ตอนที่ 105 บททดสอบสุดท้าย

ฝืนชะตาท้าพิภพออนไลน์ ตอนที่ 105 – บททดสอบสุดท้าย

ณ หอประชุมปรึกษาการของวิหารแก่นมังกร เหล่าผู้อาวุโสระดับสูงและหัวหน้านิกายหลงอี้จุนต่างประชุมหารือถึงตัวตนของหยวนที่เพิ่งปรากฏตัว

“เด็กหนุ่มผู้นี้…หากเขาคือผู้ที่สามารถก้าวผ่านบ่อแห่งการประเมินครบหนึ่งร้อยก้าวได้จริง…พวกเราควรทำเช่นไรดี?” ผู้อาวุโสผู้หนึ่งเอ่ยขึ้นท่ามกลางบรรยากาศตึงเครียด

หลงอี้จุนหันไปมองไปยังชายชราผมขาวข้างกาย “พี่ซวน เจ้าคิดว่าอย่างไร?”

ผู้อาวุโสซวนยักไหล่ “ข้าเองก็ไม่รู้ว่าเด็กผู้นั้นตั้งใจจะมาที่นี่หรือไม่ จนกว่าจะได้พูดคุยด้วยตัวเอง เราค่อยตัดสินใจกันอีกครั้ง”

จากนั้นเขากล่าวเสริม “แต่ข้ามีลางสังหรณ์ว่า เขาจะได้ถ้วยหยกพิเศษครบทุกถ้วย และจะเป็นคนแรกในรอบหมื่นปีที่ได้เข้าไปยังวัดมังกร”

หลงอี้จุนพยักหน้าเบา ๆ “แม้เขาจะไม่ได้ครบถ้วย แต่เราก็จะเปิดวัดมังกรให้เขาอยู่ดี ข้าเชื่อว่านั่นคือความประสงค์ของผู้ก่อตั้งหากท่านยังอยู่…”

ผู้นำนิกายกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงแน่วแน่ “แม้จะเป็นการยากลำบากและดูเป็นไปไม่ได้ แต่ข้าต้องการปกปิดเรื่องของเด็กหนุ่มผู้นี้จากสายตาภายนอกโดยสิ้นเชิง จนกว่าเราจะพร้อมรับมือกับสิ่งที่ตามมา”

“หรือว่าท่านหมายจะให้เขาเข้าร่วมใน ‘อาณาจักรลึกลับ’ อย่างนั้นหรือ?” ผู้อาวุโสซวนถามกลับด้วยความประหลาดใจ

“ใช่ หากเขาคู่ควร ข้าจะให้ตั๋วใบแรกแก่เขา อีกสองใบยังมีไว้ให้สาวกแกนหลักคนอื่น และไม่จำเป็นต้องบอกใครว่าเด็กหนุ่มผู้นี้คือผู้ถือครองถ้วยหยกพิเศษคนแรก”

เมื่อผู้อาวุโสทั้งหลายเห็นความเด็ดขาดของหลงอี้จุน ต่างก็ยอมรับคำสั่งและตั้งใจดูการทดสอบสุดท้ายอย่างเงียบเชียบ

…

อีกฟากหนึ่ง หยวนได้เดินเข้าสู่ห้องทดสอบสุดท้าย ซึ่งเป็นห้องหินกว้างขวางว่างเปล่า มีเพียงแท่งหินทรงสูงตั้งตระหง่านอยู่กลางห้อง

หญิงสาวในชุดนิกายสีกลีบบัวปรากฏตัวออกมาต้อนรับ “ขอแสดงความยินดีที่ผ่านด่านทั้งสามได้สำเร็จ ข้าซูจิว จะเป็นผู้นำการทดสอบครั้งสุดท้ายของท่าน”

“ด่านสุดท้าย? แล้วผู้เข้าร่วมคนอื่นเล่า?” หยวนถามพลางมองรอบห้องที่เงียบเชียบ

“ด่านนี้ต้องใช้สมาธิขั้นสูง ทุกคนจะได้รับห้องของตนเอง” ซูจิวตอบเรียบ ๆ ก่อนจะชี้ไปยังแท่งหินกลางห้อง

“แท่งหินนี้เก็บบันทึกวิชาของวิหารแก่นมังกรไว้มากมาย หน้าที่ของเจ้าคือเข้าใจหนึ่งในวิชาเหล่านั้นให้ได้ และยิ่งเข้าใจมากเท่าใด วิชาที่แสดงต่อมาก็จะลึกซึ้งขึ้น เงื่อนไขผ่านด่านคือเข้าใจได้ 10%”

“แล้วถ้าข้าอยากได้ถ้วยหยกพิเศษอีกเล่า ต้องเข้าใจเท่าไร?” หยวนถามทันที

ซูจิวเลิกคิ้วเล็กน้อย “ถ้วยหยกพิเศษหรือ? เจ้าเป็นคนแรกในรอบสองปีที่ถามถึงสิ่งนั้น…”