บทที่ 21: อีวิงลงพื้นที่! ศึกเดือดสี่ทีมสุดท้ายเริ่มขึ้นแล้ว!

“ที่นี่คือมหา’ลัยเก่าของผม ผมมีความทรงจำดี ๆ มากมายกับที่นี่ แล้วตอนนี้ก็มีโอกาสได้เห็นทีมเก่ากลับมาเข้าชิงอีกครั้ง ผมไม่มีทางพลาดเด็ดขาด!”

หน้าทางเข้ายิมของมหาวิทยาลัยจอร์จทาวน์ ผู้บรรยายจาก ESPN บังเอิญไปเจอกับแพทริก อีวิงเข้า

อดีตดาวดังของที่นี่ ปัจจุบันกลายเป็นหนึ่งในผู้เล่นวงในระดับแถวหน้าของลีก และเคยพาทีมมหาวิทยาลัยคว้าแชมป์มาแล้วด้วยพลังและอิทธิพลของตัวเอง

รอบ Final Four ของ NCAA ปีนี้ อีวิงไม่มีแมตช์ให้ต้องลงแข่ง เขาจึงมานั่งดูเกมถึงขอบสนามโดยไม่ลังเลเลยสักนิด

แม้เขาจะไม่ได้อยู่ที่นี่นานแล้ว แต่จอร์จทาวน์ก็ยังเป็นที่รักของเขาเสมอ ความหวังเดียวในฐานะศิษย์เก่าคืออยากเห็นทีมของตัวเองไปได้ไกลที่สุด

“ก่อนเกม อีวิงคุยกับผมเยอะเลย มูตอมโบกับมอร์นิงก็โทรมาให้กำลังใจ พวกเขาทุกคนดูเกมนี้อยู่ ผมจะไม่มีวันทำให้พวกเขาผิดหวังแน่นอน!”

อัลเลน ไอเวอร์สันยังคงเต็มเปี่ยมด้วยความมั่นใจต่อหน้าสื่อ ก่อนที่เกมจะเริ่ม

โดยเฉพาะหลังจากที่รุ่นพี่ระดับตำนานจาก NBA หลายคนให้ความสนใจเขาอย่างต่อเนื่อง แรงผลักดันในตัวเขาก็ยิ่งเพิ่มขึ้น

จอร์จทาวน์ขึ้นชื่อว่าเป็นแหล่งรวมผู้เล่นพรสวรรค์ และอดีตผู้เล่นหลายคนก็ประสบความสำเร็จใน NBA มาแล้ว

ตอนนี้ ไอเวอร์สันกำลังจะเข้าสู่เส้นทางเดียวกัน และแน่นอนว่าเขาไม่อยากให้ชีวิตใน NCAA ต้องจบลงพร้อมความรู้สึกค้างคา

“หลิน ดูท่าคู่แข่งเราวันนี้จะไม่เบาเลยนะ!”

มาร์คัส แคมบี้พูดขึ้น ขณะมองไปยังแพทริก อีวิงที่นั่งสังเกตการณ์อยู่ข้างสนาม แววตาของเขาเต็มไปด้วยความกระหาย

ถ้าเลือกได้ เขาอยากให้อีวิงลงมาเล่นด้วยตัวเองเสียเลย จะได้เจอกันตรง ๆ สักตั้ง

ถึงจะแพ้ แต่ได้วัดฝีมือกับวงในระดับท็อปของลีกก็ถือว่าคุ้มแล้ว

“ฉันไม่เคยกลัวปัญหา”

ในขณะที่แคมบี้กำลังคึก หลิน เทียนฮุ่ยกลับดูนิ่งจนน่าประหลาด

แม้จะต้องเจอกับจอร์จทาวน์ที่มีอัลเลน ไอเวอร์สันอยู่ในทีม แต่ใบหน้าของเขาก็ยังคงเฉยชาไม่เปลี่ยน

เหมือนกับว่า...ในสายตาเขา ไอเวอร์สันก็ไม่ได้ต่างอะไรจากคนอื่น ๆ

“หลิน เกมนี้เล่นให้สุด โชว์ให้เต็มที่ นี่เป็นโอกาสดีที่คนทั้งประเทศจะได้เห็นว่านายเก่งแค่ไหน หวังว่าจะช่วยเพิ่มน้ำหนักในตลาดดราฟต์ได้บ้าง!”

ไม่นานก่อนเกมเริ่ม โค้ชแรนดอล์ฟเคยนั่งคุยกับหลิน เทียนฮุ่ยอย่างจริงจัง และได้รู้ว่าเขาตั้งใจจะเข้าสู่ดราฟต์ในปีนี้

ในเมื่อเด็กมันตั้งใจ โค้ชก็พร้อมหนุนหลังเต็มที่ และตอนนี้เขาก็หวังให้หลินได้ปล่อยของออกมาให้หมด เพื่อโอกาสในอนาคตที่ดียิ่งกว่าเดิม

“ผมจะบุกเต็มที่ครับ แต่ไม่ใช่เพื่อดราฟต์ เพื่อชัยชนะต่างหาก!”

สำหรับหลิน เทียนฮุ่ย ความคิดในหัวเขาตอนนี้ชัดเจนยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด

คือแชมป์เท่านั้น

ถ้าไม่ได้แชมป์ก็เท่ากับล้มเหลว

เขาไม่เคยลืมรางวัลและบทลงโทษของระบบ ถ้าอยากเข้าสู่ NBA แบบสง่างามและกลายเป็นผู้เล่นระดับตำนานให้ได้จริง ๆ เขาต้องคว้าแชมป์สถานเดียว

เกียรติยศอื่น ๆ น่ะเหรอ แค่เปลือกนอกเท่านั้นเอง

แรนดอล์ฟมองแผ่นหลังของหลินแล้วยิ้มออกมาอย่างโล่งใจ

ความมั่นใจของหมอนี่น่าอิจฉาจริง ๆ

บางที เขาอาจจะมั่นใจในทีมมากกว่าโค้ชอย่างตัวเขาเสียอีก...

“โอย...แก่แล้วจริง ๆ”

แรนดอล์ฟส่ายหัวพลางพึมพำกับตัวเองอย่างระอา

อีกด้านหนึ่ง โค้ชของจอร์จทาวน์ก็กำลังวางแผนขั้นสุดท้ายในช่วงอบอุ่นร่างกายก่อนเกม

แน่นอนว่ากุญแจสำคัญของทีมก็คืออัลเลน ไอเวอร์สัน

แต่ด้วยความสูงเพียง 183 เซนติเมตร ข้อเสียของเขาในเกมรับก็ยังชัดเจนมาก

ดังนั้นเขาต้องชดเชยด้วยเกมรุก และเล่นให้ได้ในจังหวะที่ตัวเองถนัดมากที่สุด ถ้าเขาคุมจังหวะของเกมไว้ได้ ก็มีโอกาสสูงที่จะคว้าชัย

“ผมจะทะลวงแนวรับให้ได้!”

ไอเวอร์สันตอบกลับโดยไม่ลังเล

ในโลกของเขา ไม่มีเกราะที่แข็งที่สุด มีแค่หอกที่แหลมที่สุดเท่านั้น

ใครจะมายืนขวางหน้า เขาก็ยิงประตูได้หมดถ้าเขาต้องการ!

“เกมนี้คนจับตามองกันทั้งประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อแพทริก อีวิงมานั่งเชียร์อยู่ข้างสนามด้วย ยิ่งเพิ่มความร้อนแรงเข้าไปอีก!”

ผู้บรรยายปรบมือรัวอย่างตื่นเต้น จ้องไปที่สนามอย่างกระตือรือร้น รอเกมเริ่มแทบไม่ไหว

“หลินจะต้องดวลกับไอเวอร์สันในที่สุดแล้ว ไม่รู้สิ แต่ฉันมีลางว่า หลินจะต้องเป็นฝ่ายหัวเราะทีหลังแน่!”

“ไอเวอร์สันเก่งจริง ยิงยังไงก็หยุดไม่อยู่ แต่ฉันก็คิดเหมือนกัน ฉันเชื่อว่าหลินจะพาทีมคว้าชัยได้!”

บนอัฒจันทร์ของยิมจอร์จทาวน์ ชายสองคนในหมวกแก๊ปกำลังคุยกันเบา ๆ

ถ้าใครหันไปมอง คงต้องตาค้างแน่นอน

เพราะทั้งสองคนนั้นไม่ใช่ใครอื่น แต่คือเรย์ อัลเลนกับสตีเฟน มาร์เบอรี สองคนที่เคยโดนหลินเขี่ยตกรอบ 16 ทีมและรอบ 8 ทีมตามลำดับ

และแม้จะเคยเป็นฝ่ายพ่ายแพ้มาก่อน ทั้งคู่ก็กลับมีความเห็นตรงกันในวิเคราะห์เกมวันนี้

ต่างเทใจเชียร์มหาวิทยาลัยแมสซาชูเซตส์

ถึงไอเวอร์สันจะแกร่งแค่ไหน ถ้าหลิน เทียนฮุ่ยเคยสยบทั้งสองคนนี้ได้ เขาก็ต้องมีวิธีจัดการไอเวอร์สันแน่ ๆ

ในสายตาของพวกเขา หลิน เทียนฮุ่ยกลายเป็นผู้เล่นเพียงคนเดียวที่ “เหนือ” กว่าทุกคนใน NCAA ไปแล้ว

แรงกดดันที่เขาส่งมาในสนามน่ะ ต้องลงไปเจอเองถึงจะเข้าใจ...