บทที่ 7: บริษัทร่วมลงทุน

ในสายโทรศัพท์เงียบไปนาน เริ่นหงรู้ดีถึงสัจธรรมที่ว่า "ทรัพย์สินย่อมดึงดูดใจคน" ตอนนี้ XlouS ก็เปรียบเสมือนชิ้นเนื้อขนาดใหญ่...ใหญ่มากๆ หากจะบอกว่าไม่มีใครหวั่นไหวเลยก็คงเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อ

อนาคตทางการค้าของแอปพลิเคชันนี้มันชัดเจนในตัวเองอยู่แล้ว

“มหาวิทยาลัยจะเคารพการตัดสินใจของเธอ ทำงานให้ดีล่ะ แล้วจำไว้ว่าทุกอย่างต้องตั้งอยู่บนความเป็นจริง อย่าให้ความละโมบและความอยากได้ใคร่ดีเข้าครอบงำจนเหลิงไป” หัวหน้าภาคฯ อวี๋กล่าวอย่างจริงจัง

“ผมจะจำไว้ครับ! ขอบคุณสำหรับความห่วงใยครับหัวหน้าภาคฯ” เริ่นหงตอบกลับอย่างจริงใจ

“เหอๆ บอกเธอไว้ก่อนนะ กองทุนร่วมลงทุนด้านเทคโนโลยี IDG ได้ที่อยู่บริษัทของเธอจากทางมหาวิทยาลัยไปแล้ว ตอนนี้น่าจะกำลังเดินทางไปหาเธออยู่” เสียงหัวหน้าภาคฯ อวี๋ในสายพูดพลางหัวเราะ

“ทราบแล้วครับ ขอบคุณครับหัวหน้าภาคฯ” เริ่นหงตอบ

ณ สำนักงานฝ่ายวิชาการของคณะ หัวหน้าภาคฯ อวี๋วางสายโทรศัพท์แล้วพึมพำกับตัวเอง “ดูท่าช่วงนี้คงจะมีเรื่องสนุกๆ ให้ดูแล้วสินะ” เขาหัวเราะเบาๆ แล้วก้มหน้าทำงานของตนต่อไป

เริ่นหงกลับเข้ามาในห้องเรียนเพื่อมอบหมายงานต่อ โจวฮุยเห็นเริ่นหงกลับมาก็รีบพูดขึ้นทันที “บอส! ยอดเข้าชมเว็บกำลังพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว เราต้องใช้เซิร์ฟเวอร์เพิ่มเพื่อลดภาระแล้ว”

“อืม! รู้แล้ว งั้นเตรียมเช่าเซิร์ฟเวอร์เพิ่มอีกสองสามเครื่อง ผ่านช่วงนี้ไปได้ เชื่อว่าอีกไม่นานเราก็คงซื้อเซิร์ฟเวอร์ของตัวเองได้แล้ว” เริ่นหงคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหันไปมองเฉินข่าย “เรื่องสิทธิบัตรที่เกี่ยวข้องต้องจัดการให้เรียบร้อยนะ เรื่องนี้ชุ่ยไม่ได้เด็ดขาด”

“วางใจได้เลย” เฉินข่ายตบหน้าอกรับประกัน

เริ่นหงพยักหน้า ตอนนี้ทุกอย่างในบริษัทกำลังดำเนินไปอย่างราบรื่น แต่ทว่า ไม่กี่นาทีต่อมา ห้องเรียนหมายเลข 317 ก็ได้ต้อนรับแขกเป็นครั้งแรก

ชายหญิงคู่หนึ่งในชุดทำงานเป็นทางการเดินมาถึง

“ขอโทษนะครับ! ที่นี่คือที่ตั้งสำนักงานของบริษัท XlouS หรือเปล่าครับ?” ชายคนนั้นเคาะประตูแล้วเอ่ยถามจากด้านนอก

“ใช่ครับ ถูกต้อง” เริ่นหงวางงานในมือแล้วลุกขึ้นต้อนรับ เขาหันไปมองจางฮั่นและเพื่อนๆ “พวกนายทำงานไปเถอะ” พูดจบ เขาก็เดินไปที่ประตูห้อง มองชายหญิงคู่นั้น ในใจก็คาดเดาว่าคนทั้งสองนี้น่าจะเป็นคนจากกองทุน IDG ไม่ผิดแน่

และก็เป็นไปตามคาด ชายคนนั้นกล่าวด้วยรอยยิ้ม “สวัสดีครับ! เราคือผู้รับผิดชอบกองทุนร่วมลงทุนด้านเทคโนโลยี IDG ประจำภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือ ผมชื่อหลี่เทาเฉิ่ง ไม่ทราบว่าผู้รับผิดชอบของบริษัท XlouS คือ...”

“ผมคือผู้ก่อตั้ง XlouS เริ่นหงครับ” เริ่นหงกล่าว สำหรับกองทุนร่วมลงทุนด้านเทคโนโลยี IDG เขาไม่ได้ไม่รู้จักเลย บริษัท VC ที่ก่อตั้งขึ้นในปี 1992 แห่งนี้ เป็นหนึ่งในสถาบันการลงทุนระหว่างประเทศกลุ่มแรกๆ ที่เข้ามาในประเทศจีน จนถึงปัจจุบัน IDG ได้ลงทุนในบริษัทชั้นนำของจีนไปแล้วกว่า 300 แห่ง

บริษัทอินเทอร์เน็ตชื่อดังอย่าง Baidu, Sohu, Tencent, Ctrip, Qihoo 360 และอื่นๆ ต่างก็เคยได้รับการลงทุนจากที่นี่ และบริษัทที่พวกเขาลงทุนไปกว่า 70 แห่งก็ประสบความสำเร็จในการเข้าตลาดหลักทรัพย์หรือถูกควบรวมกิจการ

เป้าหมายการลงทุนของ IDG Capital คืออุตสาหกรรมเกิดใหม่ของจีน ซึ่งรวมถึงอินเทอร์เน็ต, อินเทอร์เน็ตบนมือถือ, ซอฟต์แวร์, สื่อใหม่, สินค้าอุปโภคบริโภคและบริการ, สุขภาพ, และพลังงานสะอาด

และในครั้งนี้ เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเล็งมาที่ XlouS

หลี่เทาเฉิ่งได้ยินคำตอบของอีกฝ่ายก็ดีใจขึ้นมาทันที “ยินดีที่ได้รู้จักครับ! คุณเริ่นนี่หนุ่มแน่นแต่มีความสามารถจริงๆ ยังเรียนไม่ทันจบก็ออกแบบซอฟต์แวร์ที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้ได้แล้ว”

หลังจากกล่าวชมไปชุดใหญ่ หลี่เทาเฉิ่งก็เข้าเรื่อง “คาดว่าคุณเริ่นคงจะเดาจุดประสงค์ของเราออกแล้ว ทางกองทุน IDG พอได้ทราบข่าวก็เล็งเห็นศักยภาพในผลิตภัณฑ์ของท่านเป็นอย่างยิ่ง และเมื่อเห็นว่าคุณเริ่นเป็นนักศึกษาที่สร้างธุรกิจขึ้นมา คาดว่าคงจะขาดแคลนเงินทุนอยู่ ทาง IDG จึงหวังว่าจะได้ลงทุนในบริษัทของท่าน ไม่ทราบว่าคุณเริ่นมีความเห็นว่าอย่างไรครับ?”

เริ่นหงได้ฟังก็เงียบไปครู่หนึ่ง เขามองอีกฝ่าย ไม่มีท่าทีตื่นเต้นเหมือนคนที่กำลังจะมีสถาบันการเงินถือเงินสดมาส่งให้ ถึงแม้เขาจะเป็นแค่นักศึกษาปีสองอายุ 19 ปี แต่กลับสงบนิ่งราวกับชายวัยกลางคนผู้เจนโลก เขาเพียงกล่าวอย่างเรียบๆ ว่า

“ตอนนี้บริษัทกำลังเผชิญกับความต้องการเงินทุนเร่งด่วนเพื่อการขยายตัวจริงๆ ไม่ทราบว่าทางท่านจะลงทุนกับเราในรูปแบบไหนครับ?”

หลี่เทาเฉิ่งค่อนข้างประหลาดใจกับท่าทีของเริ่นหง เมื่อได้ยินคำตอบของอีกฝ่าย เขาก็ยิ้มแล้วกล่าวเชิงหยั่งเชิงว่า “IDG เตรียมเงินลงทุนไว้ 60 ล้านดอลลาร์สหรัฐ แลกกับหุ้น 49% ครับ ทาง IDG ประเมินมูลค่าของ XlouS ไว้ที่ 200 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ดังนั้น...”

หลี่เทาเฉิ่งกำลังพูดอย่างไหลลื่น เริ่นหงก็นั่งฟังอย่างสงบ แต่พอได้ยินว่า 60 ล้านดอลลาร์เพื่อแลกกับหุ้นเกือบครึ่งหนึ่งของ XlouS เริ่นหงก็หันหลังกลับทันที

ปัง!

เสียงดังสนั่น ประตูถูกปิดใส่หน้าอย่างแรง หลี่เทาเฉิ่งถึงกับอึ้ง ผู้ช่วยของเขาก็ทำอะไรไม่ถูก ได้ยินเพียงเสียงที่เย็นชาและแผ่วเบาดังลอดออกมาจากข้างใน

“ตอนนี้ XlouS ยังไม่มีแผนจะระดมทุน! เชิญท่านกลับไปเถอะครับ”

หลี่เทาเฉิ่งได้สติ เขารีบเคาะประตูอย่างร้อนรน “คุณเริ่น! ถ้าคุณรู้สึกว่าไม่เหมาะสม เราคุยกันได้นะครับ! คุณเริ่น! คุณเริ่น!”

“เกิดอะไรขึ้นวะ?” จางฮั่นมองเริ่นหงที่เดินกลับมาที่โต๊ะทำงานด้วยใบหน้าบูดบึ้ง

“คนจาก VC” เริ่นหงตอบอย่างไม่สบอารมณ์ “ให้ตายเถอะ 60 ล้านดอลลาร์คิดจะเอาหุ้นก่อตั้งของฉันไป 49% นึกว่าฉันเป็นแค่ ‘หม่านหนง’ ที่ในหัวมีแต่โค้ดรึไงวะ? ยิ่งคิดแม่งยิ่งโมโห”

ในใจของเริ่นหงนั้น XlouS ประเมินค่าไม่ได้ การเปิดตัวโปรแกรมแปลภาษาออนไลน์ทันทีเป็นเพียงก้าวแรกของเขา และเพียงแค่ก้าวแรกนี้ XlouS ก็สามารถก้าวขึ้นไปอยู่ในสิบอันดับแรกของบริษัทอินเทอร์เน็ตในจีนได้แล้ว นี่คือการประเมินมูลค่าแบบระมัดระวังที่สุดของเขา

“นี่เริ่นหง ถึงยังไงเขาก็เป็นบริษัท VC นะ บริษัทเราจะโตแบบเต่าคลานอย่างนี้ไปเรื่อยๆ ไม่ได้ ยังไงก็ต้องใช้เงินทุนโปรโมต ถึงแม้เราจะรู้คุณค่าของโปรแกรมนี้ก็เถอะ” เฉินข่ายมองไปที่ประตูซึ่งยังมีเสียงเคาะดังอยู่แล้วกล่าว

เริ่นหงมองไปยังเพื่อนร่วมหอ เขาชูนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้ว เสียงของเขาดังฟังชัด แต่ไม่กลัวว่าคนข้างนอกจะได้ยิน “ข้อแรก ตอนนี้เป็นฝ่าย VC ที่มาหาเรา ไม่ใช่เราที่ไปหาพวกเขาเพื่อขอเงินลงทุน” เขาชูนิ้วที่สองขึ้น “ข้อสอง ผลิตภัณฑ์ตัวแรกของ XlouS ไม่มีคู่แข่งในตลาด และฉันพูดได้อย่างมั่นใจเลยว่า อีกสิบถึงสิบห้าปีข้างหน้า เทคโนโลยีนี้จะมีแค่ XlouS เจ้าเดียว” ทุกคนมองเขาชูนิ้วที่สามขึ้น “ข้อสาม ตั้งแต่ก่อตั้งบริษัทมา ฉันไม่เคยคิดจะพึ่งเงินจาก VC เลย” เขาชูนิ้วที่สี่ “ข้อสี่ มีคนที่จะเอาเงินดอลลาร์มหาศาลมาส่งให้เรา แถมยังช่วยเราโปรโมตด้วย” สุดท้ายเขากล่าวว่า “XlouS คือบริษัทเทคโนโลยีที่ยิ่งใหญ่ แต่เขาไม่เพียงแต่ดูถูกสติปัญญาของฉัน แต่ยังลบหลู่ XlouS และโปรแกรมแปลภาษาออนไลน์ทันทีด้วย เรื่องนี้ทนไม่ได้”

เพื่อนร่วมหอทั้งห้าคนมองเริ่นหงอย่างอึ้งๆ ทำอะไรไม่ถูก

“แม่งเอ๊ย ออร่าความเหนือมนุษย์แผ่ซ่าน ชิบหาย ฉันเกือบจะสลบไปแล้ว” จางฮั่นมองเริ่นหงด้วยสีหน้าเคลิบเคลิ้ม

“เชี่ย แกอย่าทำแบบนั้นสิวะ เป็นแบบนี้ต่อไปแกไม่ได้เป็นตุ๊ดก็เป็นเกย์แน่ๆ!” โจวฮุยพูดพร้อมทำหน้าขยะแขยง

“เออใช่ ที่แกบอกว่ามีคนจะช่วยเราโปรโมตแล้วยังจะส่งเงินมาให้อีก มันหมายความว่ายังไงวะ?” เฉินข่ายถามอย่างสงสัย คำถามนี้ทำให้คนอื่นๆ อยากรู้เช่นกัน

เริ่นหงยิ้มบางๆ แล้วกล่าว “วิธีคิดของเราไม่เหมือนกับฝรั่ง วิธีคิดของฝรั่งคือ ผลิตภัณฑ์หนึ่งตัวออกมา ต้องคิดถึงความสามารถในการแข่งขัน คิดถึงคู่แข่งก่อน แต่เราไม่ใช่ XlouS ไม่ใช่ เราจะสร้างผลิตภัณฑ์ขึ้นมาโดยมีคู่แข่งไปทำไม? ถ้าจะบอกว่ามีคู่แข่ง...ก็คือตัวเราเอง...คือนวัตกรรมของบริษัทเรา!”

(โปรดติดตามตอนต่อไป)

เชิงอรรถ

IDG Capital: เป็นบริษัทร่วมลงทุน (Venture Capital) ที่มีตัวตนอยู่จริง และเป็นหนึ่งในบริษัท VC สัญชาติอเมริกันรายแรกๆ ที่เข้าไปลงทุนในประเทศจีนตั้งแต่ยุค 90 มีส่วนในการลงทุนในบริษัทยักษ์ใหญ่ของจีนมากมาย เช่น Tencent (เจ้าของ WeChat, RoV) และ Baidu

หม่านหนง (码农 - mǎnóng): เป็นคำสแลงในภาษาจีน แปลตรงตัวว่า "ชาวนาโค้ด" ใช้เรียกโปรแกรมเมอร์ที่ทำงานเขียนโค้ดไปวันๆ โดยไม่เข้าใจภาพรวมทางธุรกิจ มักมีความหมายเชิงดูแคลนเล็กน้อย

ออร่าความเหนือมนุษย์แผ่ซ่าน (霸气侧漏 - bàqì cè lòu): เป็นคำสแลงอินเทอร์เน็ตที่โด่งดังมาก แปลตรงตัวว่า "ออร่าแห่งความยิ่งใหญ่รั่วไหลออกมา" ใช้อธิบายคนที่มีท่าทาง, การกระทำ, หรือคำพูดที่ทรงพลัง, เด็ดขาด, และน่าเกรงขามอย่างยิ่งยวดจนออร่ามันทะลักออกมาให้คนอื่นสัมผัสได้ เทียบได้กับคำว่า "โคตรเท่", "ทรงอย่างแบด", หรือ "เหนือมนุษย์" ในภาษาไทย