ตอนที่ 35 เสาแห่งแสง อ่านฟรี

ฝืนชะตาท้าพิภพออนไลน์ ตอนที่ 35 เสาแห่งแสง

“ดูเหมือนเจ้าจะมีความสามารถอยู่บ้างนะ คัลติเวเตอร์” แมงมุมปีศาจแย้มยิ้มแล้วกล่าวว่า “ถึงจะใช้พลังทั้งหมดของแกก็โค่นข้ามิได้หรอก”

“ดูเหมือนจะขยันเอ่ยนักนะ!” หยวนพุ่งเข้าใส่แมงมุมปีศาจอีกครา

“ปากกล้ายิ่งนัก!” แมงมุมปีศาจกวาดขาซัดไปที่หยวนเต็มแรง แต่เขาก็ยังหลบได้อย่างง่ายดาย

“เหมือนที่เสี่ยวฮัวกล่าวไม่มีผิด! เจ้าผู้นี้ดีแต่กำลัง อืดอาดเหลือเกิน เมื่อเทียบกับเหล่าคัลติเวเตอร์ที่เคยต่อสู้มา!” หยวนรู้สึกโล่งใจเมื่อเห็นว่าเขาสามารถหลบการโจมตีของแมงมุมปีศาจได้อย่างไม่มีปัญหา

“ดาบอาบโลหิต!”

หยวนตั้งใจเล็งไปที่ขาหน้าที่ติดกับใบหน้าของมันโดยตรง

“หากขาของแกมันแข็งนัก ข้าจะฟาดเข้าที่ใบหน้าของแกดู!”

แมงมุมปีศาจยกขาทั้งสองข้างขึ้นมาป้องกันใบหน้าในทันที

“ฮ่าๆๆ! แกลืมไปแล้วหรือว่าข้ามีขาถึงแปดข้าง! ดับสิ้นซะ!”

หลังจากมันสกัดการโจมตีของเขา แมงมุมปีศาจก็พ่นของเหลวสีเขียวออกมาจากปากของมัน

ดวงตาของหยวนเบิกกว้างเมื่อเห็นของเหลวสีเขียวที่กำลังพุ่งเข้าใส่ใบหน้าของเขา ทว่ายังดีที่เขาระมัดระวัง สังเกตทุกการเคลื่อนไหวของมันอย่างระมัดระวัง

หลังจากหลบพิษของแมงมุมได้ เขาก็กระโดดแยกออกมาจากมัน และยกดาบขึ้น

“คงต้องยอมรับแล้วว่าโค่นเจ้าลงนั้นมิใช่ง่ายดายจริงๆ” หยวนหายใจลึกๆ ก่อนจะหลับตาลง

“เจ้ากล้ายิ่งนักที่หลับตาขณะกำลังต่อสู้! นี่คิดจะหยามกันเกินไปแล้ว!” แมงมุมปีศาจตะโกนด้วยความโกรธ และพุ่งใส่หยวนด้วยรังสีอำมหิต

อย่างไรก็ตาม หยวนยังคงหลับตาอย่างสงบนิ่ง เขาค่อยๆ ลืมตาขึ้นในไม่กี่วินาทีต่อมา ดวงตากลมสีดำของเขาก็พลันเปลี่ยนเป็นสีทอง

เมื่อแมงมุมปีศาจเห็นดวงตาสีทอง มันก็หยุดชะงักในทันที จ้องมองเขาด้วยดวงตาที่หรี่ลง โดยมันสัมผัสได้ถึงลางร้ายที่กำลังจะเกิดขึ้น

“นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าใช้ทักษะนี้ แต่ข้ามั่นใจว่าสามารถเอาชนะแมงมุมปีศาจนั่นได้” หยวนรู้สึกมั่นใจอย่างยิ่งยวดในยามนี้ ประสาทสัมผัสของเขาก็คมชัดขึ้นราวกับว่าบางสิ่งในตัวเขาได้ตื่นขึ้น

“โอ้...พี่หยวน! ในที่สุดก็ใช้เทคนิคนั้นได้สินะ!” เสี่ยวฮัวเฝ้าดูด้วยความกระตือรือร้น

ทันใดนั้นร่างของหยวนก็ระเบิดขึ้นด้วยพลังวิญญาณมหาศาล รัศมีแห่งสวรรค์และดาบของเขาเปล่งประกายด้วยสีทองที่สว่างจนปกคลุมดาบแทบมองไม่เห็นใบมีด ราวกับว่ามันคือเสาแห่งแสง หลังจากยกดาบขึ้นชี้ไปยังสวรรค์ หยวนก็เหวี่ยงมันลงราวกับว่าเขาปรารถนาจะแยกทะเลและสวรรค์ออกจากกัน

“ดาบผ่าสวรรค์!” ลำแสงสีทองพุ่งออกมาจากดาบและพุ่งไปยังแมงมุมปีศาจ เมื่อจ้องมองอย่างจริงจังจะเห็นเป็นมังกรในลำแสงสีทอง

แมงมุมปีศาจจ้องไปยังลำแสงสีทองที่กำลังพุ่งเข้าหาตัวมันด้วยดวงตาเบิกกว้าง มันล่วงรู้ในทันทีว่าต้องหลบการโจมตีนี้แทนที่จะรับเอาไว้ ทว่าไม่รู้ด้วยเหตุผลใด ร่างกายของมันกลับขยับมิได้ราวกับว่ามีโซ่ตรวนล่องหนพันธนาการมันอยู่

ทันใดนั้นแมงมุมปีศาจมองไปรอบๆ เห็นร่างเล็กๆ ที่ยืนอยู่ห่างออกไปไม่กี่เมตร และเมื่อมันสังเกตเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของเสี่ยวฮัว มันก็ล่วงรู้ในทันทีว่าเหตุใดร่างกายของมันจึงขยับมิได้ ร่างอันใหญ่โตของแมงมุมปีศาจส่งเสียงคำรามออกมา

“อ๊าาาาา! ไอ้เจ้ามนุษย์! ข้าขอสาปแช่ง...” เมื่อแสงสีทองเข้าปะทะร่างของมัน ร่างกายของเจ้าแมงมุมปีศาจก็แหลกออกเป็นล้านๆ ชิ้น มิเหลือซาก ถึงแม้ร่างของมันจะแหลกสลายไปแล้ว แต่ลำแสงสีทองก็ยังมิหยุดเคลื่อนที่จนกระทั่งพุ่งไปจนสุดถ้ำ

ตู้ม!!!

ทั้งถ้ำสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงและเกิดเป็นโพรงขนาดใหญ่

<ยินดีด้วย! ผู้เล่นหยวนเป็นผู้เล่นคนแรกที่สังหารบอสระดับอีลิท: แมงมุมปีศาจ> <ยินดีด้วย! ผู้เล่นหยวนเป็นผู้เล่นคนแรกที่พิชิตถ้ำแห่งความเงียบของแมงมุมปีศาจ>

การประกาศปรากฏขึ้นสองครั้งบนท้องฟ้า ให้ผู้เล่นทั้งโลกได้เห็น

ขณะนั้นหยวนจ้องไปที่โพรงในถ้ำของแมงมุมปีศาจ ดูเหมือนเขากำลังประหลาดใจกับพลังของดาบแยกสวรรค์

“อย่างที่คิดไว้...พลังของทักษะระดับพระเจ้านั้นเหนือคาดหมายมากนัก...” หยวนพึมพำด้วยเสียงงุนงง

เสี่ยวฮัวยิ้มและยื่นสิ่งของสองชิ้นในมือให้กับเขา “พี่หยวน...แมงมุมปีศาจดรอปไอเทมแกนกลางมอนสเตอร์และถุงพิษเอาไว้”

“โอ้...ขอบใจมาก!” หยวนรับแกนกลางมอนสเตอร์มาอย่างมิลังเล และมองไปยังถุงพิษด้วยความกังวล

“เสี่ยวฮัว...ข้าจะปลอดภัยใช่ไหมหากจับเจ้านี่?” เขาเอ่ยถาม

“อื้อ พิษอยู่ในถุง มิต้องกังวลสิ่งใดหรอก” นางพยักหน้า

<ถุงพิษ> <วัสดุ> <รายละเอียดเพิ่มเติม: วัตถุดิบหายาก ใช้สำหรับการเพิ่มความสามารถให้อาวุธ หรือปรุงยาพิษ>

“เอาเถิด...ออกไปจากที่นี่กัน” หยวนกล่าว

พวกเขาเริ่มเดินออกจากถ้ำ จนกระทั่งถึงทางออก

“ก...ก...เกิดสิ่งใดขึ้น? แล้วบุตรสาวของข้าเล่า!” เมื่อชายวัยกลางคนเห็นหยวน ดวงตาเขาเบิกกว้างด้วยความตกใจ

'เหตุใดเจ้าเด็กผู้นี้ยังคงมีชีวิตอยู่? เกิดสิ่งใดขึ้นกับแมงมุมปีศาจ?'

เมื่อเห็นเช่นนั้น หยวนก็ขมวดคิ้วและกล่าวว่า “ท่านกล้าโกหกพวกเราได้อย่างไร? หลอกล่อให้เราไปดับชีพ ท่านมิได้ปรารถนาจะช่วยชีวิตบุตรสาวของท่านจริงๆ ใช่หรือไม่?”

ชายวัยกลางคนล้มลงคุกเข่า “ข้าขออภัยท่านผู้ฝึกฝน ข้ามิมีทางเลือก ไอ้แมงมุมสารเลวนั่นมันจับบุตรสาวของข้าไว้และบีบบังคับให้ข้าทำ”

หยวนส่ายศีรษะแล้วกล่าวขึ้น “มันโกหก...มันมิได้คิดจะไว้ชีวิตบุตรสาวท่านตั้งแต่แรกแล้ว”

“มิ...มิอาจเป็นไปได้...” ดวงตาของเขาสิ้นหวังเต็มไปด้วยน้ำตา “ได้โปรดเถิด! นางต้องอยู่ที่ใดสักแห่ง!”

“ข้ามิอาจทำสิ่งใดได้ ท่านเข้าไปดูด้วยตนเองเถิด ข้าสังหารแมงมุมปีศาจนั้นเรียบร้อยแล้ว ดังนั้นมิต้องกังวล”

หยวนกล่าวจบ ชายวัยกลางคนก็รีบลุกและวิ่งเข้าไปในถ้ำพร้อมหายไปในความมืด

...