ตอนที่ 34 แมงมุมปีศาจ อ่านฟรี

ฝืนชะตาท้าพิภพออนไลน์ ตอนที่ 34 แมงมุมปีศาจ

“...”

หลังจากยืนอยู่ที่นั่นด้วยสีหน้าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดหยวนก็กล่าวว่า “เอาล่ะ เรามาทำเช่นนี้กันเถิด...แม้ว่าชายผู้นั้นจะหลอกล่อเราให้ติดกับดักนี้แล้วก็ตาม หากข้าจากไปในตอนนี้ ใครจะล่วงรู้ว่าจะมีผู้คนอีกกี่คนที่จะต้องเผชิญกับชะตากรรมเช่นนี้? ข้าคงจะรู้สึกผิดยิ่งนักหากเป็นเช่นนั้น”

“บอกข้าเพิ่มเติมเกี่ยวกับแมงมุมปีศาจหน่อยสิเสี่ยวฮัว มันมีจุดอ่อนบ้างหรือไม่?”

เสี่ยวฮัวพยักหน้าและกล่าว “แมงมุมปีศาจมีชื่อเสียงในด้านพิษอันทรงพลังซึ่งสามารถสังหารผู้ที่อยู่ต่ำกว่าระดับนักรบวิญญาณได้อย่างง่ายดายภายในเวลาไม่กี่วินาที และกรงเล็บที่แหลมคมของพวกมันสามารถตัดก้อนหินขนาดใหญ่ได้ดุจกระดาษเลย ทว่าอย่างไรก็ตามตราบใดที่พี่หลีกเลี่ยงการโจมตีที่ร้ายแรงทั้งสองนี้ได้ แมงมุมปีศาจก็มิได้ต่างจากแมงมุมขนาดใหญ่เท่านั้น”

“...เจ้าพูดราวกับว่าการหลบการโจมตีเหล่านี้เป็นเรื่องง่ายนัก” หยวนมองนางพร้อมกับเลิกคิ้ว

“แม้ว่าแมงมุมปีศาจจะมีการโจมตีที่ทรงพลัง แต่พวกมันเคลื่อนไหวได้ช้า พวกมันได้เพียงใช้พลังของมันในการโจมตีเท่านั้น ตราบเท่าที่พี่มีสติและไหวตัวอยู่เสมอ ก็มิต้องกังวลเรื่องการโจมตีของพวกแมงมุม”

“ข้าหวังว่าจะเป็นเช่นนั้นนะ...” หยวนถอนหายใจ

พวกเขาสองคนเดินลึกเข้าไปในถ้ำ จนกระทั่งพบกับสิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นทางเข้าสู่พื้นที่อื่นภายในถ้ำ

“นี่มันห้องบอสเป็นแน่...” หยวนพึมพำกับตนเองหลังจากเห็นทางเข้าที่น่าสงสัยซึ่งเต็มไปด้วยกลิ่นอายของความอันตราย

“แมงมุมปีศาจอยู่ห่างจากเราอีกไม่ไกล นอกจากนี้มันยังเป็นนักรบวิญญาณระดับสี่” เสี่ยวฮัวกล่าวกับเขาหลังจากใช้ประสาทสัมผัสของนาง

“ระดับที่สี่...นั่นมันสูงกว่าระดับที่เจ้าบอกข้าไว้ถึงหนึ่งระดับเลยนะ...” หยวนกล่าว

“พี่หยวนเป็นอัจฉริยะ แล้วจะกลัวสิ่งใดเล่า?” เสี่ยวฮัวยกนิ้วโป้งให้เขา

“ข้ารู้สึกว่าเจ้าจะชอบประเมินข้าสูงเกินไปนักนะ...”

“มิต้องห่วงพี่หยวน หากพี่ตกอยู่ในอันตรายจริงๆ เสี่ยวฮัวจะเข้าไปช่วยพี่เป็นแน่ ดังนั้นสู้ให้สุดความสามารถเถิด”

“ข้าหวังว่าจะเป็นเช่นนั้นนะ...แล้วกรณีที่เลวร้ายที่สุดที่จะเกิดขึ้นเล่า? ข้าดับชีพ? เริ่มเกมใหม่? แล้วทุกสิ่งที่ทำมาทั้งหมดก็สูญเปล่าอย่างนั้นหรือ?” หยวนเริ่มกังวล

หลังจากใช้เวลาเตรียมจิตใจอยู่ครู่หนึ่ง หยวนก็เริ่มเดินไปที่ห้องบอสพร้อมดาบในมือ เขาสังเกตบริเวณโดยรอบและพบว่ามันเป็นพื้นที่กว้างขวางที่มีใยและกระดูกเกลื่อนพื้น แต่ก็มิมีวี่แววของแมงมุมปีศาจ

“แมงมุมปีศาจอยู่ไหนนะ?” เขาเอ่ยถามหลังจากมองไปทางซ้ายและขวาโดยไม่เห็นสัตว์ประหลาด

“อยู่เหนือศีรษะพี่หยวนเจ้าค่ะ” เสี่ยวฮัวกล่าวกับเขา

“เหตุใดจึงมิบอกข้าก่อนที่ข้าจะก้าวเข้ามาในห้องนี้!” หยวนเงยหน้าขึ้นมองเพดานในทันทีที่มีสัตว์ประหลาดสูงห้าเมตรครึ่งมนุษย์ครึ่งแมงมุมแขวนอยู่บนใยที่ปกคลุมเพดานถ้ำทั้งหมด

“โอ้...พระเจ้าช่วย! ใหญ่โตยิ่งนัก!” หยวนอุทานด้วยสีหน้าหวาดกลัวอย่างที่เขาไม่เคยเห็นสิ่งใดที่น่ากลัวถึงเพียงนี้มาก่อน มิเพียงเจ้านี่จะดูเหมือนสัตว์ประหลาดที่ออกมาจากหนังสยองขวัญเท่านั้น แต่ยังมีขาที่ใหญ่โตและแหลมคมถึงแปดขา และแต่ละข้างนั้นใหญ่พอๆ กับร่างกายของหยวน

“ระวังนะพี่หยวน! มันมาแล้ว!” ตามที่เสี่ยวฮัวเอ่ยเตือนเขา

แมงมุมปีศาจเตะขาของมันและกระโดดไปที่หยวนพร้อมกับอ้าปากกว้าง

“แย่แล้ว!” หยวนกระโดดถอยหลังอย่างรวดเร็ว ตู้ม! แมงมุมปีศาจกระโดดลงมาสู่พื้น ทำให้แผ่นดินสั่นไหวและเป็นรอยยุบตามความใหญ่ของมัน

“ดูเหมือนว่าจะมีผู้ที่มีความว่องไวอยู่ที่นี่นะ” แมงมุมปีศาจกล่าวด้วยเสียงแหบแห้ง

“มันพูดได้?!” ตอนนี้หยวนตกใจมาก เพราะเขาไม่คาดคิดว่าแมงมุมปีศาจจะสามารถเอ่ยภาษามนุษย์ได้ในทันที

“สัตว์อสูรบางตัวสามารถได้รับความสามารถในการพูดเมื่อพวกเขาไปถึงระดับฐานการฝึกฝนที่กำหนด” เสี่ยวฮัวกล่าวกับเขา

“ในเมื่อมันพูดได้ มันก็อาจจะตอบคำถามได้เช่นกัน!” หยวนกล่าวและเอ่ยถามต่อ “แมงมุมปีศาจ! เกิดสิ่งใดขึ้นกับบุตรสาวของชายที่อยู่ด้านนอก?!”

“คำถามน่าขันยิ่งนัก...ข้าก็กินนางเข้าไปแล้วอย่างไรเล่า...ฮ่าๆๆ!” แมงมุมปีศาจระเบิดเสียงหัวเราะจนร่างกายของหยวนสั่นสะท้าน “เนื้อเด็กมีกลิ่นและรสชาติที่ดีที่สุด แม้ว่าข้าจะสัญญากับชายผู้นั้นว่าจะคืนบุตรสาวของเขาหากเขาพามนุษย์มาให้ข้าสิบคน แต่ข้าก็ไม่อาจต้านทานความหิวโหยของข้าได้ และข้าก็กินเนื้อและกระดูกของนางไปตั้งแต่เมื่อสองวันก่อนแล้ว!” แมงมุมปีศาจกล่าวออกมาอย่างร่าเริงบนใบหน้าที่คล้ายมนุษย์

“แกมันสารเลว! ไอ้ชาติชั่ว!” หยวนกำหมัดด้วยความโกรธ เขาแผ่รังสีอำมหิตออกมาเป็นครั้งแรก

<คุณได้รับข้อมูลใหม่สำหรับเควส 'คำขอร้องของชายผู้นิรนาม'> <เควส 'คำขอร้องของชายผู้นิรนาม' ได้รับการอัปเดตแล้ว> <คำอธิบายเควส: สังหารแมงมุมปีศาจที่กินบุตรสาวของชายผู้นั้น>

“ข้าชอบแววตาของเจ้าเหลือเกิน...มันดูคล้ายกับสัตว์ป่าเลย...” รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของแมงมุมปีศาจและมันยังคงกล่าวต่อ “อย่างไรก็ตาม เจ้าเป็นนักรบวิญญาณระดับแรกเท่านั้น เจ้ามิอาจเอาชนะข้าได้หรอก ดังนั้นเจ้าควรจะยอมแพ้และปล่อยให้ข้ากินเจ้าเสียโดยดี ฮ่าๆๆๆๆ”

แมงมุมปีศาจหันไปมองเสี่ยวฮัวด้วยแววตาแห่งความปิติ “ว้าว...นี่เป็นวันโชคดีของข้าจริงๆ ผิวของเจ้านั้นเนียนสวยยิ่งนัก แถมยังมีกลิ่นที่หอมยิ่งกว่าเด็กคนอื่นๆ ข้าพนันได้เลยว่าเจ้าจะมีรสชาติที่ดีมากๆ เช่นกัน”

รอยยิ้มบนใบหน้าของมันกว้างขึ้นเมื่อจินตนาการถึงการกัด การฉีกเนื้อของนางออกจากร่างกายที่ยั่วยวน

“หากแกชื่นชอบการกินมากนัก ข้าจะให้เจ้าได้ลิ้มลองรสคมดาบของข้า!” หยวนตะโกนและเขาก็พุ่งไปที่แมงมุมปีศาจพร้อมกับยกดาบขึ้น

“ดาบอาบโลหิต!”

ออร่าสีแดงปกคลุมใบดาบ สร้างแสงโค้งสีแดง ขณะที่มันเฉือนเข้าเนื้อของแมงมุมปีศาจ

ติ๊ง!

แมงมุมปีศาจป้องกันการโจมตีของหยวนด้วยขาข้างหนึ่งของมันอย่างรวดเร็ว และนั่นก่อให้เกิดเสียงดังก้องราวกับดาบสองเล่มปะทะกัน

'มันแข็งแกร่งยิ่งนัก!'

หยวนรู้สึกตกใจที่ขาของแมงมุมปีศาจนั้นแข็งนัก เขาเดาว่ามันคงทำมาจากโลหะ เขาทำได้เพียงแค่ปักดาบของเขาเข้าไปในขาของเจ้าแมงมุมนี่

อย่างไรก็ตาม มิใช่เพียงหยวนที่ประหลาดใจหลังจากการโจมตีของเขาจบลง

แมงมุมปีศาจเองก็ตกใจกับความแข็งแกร่งของหยวนเช่นกัน!

'มนุษย์ผู้นี้มีความแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ได้อย่างไรในเมื่อเขาเป็นเพียงนักรบระดับแรกเท่านั้น! และเขายังสามารถแทงทะลุขาของข้าที่แข็งแกร่งกว่าเหล็กได้ในการโจมตีเพียงคราเดียว!' แมงมุมปีศาจมองไปที่ดาบที่แทงทะลุขาของมันด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความตกใจ