บทที่ 132 การทดสอบการต่อสู้ (อ่านฟรี27-03-2025)

ชั่วขณะหนึ่ง วัลเลียร์อดไม่ได้ที่จะตึงเครียดขึ้นมา รู้สึกระแวดระวังเล็กน้อยว่ากาเบรียลกำลังวางแผนทำอะไรกับคลื่นมานาที่เขาส่งออกไป แม้ว่าท้ายที่สุดแล้ว เมื่อมานาผ่านร่างกายของเขาไปโดยที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ความรู้สึกกลัวเล็กๆ นี้ก็พลันแปรเปลี่ยนเป็นความสับสนแทน ขณะที่เขามองชายที่ยังคงลอยตัวอยู่กลางอากาศ

ในระหว่างนั้น มานาที่กาเบรียลส่งออกไปได้ย้อนกลับมาหาเขา ทำให้เขาหลับตาลงครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้าเบาๆ อย่างเข้าใจ แล้วจึงหันกลับไปมองวัลเลียร์ ซึ่งสีหน้าของเขาบ่งบอกชัดเจนว่าต้องการรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น กาเบรียลจึงเอ่ยอธิบายในสิ่งที่เขาเพิ่งทำไป "กลไกแรกในบททดสอบนี้ คือคู่ต่อสู้ของเจ้า เป็นนักสู้ระดับทั่วไปที่อยู่ในเลเวลเดียวกับเจ้า และคลื่นมานาที่ข้าส่งออกไปเมื่อครู่นี้ ทำให้ข้าสามารถประเมินเลเวลปัจจุบันของเจ้าได้"

"หากข้าเข้าใจไม่ผิด เจ้าตอนนี้อยู่ที่เลเวล 11 ใช่หรือไม่?" กาเบรียลถามขึ้นในเวลาต่อมา ซึ่งวัลเลียร์พยักหน้าตอบกลับ ขณะที่อาร์เซนน์ที่ฟังการสนทนานี้อยู่ไม่สามารถปกปิดรอยยิ้มที่แฝงความคาดหวัง เมื่อถึงเวลาที่กาเบรียลจะรู้ว่าวัลเลียร์ไม่ใช่แค่ผู้มีระดับ 11 ธรรมดาๆ

กาเบรียลพยักหน้ากลับก่อนจะอธิบายต่อ "ในเมื่อเจ้ายืนยันแล้ว คู่ต่อสู้ของเจ้าจะมีระดับความสามารถในการต่อสู้และพละกำลังเฉลี่ยที่คาดหวังได้จากผู้ที่อยู่ในเลเวล 11 ด้วยเหตุนี้ การทดสอบจะดำเนินไปเป็นระลอก โดยในระลอกแรก เจ้าจะต้องเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้เพียงหนึ่งคน"

"สำหรับทุกระลอกถัดไป คู่ต่อสู้จะถูกเพิ่มเข้ามาอีกหนึ่งคน ระลอกที่สองเจ้าต้องสู้กับศัตรูสองคนพร้อมกัน ระลอกที่สาม สามคน และต่อไปเรื่อยๆ" เขากล่าวเสริม "เนื่องจากเลดี้สเตลัยรามาพร้อมกับเจ้า ข้าจึงไม่จำเป็นต้องอธิบายระดับความสามารถในการต่อสู้ ที่เจ้าสามารถบรรลุจากการทดสอบนี้ แต่ข้าจะบอกเจ้าถึงเงื่อนไขในการได้รับระดับเหล่านั้นแทน"

"หากเจ้าผ่านระลอกที่สอง เจ้าจะได้รับการยอมรับว่าเป็น 'นักสู้มือใหม่' ผ่านระลอกที่ห้าเจ้าจะได้เป็น 'นักสู้ผู้ชำนาญ' และผ่านระลอกที่สิบเจ้าจะได้เป็น 'นักสู้ผู้ช่ำชอง'"

"หากเจ้าสามารถไปถึงระลอกที่ยี่สิบ หรือกล่าวอีกนัยหนึ่งคือเอาชนะศัตรู 20 คนพร้อมกันได้ เจ้าจะได้รับการจัดอยู่ในระดับ 'นักสู้ขั้นยอดฝีมือ'" กาเบรียลกล่าวสรุป "เพื่อให้เจ้าทราบ ข้ารู้ถึงเงื่อนไขในการไปถึงระดับที่สูงกว่านี้ด้วย แต่โดยทั่วไปแล้ว ผู้ที่มาทดสอบความสามารถการต่อสู้ที่หอฝึกฝนการต่อสู้มักจะไปได้ไกลสุดแค่ระดับ 'นักสู้ผู้ชำนาญ' หรือ 'นักสู้ผู้ช่ำชอง' เท่านั้น และมีเพียงไม่กี่คนที่สามารถก้าวเข้าสู่ระดับ 'นักสู้ขั้นยอดฝีมือ' ได้"

"เอาล่ะ คำอธิบายของข้าชัดเจนหรือไม่? เจ้าต้องการให้ข้าชี้แจงอะไรเพิ่มเติมหรือไม่?" เมื่อได้ยินคำถามสุดท้าย วัลเลียร์ส่ายศีรษะบ่งบอกว่าเขาเข้าใจดีแล้ว กาเบรียลจึงพยักหน้าอีกครั้งก่อนจะปล่อยมานาปริมาณมหาศาลออกมา กระจายไปทั่วห้องและซึมซับลงไปยังพื้นเบื้องล่างที่วัลเลียร์ยืนอยู่

โครม...

ไม่นานหลังจากนั้น พื้นเริ่มสั่นสะเทือนก่อนที่ร่างของบางสิ่ง ซึ่งดูคล้ายมนุษย์จะปรากฏขึ้นห่างออกไปไม่กี่สิบเมตร แล้วพุ่งตรงเข้าหาวัลเลียร์ราวกับเตรียมโจมตี เมื่อเห็นดังนั้น วัลเลียร์จึงชักหอกจากด้านหลังออกมาแล้วตวัดเฉียงเป็นเส้นโค้งจัดการศัตรูในระลอกแรกลงในพริบตา ก่อนที่มันจะได้ลงมือทำอะไรเสียอีก

ทันใดนั้น ร่างของสิ่งที่เคยเป็นคู่ต่อสู้ก็พังทลายลงสู่พื้น กลายเป็นเนื้อเดียวกับวัสดุที่ใช้ทำพื้นห้องประหนึ่งว่ามันไม่เคยปรากฏตัวขึ้นมาเลย แต่เพียงไม่กี่วินาทีให้หลัง ศัตรูสองตนก็ปรากฏขึ้นที่ตำแหน่งเดิมอีกครั้ง แล้วพุ่งเข้าหาวัลเลียร์ราวกับตั้งใจจะโจมตีให้ได้

แต่แน่นอนว่า เหมือนกับศัตรูตัวแรก ระลอกที่สองก็จบลงในเวลาเพียงเสี้ยววินาทีเช่นกัน วัลเลียร์กวาดหอกออกไปเป็นแนวขวาง ฟันร่างของคู่ต่อสู้ทั้งสองขาดเป็นสองท่อนในคราวเดียว

ตุบ... ตุบ...

ขณะที่วัสดุที่ประกอบเป็นร่างของคู่ต่อสู้สองตัวก่อนหน้าของวัลเลียร์หลอมรวมเข้ากับพื้น เสียงของกาเบรียลดังก้องไปทั่วทั้งห้อง

"ในเมื่อเจ้าผ่านระลอกที่สองไปแล้ว ตั้งแต่นี้ไปเจ้าถือว่าเป็น 'นักสู้มือใหม่' อย่างเป็นทางการ"

"ขอให้รู้ไว้ว่านี่จะเป็นครั้งเดียวที่ข้าประกาศเรื่องนี้ หลังจากนี้ ศัตรูจะปรากฏขึ้นต่อเนื่องไปเรื่อยๆ จนกว่าเจ้าจะขอยอมแพ้ หรือข้าจะตัดสินว่าเจ้าไม่เหมาะสมจะต่อสู้ต่อไป" เขากล่าว "เจ้ามีคำถามอะไรหรือไม่?"

วัลเลียร์ส่ายศีรษะตอบกลับ กาเบรียลจึงพยักหน้าอีกครั้งก่อนจะส่งมานาเพิ่มลงไปในพื้น ทำให้ศัตรูสามตนปรากฏขึ้นในระยะห่างที่พอเหมาะ อย่างไรก็ตาม แตกต่างจากสองระลอกก่อนหน้า ศัตรูเหล่านี้ถืออาวุธพื้นฐานติดมือมาด้วย

แต่ถึงอย่างนั้น ด้วยความแตกต่างอย่างมากระหว่างค่าสเตตัสของวัลเลียร์กับค่าสเตตัสของผู้ที่อยู่ในเลเวล 11 โดยเฉลี่ย การที่ศัตรูมีอาวุธก็ไม่ได้ส่งผลใดๆ ต่อความเร็วในการกำจัดศัตรูของเขาเลย วัลเลียร์กวาดล้างศัตรูสามระลอกต่อไปได้อย่างรวดเร็ว โดยใช้เพียงแค่กระบวนท่าหอกพื้นฐาน

ถึงจุดนี้ กาเบรียลอดไม่ได้ที่จะลงมายืนข้างๆ ที่นั่งของอาร์เซนน์ มองดูวัลเลียร์ที่ยังคงจัดการกับศัตรูในแต่ละระลอกได้อย่างง่ายดายโดยแทบไม่เสียเหงื่อเลย ความสงสัยเริ่มก่อตัวขึ้นภายในใจของเขา เกี่ยวกับเหตุผลที่อาร์เซนน์เลือกติดตามวัลเลียร์มา เขาจึงเอ่ยถามนางขึ้น

"เลดี้สเตลัยรา ท่านรู้จักวัลเลียร์ได้อย่างไร?"

"ข้าเป็นผู้ดูแลการทดสอบของเขาก่อนหน้าเจ้าเอง" อาร์เซนน์ตอบ ทำให้กาเบรียลเผยสีหน้าประหลาดใจออกมาเล็กน้อย

"หมายความว่า เขาผ่านการทดสอบความสามารถในการใช้หอกมาก่อน ที่จะมาทดสอบความสามารถในการต่อสู้โดยรวมอย่างนั้นหรือ?" เมื่อเห็นว่าอาร์เซนน์พยักหน้าตอบรับ คำถามอีกข้อก็ผุดขึ้นมาในใจของกาเบรียล ขณะที่วัลเลียร์ยังคงผ่านแต่ละระลอกไปได้อย่างง่ายดาย

"ข้าจะทราบได้หรือไม่ว่าเขาทำผลงานเป็นอย่างไร?"

ในใจของกาเบรียล เขาคิดว่าชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าคงจะผ่านระดับ 'มือใหม่' ไปได้แบบเฉียดฉิวเท่านั้น เพราะโดยปกติแล้ว ผลลัพธ์ที่ได้จากการทดสอบการต่อสู้โดยรวม มักจะสูงกว่าการทดสอบความเชี่ยวชาญในการใช้อาวุธประมาณหนึ่งถึงสองระดับ

แนวคิดนี้เองที่ทำให้กาเบรียลถึงกับพูดไม่ออก เมื่ออาร์เซนน์บอกว่าผู้ที่กำลังทดสอบอยู่นี้ผ่านระดับ 'ชำนาญ' มาแล้ว

เขาสูดหายใจเข้าลึก ด้วยความตกใจเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองอาร์เซนน์ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงหันกลับมาจ้องไปยังใจกลางห้อง ขณะที่สัมผัสจากมานาที่เขาส่งลงไปก่อนหน้านี้ บอกให้รู้ว่าวัลเลียร์ได้ผ่านระลอกที่สิบไปแล้ว

"เขาผ่านระดับ 'นักสู้ผู้ช่ำชอง' ไปแล้วงั้นหรือ..." กาเบรียลพึมพำกับตัวเอง ดวงตาจับจ้องไปยังวัลเลียร์ พลางสงสัยว่าอีกฝ่ายใกล้ถึงขีดจำกัดของตนเองหรือยัง

แต่สิ่งที่เขาเห็นกลับตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง

ในขณะนั้น กลิ่นอายแห่งการต่อสู้อันจางๆ แผ่ออกมาจากร่างของวัลเลียร์ ขณะที่รอยยิ้มอันดุดันปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา เขากำหอกสีแดงโลหิตของตนแน่น รอคอยให้ระลอกศัตรูถัดไปปรากฏขึ้น พร้อมกับตั้งท่าต่อสู้ ราวกับนักล่าที่กำลังรอให้เหยื่อเดินเข้ามาติดกับของตนเอง

หากจะพูดให้ถูกต้อง ตอนนี้เขาเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้นเอง...