บทที่ 101 หลอมต่อเนื่อง (อ่านฟรี21-03-2025)

เมื่อกลับมายังสถานที่จัดทัวร์นาเมนต์ 'การแข่งขันของเหล่าช่างตีเหล็กมือใหม่' ทั้งสองพบกับภาพของผู้คนจำนวนมากที่มารวมตัวกันรอบบริเวณการแข่งขัน แต่ละคนต่างพยายามทำทุกวิถีทาง เพื่อให้ได้มุมมองที่ดีที่สุดของการแข่งขันครั้งนี้ ขณะที่มองภาพตรงหน้า ทริสตันอดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มขมขื่นให้กับวัลเลียร์ ก่อนจะบอกให้เขาไปยังจุดของตัวเองในการแข่งขัน ส่วนตัวเขาจะไปหาจุดชมที่เหมาะสมจากระยะไกล

วัลเลียร์พยักหน้ารับ ก่อนจะแทรกตัวผ่านฝูงชนไปยังด้านหน้าของชายที่เขาเคยติดต่อด้วยก่อนหน้านี้ระหว่างขั้นตอนการลงทะเบียน เมื่อสบตากันอยู่ครู่หนึ่ง วัลเลียร์ก็นึกขึ้นได้ถึงคำแนะนำสำคัญที่ชายคนนั้นเคยบอกไว้ ก่อนจะรีบหยิบตราประจำตัวของเขาออกมา

เมื่อเห็นตราประจำตัวของวัลเลียร์ ชายคนนั้นพยักหน้าให้ก่อนจะขยับตัวหลีกทางให้ วัลเลียร์จึงก้าวเข้าสู่พื้นที่การแข่งขัน ขณะเดียวกันก็นึกถึงหมายเลขที่ถูกจัดสรรให้เขา 'เตาหลอมหมายเลข 42' หลังกล่าวขอบคุณชายคนนั้น วัลเลียร์ก็เดินผ่านแถวของเตาหลอมที่ถูกจัดเตรียมไว้อย่างเป็นระเบียบ จนกระทั่งไปถึง 'เตาหลอมหมายเลข 42' ซึ่งเป็นพื้นที่ของเขาในการแข่งขันครั้งนี้

เมื่อมาถึง วัลเลียร์ตรวจสอบเครื่องมือและวัสดุที่ถูกเตรียมไว้สำหรับการแข่งขัน และพบว่าคุณภาพของอุปกรณ์เหล่านี้ดีกว่าของที่อยู่ในโรงตีเหล็กของทริสตันเสียอีก หลังจากตรวจสอบว่าทุกอย่างครบถ้วนสมบูรณ์ โดยมีผู้ควบคุมการแข่งขันเป็นสักขีพยาน เขาจึงผ่อนคลายขึ้น ก่อนจะกวาดตามองรอบๆ สนามแข่งขัน เพื่อประเมินจำนวนคู่แข่งที่เขาต้องเผชิญ

ไม่นานนัก เสียงประกาศเริ่มการแข่งขันก็ดังก้องไปทั่วเมืองดาเนียริส ทำให้เตาหลอมส่วนใหญ่เริ่มมีผู้เข้าแข่งขันจับจองพื้นที่ วัลเลียร์จึงตัดสินใจใช้ [ดวงตาอันเฉียบคมของนักพนัน] ขณะรอให้ผู้เข้าแข่งขันที่เหลือเดินทางมายังเตาหลอมของตน เมื่อทุกคนมาถึงแล้ว เขาก็ต้องประหลาดใจที่พบว่ามีผู้เข้าแข่งขันในวันสุดท้ายของ 'การแข่งขันของเหล่าช่างตีเหล็กมือใหม่' มากกว่า 200 คน ซึ่งรวมตัวเขาด้วย

เมื่อมองไปรอบๆ อีกครั้ง เขาสังเกตว่าผู้เข้าแข่งขันส่วนใหญ่ต่างจับจ้องไปที่บุคคลสามคนเป็นพิเศษ

คนแรกเป็นชายหนุ่มผมสีบลอนด์ที่ถูกหวีจัดทรงอย่างเรียบร้อย ตัดกับดวงตาสีเขียวอ่อนที่สะอาดสดใส องค์ประกอบทั้งสองนี้ทำให้เขาดูราวกับเป็นลูกหลานของขุนนาง อย่างไรก็ตาม ความรู้สึกนั้นกลับถูกทำลายลงเล็กน้อย โดยคราบเขม่าควันและฝุ่นดินที่ติดตามผิวหนังและเสื้อผ้าของเขา ทำให้เขาดูเหมือนช่างตีเหล็กที่ผ่านประสบการณ์มาพอสมควร

'นาธาน ฟอร์เจอร์ส...' วัลเลียร์จดจำรูปลักษณ์ของชายคนนั้นไว้ ก่อนจะหันไปมองบุคคลที่สองในกลุ่มที่ผู้เข้าแข่งขันจับจ้อง และพบว่ารูปลักษณ์ของเขานั้นค่อนข้างแปลกตา

ต่างจากนาธาน ชายคนนี้ดูสะอาดหมดจดจนไร้ฝุ่นผงติดเสื้อผ้า อีกทั้งยังสวมชุดที่ปกปิดร่างกายเกือบทั้งหมดด้วยผ้าสีเทาเข้มและดำ มีเพียงดวงตาของเขาเท่านั้นที่มองเห็นได้

'และข้าเดาว่านั่นคงเป็น 'ชาโดว์' ใช่ไหม?' วัลเลียร์คิด ก่อนจะยักไหล่และถอนในใจ โดยไม่ใส่ใจมากนักถึงรูปลักษณ์ที่ลึกลับของอีกฝ่าย

จากนั้นเขาก็หันไปมองผู้เข้าแข่งขันคนสุดท้ายที่ถูกจับตามอง ซึ่งแตกต่างจากสองคนแรกโดยสิ้นเชิง

หญิงสาวผู้นี้มีผมสีน้ำตาล ที่ถูกรวบขึ้นเป็นหางม้าแบบลวกๆ ซึ่งช่วยขับให้เห็นรูปหน้าของนางได้ชัดเจน ดวงตาสีแดงอ่อนของนางส่องประกายคล้ายกับผลึกใส ยามต้องแสงแดดในยามเช้า ประกอบกับชุดที่นางสวมใส่ ซึ่งให้ความรู้สึกราวกับว่านางเข้าร่วมการแข่งขันครั้งนี้เพียงเพื่อความสนุกเท่านั้น

'นางคงเป็น เดนิส สตีเฟนสัน...'

แน่นอนว่าทุกคนที่จับจ้องมองนางอยู่ย่อมรู้ดีว่า เป้าหมายของนางในการแข่งขันครั้งนี้ไม่ใช่แค่ความสนุกเพียงอย่างเดียว

หลังจากจดจำรูปลักษณ์ของสามผู้เข้าแข่งขันตัวเต็งในใจแล้ว วัลเลียร์ก็หันไปมองผู้เข้าแข่งขันรอบตัว พบว่าหลายคนกำลังสั่นด้วยความประหม่า ขณะที่เขากำลังจะเริ่มบทสนทนากับบางคน เพื่อช่วยให้พวกเขาผ่อนคลาย พลังอำนาจบางอย่างที่กดดันเล็กน้อย ก็ปรากฏขึ้นบนแท่นยกสูงที่ตั้งอยู่ด้านหนึ่งของสนามแข่งขัน ส่งผลให้ทุกคนหันไปมองต้นตอของพลังนั้นโดยอัตโนมัติ

"จากที่ข้าเห็นตอนนี้ ดูเหมือนว่าผู้เข้าแข่งขันจะมาสมัครมากกว่าที่คาดไว้อยู่ไม่น้อยเลยนะ" ชายคนหนึ่งกล่าวขึ้น ท่ามกลางความเงียบที่ปกคลุมทั่วสนามแข่งขัน

จากนั้นไม่นานเขาก็หัวเราะเบาๆ ก่อนจะพยักหน้าอย่างพึงพอใจ "แต่ก็นะ แบบนี้ทำให้วันสุดท้ายของการแข่งขันน่าสนใจขึ้นไปอีก ไม่ใช่เหรอ?"

"ก่อนอื่น ข้าขอแนะนำตัวก่อน" ชายคนนั้นกล่าวต่อ "ข้าชื่อ ฮยอน เป็นช่างตีเหล็กระดับแรงค์ 3 สังกัดกิลด์ช่างตีเหล็ก และข้าจะเป็นผู้ดำเนินทัวร์นาเมนต์ 'การแข่งขันของเหล่าช่างตีเหล็กมือใหม่' ในวันนี้"

ทันทีที่เขากล่าวจบ เสียงเชียร์และเสียงปรบมือก็ดังกระหึ่มขึ้นจากผู้ชมที่อยู่รอบสนามแข่งขัน บรรยากาศโดยรอบเต็มไปด้วยความคึกคัก ก่อนที่เสียงทั้งหมดจะค่อยๆ เบาลงหลังจากผ่านไปสองสามนาที

เมื่อทุกอย่างกลับเข้าสู่ความเงียบอีกครั้ง ฮยอนก็พูดต่อ "ข้ารู้ว่าทุกคนกระตือรือร้นที่จะเริ่มการแข่งขัน ดังนั้นข้าจะไม่เสียเวลาไปมากกว่านี้"

ป๊อก!

สิ้นเสียงพูดของเขา ฮยอนก็สะบัดนิ้ว และในชั่วพริบตา พิมพ์เขียวก็ปรากฏขึ้นบนโต๊ะของผู้เข้าแข่งขันทุกคน ทุกคนต่างตกตะลึงกับความสามารถของฮยอน ก่อนจะก้มลงมองพิมพ์เขียวตรงหน้าตนเองอย่างสนใจ แล้วจึงเงยหน้าขึ้นมองพิธีกรอีกครั้ง

"พิมพ์เขียวที่อยู่บนโต๊ะของทุกคนคือพิมพ์เขียวของ 'มีดสั้นระดับธรรมดา'" ฮยอนกล่าว "แต่แน่นอนว่า นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการแข่งขันเท่านั้น"

"รอบแรกของการแข่งขันนี้เรียกว่า 'การหลอมต่อเนื่อง'" เขาอธิบายต่อ "พวกเจ้าจะต้องหลอมอุปกรณ์ทั้งหมดห้าชิ้นติดต่อกัน แค่หลอมได้สามชิ้นแรก ก็เพียงพอสำหรับการผ่านเข้าสู่รอบถัดไปแล้ว"

"แน่นอนว่า อุปกรณ์ที่พวกเจ้าต้องหลอมจะกำหนดมาในรูปแบบของพิมพ์เขียว เพื่อให้แน่ใจว่าทุกคนแข่งขันกันอย่างยุติธรรม" ฮยอนกล่าว "สองชิ้นแรกเป็นพิมพ์เขียวระดับธรรมดา สองชิ้นถัดไปเป็นพิมพ์เขียวระดับธรรมดา+ และชิ้นสุดท้ายเป็นพิมพ์เขียวระดับเหนือสามัญ"

"อย่างที่ข้ากล่าวไปก่อนหน้านี้ พวกเจ้าจำเป็นต้องหลอมแค่สองชิ้นแรกของพิมพ์เขียวระดับธรรมดา และหนึ่งชิ้นแรกของพิมพ์เขียวระดับธรรมดา+ เพื่อผ่านเข้าสู่รอบถัดไป" รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของฮยอน "แต่หากพวกเจ้าเลือกที่จะทำชิ้นที่สี่และห้าด้วย พวกเจ้าจะได้รับรางวัลเล็กๆ น้อยๆ ติดตัวกลับบ้านไป ไม่ว่าพวกเจ้าจะไปถึงสามอันดับแรกของการแข่งขันหรือไม่ก็ตาม"

"แน่นอนว่าหากหลอมถึงชิ้นที่ห้า รางวัลที่ได้รับย่อมมากกว่าการหยุดที่ชิ้นที่สี่" เขาหัวเราะเบาๆ ก่อนจะเสริม "และไม่ต้องกังวล ไม่มีข้อเสียหรือเงื่อนไขใดๆ ที่จะทำให้พวกเจ้าต้องลังเล ทุกคนสามารถลองหลอมชิ้นที่สี่และห้าได้แม้จะผ่านเกณฑ์ไปแล้ว"

"มีใครมีคำถามเพิ่มเติมไหม?"

หลังจากฮยอนกล่าวจบ ผู้เข้าแข่งขันบางคนก็ยกมือขึ้น เพื่อถามคำถามที่ต้องการความกระจ่าง เมื่อทุกคำถามได้รับคำตอบเรียบร้อยแล้ว ฮยอนพยักหน้าก่อนจะกวาดสายตามองผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด

จากนั้น เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ และเปล่งเสียงก้องไปทั่วสนามแข่งขัน

"ขอประกาศให้การแข่งขันรอบแรก… เริ่มต้นได้!"

ทันใดนั้น เสียงเชียร์และเสียงโห่ร้องจากฝูงชนก็ดังกระหึ่มขึ้นอีกครั้ง ปลุกเร้าให้สนามแข่งขันเต็มไปด้วยบรรยากาศที่เร่าร้อนและตื่นเต้น