บทที่ 105 โดดเด่น (อ่านฟรี21-03-2025)

ขณะที่อ่านคำอธิบายของหัวหอกที่เพิ่งตีเสร็จ รอยยิ้มแห้งๆ ก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของวัลเลียร์โดยไม่รู้ตัว

ติ๊ง!

————

[หัวหอกชั้นเลิศ] (เลเวล 5)

ระดับความหายาก: เหนือสามัญ

พลังโจมตี: 11 - 19

เดิมทีเป็นเพียงหัวหอกโลหะธรรมดา แต่ช่างตีเหล็กที่สร้างมันขึ้นมาได้ทุ่มเทความใส่ใจและความประณีตลงไป ในรายละเอียดของความสมดุลและสัมผัสของหัวหอก ส่งผลให้มันสามารถก้าวข้ามขีดจำกัดของพิมพ์เขียวเดิม และปลดล็อกศักยภาพแฝงบางส่วนที่ซ่อนอยู่ภายใน

เนื่องจากช่างตีเหล็กที่สร้างมันขึ้นมา ถูกยกย่องว่าเป็นอัจฉริยะที่แท้จริง ศักยภาพแฝงที่ถูกปลดล็อกจึงไม่เพียงเป็นแค่พลังที่ซ่อนอยู่ แต่ได้ถูกแปรเปลี่ยนเป็นพลังที่แท้จริง ส่งผลให้หัวหอกนี้สามารถเลื่อนระดับขึ้นไปอีกขั้น สมกับเป็นผลงานของอัจฉริยะที่แท้จริง

หมายเหตุ: ในสภาพปัจจุบันของมัน หัวหอกนี้แทบจะไร้ประโยชน์ เว้นเสียแต่ว่าจะใช้เป็นมีดสั้นแบบฉุกเฉิน แนะนำให้เปลี่ยนมันเป็นหอกจริงๆ เสียก่อน

————

"ข้ามั่นใจว่าข้าทำทุกอย่างเหมือนตอนหลอมมีดสั้นในเควสต์ของทริสตันเป๊ะๆ" วัลเลียร์พึมพำกับตัวเอง ขณะมองดูผู้เข้าร่วมคนอื่นๆ ส่งผลงานของตนให้กับกรรมการ เพื่อตรวจสอบระดับของไอเท็ม "ถ้าเป็นแบบนั้น ผลลัพธ์ที่ออกมาก็ควรจะเป็นแค่หัวหอกระดับธรรมดา+ เท่านั้น… แล้วทำไมมันถึงกลายเป็นระดับเหนือสามัญได้ล่ะ?"

วัลเลียร์เกาหัวด้วยความสงสัยเล็กน้อย ก่อนจะปิดหน้าต่างแจ้งเตือนลง จากนั้นก็ได้ยินเสียงพูดคุยของผู้เข้าแข่งขันบางคน ที่ไม่ได้สร้างไอเท็มที่มีคุณภาพสูงขึ้นจากพิมพ์เขียวที่พวกเขาเลือกไว้ ในขณะที่ยังคงครุ่นคิดถึงเหตุผลที่แท้จริงว่าทำไมหัวหอกของเขาถึงเลื่อนระดับขึ้นมา เขาก็เรียกกรรมการคนหนึ่งให้มาหา

เมื่อกรรมการมาถึง วัลเลียร์ก็ยื่นหัวหอกให้เพื่อตรวจสอบ โดยมันจะถูกส่งไปให้หนึ่งในผู้ประเมินไอเท็มที่ประจำอยู่สำหรับรอบที่สอง ในที่สุด ขณะที่หัวหอกของเขาถูกส่งไปให้ผู้ประเมิน วัลเลียร์ก็สามารถปะติดปะต่อเหตุผลของเรื่องนี้ได้

"คิดไม่ถึงเลยว่าเราจะลืมนึกถึงเรื่องที่เราขึ้นแรงค์ 1 แล้ว…" เมื่อคิดได้เช่นนั้น วัลเลียร์ก็เปิดดูรายการทักษะที่ตัวเองมีอยู่ และในไม่ช้าก็พบสาเหตุที่ทำให้ระดับของไอเท็มเพิ่มขึ้น

ติ๊ง!

————

[เชี่ยวชาญการตีเหล็กขั้นอัจฉริยะที่แท้จริง] (เลเวล 1/10)

ระดับความหายาก: ธรรมดา

อัจฉริยะทั่วไปสามารถยกระดับสิ่งธรรมดาให้ก้าวไปสู่ระดับที่น้อยคนนักจะไปถึง ในทางกลับกัน อัจฉริยะที่แท้จริงสามารถเปลี่ยนแปลงสิ่งธรรมดาให้กลายเป็นสิ่งที่เหนือชั้นยิ่งขึ้น กลายเป็นสิ่งที่แม้อัจฉริยะทั่วไปยังต้องการไขว่คว้า

ทักษะนี้ทำให้ผู้ใช้คุ้นเคยกับการตีเหล็กมากขึ้น รวมถึงเทคนิคต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการตีเหล็ก เพิ่มอัตราความสำเร็จในการหลอมไอเท็มขึ้น 3% และเพิ่มโอกาสในการสร้างไอเท็มที่มีระดับสูงขึ้น 0.1%

————

"โอกาสแค่หนึ่งในพันแท้ๆ แต่ก็ยังเกิดขึ้นจนได้" วัลเลียร์ปิดหน้าต่างแจ้งเตือนลงพร้อมกับหัวเราะเบาๆ อย่างขมขื่น คิดว่าการที่หัวหอกของเขาเป็นระดับเหนือสามัญ คงจะดึงดูดความสนใจของคนอื่นแน่ๆ

และแน่นอน… ว่ามันก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ

"หืม?"

หนึ่งในผู้ประเมินไอเท็มที่ใช้ [วิเคราะห์] ตรวจสอบหัวหอกที่วัลเลียร์สร้างขึ้น ดวงตาของเขาเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ เพราะคิดว่าอย่างมากที่สุดแล้ว ผู้เข้าแข่งขันในรอบนี้ก็คงทำได้แค่เพิ่มเครื่องหมาย "+" ให้กับระดับของอุปกรณ์เท่านั้น

เพื่อให้แน่ใจว่าตนไม่ได้เห็นผิดไป ผู้ประเมินไอเท็มจึงใช้ [วิเคราะห์] ซ้ำหลายครั้ง ก่อนจะยืนยันได้ด้วยตาตัวเองว่าหัวหอกนี้มีระดับเหนือสามัญจริงๆ อย่างไรก็ตาม แทนที่จะเรียกกรรมการมาตรวจสอบและประกาศว่าวัลเลียร์ผ่านเข้าสู่รอบที่สาม ผู้ประเมินไอเท็มกลับนำหัวหอกไปให้ผู้ประเมินที่สำคัญที่สุดในหมู่พวกเขาแทน

"อะไรนี่?"

มาริออนรับหัวหอกที่ถูกส่งมาให้เขา โดยกรรมการด้วยสีหน้าฉงนสงสัย ไม่เข้าใจว่าทำไมไอเท็มชิ้นนี้ถึงถูกส่งมาให้เขาตรวจสอบ อย่างไรก็ตาม ปฏิกิริยาของเขาก็ไม่ต่างจากผู้ประเมินไอเท็มคนแรกนัก เมื่อเขาใช้ [วิเคราะห์ขั้นสูง] กับไอเท็ม ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างด้วยความตกตะลึง ขณะที่ปากของเขาเผยอออกเล็กน้อย

"ระ-ระดับเหนือสามัญ!"

มาริออนอุทานออกมาเสียงดัง ทำให้ผู้เข้าแข่งขันแทบทั้งหมดหยุดสิ่งที่กำลังทำอยู่และสูดลมหายใจเข้าอย่างตกใจ ในความคิดของพวกเขา แค่สามารถเพิ่มเครื่องหมาย "+" ให้กับอุปกรณ์ก็ถือว่าเป็นเรื่องยากมากแล้ว… แต่กลับมีคนหนึ่งที่สามารถสร้างอุปกรณ์ระดับเหนือสามัญ ได้จริงๆ งั้นหรือ!?

"หรือเป็นแค่โชคดีล้วนๆ ?"

เดนิส—หนึ่งในผู้เข้าแข่งขันตัวเต็ง ที่สามารถยกระดับคุณภาพของอุปกรณ์ได้อย่างยอดเยี่ยม—เลิกคิ้วขึ้นด้วยความสนใจ ขณะที่ยังคงตีเหล็กต่อไป "หรือว่า… คนนั้นมีทักษะที่ช่วยให้ทำแบบนั้นได้เหมือนกับข้า?"

เมื่อรู้ตัวว่าเผลออุทานเสียงดังเกินไป มาริออนก็รีบกระแอมและเรียกสติกลับมาอย่างรวดเร็ว สีหน้าตกตะลึงเมื่อครู่กลับคืนเป็นท่าทีเรียบเฉยเช่นเดิม ก่อนที่เขาจะสูดหายใจเข้าเต็มปอดและประกาศกับทุกคนว่า

"ผู้สร้างหัวหอกนี้ มีสิทธิ์ผ่านเข้าสู่รอบที่สามของการแข่งขัน!"

ได้ยินเช่นนั้น วัลเลียร์ก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ในตอนแรกเขากลัวว่าผู้ประเมินไอเท็มจะเอ่ยชื่อของเขา หรือประกาศหมายเลขของเตาหลอมที่เขาใช้อยู่ แต่ด้วยวิธีที่ผู้ประเมินเลือกใช้คำพูด ความกังวลของเขาจึงหายไปอย่างรวดเร็ว…

แต่ไม่นาน ความกังวลนั้นก็กลับมาอีกครั้ง

"ขอแสดงความยินดีที่ผ่านเข้าสู่รอบที่สาม ท่านสามารถไปที่พื้นที่รอได้เลยครับ"

ในขณะที่ วัลเลียร์คิดว่าตัวเองรอดพ้นจากการเป็นจุดสนใจ กรรมการคนหนึ่งกลับเดินมาที่เตาหลอมของเขา และแจ้งให้เขาไปยังพื้นที่รอ โดยไม่ต้องสงสัยเลยว่าเหตุการณ์สองเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นต่อเนื่องกัน ทำให้ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ สามารถปะติดปะต่อเรื่องราวได้อย่างรวดเร็ว

แน่นอนว่า แม้แต่ผู้ชมก็เชื่อมโยงเหตุการณ์เข้าด้วยกัน ส่งผลให้พวกเขาจับจ้องไปที่วัลเลียร์ ขณะที่เขาเดินไปยังพื้นที่รอสำหรับผู้ที่ผ่านเข้ารอบ เสียงเชียร์จากผู้ชมดังขึ้น ด้วยความชื่นชมต่อสิ่งที่วัลเลียร์ทำได้ แต่เจ้าตัวกลับไม่สนใจเสียงเชียร์เหล่านั้นแม้แต่น้อย ยังคงก้มหน้าก้มตาเดินต่อไป

อย่างไรก็ตาม ระหว่างที่เขากำลังเดินอยู่นั้น เขาก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยดังมาจากฝูงชน ทำให้เขาชะงักฝีเท้าและหันไปมองตามเสียงนั้น ก่อนจะพบว่าทริสตันกำลังส่งเสียงเชียร์ให้เขา ด้วยความกระตือรือร้นและความตื่นเต้นอย่างสุดใจ

เมื่อเห็นเช่นนั้น อารมณ์ของวัลเลียร์ก็สับสนขึ้นมาอยู่ชั่วครู่ หนึ่งใจอยากเพิกเฉยต่อสิ่งที่ตัวเองทำลงไป เพื่อไม่ให้เป็นจุดสนใจ แต่อีกใจกลับรู้สึกว่าเขาควรจะยอมรับความสำเร็จของตนเองบ้าง

สุดท้าย… ก่อนที่เขาจะก้าวเข้าไปในพื้นที่รออย่างเต็มตัว วัลเลียร์ก็ยกนิ้วโป้งให้ทริสตันพร้อมกับรอยยิ้มกว้าง แสดงให้เห็นว่าเขาภูมิใจกับความสำเร็จของตัวเองแค่ไหน