(เปิดฟรี 50 ตอน) CVO ตอนที่ 217: มื้ออาหารสุดหรูหรา

ตอนที่ 217: มื้ออาหารสุดหรูหรา

"ยินดีต้อนรับสู่ พลับพลามังกร ศิษย์พี่" ซูโบทักทาย หยวน และคนอื่น ๆ ในขณะที่เขามาถึง ก่อนที่จะมอง หยวน ด้วยความชื่นชมในสายตาของเขา

เนื่องจากนี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นคนที่มีความงามระดับแนวหน้ามากมายในครั้งเดียวและพวกเขาก็เป็นคนสวยที่โดดเด่นภายในนิกายด้วยซ้ำ ไม่ว่าใครก็ต้องอิจฉาหยวนตอนนี้ซึ่งมีสาวๆล้อมรอบทุกทิศทาง

"วันนี้จะรับเป็นอะไรดีครับ" ซูโบถามพวกเขาหลังจากทักทาย

หยวนพยักหน้าและพูดโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อยในน้ำเสียงของเขา "ข้าต้องการทุกอย่างในเมนูเหมือนครั้งที่แล้ว"

"... "

ทุกคนที่อยู่ข้างๆ ซูโบมองไปที่ หยวน ด้วยสีหน้าประหลาดใจราวกับว่าพวกเขาไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่พวกเขาเพิ่งได้ยิน

“ข้าเข้าใจแล้วศิษย์พี่ เหล่านางฟ้าล่ะ วันนี้อยากทานอะไรอะไรกันบ้างครับ?” ซูโบถามคนอื่น ๆ ต่อไปทำให้พวกเขาประหลาดใจมากยิ่งขึ้น

หยวนสั่งทุกอย่างที่อยู่ในเมนูแล้วทำไมเขาถึงต้องถามพวกเขาว่าอยากกินอะไรต่อ? ราวกับว่าเขาคาดหวังให้หยวนกินอาหารทั้งหมดที่เขาสั่งด้วยตัวเองซึ่งฟังดูไม่น่าจะเป็นไปได้

เมื่อเห็นความงามเหล่านี้จ้องมองมาที่เขาด้วยสายตาที่น่าสงสัย ซูโบจึงตอบด้วยรอยยิ้มที่ค่อนข้างแข็งบนใบหน้าของเขา "ไม่ต้องแปลกใจหรอกศิษย์พี่หญิง ศิษย์หยวนคนนี้กินอาหารทั้งหมดด้วยตัวคนเดียวได้ในครั้งก่อน ข้าเดาว่าคราวนี้เขาคงทำแบบเดียวกัน…”

“อะไรนะ?” พวกเขาหันไปมองหยวนที่พยักหน้าอย่างรวดเร็วโดยไม่มีความอับอายบนใบหน้าของเขา

“สวรรค์…ถ้าข้ามาที่นี่กับเขาเกินเดือนละครั้งละก็ แม้จะเป็นคะแนนสมทบของศิษย์หลักอย่างข้าก็เกลี้ยงได้เหมือนกัน…” เฟย-หยู่หยานพูดด้วยน้ำเสียงติดตลก

"เอาเถอะ... งั้นข้าจะสั่ง ... "

เฟยหยู่หยานสั่งอาหารของเธอตามด้วยซวนหวู่ฮั่นและหมินหลี่

"ขอบคุณข้าจะแจ้งคนทำอาหารเดี๋ยวนี้เลย " ชูโบโค้งคำนับให้พวกเขาก่อนจะเดินออกจากที่นั่น

เมื่อพวกเขาอยู่กันตามลำพังอีกครั้งเฟยหยู่หยานหันไปมองหยวนและพูดว่า "ไม่เพียง แต่เราจะชนะการแข่งขันจะเข้นี้ข้ายังพัฒนาศิลปะจะเข้ของตัวเองขึ้นอย่างมากและทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณเจ้าศิษย์หยวนคนนี้ แม้จะเป็นน้ำใจเล็กๆน้อย แต่ข้าอยากจะขอบคุณจริงๆ ... "

จากนั้นเธอก็ล้วงเข้าไปในเสื้อคลุมของเธอก่อนที่จะดึงตราประจำตัวศิษย์ของเธอออกมา

"หยิบของเจ้าขึ้นมา"

หยวนไม่ได้คิดอะไรมาก เขาหยิบตราประจำตัวสาวกสีบรอนซ์ของเขาขึ้นมา

เฟยหยู่หยานวางเหรียญไว้ข้างๆกัน ไม่กี่วินาทีต่อมาเธอก็โอนคะแนนบริจาคบางส่วนให้กับเขา

<เจ้าได้รับ 1,000 คะแนนสมทบจากเฟยหยู่หยาน>

"เจ้าแน่ใจเหรอเจ้าไม่จำเป็นต้อง ... ข้าไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขันเพราะข้าต้องการรางวัลจากเจ้า" หยวนพูดกับเธอ

"ไม่เป็นไรจริงๆตอนนี้เป็นสิ่งเดียวที่ข้าสามารถทำให้เจ้าได้และข้าไม่รู้ว่าจะสามารถแสดงความขอบคุณได้อย่างไร" เธอตอบ

หยวนพยักหน้าและยอมรับคะแนนสมทบ

'หลังจากนี้ควรจะไปสำรวจให้ทั่ว ว่าคะแนนสมทบใช้ซื้ออะไรได้บ้าง ... ' หยวนคิดกับตัวเองในขณะที่เขาหยิบเหรียญเก็บเข้ากระเป๋าอย่างเก่า

ไม่กี่อึดใจหยวนก็ดึง จะเข้บ่วงวิญญาณมาและพูดว่า "ข้าขอเล่นสักเพลงสองเพลงระหว่างรออาหารก็แล้วกัน”

"เป็นความคิดที่ไม่เลว!" ซวนหวู่ฮั่นพยักหน้าทันที

หลังจากหายใจเข้าลึก ๆ หยวนก็เริ่มเล่นจะเข้ อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้เล่นอย่างจริงจัง แค่เล่นเพลินๆไปเรื่อยๆ แต่ก็ดีพอที่จะหลอกสาวกทุกคนใน พลับพลามังกร ทำให้พวกเขาเชื่อว่าเป็น เฟยหยู่หยานที่กำลังเล่นดนตรีอันไพเราะนี้อยู่

ในขณะเดียวกันสาวงามทั้งสามที่นั่งอยู่รอบ ๆ ตัวเขาก็จ้องมองมาที่เขาโดยไม่กระพริบตาดูเหมือนว่าพวกเขาจะหลงใหลในการแสดงของเขา

ในเวลาต่อมาเมื่ออาหารเริ่มมาถึงโต๊ะหยวนก็เก็บจะเข้และเริ่มกินอาหารของเขา ทำให้พวกผู้หญิงตกใจจนตาแทบจะหลุดออกจากเบ้า

'อาหารเยอะขนาดนี้จะใส่เข้าไปในตัวเล็ก ๆ ได้ยังไง?' พวกเขาอดไม่ได้ที่จะถามตัวเอง

'เขามีพรสวรรค์ในทุกสิ่งที่ทำ ... แม้กระทั่งการกิน ... '

หลังจากนั้นหยวนก็ถอนหายใจด้วยความพึงพอใจ "นั่นเป็นอาหารที่ดีมาก"

"ข้าไม่อยากจะเชื่อเลยว่า ... เจ้าซัดเรียบทุกจานจริงๆด้วย ... " ซวนหวู่ฮั่นพึมพำด้วยเสียงที่งุนงงและเธอพูดต่อ "สิ่งนี้ทำให้ข้าค่อนข้างกังวลเกี่ยวกับเวลานั้น ตอนที่เจ้าทานอาหารเย็นที่บ้านของข้า ... มันคงไม่พอให้เจ้าอิ่ม ไม่แม้แต่จะเติมเต็มช่องว่างระหว่างฟันของเจ้าด้วยซ้ำ… "

“อะไรนะศิษย์หยวนเคยทานอาหารเย็นที่บ้านของเจ้างั้นรึ?” เฟยยู่หยานหันไปมองเธอด้วยดวงตาเบิกกว้างประหลาดใจกับการเปิดเผยอย่างกะทันหันของเธอ

"ถูกต้องเราทานอาหารเย็นกับพ่อข้าที่นั่น" ซวนหวู่ฮั่นกล่าวด้วยใบหน้าที่ดูสุภาพเรียบร้อย

"... "

เฟยหยู่หยานพูดไม่ออก

"อย่างไรก็ตามนี่คือเหรียญประจำตัวของข้าสำหรับใบเสร็จนี้ ข้าจ่ายเอง" จากนั้นเฟยยู่หยานก็ยื่นตราประจำตัวของเธอแก่ซูโบ

“เอ๊ะนั่นรวมเราด้วยเหรอทั้งๆที่พูดว่าจะไม่เลี้ยงเราหนิ” ซวนหวู่ฮั่นถามเธอ

เฟยยู่หยานมองไปที่เธอและพูดว่า "หรือจะให้ข้าเปลี่ยนใจหล่ะ เจ้าอยากจะออกเองใช่ไหม?"

ซวนหวู่ฮั่นหันกลับมาทันทีและเริ่มผิวปาก แม้ว่าเธอจะมีคะแนนสมทบมากมายเช่นกัน แต่เธอก็ไม่อยากจะใช้มันให้หมดไปด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง

"ขอบคุณศิษย์พี่เฟย" ซูโบกล่าวขณะที่เขาหักเงินจากคะแนนสมทบของเธอ

'หายไป 200 คะแนน ... ' คิ้วของเฟยหยู่หยานกระตุกอย่างไม่สามารถควบคุมได้หลังจากเห็นความหายนะที่หยวนก่อให้เกิดกับกระเป๋าเงินของเธอ สำหรับสาวกธรรมดาต้องใช้เวลาหลายเดือนหรือเป็นปีในการรวบรวม 200 คะแนน แต่เธอก็ใช้เงินเท่ากันสำหรับอาหารมื้อเดียวยังไม่รวมกับ 1,000 คะแนนที่เธอมอบให้หยวนล่วงหน้า

การใช้จ่าย 1,200 คะแนนสมทบในวันเดียว แม้ว่าพวกเขาจะไปชอปปิ้งที่หอคอยแลกเปลี่ยนก็อาจจะไม่หมดเท่านี้ในวันเดียวหากเป็นคนอื่นที่ต้องจ่ายจำนวนเท่านี้อาจจะตรอมใจตายไปเลยก็ได้

.................