ตอนที่ 13 นิกายดาบบิน (อ่านฟรี)

ฝืนชะตาท้าพิภพออนไลน์ ตอนที่ 13 นิกายดาบบิน

“นะ...นั่น...นี่” โมโจวเอ่ยติดอ่างราวกับเด็กเพิ่งจะเริ่มพูด หลังจากเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเบื้องหน้า

ทันใดนั้น หยวนก็ยื่นมือไปหาโมโจวที่ล้มลงด้วยความตกใจ “ว่าอย่างไร? ว่าแต่เหตุใดเจ้าจึงยังคงสู้ต่อทั้งที่ผลลัพธ์ก็น่าจะชัดเจน?” เขาเอ่ยถามขณะดึงโมโจวขึ้นจากพื้น

สีหน้าของโมโจวเปลี่ยนเป็นแข็งทื่อเมื่อได้ยินคำถาม “ข้าต้องดับสิ้นหากไม่ได้รับแกนกลางของกิ้งก่าเพลิง ดังนั้นจะสู้หรือไม่ก็มิได้ต่างกัน” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเศร้าพลางถอนหายใจ

“เพราะสิ่งใดหรือ?” หยวนเริ่มสนใจสถานการณ์ของเขา

โมโจวถอนหายใจลึกๆ อีกครา “เพราะข้าทำให้ผู้ถูกเลือกของนิกายข้าขุ่นเคือง”

“ผู้ถูกเลือกหรือ? มันหมายความว่าอย่างไร?”

โมโจวมองเขาด้วยสีหน้าแปลกๆ “ผู้ถูกเลือกคือผู้ที่สวรรค์โปรดปราน พวกเขาล้วนเกิดมาพร้อมพรสวรรค์อันยิ่งใหญ่และผู้คนต่างเคารพนับถือ”

“เป็นที่โปรดปรานของสวรรค์! ฮ่า!” หยวนพยักหน้า “เจ้ากำลังจะบอกว่าเจ้ากำลังจะยอมดับชีพเพียงเพราะทำให้ชายผู้หนึ่งโกรธอย่างนั้นหรือ? เจ้าทำสิ่งใดเล่า? สังหารบิดามารดาของเขาเบื้องหน้าเขาหรือ?”

โมโจวส่ายศีรษะอย่างรุนแรง “มิใช่! ข้าเพียงแค่เกี้ยวน้องศิษย์ฝึกหัดรุ่นพี่ซิงเท่านั้น แต่ศิษย์พี่ฝึกหัดเหรินก็หมายปองนางไว้เช่นกัน การกระทำเช่นนั้นทำให้เขาโกรธ”

“พวกเขาคบหากันแล้วหรือไม่?”

“ยัง”

“ไอ๋หย๋า” หยวนก้มหน้าพลางตบเข่าเสียงดัง “เขาปรารถนาจะสังหารเจ้าเพราะเจ้าไปสารภาพรักกับสาวซิง? เหตุใดศิษย์พี่ของเจ้าจึงโง่งมถึงเพียงนี้กันนะ?”

โมโจวตะลึงกับถ้อยคำของเขา “ทว่า...สถานการณ์เช่นนี้ก็เกิดขึ้นเป็นปกติมิใช่หรือ?” เขาคิดในใจ

“...ใช่”

“เอาไป”

“เอ๋?” โมโจวมองเขาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ มิอาจสงสัยเลยว่าแกนกลางของกิ้งก่าเพลิงนี้เป็นสมบัติล้ำค่าเพียงใด แม้แต่เหล่าผู้อาวุโสในนิกายยังหมายปองสิ่งนี้ ทว่าชายหนุ่มผู้นี้ยกให้คนแปลกหน้าซึ่งเพิ่งพบเจอได้อย่างง่ายดาย

“จริงหรือนี่...?” โมโจวพึมพำด้วยน้ำเสียงสงสัย “แต่เจ้าเป็นคนสังหารมันนี่”

“เช่นนั้นข้าจะเอามันไปเอง” หยวนหันหลังเดินไปหาซากศพ เมื่อเห็นการกระทำของเขา โมโจวก็ถึงกับตื่นตระหนก “เดี๋ยวก่อน! ข้าต้องการมัน! ได้โปรดให้ข้าเถิด! แล้วโมโจวแห่งนิกายดาบบินจะเป็นหนี้ท่านตลอดชีวิต!”

“พี่หยวนใจดีจริงๆ หากเป็นผู้อื่นคงเก็บไว้ใช้เองเป็นแน่” เสี่ยวฮัวคิดในใจเมื่อมองดูโมโจวกำลังคุกเข่าอ้อนวอน

“หากมีสิ่งใดที่ผู้ช่วยชีวิตปรารถนา โปรดบอก โมโจวผู้นี้จะมิทำให้ท่านผิดหวัง” โมโจวกล่าวพร้อมกับน้ำตาที่เอ่อซึมเล็กน้อย

หยวนไม่เคยตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้มาก่อน เขาไม่รู้ว่าควรจะปฏิบัติต่อโมโจวอย่างไร “มิจำเป็นต้องกระทำถึงเพียงนี้ แกนกลางของมอนสเตอร์ตัวเดียวแลกกับชีวิตคน ข้าคงมิลำบากใจที่จะเลือก” เขากล่าว

“ขอบคุณ ขอบคุณมาก!!” โมโจวนิ่งไป “ไม่เพียงท่านจะช่วยข้าจากกิ้งก่าเพลิง แต่ยังมอบแกนกลางของมันให้อีก ท่านช่วยชีวิตข้าถึงสองครา โปรดรับคำขอบคุณไว้เป็นสิ่งตอบแทนด้วย!”

“ลุกขึ้นเถิด มันน่าอึดอัดนักที่มีบุรุษมาคุกเข่าอ้อนวอน”

ใช้เวลาสักครู่โมโจวก็เริ่มสงบลง “โปรดเอ่ยนามของท่านให้ข้าทราบด้วย”

“เรียกว่าหยวนก็ได้”

“เช่นนั้นท่านไต้ซือหยวน ข้าขอเอ่ยนามอีกครา ข้าคือโมโจว ศิษย์ชั้นนอกแห่งสำนักดาบบิน” โมโจวยื่นมือไปจับมือหยวน

“นิกายดาบบิน? นิกายสิ่งใดนี่อีกแล้ว?” หยวนเอ่ยถามโดยลืมไปว่าเขาเคยถามคำถามนี้ไปแล้วครั้งหนึ่งในช่วงที่เข้ามาในโลกนี้ใหม่ๆ

“พี่ชายหยวน นิกายเป็นองค์กรที่รวมตัวกันเพื่อฝึกฝนฐานการฝึกฝน ที่ซึ่งผู้คนไปรวมตัวเพื่อศึกษาการฝึกฝน” เสี่ยวฮัวอธิบายให้เขาฟัง

“กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ...โรงเรียนสำหรับผู้ฝึกฝน (คัลติเวเตอร์)” หยวนมองโมโจวด้วยประกายนัยน์ตา “เฮ้ โมโจว ช่วยพาไปเที่ยวชมรอบๆ นิกายดาบบินของเจ้าหน่อยได้หรือไม่?”

โมโจวตัวสั่นเทาด้วยความงุนงง “ท่านเป็นผู้ฝึกฝนนักต้มตุ๋นเป็นแน่...” เขาพึมพำด้วยน้ำเสียงไม่อยากจะเชื่อ

“นักต้มตุ๋น?” หยวนมองที่เสี่ยวฮัวด้วยความงุนงง

“เขาเป็นผู้ฝึกฝนอิสระ มิได้ขึ้นกับนิกายใด”

“โอ้...เข้าใจแล้ว เหตุใดเจ้าจึงดูตกใจถึงเพียงนั้นเล่า?” เขาหันไปมองโมโจว

“ข้าสามารถบอกได้ว่าท่านไต้ซือหยวนเป็นผู้ฝึกฝนวิญญาณฝึกหัดระดับที่เก้า แต่กลับสังหารกิ้งก่าเพลิงตัวนั้นได้อย่างง่ายดาย ที่แม้แต่นักรบวิญญาณระดับสามยังมิอาจล้มมันได้อย่างง่ายดายเลย”

“เขาหมายถึงว่าพี่หยวนมิได้รับการสนับสนุนจากนิกาย แต่เหตุใดจึงแข็งแกร่งถึงเพียงนี้” เสี่ยวฮัวกล่าวต่อ “พี่หยวนเป็นคนพิเศษ เขาเป็นอัจฉริยะอย่างแท้จริง เมื่อผู้ถูกเลือกของนายท่านอยู่เบื้องหน้าเขา ก็ไร้ความหมาย”

“อ๋า...เจ้ากำลังทำให้ข้าหน้าแดงนะ พูดเรื่องน่าอายเช่นนี้ออกมาได้อย่างไร...”

“มิใช่หรอก ข้าเชื่ออย่างหมดใจว่าท่านนั้นเป็นอัจฉริยะอย่างแท้จริง ท่านไต้ซือหยวน” โมโจวกล่าวด้วยใบหน้าขึงขัง “สำหรับการเยี่ยมชมนิกายนั้น ข้าต้องได้รับอนุญาตจากผู้อาวุโสเสียก่อน”

“เช่นนั้นมัวรีรอสิ่งใดเล่า!” หยวนรู้สึกตื่นเต้นว่าจะเป็นสถานที่ที่หรูหราเพียงใด

“อา!! ขอเวลาสักนิด ขอข้าไปนำแกนกลางของกิ้งก่าเพลิงออกมาเสียก่อน” โมโจวกล่าวอย่างเร่งรีบ เขาเกือบลืมเรื่องสำคัญไปเสียสนิท

...