บทที่ 36 ผู้เล่นทรงคุณค่า กับกระแสใต้ดินของ NBA!

หลังจากหลิน เทียนฮุ่ยกับแคมบี้พูดคุยกันเสร็จ หัวหน้าฝ่ายจัดการแข่งขัน NCAA ก็ลุกขึ้นยืนด้วยท่าทางตื่นเต้น

เขาประกาศผู้ชนะ NCAA ปีนี้อย่างเป็นทางการ — มหาวิทยาลัยแมสซาชูเซตส์!

และรางวัลผู้เล่นทรงคุณค่า (MOP) ประจำรอบ Final Four — หลิน เทียนฮุ่ย!

ช่วงเวลานี้ ทั้งทีมแมสซาชูเซตส์และชื่อของหลิน เทียนฮุ่ย ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ไปเรียบร้อยแล้ว!

ในสหรัฐอเมริกา NCAA ถือเป็นเวทีที่มีความหมายยิ่งใหญ่ไม่แพ้ NBA ด้วยซ้ำ

เพราะนี่คือการแข่งขันที่บริสุทธิ์ ปราศจากผลประโยชน์แอบแฝง ทำให้แฟน ๆ รู้สึกถึงแก่นแท้ของบาสเกตบอล

แต่แน่นอนว่า ความสำเร็จใน NBA ต่างหาก ที่จะเป็นตัวกำหนดว่าอาชีพนักกีฬาจะไปได้ไกลแค่ไหน

วันนี้ หลิน เทียนฮุ่ยได้รับการยอมรับจากแฟน ๆ ชาวอเมริกันอย่างล้นหลาม และได้เปิดทางลัดสู่ความสำเร็จในอาชีพแล้ว

แต่ว่า...เขาจะไปได้สูงแค่ไหนนั้น ขึ้นอยู่กับผลงานใน NBA เท่านั้น

การเดินทางครั้งใหม่ กำลังจะเริ่มต้น!

ติง! ยินดีด้วย โฮสต์ได้บรรลุภารกิจ พาทีมมหาวิทยาลัยแมสซาชูเซตส์คว้าแชมป์ NCAA ได้สำเร็จ!

ระบบกำลังแจกของรางวัล...

ของรางวัลถูกส่งแล้ว: ยินดีด้วย! โฮสต์ได้รับพรสวรรค์ขั้นสูงสุดของ “ชินทาโร่ มิโดริมะ” พร้อมทักษะการชูตพาราโบลา 100% ลงทุกจุดในสนาม!

เนื่องจากโฮสต์มีพรสวรรค์ของ “คิเสะ เรียวตะ” ผู้เลียนแบบสมบูรณ์แบบอยู่แล้ว พรสวรรค์ของมิโดริมะจะถูกผสานรวมเข้าไปโดยไม่แสดงผลซ้ำซ้อน!

เมื่อได้ยินเสียงระบบหลั่งไหลเข้ามา หลิน เทียนฮุ่ยก็แทบจะกระโดดด้วยความดีใจ

ยิงลง 100% ไม่ว่าชูตจากไหน! แบบนี้มันเกินไปมั้ยเนี่ย!? แต่ก็...รู้สึกเท่ไม่เบาเหมือนกันแฮะ

คิดไปคิดมา ความสามารถของมิโดริมะจริง ๆ แล้วก็เหมือนโกง แต่ไม่ได้เหนือจริงเกินไป

ในยุคที่เขาอยู่ อาจจะไม่มีใครชูตจากแดนหลังได้อย่างแม่นยำ

แต่ในศตวรรษที่ 21 ยุคของบาสบอลเล็ก (Small Ball) มันกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้ว

ดูอย่างสตีเฟ่น เคอร์รีสิ ก็ยังยิงจากครึ่งสนามลงเป็นว่าเล่น

พูดง่าย ๆ ก็คือ หลินแค่ “ข้ามเวลา” เอาสิ่งที่กำลังจะเป็นอนาคต มาใช้ล่วงหน้าเท่านั้นเอง

แน่นอนว่า แม้จะได้ทักษะระดับนี้ เขาก็ไม่ได้คิดจะพึ่งพาแค่อาวุธเพียงชิ้นเดียว

เพราะสิ่งที่เขารักและให้ความสำคัญมากที่สุดก็คือ ความสามารถในการลอกเลียนแบบของคิเสะ เรียวตะ!

เอาวิธีของอีกฝ่าย มาล้มอีกฝ่าย แบบนั้นสิถึงจะสะใจ!

การเล่นแบบข่มอีกฝ่ายฝ่ายเดียวมันไม่น่าสนใจเท่าไหร่ แต่ถ้าได้สู้กันแบบดุเดือด ผลัดกันรุกผลัดกันรับ มันถึงจะเร้าใจ!

ขณะเดียวกัน สก็อตตี พิพเพนก็โทรหาไมเคิล จอร์แดนทันที

แต่สิ่งที่ทำให้เขาแปลกใจก็คือ...จอร์แดนกลับไม่ได้ตื่นเต้นกับคำบรรยายของเขาเลย

ต่อให้หลิน เทียนฮุ่ยจะเล่นได้ระเบิดขนาดไหน จอร์แดนก็ยังนิ่งเฉยอยู่ดี

ปฏิกิริยาแบบนี้ทำเอาพิพเพนอดสงสัยตัวเองไม่ได้

หรือว่าเขาประเมินจอร์แดนต่ำไป? หรือว่า...เขายกย่องหลิน เทียนฮุ่ยสูงเกินไป?

อาจจะทั้งสองอย่าง!

ท้ายที่สุด พิพเพนก็เลือกที่จะเดินจากไป

แม้เกมนี้จะประทับใจมาก และหลิน เทียนฮุ่ยก็เล่นได้ยอดเยี่ยมจริง ๆ

แต่ในมุมมองของเขา...หลินก็ยังเป็นแค่ “รุกกี้”

ลีกมหาวิทยาลัยกับ NBA มันต่างกันราวฟ้ากับเหว

อาจจะรับมือคู่แข่งใน NCAA ได้ แต่ไม่ได้แปลว่าจะสู้กับระดับโปรได้

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ใน NBA ยังมี "กำแพงมือใหม่" ที่เหล่ารุกกี้ต้องเจอ ทำให้หลายคนโชว์ของไม่ออก

ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ไมเคิล จอร์แดนได้สั่งสอนดาวรุ่งหลายคนให้กลายเป็นฝุ่นมาแล้ว

หลิน เทียนฮุ่ยอาจดูเก่งในวันนี้ แต่ใน NBA ไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

พิพเพนหัวเราะให้กับตัวเองอย่างขื่น ๆ เขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมวันนี้ถึงใส่ใจเด็กคนนี้มากขนาดนี้

ปกติเขาไม่ใช่คนแบบนี้เลย...

“บ้าจริง ทำไมพวกเราถึงไม่มีเพื่อนร่วมทีมแบบจอร์แดนบ้างนะ!”

แพทริก อีวิง บ่นพึมพำอยู่คนเดียวอย่างหัวเสีย

เขาโกรธมากกับการบริหารของทีมตัวเอง

ก่อนหน้านี้เขาอาจจะไม่ได้คิดอะไร

แต่หลังเกมนี้ เขา “อยากได้หลิน เทียนฮุ่ย” ขึ้นมาจริง ๆ!

แต่จากข้อมูลที่เพิ่งได้รับ...ความอยากนั้น คงต้องเก็บไว้เป็นแค่ความฝัน

ในอีกฟากหนึ่ง ชาร์ลส์ บาร์คลีย์กลับนิ่งเฉยกว่าที่คิด

หลังจบเกม ทางฝ่ายบริหารของซันส์รีบติดต่อบาร์คลีย์ทันที

พวกเขาอยากรู้ว่าเด็กคนนี้เก่งจริงหรือเปล่า

และบาร์คลีย์ก็ตอบกลับด้วยคำมั่นสุดท้าย

“ถ้าทีมดราฟต์หลิน เทียนฮุ่ยมาได้ ฉันจะอยู่ต่อ”

“แต่ถ้าไม่ได้ล่ะก็ ขอโทษที ปีหน้าฉันลาออกแน่!”

สำหรับทีมฟีนิกซ์ ซันส์ที่ไม่มีสิทธิ์เลือกในลอตเตอรี ดูเหมือนจะไม่มีทางได้ตัวหลินเลย

แต่ฝ่ายบริหารก็เหมือนจะมีแผนบางอย่าง และมั่นใจมากในการเจรจากับบาร์คลีย์

สิ่งนี้ทำให้บาร์คลีย์เริ่มมีความหวังขึ้นมาอีกครั้ง

แม้เขาจะไม่รู้ว่าทีมจะเดินเกมยังไง แต่ถ้าหลินได้มาอยู่กับซันส์จริง ๆ มันต้องสนุกสุด ๆ แน่นอน!

ขณะเดียวกัน เหล่าผู้จัดการและโค้ชของทีมอื่นที่ไม่ได้มาดูเกมด้วยตัวเอง ต่างก็กำลังประชุมกันหัวหมุน

และเป้าหมายของพวกเขา มีจุดร่วมเดียวกัน นั่นก็คือ “หลิน เทียนฮุ่ย”!

แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าทุกทีมจะคิดเหมือนกันหมด

ในกลุ่มทีมที่มีสิทธิ์เลือกต้น ๆ ยังมีหลายคนที่ให้ความสนใจ อัลเลน ไอเวอร์สัน และ มาร์คัส แคมบี้ มากกว่า

เพราะทั้งคู่มีผลงานและประสบการณ์มากกว่าหลิน

ความแตกต่างระหว่างบาสระดับมหาวิทยาลัยกับ NBA ยังห่างกันมาก

โดยเฉพาะ “กำแพงรุกกี้” ที่จะทำให้ผู้เล่นหน้าใหม่หลายคนแสดงศักยภาพออกมาไม่ได้

บางทีมอยากพลิกฟื้นให้เร็ว จึงเลือกผู้เล่นที่ “เสถียร” มากกว่า “เสี่ยง”

แม้หลิน เทียนฮุ่ยจะโชว์ฟอร์มระดับพระเจ้าใน NCAA แต่บางทีมก็ยังไม่อยาก “เสี่ยง” กับผู้เล่นจาก หัวเซี่ย ที่ไม่เคยมีใครเล่นใน NBA มาก่อน

ว่ากันตามตรง หลายคนยังไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่า “นักบาสจากหัวเซี่ย” จะพัฒนาไปได้ไกลแค่ไหน

อย่างไรก็ตาม ทั้งหมดนี้ยังเป็นแค่ “การเตรียมความพร้อม”

เพราะจนถึงตอนนี้ ก็ยังไม่มีใครรู้ว่า หลิน เทียนฮุ่ยจะลงดราฟต์ปีนี้หรือไม่

ดังนั้น...การให้สัมภาษณ์ของเขาหลังเกม จึงกลายเป็นประเด็นที่ทุกคนจับตามองมากที่สุด!

และคำตอบ...กำลังจะถูกเปิดเผยในไม่ช้า!