาวห้าแฉกสีเงินขนาดใหญ่ที่หน้าอก ดวงตาของเขาปิดสนิท ราวกับกำลังหลับใหล

“อเวนเจอร์สที่อยู่ในบทสรุปเรื่องย่อ ในที่สุดก็ปรากฏตัว” วิลเลียมพึมพำขณะมองสตีฟที่หลับใหล

หลังจากพบกัปตันอเมริกาที่ถูกแช่แข็ง S.H.I.E.L.D. รีบนำตัวเขาไปยังห้องพยาบาลบนสกายแคร์ริเออร์ เตรียมละลายน้ำแข็งและปลุกเขาให้ตื่น

หน้าประตูห้องพยาบาล วิลเลียมนั่งอยู่บนเก้าอี้ ขณะที่โคลสันเดินวนไปมาด้วยสีหน้าไม่มั่นใจ “รู้ไหม?” วิลเลียมอดไม่ได้ที่จะพูด “นายดูเหมือนสามีที่รอภรรยาคลอดลูก รอหมอบอกว่าแม่และเด็กปลอดภัย”

“พูดตรงๆ นะ ฉันอยากได้ลูกสาว” โคลสันทำหน้าประหลาด “แล้วนั่นมันอุปมาอะไรกัน!”

เขาชื่นชอบซูเปอร์ฮีโร่ตั้งแต่เด็ก ตอนเด็กๆ พ่อของเขามักเล่าเรื่องของกัปตันอเมริกาให้ฟัง ในฝัน เขาจินตนาการว่าตัวเองเป็นสมาชิกของฮาวลิ่งคอมมานโดออกไปรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับกัปตันอเมริกา

โคลสันหยิบการ์ดสะสมกองหนึ่งให้วิลเลียมดูแล้วพูดว่า “ดูสิ นี่ฉันสะสมมาด้วยความยากลำบากตั้งแต่เด็ก บางใบเป็นของหายาก!”

วิลเลียมมองการ์ดในมือ บนการ์ดมีภาพกัปตันอเมริกาในท่าต่างๆ บางใบเป็นท่ายกมือ บางใบกำลังวิ่ง และบางใบกำลังขว้างโล่

“ไม่ใช่แค่นั้น” คูลสันกระซิบข้างหูวิลเลียม “ฉันมีเสื้อยืดกัปตันอเมริกาเยอะมาก และยังมีกางเกงในกัปตันอเมริกาด้วย...”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น วิลเลียมมองโคลสันด้วยสายตาเหยียดหยาม สมกับเป็นแฟนบอยกัปตันอเมริกา หมอนี่มันสุดโต่งชัดๆ

ไอดอลของโคลสันคือกัปตันอเมริกา แล้ววิลเลียมชอบใครที่สุดในจักรวาลมาร์เวลล่ะ?

พูดตามตรง ก่อนจะข้ามมิติมา ฮีโร่ที่วิลเลียมชอบที่สุดคือไอรอนแมน โทนี่ สตาร์ค ในตู้ของเขามีโมเดลไอรอนแมนมากมาย แม้แต่ภาพหน้าจอโทรศัพท์ก็ยังเป็นไอรอนแมน

แต่เมื่อมาถึงโลกมาร์เวล เขาค้นพบว่า “นินี่” ในโลกนี้ไม่เหมือนที่เขาคิดไว้ เมื่อเห็นหน้าหล่อๆ ของนินี่ เขามักรู้สึกอยากชกหน้าเสียจริง

เอ่อ นินี่ ฮีโร่ที่ดึงดูดความเกลียดชังด้วยใบหน้า

แน่นอน คุณสมบัติอย่างหน้าด้าน หลงตัวเอง หยิ่งยโส และเด็กน้อยของนินี่ก็เหมือนกับที่เขารู้จัก

การละลายน้ำแข็งให้กัปตันอเมริกาที่ถูกแช่แข็งมาเกือบเจ็ดสิบปีไม่ใช่เรื่องง่าย โคลสันกังวลว่าถ้าพลาดเพียงนิดเดียว ไอดอลของเขาอาจจะไม่ตื่นขึ้นมาอีก

ในขณะนั้น ประตูห้องพยาบาลที่ปิดสนิทถูกเปิดออก หมอในชุดคลุมสีขาวเดินออกมาแล้วยิ้ม “ยินดีด้วยครับ แม่และเด็กปลอดภัย เอ่อ เราละลายน้ำแข็งกัปตันอเมริกาได้สำเร็จแล้ว รอแค่ให้เขาตื่น!”

โคลสันดีใจสุดขีด เดินตรงไปที่ห้องพยาบาลโดยไม่พูดอะไร วิลเลียมส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้และค่อยๆ เดินตามไป

สตีฟนอนอยู่บนเตียงผ่าตัด ร่างกายของเขายังมีเศษน้ำแข็งเกาะอยู่ ใบหน้าซีดขาว แต่กล้ามหน้าอกอันแข็งแกร่งยังคงขยับขึ้นลงช้าๆ ซึ่งแสดงว่าเขายังมีลมหายใจและยังมีชีวิตอยู่

คูลสันยืนอย่างประหม่าใกล้ไอดอลของเขา เขาอยากสัมผัสใบหน้าของสตีฟ แต่ก็ยับยั้งตัวเองไว้

เขาสั่งลูกน้องว่า “จัดเตรียมห้องพักที่ดีที่สุดให้กัปตันอเมริกา เมื่อเขาตื่นขึ้นมา ต้องให้เขาเห็นถึงความจริงใจของ S.H.I.E.L.D.”

“นายไม่ควรทำแบบนั้น” วิลเลียมที่เงียบอยู่นานพูดขึ้น “ลองคิดดูดีๆ คนที่หลับมาเกือบเจ็ดสิบปี เมื่อเห็นโลกใหม่ของเรา ปฏิกิริยาแรกของเขาจะเป็นยังไง?”

เมื่อได้ยินคำพูดของวิลเลียม โคลสันถึงกับชะงัก จริงด้วย สตีฟหลับมาเจ็ดสิบปี ตอนนี้เป็นศตวรรษที่ 21 โลกและยุคสมัยเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก

เมื่อสตีฟตื่นขึ้นมาและเห็นทุกอย่างรอบตัวแปลกไป เขาจะรู้สึกยังไง?

“ให้ตายสิ ฉันหลับไปนานขนาดนี้เลยเหรอ เจ็ดสิบปีผ่านไปในพริบตา” นั่นคือความรู้สึกของการไม่ลงรอยกับกาลเวลา เขาจะรู้สึกว่าเขาไม่เข้ากับโลกนี้ เพราะเขาไม่ได้อยู่ในยุคนี้เลย!

“แล้วนายคิดว่าเราควรทำยังไง?” โคลสันถาม

“มันง่ายมาก” วิลเลียมยิ้ม “นายแค่ต้องตกแต่งห้องพักของเขาให้เหมือนยุคนั้น พยาบาลและหมอก็ควรใส่ชุดจากยุคนั้นด้วย อย่าลืมวางวิทยุรุ่นเก่าไว้ข้างเตียง แต่จำไว้ว่าห้ามเปิดรายการแข่งเบสบอล!”