ตอนที่ 2: บทนำ II

ตอนที่ 2: บทนำ II

เหตุผลที่แท้จริงซึ่งทำให้เหล่าอเวนเจอร์สบุกฐานไฮดราในโซโคเวียแห่งนี้อย่างรวดเร็วและรุนแรง ไม่ได้มีแค่เพื่อกำจัดฐานไฮดราอีกแห่งหนึ่งเท่านั้น

แต่หน่วยข่าวกรองของพวกเขาชี้ไปยังบางสิ่งที่สำคัญยิ่งกว่า คทาของโลกิ… วัตถุโบราณทรงพลังจากต่างดาวอยู่ที่นี่!

ไฮดรากำลังใช้มันด้วยจุดประสงค์ที่ไม่มีใครรู้แน่ชัด แต่แน่นอนว่าไม่ใช่เรื่องดี และเมื่อการค้นพบนี้ถูกยืนยัน ฐานแห่งนี้ก็กลายเป็นภารกิจลำดับแรกทันที

ด้านบน ณ ศูนย์บัญชาการ หน้าจอที่แสดงผลการรบอันย่ำแย่กะพริบเป็นสีแดง บารอน สตรัคเกอร์ทุบกำปั้นลงบนแผงควบคุมอย่างโมโห

“ระดมหน่วยทั้งหมดที่เหลืออยู่!” เขาตะโกนใส่อินเตอร์คอม “ทหารทุกนาย! รถถังทุกคัน! หยุดพวกมันไว้!”

จากนั้นเขาหันไปยังทางลับ ใบหน้าเคร่งเครียดและเริ่มเดินลงสู่ทางเดินที่ปราศจากสิ่งสกปรก มุ่งหน้าลึกลงไปยังห้องลับใต้ดิน…สู่ความลับเยือกแข็งที่ซุกซ่อนอยู่เบื้องล่าง

ภายนอก การสู้รบยังคงดุเดือด ระเบิดสั่นสะเทือนผืนดิน อากาศเต็มไปด้วยพลังงานปะทะ ทว่า ไอรอนแมน กำลังเพ่งเป้าไปยังตัวป้อมหลัก

“เอาล่ะ จาร์วิส มาแกะหัวหอมลูกนี้กันเถอะ” โทนี่ สตาร์กพูดติดตลก น้ำเสียงของเขายังนิ่งแม้อยู่ท่ามกลางความโกลาหล

เมื่อรู้แล้วว่าอะไรเป็นแหล่งพลังงานของโล่ และจะทำลายมันได้อย่างไร ด้วยการคำนวณของจาร์วิส การยิงอย่างแม่นยำไม่กี่ครั้งและการเคลื่อนไหวอย่างชาญฉลาด...โล่พลังงานก็พังทลาย

“ได้ผล! พวกเราเข้าได้แล้ว”

ไอรอนแมนพุ่งทะยานผ่านช่องเปิดที่เพิ่งสร้างขึ้น ลงสู่ห้องควบคุมหลัก เสียงโลหะกระทบพื้นดังสะท้อนทั่วห้อง เหล่าทหารไฮดราระดมยิงใส่เขาทันที แต่กระสุนทั้งหลายแค่กระเด็นออกจากเกราะของเขาอย่างไร้ผล

“ทุกคนครับ! เราควรนั่งคุยกันก่อนไหม?” โทนี่กล่าวขึ้น

แต่ดูเหมือนฝ่ายตรงข้ามจะไม่ได้อยากสนทนา เขาจึงยกฝ่ามือขึ้น

พลังรีพัลเซอร์ พุ่งออกจากมือเขา ปลิดแรงต้านอย่างรวดเร็ว

นักวิจัยไฮดราในชุดเสื้อกาวน์พยายามลบข้อมูลจากคอมพิวเตอร์อย่างเร่งรีบ แต่ก็ถูกหยุดด้วยกระสุนพลังงานแบบไม่สังหารของไอรอนแมน

“เอาล่ะ…คุยกันดีๆ แล้วนะ”

“ไม่เลยสักนิด”

“จาร์วิส จัดการเก็บกวาดหน่อย เอาข้อมูลทุกไบต์จากกองเศษเหล็กพวกนี้มาให้หมด” โทนี่สั่ง ขณะกล้องในหมวกสแกนรอบห้องอย่างละเอียด

“แล้วดูด้วยว่าเจอแผนที่ฐานอื่นหรือข้อมูลแผนลับบ้างมั้ย ชั้นมั่นใจว่ามันต้องมีอะไรที่สตรัคเกอร์ไม่อยากให้เราเห็นแน่นอน” ขณะจาร์วิสกำลังทำงาน สายตาโทนี่ก็หยุดอยู่ที่ผนังด้านหนึ่ง

มันดูเรียบเกินไป…จงใจธรรมดาจนน่าสงสัย เขาเดินไปใกล้ๆ

“ขอให้เป็นประตูลับเถอะ…ขอให้เป็นประตูลับ” เขาบ่นขณะกดจุดต่างๆ

และในที่สุด…เสียง คลิก เบาๆ ดังขึ้น ส่วนหนึ่งของผนังเลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นทางเดินลับมืดมิด

“เรียบร้อย!”

โทนี่ก้าวเข้าไป ไฟจากชุดของเขาตัดความมืดได้อย่างชัดเจน ทางเดินนำลึกลงไปยังห้องทดลองใต้ดินที่เขาคาดไว้

อากาศที่นี่เย็นขึ้น และรู้สึกได้ถึงพลังงานอีกแบบหนึ่งที่แผ่ซ่านอยู่

“ทุกคน ฟังนะ” เขาเปิดสื่อสาร เสียงของเขาดังก้องเล็กน้อย “ผมคิดว่าผมเจออะไรที่ยิ่งใหญ่กว่าข้างบน และมันใหญ่จริงๆ ดูเหมือนนี่จะเป็นศูนย์วิจัยกับถ้ำซ่อนตัวของเหล่าร้ายหลักของพวกมัน”

เขาเดินต่อไปอย่างระวัง พลังรีพัลเซอร์พร้อมใช้งานตลอดเวลา

เขาเดินผ่านแถวเครื่องมือประหลาดต่างๆ จนกระทั่งมาถึงแท่นกลาง

และที่นั่น…ตั้งอยู่บนฐานหิน

คทาของโลกิ เปล่งแสงฟ้าเรืองรองอย่างแผ่วเบา

“สวัสดี เจ้าไม้เรืองแสงแห่งโชคชะตา” โทนี่พูด เดินเข้าไปหา เขายื่นมือเกราะออก เตรียมหยิบวัตถุอันตรายชิ้นนั้น

แต่ก่อนที่ปลายนิ้วจะสัมผัสสิ่งนั้น…

มีบางอย่างปรากฏอยู่ข้างหลังเขา

ก่อนจะทันหันไป เขารู้สึกถึงแรงบางอย่างแทรกเข้ามา

หญิงสาวคนหนึ่ง เหยียดนิ้วออก ส่งพลังสีแดงล่องลอยคล้ายหมอกเข้าสู่หัวของโทนี่ พลังนั้นผ่านเกราะเข้าสู่จิตใจของเขาอย่างง่ายดาย

ทันใดนั้น…ภาพที่ไม่ใช่ของเขา ปรากฏขึ้น

การล่มสลาย…ความกลัว…อนาคตอันมืดมิดที่จับต้องไม่ได้

มันจบลงภายในพริบตา

โทนี่เซถอยออกมา หอบหายใจแรง หัวใจเต้นระรัว ใบหน้าใต้หมวกเหล็กฉายแววตกใจและ…ความเข้าใจที่แฝงความสั่นสะเทือน เขามองไปรอบห้องอย่างตื่นตระหนก แต่ไม่พบใคร

ในเงามืดหลังเครื่องจักร วันด้า เฝ้ามองอยู่ รอยยิ้มบางๆ ผุดขึ้นบนริมฝีปาก เธอรู้…ว่าเขาเห็นอะไร

ปิเอโตร พี่ชายของเธอปรากฏตัวในพริบตา “ถึงเวลาไปแล้ว” เขาพูดเร็วรัว

เพียงพริบตา เขาอุ้มวันด้าไว้ และหายวับไปจากห้องนั้น…เงียบเช่นเดียวกับตอนมา

โทนี่ยังสั่นไหวเล็กน้อย แต่กลับมาโฟกัสที่งาน

“เสริมเกราะที่มือ” เขาสั่ง ระบบเพิ่มเกราะให้ที่แขนอย่างแน่นหนา

เขาหยิบคทาขึ้นมาอย่างระมัดระวัง อัญมณีสีฟ้าบนหัวคทาส่งแสงวาบในมือของเขา

เขากำลังจะกลับขึ้นไปด้านบน พร้อมกับคทา

แต่บางสิ่งสะดุดตาเขาเสียก่อน

มันคือ แคปซูลน้ำแข็ง ที่เขาเห็นบางส่วนจากข้อมูลที่จาร์วิสกำลังถอดรหัส

ด้วยความสงสัย เขาเดินเข้าไปใกล้

ยิ่งใกล้ แสงภายในเรืองขึ้น เผยให้เห็นสิ่งที่อยู่ภายใน

โทนี่ถึงกับกลั้นหายใจ…

เป็นเด็กหนุ่มคนหนึ่ง ลอยอยู่ในแคปซูลน้ำแข็ง ดวงตาหลับ ใบหน้าเรียบสงบอย่างไม่น่าเชื่อ

ผมของเขาขาวสนิท…ขาวสว่างจนน่าตกใจ

โทนี่จ้องมองเขานิ่งครู่หนึ่ง

จากนั้นจึงเปิดช่องสื่อสารอีกครั้ง

“เอ่อ แคป? ได้ยินไหม?”

“ได้ยินชัด โทนี่ สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง? ได้คทาแล้วหรือยัง?” เสียงของ สตีฟ โรเจอร์ส ตอบกลับ

“ใช่ ได้ไม้แหลมเรียบร้อยแล้ว…แต่ เอ่อ…นายจะไม่เชื่อแน่ๆ ผมคิดว่า…ผมเจอน้องชายที่นายแช่แข็งไว้นะ”

“แต่ถ้านายไม่ใช่พี่ชายแท้ๆ ของหมอนี่ล่ะก็…ก็ต้องมีคนใดคนหนึ่งที่เป็นลูกบุญธรรมแล้วล่ะ เพราะเด็กคนนี้ผมขาวเลยนะ…ขาวเว่อร์!”

“…แล้วก็…พูดตามตรงนะ หมอนี่หล่อโคตร…พูดแบบนี้จากคนที่เจอผู้หญิงสวยมาเยอะ และผมเองก็ถือว่าหล่อด้วยนะ”

จบตอน