ตอนที่ 106 ความสามารถในการเข้าใจ

ฝืนชะตาท้าพิภพออนไลน์ ตอนที่ 106 – ความสามารถในการเข้าใจ

ซูจิวเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบคำถามของหยวนเกี่ยวกับถ้วยหยกพิเศษด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า

“ผู้เข้าทดสอบจำเป็นต้องเข้าใจเนื้อหาวิชาบนศิลาให้ถึงเจ็ดส่วนจากสิบ หรือเจ็ดสิบส่วนร้อย จึงจะได้รับถ้วยหยกพิเศษ ทว่า...ท่านมีเวลาศึกษาเพียงเจ็ดวันเท่านั้น”

นางกล่าวเสริมด้วยใบหน้าเรียบสงบ

“แน่นอนว่าผู้ใดเข้าใจได้มาก ย่อมได้รับวิชาที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น แต่นั่นก็หมายความว่าเวลาศึกษาจะยิ่งยากขึ้นตามไปด้วย ไม่ว่าวิชาจะง่ายหรือยากเพียงใด ท่านจะต้องพยายามเข้าใจให้ได้ทั้งหมดอยู่ดี”

หยวนพยักหน้ารับอย่างสงบ “ข้าเข้าใจแล้ว”

“ดี หากไม่มีคำถามเพิ่มเติม ท่านสามารถเริ่มการทดสอบได้ ศิลาแห่งความเข้าใจจะเริ่มทำงานทันทีเมื่อท่านจับเวลา”

“แล้วข้าจะรู้ได้อย่างไรว่าตัวเองเข้าใจวิชามากแค่ไหน?” หยวนเอ่ยถามอีกครั้ง

“เมื่อศิลาเปล่งแสงออกมา เราจะทราบผลลัพธ์โดยตรง” ซูจิวอธิบาย “แสงขาวคือเข้าใจสิบส่วนร้อย สีเขียวคือยี่สิบห้าส่วนร้อย สีฟ้าคือห้าสิบ ส่วนแสงสีแดงหมายถึงเข้าใจเจ็ดสิบส่วนร้อยซึ่งเป็นเงื่อนไขของถ้วยหยกพิเศษ หากเป็นแสงดำ แสดงว่าท่านเข้าใจถึงแปดสิบส่วน และแสงทองนั้นคือเก้าสิบส่วน”

หยวนเลิกคิ้วเล็กน้อย “แล้วถ้าเข้าใจถึงร้อยส่วนเล่า?”

ซูจิวเงียบไปครู่หนึ่ง สายตาทอดมองศิลา “...ไม่เคยมีผู้ใดทำได้มาก่อน แม้แต่ผู้ก่อตั้งของวิหารแก่นมังกรก็เข้าใจได้เพียงเก้าสิบส่วนในเจ็ดวัน ไม่มีผู้ใดรู้ว่า หากมีผู้เข้าใจได้ถึงร้อย จะเกิดอะไรขึ้น”

จากนั้นหยวนจึงก้าวไปยืนเบื้องหน้าศิลาอันสูงตระหง่าน รอให้มันทำการประเมิน

ซูจิวลอบมองเขา ก่อนจะสะดุดกับพลังปราณบางอย่างน่าตกใจ

‘...วิญญาณนักรบขั้นห้า?! นี่เขาเหนือกว่าข้าถึงสองขั้น! แต่เขาดูอายุน้อยกว่าข้าเสียอีก!’

นางนั่งลงอย่างระวัง ดวงตายังคงจับจ้องเขาอยู่เงียบ ๆ

…

ขณะเดียวกัน เหล่าผู้อาวุโสในห้องสังเกตการณ์กลับเริ่มตั้งวงพนันอย่างออกรส

“ข้าพนันร้อยคะแนนสนับสนุนว่าเขาจะเข้าใจถึงห้าสิบส่วน!”

“ข้าพนันห้าสิบว่าเขาจะถึงเจ็ดสิบ!”

“หึ! ข้าจะสวนทางพวกเจ้าทุกคน ร้อยคะแนนว่าเขาจะต่ำกว่าห้าสิบ!”

“หนึ่งพันคะแนนว่าเขาจะถึงเก้าสิบส่วน!” เสียงของหลงอี้จุนทำให้ทั้งห้องต้องเงียบงัน

“ท่านหัวหน้านิกาย! หนึ่งพันคะแนนนั่นคือค่าประสบการณ์สิบปีเชียวนะ!”

“แล้วท่านผู้อาวุโสซวนล่ะ?” มีคนถาม

ซวนยิ้มบาง “ข้าจะพนันห้าร้อยว่าเขาจะเป็นคนแรกในประวัติศาสตร์ที่เข้าใจถึงหนึ่งร้อยส่วน”

“เป็นไปไม่ได้!”

ผู้อาวุโสหลายคนตะโกนขึ้นมา “แม้แต่ผู้ก่อตั้งก็ทำได้เพียงเก้าสิบ!”

หลงอี้จุนว่า “ถึงข้าจะศรัทธาในตัวเขา แต่ยอมรับว่าหากถึงเก้าสิบก็ยังถือว่าสุดยอดแล้ว เพราะศิลาจะเลือกวิชาระดับโลกอย่างน้อยมาให้เขา”

“ระดับโลก? แล้วสูงกว่านั้นคืออะไร?” ผู้เฒ่าซวนกล่าวช้า ๆ

“จากบันทึกของนิกาย มีเพียงสามคนที่ได้รับวิชาเหนือระดับโลก และล้วนแต่เป็นระดับสวรรค์ ส่วนผู้ก่อตั้ง...มีข่าวลือว่าได้รับวิชาในระดับเทพ”

“ระดับเทพ...” ซวนพึมพำ ดวงตาหม่นลึก

…

ในห้องทดสอบ แท่นศิลาเริ่มส่งสัญญาณ หยวนยืนมองมันอย่างนิ่งงัน ไม่นาน เส้นลายก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสัญลักษณ์ซับซ้อน

“มันเริ่มแล้ว ศิลากำลังเลือกวิชาที่เหมาะกับเจ้าที่สุด” ซูจิวกล่าวขณะหยิบเก้าอี้ขึ้นมานั่งลง

หยวนนั่งขัดสมาธิในท่าดอกบัว สายตามองนิ่งยังสัญลักษณ์

ไม่กี่อึดใจต่อมา สัญลักษณ์เริ่มเคลื่อนไหว ราวกับภาพลวงตาที่มีเพียงเขาเท่านั้นที่มองเห็น

“...การจ้องมองของมังกร?” เขาพึมพำกับตนเอง

ในขณะนั้น ศิลาแห่งความเข้าใจเปล่งแสงสีขาวออกมา!

“สิบห้าอึดใจเท่านั้น...” ซูจิวถึงกับลุกพรวด

“เด็กผู้นี้ เข้าใจวิชาได้ถึงสิบส่วนภายในเวลาแค่สิบห้านาที!”