บทที่ 47 จุดเปลี่ยนที่กำลังจะมาถึง!

การกลับแผ่นดินแม่ในครั้งนี้อาจดูเงียบ ๆ ไม่ได้หวือหวาอะไร แต่สำหรับหลินเทียนฮุ่ยแล้ว มันมีความหมายลึกซึ้งเกินจะบรรยาย

หนึ่งในร้อยคุณธรรม “ความกตัญญู” ต้องมาก่อนเสมอ ไม่ว่าใครจะประสบความสำเร็จแค่ไหน หากขาดความเป็นคน ทุกอย่างก็ไร้ความหมาย

ครอบครัวไม่ใช่อุปสรรค แต่คือ “แรงหนุน” ที่สำคัญที่สุดบนเส้นทางสู่ความสำเร็จ!

ระหว่างที่หลินเทียนฮุ่ยใช้เวลาอยู่บ้านเกือบเดือน ฝั่ง NBA ก็เข้าสู่ช่วงท้ายฤดูกาลที่กำลังดุเดือด

สำหรับทีมที่ไม่ได้เข้ารอบเพลย์ออฟ ฤดูกาลนี้ก็จบลงอย่างเป็นทางการแล้ว

สิ่งที่พวกเขาต้องทำต่อจากนี้ คือเร่งปรับปรุง พัฒนา และเตรียมความพร้อมเพื่อกลับมาสู้ใหม่ในปีหน้า

แต่สำหรับทีมที่ยังอยู่ในเส้นทางลุ้นแชมป์ ทั้งโค้ชและผู้เล่นต่างมีเป้าหมายเดียวเท่านั้น — แชมป์!

ไม่ว่าแต่ละทีมจะมีผู้เล่นระดับไหน จุดมุ่งหมายสุดท้ายก็เพื่อชัยชนะเหนือทุกทีม

ถ้าได้แชมป์มาอยู่ในมือแล้ว การ “เสริมทีม” จะกลายเป็นเรื่องรองทันที

เหมือนกับทีมชิคาโก บูลส์ในปีนี้ — พวกเขายังคงแข็งแกร่งแบบไร้เทียมทาน

ขณะที่หลายทีมเริ่มมองหาวิธีสร้างทีมใหม่ บูลส์กลับเริ่มคิดแล้วว่าจะฉลองแชมป์กันที่ไหน!

การกระทำที่เหนือชั้นจนแทบไม่ต้องแข่งแบบนี้ ทำให้หลายทีมอิจฉาไม่น้อย

ไมเคิล จอร์แดน แสดงให้โลกเห็นอีกครั้งว่า “ซูเปอร์สตาร์” ตัวจริงเป็นอย่างไร

เฉลี่ยตลอดรอบเพลย์ออฟ เขาทำแต้มระดับ 35+ ต่อเกมแบบไม่มีใครหยุดได้

ตอนนี้ คนส่วนใหญ่เริ่มเชื่อแล้วว่า — ไม่มีใครโค่นไมเคิล จอร์แดน ได้แน่ เว้นเสียแต่ว่า...เขา “แก่” ลงเอง!

ชื่อของหลินเทียนฮุ่ย ที่เคยดังเป็นพลุแตกในฐานะ MOP ของ NCAA เริ่มถูกกระแส NBA กลืนหายไปอย่างช้า ๆ

ตำแหน่งผู้เล่นยอดเยี่ยม NCAA นั้นมีน้ำหนักมากก็จริงในอเมริกา

แต่พอเข้าสู่รอบเพลย์ออฟสุดเร้าใจใน NBA ผู้คนก็ค่อย ๆ ลืมชื่อเขาไปทีละนิด

ตอนนี้ ทุกคนต่างจดจ่ออยู่กับคำถามเดียว — ปีนี้ไมเคิล จอร์แดนจะพาบูลส์คว้าแชมป์อีกครั้งได้หรือไม่?

เรื่องอื่นดูจะไม่มีความหมายอะไรอีกแล้ว...

16 พฤษภาคม ตามเวลาท้องถิ่นสหรัฐฯ โรงแรมแห่งหนึ่งในนิวยอร์ก

วันนี้จะถูกบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์อีกวันหนึ่ง — วันจับสลากเพื่อจัดอันดับ 14 อันดับแรกของดราฟต์ NBA ปี 1996!

แม้จะตื่นเต้นแค่ไหน แต่ระบบ “ล็อตเตอรี่ดราฟต์” นี้ก็ยังเป็นที่ถกเถียงไม่รู้จบ

ก่อนหน้านี้ NBA ใช้วิธีง่าย ๆ ใครมีผลงานห่วยที่สุด ได้สิทธิ์ดราฟต์อันดับ 1 ไปเลย

จุดประสงค์ก็เพื่อเปิดโอกาสให้ทีมเล็ก ๆ พัฒนาขึ้นมาได้บ้าง

แต่ในปี 1985 เดวิด สเติร์น คอมมิชชันเนอร์ของลีกในขณะนั้น ได้เปลี่ยนระบบนี้ใหม่ กลายเป็น “การจับสลากแบบสุ่ม”

14 ทีมที่ไม่ได้เข้ารอบเพลย์ออฟ จะได้สิทธิ์ร่วมลุ้นการจับสลากเพื่อสิทธิ์ดราฟต์อันดับต้น ๆ

แน่นอนว่า ระบบใหม่นี้ก็โดนตั้งคำถามมากมาย

ข้อแรก ทีมที่ผลงานแย่ที่สุดกลับไม่มีความได้เปรียบในการจับเลย

ข้อสอง การจับฉลากโดยมนุษย์แบบนี้ก็เปิดช่องให้คนสงสัยว่า “ล็อกผล” หรือเปล่า

ปี 1985 ที่เพิ่งเปลี่ยนระบบ ก็มีข่าวลือออกมาว่า ซองของนิวยอร์ก นิกส์ ถูก “พับไว้” จนดูต่างจากซองอื่น!

หลายคนเชื่อว่าสเติร์นต้องการดันทีมตลาดใหญ่ในนิวยอร์ก เลยจัดฉากให้พวกเขาได้สิทธิ์ดราฟต์อันดับ 1

และสุดท้ายพวกเขาก็ได้ แพทริก ยูอิง มาครองจริง ๆ!

เพราะกระแสคัดค้านที่หนักมาก ทำให้ในปี 1987 ระบบจึงถูกปรับใหม่อีกครั้ง

เปลี่ยนเป็น “สุ่มเฉพาะ 3 อันดับแรก” ส่วนลำดับที่เหลือจะเรียงตามผลงานในฤดูกาลจริง

เพื่อที่อย่างน้อยทีมที่ผลงานแย่ที่สุด จะได้สิทธิ์อันดับ 4 แน่ ๆ

แม้จะดูยุติธรรมขึ้น แต่ก็ยังมีเสียงตั้งคำถามอย่างต่อเนื่องอยู่ดี

จนเข้าสู่ปี 1990 จึงมีการเปลี่ยนระบบอีกครั้ง

คราวนี้เปลี่ยนมาใช้การจับลูกปิงปองแบบสุ่มแทนการใส่ซอง

และหลังจากปรับเพิ่มเติมในปี 1993 พิธีจับสลากก็กลายเป็นระบบที่โปร่งใสที่สุดเท่าที่เคยมีมา

และในวันนี้เอง ทั้ง 14 ทีมที่เข้าร่วมจับสลาก จะได้รู้กันว่าชะตากรรมของฤดูกาลหน้าจะเป็นอย่างไร

ความหวังของแต่ละทีมเกือบทั้งหมดพึ่งพาการจับสลากเพียงครั้งนี้

โดยทีมที่มีโอกาสได้ดราฟต์อันดับ 1 มากที่สุดคือ แวนคูเวอร์ กริซลีส์ ทีมหน้าใหม่ที่เข้าลีกมาไม่นาน

ผลงานของพวกเขารั้งท้ายเกือบท้ายสุดของทั้งลีก จึงมีเปอร์เซ็นต์ลุ้นอันดับ 1 มากที่สุด

ถ้าพวกเขาได้อันดับ 1 ในปีแห่งพรสวรรค์แบบนี้ ก็อาจเปลี่ยนโชคชะตาและยกระดับทีมได้ทันตาเห็น

แต่น่าเสียดาย โชคของพวกเขากลับไม่เข้าข้างเลย...

ไม่เพียงแต่ไม่ได้อันดับ 1 พวกเขายังไม่ได้อันดับ 2 ด้วยซ้ำ!

สุดท้าย ได้เพียง “อันดับ 3” ด้วยความผิดหวังอย่างที่สุด

ขณะที่ทีมที่กลับมาคว้าอันดับ 1 ได้อย่างเหลือเชื่อคือ ฟิลาเดลเฟีย 76 เซอร์ส พลิกชะตากลับมาได้อย่างงดงาม

ส่วน “แร็พเตอร์ส” อีกหนึ่งทีมใหม่ในลีก ก็โชคดีได้อันดับ 2 ไปครอง

ผลการจับฉลากที่เหลือก็เป็นไปตามประวัติศาสตร์ดั้งเดิม

และหลังจากวันนี้...โลกของ NBA กำลังจะเปลี่ยนไปตลอดกาล!