ตอนที่ 9 กบหยก (อ่านฟรี)

ฝืนชะตาท้าพิภพออนไลน์ ตอนที่ 9 กบหยก

<ยินดีด้วย! ผู้เล่นจักรพรรดิสายฟ้า ผู้เล่นดอกบัวสีขาว และผู้เล่นราชินีเพลิง ได้กลายเป็นผู้เล่นคนแรกที่เคลียร์สุสานโครงกระดูกสำเร็จ!>

ประกาศดังขึ้นทำเอาผู้เล่นหลายคนตกใจ ทว่ามิใช่เพราะพวกเขาเป็นคนแรกที่สามารถเคลียร์ดันเจี้ยนนี้ได้ แต่เพราะพวกเขามาจากตระกูลที่แตกต่างกันจากการจัดอันดับเลกาซี่ กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ พวกเขาร่วมมือกันซึ่งเป็นสิ่งที่หาได้ยากนัก

“ให้ตายเถิด! สามในสิบตระกูลในการจัดอันดับเลกาซี่ กำลังร่วมมือกันเพื่อเคลียร์ดันเจี้ยน!”

“บางทีพวกเขาอาจตัดสินใจที่จะเป็นพันธมิตรกันเพื่อโค่นล้มผู้เล่นหยวนก็ได้!”

“นั่นก็ฟังดูมีเหตุผล”

เหล่าผู้เล่นต่างฮือฮาเกี่ยวกับประกาศใหม่ เลกาซี่เป็นสิ่งที่เชื่อมต่อผู้เล่นระดับโปรในโลกแห่งความเป็นจริงเพื่อให้ได้ครอบครองและถูกจัดอันดับเลกาซี่ พวกเขาจำเป็นต้องมีชื่อเสียงจากเกมดังระดับโลก

มีเพียงหนึ่งร้อยคนเท่านั้นที่จะได้ครอบครองเลกาซี่ สิ่งนี้นำพามาซึ่งชื่อเสียงและผลกำไรมากมาย และทุกคนหวังจะได้รับเลกาซี่มาครอบครอง นอกจากนี้ผู้เล่นที่มีลำดับเลกาซี่ยังสามารถตั้งตระกูลขึ้นมาเป็นของตนเอง และให้ผู้คนเข้ามาร่วมตระกูลได้อีกด้วย เป็นระบบที่คล้ายกับกิลด์ในเกมอื่นๆ โดยพวกเขาจะรวบรวมผู้เล่นที่มีความสามารถ เพื่อเข้ามาช่วยผลักดันเลกาซี่ของพวกเขาให้ขึ้นเป็นอันดับต้นๆ

เหล่าผู้เล่นนับไม่ถ้วนที่ลงแข่งทัวร์นาเมนต์เพื่อให้มีใครสักคนเห็นความสามารถและรับพวกเขาเข้าตระกูล หรือพวกที่มีอันดับเลกาซี่อยู่แล้วใช้การแข่งเพื่อไต่อันดับเลกาซี่ของตน โดยจะมีการเปลี่ยนแปลงข้อมูลเลกาซี่ทุกๆ ทศวรรษ พวกเขาจึงต้องเข้าร่วมเกมที่มีชื่อเสียงเพื่อให้เลกาซี่ของตนได้ติดอันดับต้นๆ อยู่เรื่อยๆ นั่นเป็นเหตุที่ว่าคัลติเวชั่น ออนไลน์จึงเป็นวีอาร์เอ็มเอ็มโออาร์พีจีที่ร้อนแรงที่สุดในปัจจุบัน

ขณะนั้นก็ปรากฏประกาศอีกอันขึ้นบนฟากฟ้า

<ยินดีด้วย! ผู้เล่นเซียงลู ได้รับอุปกรณ์ระดับวิญญาณ ชิ้นแรกของโลก!>

“ในที่สุดก็ปรากฏตัวแล้วสินะ” จักรพรรดิสายฟ้าหรี่ตามองไปยังประกาศบนท้องฟ้า

เซียงลู แห่งเฮเว่น ดีไวนิตี้ ผู้ยืนอยู่ ณ จุดสูงสุดของอันดับเลกาซี่ ในฐานะผู้เล่นอันดับหนึ่งของโลกแห่งความเป็นจริง ผู้เป็นเจ้าของบริษัทเกมที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่ง

“แม้แต่ปีศาจเช่นเขายังเพิ่งจะได้อุปกรณ์ระดับต่ำ แม้เกมจะเปิดไปแล้วหลายชั่วโมง แต่แล้วหยวนเล่า...” ราชินีเพลิงบ่นพลางถอนหายใจ

“เสี่ยวฮัว อาวุธถูกแบ่งเป็นระดับใดบ้าง?” หยวนเอ่ยถามนางหลังจากประกาศหายไป

“วิญญาณ, โลก, สวรรค์ และพระเจ้า แต่ละระดับแบ่งเป็นสี่คุณภาพ คือต่ำ, กลาง, สูง และสูงสุด และยังมีสูงกว่าพระเจ้าไปอีกนะ แต่ไม่ต้องห่วง นั่นจะพบได้แค่ที่ดินแดนต่อไปเท่านั้น”

“ดินแดน...ที่เจ้าพูดถึงนี่มันหมายความว่าอย่างไร?”

“พี่หยวนอยู่ในดินแดนที่ต่ำที่สุด เป็นสวรรค์ชั้นล่าง หน้าที่ของเสี่ยวฮัวคือพาพี่หยวนไปสู่สวรรค์ชั้นสูงสุด”

“หน้าที่ของเจ้า?” เขาตั้งคำถาม เขาปรารถนาจะรู้ว่าเพราะสิ่งใด และผู้ใดที่มอบหมายภารกิจนี้ให้กับนาง

“เสี่ยวฮัวได้รับมรดกสูงสุดจากสวรรค์ ดังนั้นจึงกลายเป็นหน้าที่ที่ต้องหาผู้สืบทอด”

“...เป็นเกมที่ลึกล้ำยิ่งนัก” หยวนมองไปยังท้องฟ้า “แล้วเราจะไปสวรรค์ชั้นต่อไปได้อย่างไร?”

“พี่หยวนยังอ่อนแอเกินไป เราจำเป็นต้องท้าทายกับผู้พิทักษ์อาณาจักรและเอาชนะเขาให้ได้ก่อนจะไปยังดินแดนถัดไป”

“เกมเป็นเช่นนี้สินะ” หยวนเริ่มเข้าใจเป้าหมายของเกมมากขึ้น

“แล้วจะได้รางวัลที่นั่นใช่หรือไม่? มรดกสูงสุดจากสวรรค์นั่นน่ะ” เขาถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“ทุกสิ่ง” นางตอบหลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง “ผู้ชนะจะได้รับทุกสิ่งในโลกนี้ เขาจะกลายเป็นพระเจ้าของโลกนี้”

“เห๋?!” หยวนมิได้คิดว่าค่าตอบแทนจะสูงถึงเพียงนั้น “อนุญาตให้เป็นพระเจ้าในโลกนี้ หรือไม่ก็ทำหน้าที่ดูแลเกมแทนผู้สร้าง แบบนั้นไม่ใจกว้างไปหน่อยหรือ?”

“ข้าคงไม่ได้หวังว่าจะได้พลังสิ่งใดถึงเพียงนั้น ข้าเพียงแค่ต้องการความสนุก ปล่อยให้ผู้อื่นแย่งชิงกันไปเถอะ” หยวนกล่าว เขาพึงพอใจกับสิ่งที่เกมมอบให้ การได้มองเห็น ได้ขยับแขนขา เป็นสิ่งพิเศษสำหรับเขาแล้ว

หลังจากเดินไปอย่างไร้จุดหมายอยู่สักพัก หยวนก็เอ่ยขึ้น “เสี่ยวฮัว เราจะไปที่ใดต่อดี?”

เสี่ยวฮัวมองพี่หยวนด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ช่วยให้พี่หยวนแข็งแกร่งขึ้น”

“เราจะทำเช่นไรดี?”

“นั่น...” เสี่ยวฮัวชี้ไปกลางทุ่งโล่ง มีร่างขนาดใหญ่ราวห้าเมตร

“นั่นกบหรือ?!” หยวนขยี้ตา เมื่อเขาเห็นกบขนาดใหญ่ผิวหนังคล้ายหยก นั่งนิ่งหลับตาอยู่กลางทุ่งโล่ง

“นั่นคือกบหยก พลังของมันเทียบเท่าผู้ฝึกฝนวิญญาณฝึกหัดระดับเก้า”

“ระดับเก้า!! ข้าแค่ระดับเจ็ด เจ้าจะหลอกให้ข้าไปดับสิ้นฟรีอย่างนั้นหรือ?” หยวนเกือบจะร้องไห้เมื่อได้ยินสิ่งที่นางกล่าว

“ถึงแม้ว่ากบหยกจะอยู่ห่างจากพี่สองระดับ แต่พี่เป็นผู้ใช้เทคนิคสวรรค์ แข็งแกร่งกว่าพวกที่อยู่ในระดับเดียวกัน”

“หวังว่าสิ่งที่เจ้าคิดจะถูกต้องนะ”

“อื้อ”

“แต่พี่ยังไม่รู้อยู่ดีว่าจะต้องสู้กับเจ้านั่นอย่างไร เอ้า! เหมือนมันจะเห็นเราแล้วนะ” กบหยกหันมาทางพวกเขาแผ่รังสีอำมหิตออกมา ราวกับต้องการสังหารใครสักคน

“โว้ววว!!!” ทันใดนั้นกบหยกกระโดดขึ้นบนท้องฟ้าราวสิบเมตร ราวกับมันพยายามจะขึ้นไปแตะก้อนเมฆยังไงยังงั้น

“ระวัง!!!” หยวนอุ้มเสี่ยวฮัวด้วยสัญชาตญาณและกระโดดถอยหลังหลบ วินาทีต่อมาเจ้ากบก็ร่อนลงตรงพื้นบริเวณที่พวกเขายืนอยู่ก่อนหน้า ทำเอาแผ่นดินตรงนั้นยุบเป็นวงกว้าง

“เกือบไปแล้ว...” หยวนปาดเหงื่อ เมื่อเห็นหลุมบนพื้นดิน

“พี่หยวน โชคดีนะ” นางยกนิ้วให้นางเมื่อเห็นหยวนกำลังยืนตะลึง

กบหยกคิดว่าเขาเป็นเพียงมด จึงหันเป้าหมายมาที่หยวน

“นี่...แล้วพี่จะต่อสู้กับสัตว์ประหลาดอย่างนั้นโดยมิมีอาวุธได้อย่างไร?” เขาร้องเสียงดัง

“เช่นนั้นใช้สิ่งนี้สิ” นางหยิบกระเป๋าเล็กๆ ออกมาจากเสื้อคลุม และดึงดาบเหล็กออกมาจากข้างใน

อย่างไรก็ตาม เมื่อนางดึงดาบขึ้นมา กบหยกจึงเข้าใจว่านางเป็นศัตรูที่อันตราย มันจึงกระโจนเข้าหานางตรงๆ

“เสี่ยวฮัวระวัง!!” เขาตะโกนเตือนนาง แต่เสี่ยวฮัวยังคงยืนดูด้วยใบหน้าสงบนิ่ง

ตู้ม!!! พื้นสั่นสะเทือนเล็กน้อย มันกระโดดทับเสี่ยวฮัวเข้าอย่างจัง

ดวงตาของหยวนเบิกกว้าง กรามแทบจะหลุดออกมาด้วยความตกใจ การถูกโดดทับด้วยของใหญ่ขนาดนั้นอย่างไรก็ต้องแบนไม่ต่างจากแพนเค้กเป็นแน่

ทันใดนั้นก็มีหมอกสีม่วงซึมออกมาจากใต้ท้องของกบ คล้ายกับมันกำลังผายลมออกมา

หยวนตั้งสติได้ ทันใดนั้นหมอกสีม่วงก็ลอยมารวมตัวกันข้างๆหยวน ก่อนจะแปรสภาพเป็นเด็กหญิงตัวเล็กๆ

“เสี่ยวฮัว!!!” หยวนรู้สึกงุนงงเมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น

“มีสิ่งใดผิดปกติหรือพี่หยวน?” นางเอ่ยถามด้วยสีหน้าปกติราวกับว่านางมิได้เพิ่งถูกกบหยกทับ

“เจ้า...เมื่อครู่เจ้าทำสิ่งใด?”

“ร่างหมอกสีม่วงของเสี่ยวฮัวอย่างไรเล่า”

“แล้วเจ้ายืนรับการโจมตีเช่นนั้นเพื่อสิ่งใด? เจ้าทำพี่หัวใจแทบวาย”

“ก็พี่หยวนบอกมิให้หนูใช้พลังหากพี่มิได้อนุญาตนี่นา”

“เจ้าซื่อบื้ออย่างนั้นหรือ?” หยวนถาม

“แม้ว่ามิใช่พลัง เจ้าก็ยังหลบได้นี่” เขาครุ่นคิด เขาเผลอลืมไปว่านางเป็นเพียง NPC ถูกโปรแกรมให้ทำตามคำสั่ง

“ขอโทษ...” เสี่ยวฮัวกล่าว

“โอ้ย!!” หยวนหน้าซีดเมื่อเห็นใบหน้าเศร้าของนาง “พี่ต่างหากที่ต้องเป็นคนขอโทษที่ออกคำสั่งโดยมิไตร่ตรอง”

“มิจำเป็นต้องผนึกพลังโดยสมบูรณ์ หากรู้สึกว่าตกอยู่ในอันตราย ให้เจ้าสามารถใช้พลังได้”

“แล้วคำอนุญาตของพี่หยวนเล่า?”

“ลืมมันเสีย”

“เสี่ยวฮัวเข้าใจแล้ว!” นางพยักหน้า

“ดี! งั้นส่งดาบเล่มนั้นมา ข้ามีหนี้ต้องชำระกับเจ้ากบนั่น”

วินาทีที่หยิบจับดาบ ข้อความก็พลันปรากฏขึ้น

<ดาบวิญญาณ> <ระดับ: วิญญาณ> <คุณภาพ: สูงสุด> <ความแข็งแกร่งกายภาพที่ต้องการ: 900> <ความแข็งแกร่งทางจิตใจที่ต้องการ: 1,500> <ความคม: 1,000> <รายละเอียด: สามารถตัดโลหะได้ดุจตัดเนย>

“เป็นดาบที่ดี” หยวนชื่นชอบ หลังจากลองเหวี่ยงมันในอากาศสองสามครั้ง

...