(เปิดฟรี 50 ตอน) ตอนที่ 218: ศิลปะจะเข้แยกสวรรค์

ตอนที่ 218: ศิลปะจะเข้แยกสวรรค์

หลังจากออกจาก พลับพลามังการซวนหวู่ฮั่นและ เฟยหยู่หยานกล่าวอำลากับ หยวนและ หมินลี่

"ข้าต้องกลับไปฝึกซ้อม ไว้ข้าจะหาเวลาว่างมาคุยกับเจ้า หลายวันมานี้เป็นประสบการณ์ที่ยอดเยี่ยมจริงๆ" ซวนหวู่ฮั่นพูดกับเขา

"ตอนนี้การแข่งขันจะเข้สิ้นสุดลงแล้วข้าก็ต้องกลับไปฝึกซ้อมตามตารางปกติ ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งศิษย์หยวน แล้วพบกันใหม่" เฟยหยู่หยานโค้งคำนับให้เขา ก่อนจะจากไป

"เจ้าจะทำอะไรต่อหล่ะ?" หมินลี่ถามเขา ขณะที่พวกเขาเดินกลับบ้านด้วยกัน

"ข้าจะใช้เวลาฝึกเทคนิคที่ได้มาสักหน่อย เอ่อ...ว่าแต่คะแนนสมทบนี่เอาไปใช้อะไรได้บ้าง” หยวนกล่าว

"เจ้าอยากลองไปหาซื้ออะไรที่หอคอยแลกเปลี่ยนดูไหมหล่ะ”

“ไม่รู้สิ เจ้าอยากไปด้วยกันไหม?” หยวนถามเธอในขณะที่เขาคุ้นเคยกับการให้เธอเดินตามเขาไปรอบ ๆ

"มะ ไม่หล่ะ... ข้าเสียเวลาไปมากแล้ว ข้าก็ต้องกลับไปฝึกฝน ไม่เช่นนั้นข้าอาจถูกตระกูลติเตียนเอาได้เมื่อพวกเขาไม่เห็นพัฒนาการของข้า" เธอ ถอนหายใจ.

"ข้าเข้าใจแล้ว ... ไว้พบกันใหม่ศิษย์หมิน" หยวนพูดกับเธอก่อนที่จะเข้าไปในบ้านของเขา

หลังจากกลับไปที่ห้องของเขาหยวนได้ดึงสมบัติระดับเทพและเทคนิคระดับเทพมาตรวจสอบ

<จะเข้หยกเยือกแข็ง>

<ระดับ: เทพ>

<คุณภาพ: ต่ำ>

<ความต้องการความแข็งแกร่งทางจิต: 35,000>

<ความต้องการความแข็งแกร่งของวิญญาณ: 50,000>

<รายละเอียด: สามารถสร้างโน้ตดนตรีที่จะตรึงหัวใจและจิตวิญญาณ>

"ศิลปะจะเข้แยกสวรรค์... โน้ตดนตรีเพียงตัวเดียวก็สามารถแบ่งสวรรค์ออกเป็นสองซีกได้ง่ายๆ ... "

"เสี่ยวฮัว ข้ารู้ว่าสมบัติระดับเทพไม่สามารถใช้ได้กับผู้ที่มีการฝึกฝนไม่เพียงพอ แต่กับเครื่องดนตรีนี่หล่ะ ข้านึกภาพไม่ออกเลยว่าถ้าข้าดึงสายของจะเข้สายใดสายหนึ่งแล้วข้าจะระเบิดตายได้ยังไง" หยวนพูดออกมาเสียงดัง

“ไม่…. พี่หยวนเล่นได้ แต่จะไม่สามารถใช้ศักยภาพได้เต็มที่” เสียงของเสี่ยวฮัวดังก้องและเธอพูดต่อ“มันจะเหมือนกับการเล่นจะเข้ธรรมดาโดยไม่มีเรื่องของพลังวิญญาณเข้ามาเกี่ยว .”

"เช่นเดียวกับดาบระดับเทพ หากฐานการฝึกฝนของเราไม่เพียงพอ ดาบก็จะเป็นเพียงดาบธรรมดาที่คมและทนทานกว่าปกติเล็กน้อยเท่านั้น"

“ดังนั้นข้ายังสามารถใช้จะเข้นี้เล่นดนตรีได้ตามปกติ แต่ข้าจะไม่สามารถสร้างเอฟเฟกต์พิเศษที่ต้องใช้พลังงานทางจิตวิญญาณได้ ข้าคิดว่าพอจะเข้าใจเรื่องของสมบัติต่างๆขึ้นมาบ้างแล้ว” หยวนพยักหน้าขณะที่เขาดึงเชือกหนึ่งในจะเข้หยกเยือกแข็ง

โน้ตดนตรีอันไพเราะดังก้องอยู่ในห้อง

“อืมม…มันฟังดูดีนะ แต่ข้าก็ยังชอบ จะเข้บ่วงสวรรค์มากกว่า” เขาพึมพำหลังจากเสียงสงบลง

หลังจากที่ทิ้งหยกเยือกแข็งไปแล้วหยวนก็หันมาสนใจเทคนิคขั้นเทพ 'ศิลปะจะเข้แยกสวรรค์' และเริ่มอ่านมัน

“เทคนิคน่าสนใจ…”

หยวนพึมพำกับตัวเองหลังจากอ่านเนื้อหาทั้งหมดหนึ่งครั้ง หลังจากครุ่นคิดอยู่สองสามนาทีเขาก็กลับไปที่หน้าแรกเพื่ออ่านซ้ำอีกครั้ง

หนึ่งชั่วโมงต่อมามีการแจ้งเตือนปรากฏต่อหน้าหยวนขณะที่เขาหมกมุ่นอยู่กับเทคนิค

<คุณได้เรียนรู้ 'ศิลปะจะเข้แยกสวรรค์'>

[ศิลปะจะเข้แยกสวรรค์]

[อันดับ: เทพ]

[รายละเอียด: โน้ตดนตรีเดียวสามารถทำลายสวรรค์!]

“อืม…เทคนิคนี้ง่ายกว่าที่ข้าคาดไว้มากและข้าก็เรียนรู้มันได้ภายในหนึ่งชั่วโมง เดาว่าข้าสามารถให้เทคนิคนี้กับเฟยหยู่หยานในวันพรุ่งนี้เมื่อข้าไปที่ หอคอยแลกเปลี่ยน”

ด้วยเหตุนี้ หยวนจึงออกจากระบบในวันนั้นและได้รับการฝึกฝนในโลกแห่งความเป็นจริงในขณะที่รอการกลับมาของ ยูรุ

"ยินดีต้อนรับกลับยูรุ" หยวนพูดเสียงดังหลังจากได้ยินเสียงฝีเท้าของเธอเข้ามาในห้องของเขา

"ข้ากลับมาแล้วพี่ชาย! และขอแสดงความยินดีด้วย ข้าได้ยินมาว่าพี่ได้ที่หนึ่งในการแข่งขันจะเข้ แน่นอนนั่นไม่ได้เหนือความคาดหมายของข้าไปสักเท่าไหร่ พี่ชายข้าระดับเทพอยู่แล้ว, ยินดีด้วย! " ยูรุ พูดกับเขาด้วยน้ำเสียงร่าเริง

"ขอบคุณ ยูรุ"

“ข้าหวังว่าข้าจะอยู่ที่นั่นเพื่อเป็นสักขีพยาน… แต่อนิจจา…โรงเรียน…ฮ่าฮ่า…” ยูรุถอนหายใจ

"ไม่ต้องห่วงข้าจะเล่นจะเข้ให้เจ้าฟัง เมื่อเจอกันครั้งหน้า" หยวนกล่าว

“มันจะไม่เหมือนเดิมเพราะพี่ไม่ได้แข่งกับคนอื่น…”

"พูดตามตรงมันไม่ได้เป็นการแข่งขันมากนักเพราะมันแตกต่างจากที่ข้าคุ้นเคยมาก"

หยวนพูดคุยกับ ยูรุ เป็นเวลาประมาณครึ่งชั่วโมงโดยบอกเธอทุกอย่างที่เขาได้รับจากการแข่งขันก่อนที่ ยูรุ จะออกจากห้องและ หยวนก็ไปฝึกฝนตลอดทั้งคืน

เช้าวันถัดมา........ ยูรุทำกิจวัตรตอนเช้าของเธอเสร็จและส่งหยวนกลับเข้าสู่คัลติเวชั่นออนไลน์อีกครั้ง ก่อนจะออกจากบ้านตอนเช้าเพื่อไปโรงเรียน

เมื่อหยวนเข้าเกม เขาก็ตรงไปที่บ้านของเฟยหยู่หยานเพื่อจะมอบหนังสือเทคนิคระดับเทพให้กับเธอ

อย่างไรก็ตาม เขาเดินไปได้เพียงครึ่งทาง หยวนก็หยุดเดินทันทีในขณะที่เขาตระหนักว่าเขาไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปในเขตของศิษย์ชั้นในการจะพบเจอกับเธอนั้นกลายเป็นเรื่องยุ่งยาก

'ดูเหมือนว่าข้าจะต้องหาทางอื่นเพื่อพบเธอ' เขาคิดกับตัวเอง

'สำหรับตอนนี้ไปที่ หอคอยแลกเปลี่ยนก่อนดีกว่า ไปดูว่ามีอะไรอยู่บ้าง'

ดังนั้นหยวนจึงหันกลับมาและเริ่มเดินไปที่หอยคอยแลกเปลี่ยนหลังจากใช้เวลาสักครู่เพื่อระลึกถึงแผนที่ของนิกาย

ระหว่างทางไปยังห้องแลกเปลี่ยนหยวนผ่านลานฝึกซึ่งมีลูกศิษย์หลายร้อยคนตื่นตัวและฝึกฝนอยู่แล้ว แน่นอนว่าหมินหลี่ก็อยู่ที่นั่นเช่นกันฝึกฝนวิชาดาบของเธอบนหุ่นฝึกและถูกสาวกคนอื่น ๆ จ้องมองด้วยสายตาชื่นชมมินลี่

หยวนหยุดดูหมินลี่ฝึกสองสามนาทีก่อนที่เขาจะเดินต่อไปอีกครั้ง

ครึ่งชั่วโมงต่อมาเขายืนอยู่ต่อหน้าเจดีย์สูงและใหญ่ที่มี 3 ชั้นและตรงเหนือทางเข้ามีป้ายใหญ่ที่อ่านว่า 'หอคอยแลกเปลี่ยน'

.....................................