บทที่ 31: นัดชิงชนะเลิศกำลังจะมาถึง มันจะเป็นการไล่ถล่ม!

วันที่ 7 เมษายน ตามเวลาสหรัฐ ถือเป็นวันที่จะถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์

เพราะนี่คือวันแห่งรอบชิงชนะเลิศของ NCAA!

หลังการฟาดฟันอันดุเดือด ทีมที่ผ่านเข้ารอบสุดท้ายก็ถูกประกาศออกมาเรียบร้อย

มหาวิทยาลัยแมสซาชูเซตส์ ที่สร้างปาฏิหาริย์ม้ามืดมาโดยตลอด จะได้ปะทะกับ มหาวิทยาลัยเคนทักกี ทีมเต็งแชมป์ในแมตช์ตัดสินสุดท้าย!

ดูโอ้มหาโหดจากแมสซาชูเซตส์อย่าง หลิน เทียนฮุ่ย และ มาร์คัส แคมบี้ จะต้องรับมือกับฟอร์เวิร์ดสารพัดประโยชน์อย่าง อองตวน วอล์กเกอร์!

“วันนี้คือวันที่ควรค่าแก่การจดจำ และเราจะได้เห็นแชมป์ NCAA คนใหม่ถือกำเนิดขึ้น!”

“วันนี้จะไม่มีรายการกีฬาสดใด ๆ ทั้งสิ้น เพราะทุกสายตาจะจับจ้องอยู่แค่เกมนี้เท่านั้น เกมนัดชิงระหว่างแมสซาชูเซตส์กับเคนทักกีกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว!”

รอบชิงชนะเลิศ NCAA เป็นหนึ่งในอีเวนต์ที่แฟนกีฬาชาวอเมริกันเฝ้ารอมากที่สุด

และด้วยรูปแบบการแข่งขันแบบนัดเดียวรู้เรื่อง ทำให้ความเข้มข้นของเกมแทบไม่ต่างอะไรกับ NBA Finals

หรือจะบอกว่าหนักหน่วงยิ่งกว่าก็ว่าได้

เพราะผู้เล่นในสนามยังหนุ่มแน่น เต็มไปด้วยพลัง ไม่กลัวการปะทะใด ๆ ทั้งสิ้น

และเพราะวันนี้ไม่มีเกม NBA แข่ง หลายคนจึงมานั่งชมถึงขอบสนามกันเลยทีเดียว

สกอตตี้ พิพเพน แห่งทีมบูลส์, ชาร์ลส์ บาร์คลีย์ จากซันส์ รวมถึงเซ็นเตอร์ของนิกส์ แพทริก อีวิง ที่เคยโผล่มาแล้วก่อนหน้านี้

แน่นอนว่าไฮไลต์ของวันก็คือการปรากฏตัวของ แพท ไรลีย์ ที่มาให้กำลังใจรุ่นน้องจากมหาวิทยาลัยเคนทักกี

ในฐานะโค้ชแห่งปีเมื่อซีซันก่อน อิทธิพลของไรลีย์ในแวดวงบาสเกตบอลเคนทักกีไม่มีใครกล้าตั้งคำถาม

แต่ทุกคนก็รู้กันดีว่า วันนี้ ไรลีย์ไม่ได้มาแค่เพื่อเชียร์เกมธรรมดา

วัตถุประสงค์จริง ๆ ของเขา ใครรู้… ก็ย่อมเข้าใจดี

“นี่คือศึกสุดท้ายของพวกเรา เราสู้กันมานานแค่ไหนก็รู้กันอยู่ ไม่มีใครอยากพลาดช่วงสุดท้ายนี้หรอก! พวกนายยังมีใจอยากเอาชนะอยู่มั้ย?!”

โค้ชแรนดอล์ฟที่ปกติไม่ชอบพูดปลุกใจก่อนเกม กลับลุกขึ้นมากล่าวถ้อยคำสุดเดือดในวันนี้

เขามักเชื่อว่าช่วงตัดสินจริง ๆ คือในสนามเท่านั้น

แต่วันนี้ เขาเลือกที่จะพูด

เพราะนี่คือเกมชิงแชมป์ เกมที่เขาไม่อยากให้ใครต้องมีคำว่า “เสียดาย” ตามมา

ตอนเริ่มต้น ฤดูกาลนี้ทีมของเขาหวังไว้แค่เข้ารอบ 16 ทีมสุดท้ายด้วยซ้ำ แม้แต่รอบ 8 ทีมยังแทบไม่กล้าฝัน

แต่ยิ่งแข่ง ความทะเยอทะยานของเขาก็ยิ่งพุ่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ

ตอนโค่นจอร์จทาวน์ลงได้ เขาก็มีแค่คำว่า “แชมป์” เต็มหัวไปหมดแล้ว

ก่อนหน้านี้ เขาไม่เคยมีโอกาสแตะเกียรติยศระดับนี้เลยสักครั้ง

แต่ตอนนี้ ทุกอย่างเปลี่ยนไป เขามีลูกทีมที่ไว้ใจได้ และโอกาสอยู่แค่เอื้อม

ถ้ายังไม่กล้าลุยในตอนนี้จริง ๆ ก็อย่าเรียกตัวเองว่าโค้ชอีกเลย!

เพราะในการแข่งขันกีฬา มีแต่ “ผู้ชนะ” เท่านั้นที่ถูกจดจำ!

“มีครับ!”

เสียงตะโกนตอบของลูกทีมดังกึกก้องในห้องล็อกเกอร์ ราวกับยืนยันว่าศรัทธาในชัยชนะได้ถูกจุดขึ้นแล้ว

ถ้ายังไม่มีความมั่นใจ แล้วจะไปพูดเรื่องการต่อสู้ได้ยังไง?

อีกด้านหนึ่ง บรรยากาศที่มหาวิทยาลัยเคนทักกีก็เร่าร้อนไม่แพ้กัน

การปลุกใจลูกทีมก่อนเกมถือเป็นธรรมเนียมของพวกเขา

แต่ครั้งนี้ ไม่ใช่โค้ชที่ขึ้นมาพูด… แต่เป็น แพท ไรลีย์!

“พวกเธอได้มายืนอยู่บนเวทีนัดชิงก็ถือว่าได้พิสูจน์ตัวเองแล้ว แต่ถ้าอยากให้คนจดจำ ต้องคว้าแชมป์เท่านั้น! ตอนนี้มีคนกว่า 23,000 คนในสนามที่รอจะเป็นพยานชัยชนะของพวกเธอ... สู้ให้เต็มที่ ฉันรออยู่ตรงนี้เพื่อฉลองไปพร้อมกับพวกเธอ!”

ในฐานะศิษย์เก่าเคนทักกี ไรลีย์ถือเป็นไอดอลของทุกคนในทีม

แค่ได้คำพูดให้กำลังใจจากเขา ก็เหมือนได้พลังใจเพิ่มอีกหลายเท่า

เหมือนที่เขาว่าไว้ ถ้าอยากถูกจดจำ ต้องลุยต่อและเอาชนะให้ได้

ถ้าแพ้ไป มีแต่แสงไฟกับเสียงปรบมือที่จะหันไปหาอีกฝั่งเท่านั้น

เมื่อมาถึงจุดนี้แล้ว ไม่มีใครคิดจะถอย พวกเขาจะเอาชัยชนะกลับไปให้ได้!

“อองตวน วอล์กเกอร์ เป็นคู่ต่อสู้ที่น่ากลัว แม้เขาจะไม่ยิงเยอะเท่าไอเวอร์สัน แต่บทบาทในสนามไม่ได้น้อยไปกว่ากันเลย และเขาจะได้ติดลอตเตอรี่ดราฟต์แน่ๆ หลิน เกมนี้นายต้องสู้ให้สุด!”

ก่อนเกมจะเริ่ม โค้ชแรนดอล์ฟได้ศึกษาข้อมูลของทีมเคนทักกีอย่างละเอียด และวิเคราะห์จุดแข็งจุดอ่อนเอาไว้เรียบร้อย

และวอล์กเกอร์คือผู้เล่นที่เขากังวลที่สุด ถึงแม้หลินจะต้องรับหน้าที่ประกบอีกฝ่าย แต่เขาก็ยังไม่แน่ใจเลยว่าผลจะออกมาเป็นยังไงกันแน่

อีกด้านหนึ่ง โค้ชของเคนทักกีก็เรียกวอล์กเกอร์ไปสั่งงานโดยเฉพาะ

หน้าที่ของเขาคือ “หยุดหลิน เทียนฮุ่ย” ให้ได้

ทั้งสองคนยืนตำแหน่งเดียวกัน และตอนนี้ทั้งคู่ก็ได้รับความคาดหวังแบบเดียวกันจากโค้ช

ศึกนี้จะต้องระเบิดแน่นอน!

ส่วนใครจะเป็นผู้ยิ้มในท้ายที่สุด… ต้องรอดู!

“หลิน จำไว้อย่างหนึ่งนะ ถึงแนวนอกจะพัง แต่แนวในยังมีฉัน!”

มาร์คัส แคมบี้เริ่มจริงจังขึ้นเรื่อย ๆ เพราะเขารู้ดีว่านี่ไม่ใช่เกมธรรมดา

เขาคือข้อได้เปรียบที่ใหญ่ที่สุดในทีม

ในบรรดาผู้เล่นทั้งสองฝั่ง มีเพียงไม่กี่คนที่มีฝีมือระดับ NBA จริง ๆ

และสามคนนั้นก็คือ หลิน เทียนฮุ่ย, อองตวน วอล์กเกอร์ และ เขาเอง

เมื่อหลินต้องไปปะทะกับวอล์กเกอร์ งานของเขาคือค้ำแนวในให้มั่น!

“เกมนี้ไม่มีอะไรให้ต้องพูดมากแล้ว”

คำตอบของหลิน เทียนฮุ่ยครั้งนี้หนักแน่นกว่าเคย

แม้ว่าหลายคนจะมองว่าวอล์กเกอร์อันตรายขนาดไหน แต่สำหรับเขาแล้ว… ไม่ได้อยู่ในสายตาเลยสักนิด

เขาคือคนที่มีระบบอยู่ในตัว แถมยังเติบโตมาอย่างต่อเนื่องจนเปลี่ยนไปจากตอนแรกอย่างสิ้นเชิง

ไม่ว่าวอล์กเกอร์ หรือใครที่แข็งแกร่งกว่านี้มา ก็ไม่ใช่เรื่องน่ากลัวอีกต่อไป

ที่ผ่านมา เขาแค่ยังไม่ปล่อยของเท่านั้น

เวทีนัดชิง NCAA น่ะเหรอ? หลายคนอาจคิดว่ามันต้องดุเดือด ต้องสูสีสุดขีด

แต่สำหรับหลิน เทียนฮุ่ย…

นี่จะไม่ใช่แค่เกมธรรมดา

แต่มันจะเป็น “การไล่ถล่ม” ต่างหาก!