บทที่ 100 ผู้เข้าแข่งขันชั้นนำ (อ่านฟรี20-03-2025)

ในที่สุด เมื่อยามค่ำคืนมาถึง ทั้งสองก็หาที่พักแรมสำหรับค่ำคืนนี้ โดยคำนึงถึงว่าพวกเขาจะอยู่ในเมืองเพียงแค่จนถึงวันรุ่งขึ้นเท่านั้น เมื่อพวกเขาตื่นขึ้นจากการหลับใหล ทั้งคู่ก็จัดการกับกิจวัตรยามเช้าของตัวเอง ก่อนจะลงไปที่ร้านอาหารของโรงแรม เพื่อเพลิดเพลินกับอาหารเช้าฟรีของพวกเขา

หลังจากเช็กเอาต์จากที่พัก ทั้งสองก็เดินทางไปยังศูนย์กลางของเทศกาลแห่งเตาหลอมอีกครั้ง และได้พบกับภาพบรรยากาศที่แตกต่างจากเมื่อวาน โดยต่างจากความคึกคักและเต็มไปด้วยชีวิตชีวาที่พวกเขาเคยเห็นเมื่อวานนี้ บรรยากาศของเทศกาลยามเช้ากลับดูสงบลงเล็กน้อย ราวกับว่าผู้คนกำลังอยู่ในช่วงรวบรวมพลังงาน เพื่อให้เพียงพอสำหรับตลอดทั้งวัน

นอกจากนี้ ร้านค้าจำนวนมากที่พวกเขาเห็นเมื่อวานนี้ก็กำลังอยู่ในช่วงเตรียมเปิดให้บริการ ทำให้ทั้งคู่ตัดสินใจเลี่ยงจากบริเวณร้านค้าไปก่อน แล้วไปตรวจสอบว่าวัลเลียร์สามารถลงชื่อเป็นผู้เข้าร่วมการแข่งขัน 'การแข่งขันของเหล่าช่างตีเหล็กมือใหม่' ในวันสุดท้ายได้หรือไม่

โชคดีที่แม้จะยังเช้าตรู่ แต่บริเวณของเทศกาลที่อุทิศให้กับการแข่งขันก็เต็มไปด้วยบรรยากาศที่คึกคักแล้ว โดยมีผู้คนจำนวนมากมารวมตัวกัน เพื่อชมเหล่าช่างตีเหล็กมือใหม่แสดงทักษะและฝีมือของตนต่อหน้าสาธารณชน

หลังจากมองไปรอบๆ วัลเลียร์ก็สังเกตเห็นว่ามีแถวของผู้ที่กำลังลงทะเบียนเข้าร่วมการแข่งขัน ด้วยเหตุนี้ เขาจึงบอกกับทริสตันว่าเขาจะไปลงชื่อสมัครแข่งขัน ซึ่งอีกฝ่ายก็พยักหน้ารับและบอกว่าเขาจะไปหาที่นั่งรอ ในระหว่างที่รอการแข่งขันเริ่มขึ้น

วัลเลียร์พยักหน้าตอบกลับ ก่อนจะเดินเข้าไปต่อแถว เพื่อรอคิวลงทะเบียนอย่างสบายๆ ในขณะที่ฟังบทสนทนารอบข้างไปด้วย แม้ว่าหลายบทสนทนาจะเป็นการพูดคุยกันเรื่องชีวิตส่วนตัวของแต่ละคน แต่บางหัวข้อกลับดึงดูดความสนใจของเขา ทำให้เขาเลือกที่จะละเลยบทสนทนาอื่นๆ และตั้งใจฟังเฉพาะที่น่าสนใจ

และบทสนทนาที่ดึงดูดความสนใจของเขามากที่สุด ก็คือการพูดถึงผู้เข้าแข่งขันที่มีโอกาสสูงที่จะได้ติดอันดับต้นๆ ในการแข่งขันของวันนี้ แม้ว่าเขาจะอยากฟังข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องนี้ให้มากกว่านี้ แต่เมื่อถึงคิวของเขาแล้ว วัลเลียร์จึงต้องละความสนใจจากบทสนทนาเหล่านั้น และหันมาเผชิญหน้ากับชายคนหนึ่งที่มีตราสัญลักษณ์ของกิลด์ช่างตีเหล็ก ประดับอยู่ที่อกขวา

"ขอดูตราประจำตัวด้วย" ชายคนนั้นเอ่ยขึ้นพลางยกแผ่นจารึกบางๆ ขึ้นมา ซึ่งดูคล้ายกับอุปกรณ์ที่ใช้ระหว่างการลงทะเบียนของวัลเลียร์เมื่อวานนี้

เมื่อได้ยินเช่นนั้น วัลเลียร์จึงหยิบตราประจำตัวเหล็กที่เขาได้รับจากกิลด์เมื่อวานและส่งให้ชายคนนั้น

หลังจากตรวจสอบและยืนยันว่าตราประจำตัวเป็นของแท้ ชายคนนั้นก็ส่งคืนให้วัลเลียร์พร้อมกับพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะเติมพลังมานาลงไปในแผ่นจารึกและถามต่อ

"ชื่อของเจ้า?"

"วัลเลียร์"

ได้ยินคำตอบ ชายคนนั้นพยักหน้าอีกครั้งก่อนจะเติมพลังมานาเพิ่มลงในแผ่นจารึก แล้ววางมันไว้ข้างตัว

"เรียบร้อย เจ้าถูกจัดให้อยู่ที่เตาหลอมหมายเลข 42 ตอนนี้พวกเรายังอยู่ในช่วงเตรียมการสำหรับการแข่งขัน ดังนั้นเจ้าสามารถไปที่อื่นก่อนได้ถ้าอยากไป" ชายคนนั้นกล่าว

วัลเลียร์พยักหน้ารับฟัง ขณะที่อีกฝ่ายพูดเสริมว่า

"อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าเจ้าจะอยู่ส่วนไหนของเมือง เราจะมีการประกาศก่อนที่การแข่งขันจะเริ่มขึ้น ดังนั้นไม่ต้องกังวลว่าจะพลาด"

เมื่อตระหนักถึงข้อมูลดังกล่าว วัลเลียร์กล่าวขอบคุณชายคนนั้น ก่อนจะเดินไปหาทริสตัน และทันทีที่เขาไปถึง อีกฝ่ายก็เป็นฝ่ายเริ่มบทสนทนา

"อยากรู้ไหมว่าข้าไปสืบอะไรมาตอนรอเจ้าลงทะเบียน?"

"เป็นไปได้ไหมว่าเป็นเรื่องเดียวกับที่ข้าฟังมาตอนต่อแถว?" วัลเลียร์ถามกลับ ขณะที่ทั้งสองขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

เมื่อเห็นว่าพวกเขาคงไม่ได้คำตอบแน่ ถ้าต่างคนต่างรอให้อีกฝ่ายเป็นคนเริ่ม ทั้งคู่จึงตัดสินใจพูดออกมาพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมาย และน่าแปลกที่สิ่งที่พวกเขาพูดออกมากลับเป็นเรื่องเดียวกัน—เกี่ยวกับเหล่าผู้เข้าแข่งขันที่มีโอกาสสูงในการคว้าชัยชนะของวันนี้

"ไหนๆ กว่าจะเริ่มแข่งก็ยังอีกสักพัก ไปเดินเล่นรอบเมืองพลางคุยเรื่องนี้กันไหม?" วัลเลียร์เสนอขึ้น หลังจากที่ทั้งสองหัวเราะให้กับความคิดที่ตรงกันของตนเอง

เมื่อทริสตันพยักหน้าเห็นด้วย ทั้งสองก็เริ่มเดินชมบรรยากาศของเทศกาล ก่อนจะขยับออกไปเดินยังส่วนอื่นของเมืองในเวลาต่อมา

"ว่าแต่…เจ้ารู้เรื่องอะไรมาบ้างตอนรอข้าลงทะเบียน?" วัลเลียร์เอ่ยถาม

"จากที่ข้าได้ยินมา รวมถึงจากที่ข้าพูดคุยกับบางคนระหว่างรอเจ้า มีผู้เข้าแข่งขันสามคนที่ถูกมองว่าเป็นตัวเต็งของวันนี้" ทริสตันเริ่มเล่าเมื่อเห็นว่าวัลเลียร์เป็นฝ่ายเปิดบทสนทนา

"คนแรกคือลูกชายของหัวหน้าสาขากิลด์ช่างตีเหล็ก—นาธาน ฟอร์เจอร์ส เหตุผลที่หลายคนมั่นใจว่าเขาจะคว้าแชมป์ได้ก็เพราะคลาสช่างตีเหล็กของเขา ซึ่งเป็นคลาสระดับมหากาพย์ ที่เรียกว่า 'ช่างตีเหล็กเปลวเพลิงแดง'"

"นอกจากนี้ เขายังเคยแสดงให้เห็นหลายครั้ง ว่าเขาสามารถสร้างอุปกรณ์ที่มีระดับสูงกว่าระดับที่ระบุไว้ในพิมพ์เขียวที่ได้รับมา" ทริสตันยักไหล่ขณะพูด "ส่วนเรื่องว่ามันถูกโกงหรือไม่ ข้าเองก็ไม่แน่ใจ แล้วเจ้าล่ะ? เจออะไรบ้าง?"

"ก็…ข้าเองก็ได้ยินชื่อของนาธานตอนที่กำลังต่อแถวลงทะเบียนเหมือนกัน" วัลเลียร์ตอบกลับ "แต่คนที่ข้าได้ยินเป็นคนที่สองนี่ค่อนข้างแปลก เขาไม่มีชื่อจริงเลย ทุกคนรู้แค่ว่าเขาใช้ชื่อว่า 'ชาโดว์'"

"อ้อ…เจ้านั่นเอง ข้าก็ได้ยินคนพูดถึงเขาเหมือนกัน" ทริสตันพยักหน้า "เป็นคนที่มีสไตล์การตีเหล็กที่เน้นความแม่นยำ (DEX) ใช่ไหม? ข้าได้ยินมาว่าอุปกรณ์ที่เขาสร้างขึ้นนั้นล้วนอยู่ในระดับสูงสุดของระดับที่ระบุในพิมพ์เขียว"

"ใช่ นั่นแหละ" วัลเลียร์พยักหน้า "จากที่ข้าได้ยินมา สไตล์การตีเหล็กของเขามาจากคลาสของเขา 'ช่างตีเหล็กหัตถ์เงา'"

ขณะพูดถึงเรื่องนี้ วัลเลียร์ก็อดไม่ได้ที่จะนึกย้อนกลับไปตอนที่เขาเลือกคลาสใหม่ในช่วงเลื่อนขั้น 'ถ้าจำไม่ผิด คลาสนี้เป็นคลาระดับมหากาพย์ และเป็นเวอร์ชันที่ดีกว่าของ 'ช่างตีเหล็กมือฉมัง' ซึ่งเป็นคลาสระดับหายากนี่นา'

"แต่คนสุดท้ายนี่แตกต่างจากสองคนแรกโดยสิ้นเชิง" ทริสตันกล่าวต่อหลังจากวัลเลียร์พูดจบ "นางถูกจัดเป็นตัวเต็งเพราะผลงานที่นางเพิ่งทำได้สำเร็จเมื่อไม่นานมานี้ ด้วยคลาสระดับหายากของนาง—'ช่างตีเหล็กทรงภูมิปัญญา'"

"ลองจินตนาการดูสิ การสร้างอุปกรณ์ระดับ 'เหนือสามัญ+' จากพิมพ์เขียวระดับ 'ธรรมดา' …เป็นอะไรที่เหลือเชื่อจริงๆ"

"นั่นเป็นความสำเร็จที่นางสามารถภาคภูมิใจได้ไปอีกนานเลยล่ะ" วัลเลียร์พยักหน้าเห็นด้วย "เดนิส สตีเฟนสัน… พอคิดดูแล้ว ข้าคงเลือกเข้าร่วมการแข่งขันผิดวันจริงๆ สินะ"

"เมื่อเทียบกับพวกเขา เจ้าก็ยังเป็นแค่ช่างตีเหล็กที่เพิ่งเลื่อนขั้นใหม่ๆ อย่ากดดันตัวเองมากนัก" ทริสตันกล่าวปลอบใจ "ข้ามั่นใจว่าประสบการณ์ครั้งนี้จะเป็นประโยชน์กับเจ้าในระยะยาวแน่นอน"

"แน่นอนอยู่แล้ว" วัลเลียร์พยักหน้าตอบ แม้จะเผยรอยยิ้มขมขื่นออกมา

หลังจากเดินเล่นกันต่ออีกสักพัก เสียงประกาศแจ้งเตือนถึงการเริ่มต้นของการแข่งขันก็ดังก้องไปทั่วทั้งเมืองดาเนียริส ทำให้ทั้งสองเร่งฝีเท้ากลับไปยังสถานที่จัดการแข่งขัน

ขณะเดินทางกลับ วัลเลียร์ก็เกิดความคิดหนึ่งขึ้นมาในหัว ก่อนที่รอยยิ้มเจ้าเล่ห์จะปรากฏบนใบหน้าของเขา

'ให้ตายสิ… ข้าอยากรู้จริงๆ ว่าคลาสของข้าจะเทียบกับพวกเขาได้แค่ไหน?'

'อดใจรอไม่ไหวแล้วสิเนี่ย'