บทที่ 83 ทำลายพันธนาการ (อ่านฟรี17-03-2025)

น่าแปลกใจที่คำพูดเช่นนี้ออกจากปากของเจคิล ทำให้วัลเลียร์อดไม่ได้ที่จะเลิกคิ้วขึ้นด้วยความสงสัย ในใจของเขามีเพียงคำถามเดียวผุดขึ้นมา ก่อนจะเอ่ยปากถามออกไปว่า “ถ้าข้าตกลง ข้าจะได้อะไรเป็นการตอบแทน?”

ทว่าเพียงแค่จบคำถาม ความรู้สึกบางอย่างก็แล่นเข้ามาในหัวของเขา ทำให้ดวงตาหดเล็กลงพร้อมกับร่างกายที่สั่นสะท้านไปชั่วขณะ เพราะบุคคลที่เขากำลังสนทนาด้วยนั้น แข็งแกร่งเกินกว่าที่ระบบจะระบุเลเวลได้ หน้าต่างสถานะของอีกฝ่ายเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม

มีเพียงผู้ที่มีเลเวลสูงกว่าผู้ใช้ 25 เลเวลขึ้นไปเท่านั้น ที่จะได้รับการปกปิดข้อมูลจากระบบเช่นนี้

โชคดีที่สิ่งที่วัลเลียร์คาดการณ์ไว้กลับไม่เกิดขึ้น การที่อีกฝ่ายจะโกรธเพราะความไร้มารยาทของเขา ตรงกันข้าม เจคิลกลับหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี มองเขาด้วยรอยยิ้มบางๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า "ความระแวดระวังอาจดูเหมือนขี้ขลาด แต่ในสถานการณ์แบบนี้ ถือเป็นทัศนคติที่ถูกต้อง"

"เอาล่ะ หากเจ้าตอบตกลง แล้วเจ้าอยากได้อะไรเป็นการตอบแทนล่ะ?" รอยยิ้มของเจคิลกว้างขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวต่อ "ก็อย่างเช่น... โอกาสในการสืบทอดมรดกของข้าเป็นไง"

คำพูดนั้นทำให้สมองของวัลเลียร์ว่างเปล่าไปชั่วขณะ ก่อนที่เขาจะได้สติกลับคืนมาและจ้องมองชายตรงหน้าด้วยความไม่อยากเชื่อ เขาพยายามครุ่นคิดถึงสิ่งที่ตนได้ทำไปก่อนหน้านี้ เพื่อหาคำตอบว่าตัวเองไปทำอะไรเข้า ถึงได้ดึงดูดความสนใจจากเจคิลขนาดนี้ ซึ่งมีเพียงแต่ความสับสนเพิ่มขึ้นในใจ

เมื่อสังเกตเห็นสีหน้าฉงนของวัลเลียร์ เจคิลก็เอ่ยอธิบายต่อไป "ฟังนะ เกมทายถ้วยที่เจ้าผ่านมา มันเป็นบททดสอบที่ข้าใช้คัดเลือกคนที่เหมาะสมจะสืบทอดมรดกของข้า แต่จนถึงตอนนี้ มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ผ่านรอบที่สองได้ และสุดท้ายก็ล้มเหลวในรอบที่สาม"

"แต่เจ้ากลับต่างออกไป" เจคิลชี้มาที่วัลเลียร์ "ไม่เพียงแค่เจ้าผ่านรอบที่สองได้ เจ้ากลับสังเกตเห็นจุดบกพร่องเล็กๆ ที่ข้าแกล้งเปิดเผยออกมาในรอบที่สาม แล้วเลือกถ้วยที่มีลูกบอลได้อย่างถูกต้อง"

เมื่อฟังคำอธิบายของเจคิล ดวงตาของวัลเลียร์ก็เบิกกว้างด้วยความตกใจเล็กน้อย เพราะจากที่อีกฝ่ายพูดมา ดูเหมือนว่าความสามารถของเจคิลจะสูงส่งเกินกว่าที่เขาจะคาดเดาได้ "เดี๋ยวนะ... เจ้ากำลังจะบอกว่าจุดสังเกตที่ข้าเห็นในรอบที่สาม มันเป็นสิ่งที่เจ้าตั้งใจทำขึ้นงั้นหรือ?"

"ใช่แล้ว" เจคิลยิ้มบางๆ ก่อนจะเริ่มสับเปลี่ยนถ้วยที่อยู่ระหว่างพวกเขา ในชั่วพริบตาเดียว ความเร็วในการสับถ้วยของเขานั้นสูงยิ่งกว่าที่เคยใช้ในรอบที่สามเสียอีก

นอกจากนั้น วัลเลียร์ก็ไม่สามารถสังเกตเห็นจุดบกพร่องหรือสัญญาณใดๆ ระหว่างการสับเปลี่ยนได้เลย สิ่งเดียวที่เขาเห็นมีเพียงแค่ภาพถ้วยที่พร่ามัวราวกับแปรเปลี่ยนเป็นกลุ่มเงาสีจางๆ

ดังนั้น จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่วัลเลียร์จะเลือกถ้วยผิดหลังจากที่เจคิลสับเปลี่ยนเสร็จ ทำให้เขามองอีกฝ่ายด้วยความทึ่งในความสามารถของอีกฝ่าย

"แล้วว่าไงล่ะ? อยากลองดูไหมว่าเจ้าจะสามารถสืบทอดมรดกของข้าได้หรือไม่?" เจคิลถามขึ้นอีกครั้ง ทำให้วัลเลียร์ตกอยู่ในห้วงความคิด

'ข้าได้ทักษะที่ต้องการแล้ว ถ้าข้าจะปฏิเสธไปเลยก็ทำได้' วัลเลียร์นึกในใจ 'แต่ข้าก็อยากรู้เหมือนกันว่าถ้าข้าเลือกตอบตกลง เรื่องราวมันจะเป็นยังไงต่อไป แม้ว่าข้าจะไม่รู้เลยว่าผลลัพธ์สุดท้ายมันจะออกมาเป็นแบบไหนก็ตาม'

ตลอดช่วงเวลาส่วนใหญ่ในชีวิตก่อนหน้า วัลเลียร์เป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ต้องพึ่งพาไกด์จากผู้เล่นคนอื่นเพื่อความก้าวหน้าในเกม จนกระทั่งช่วงสุดท้ายของ Greater Beyond เขาถึงเริ่มลดการพึ่งพาไกด์ทีละน้อย ก่อนจะละทิ้งมันไปโดยสิ้นเชิง และกลายเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่ได้ต่อสู้ในแนวหน้าของสงครามครั้งสุดท้าย...

เมื่อคิดทบทวนดูอีกครั้ง วัลเลียร์ก็ตระหนักได้ว่าเขาได้ปรับตัวเข้ากับสถานการณ์ต่างๆ ที่ถาโถมเข้ามาโดยตลอด แถมยังทำได้ดีถึงขนาดที่เขากลายเป็นตำนานของหมู่บ้านอัสตาร์โต ถ้าเป็นเช่นนั้นแล้ว… ทำไมเขาต้องกลัวสิ่งที่ไม่รู้ด้วย?

เมื่อเข้าใจเช่นนี้ โซ่ตรวนที่มองไม่เห็น ซึ่งกักขังจิตใจของเขาตั้งแต่ก้าวเข้าสู่บ่อนพนันเดอะซิลเวอร์ก็สลายไปอย่างรวดเร็ว โซ่ตรวนเดียวกันกับที่ทำให้เขายึดติดกับแนวทางเดิมๆ ที่เคยพึ่งพาในอดีต เพียงไม่กี่วินาทีให้หลัง กลิ่นอายที่วัลเลียร์แผ่ออกมาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย แฝงไว้ด้วยความมั่นใจมากกว่าเดิม ซึ่งแน่นอนว่าความเปลี่ยนแปลงนี้ไม่อาจรอดพ้นจากสายตาของเจคิลไปได้

ความเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยนี้ ทำให้เจคิลแสยะยิ้มออกมาชั่วขณะ ขณะเดียวกัน วัลเลียร์ก็ถอนหายใจเบาๆ สีหน้าผ่อนคลายกว่าก่อนหน้าเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยขึ้น

"ข้าจะปฏิเสธข้อเสนอเช่นนี้ มันก็ดูเสียมารยาทไปหน่อย จริงไหม?"

เมื่อได้ยินคำตอบของวัลเลียร์ เจคิลก็หัวเราะออกมา ก่อนจะพยักหน้าเห็นด้วย "ถึงอย่างนั้น ข้าว่ามันก็คงจะดีไม่น้อย หากเจ้ามอบทักษะให้ข้าก่อน ท้ายที่สุดแล้ว ข้าก็เป็นฝ่ายผ่านบททดสอบของเจ้าได้สำเร็จ"

"ระแวดระวังและมั่นใจในเวลาเดียวกัน… เป็นทัศนคติที่ดีเลยทีเดียว" เจคิลกล่าวด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสนใจ ก่อนที่หน้าจอระบบจะปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเขา แล้วเขาก็จัดการกับมันอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้น เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นในหัวของวัลเลียร์

ติ้ง!

[ท่านได้ทำเควสต์ 'บททดสอบของเจคิล' สำเร็จ]

[ค่าความสัมพันธ์กับเจคิลเพิ่มขึ้น 100 แต้ม ระดับความสัมพันธ์ปัจจุบัน: คนรู้จัก]

[ท่านได้รับทักษะ 'ดวงตาเฉียบแหลม']

[ท่านได้รับทักษะ 'จิตใจเฉียบแหลม']

เมื่อตอนนี้เขาได้รับสองทักษะสุดท้ายที่ต้องใช้ในการเลื่อนเป็นคลาสแรงค์ 1 แล้ว ความวิตกกังวลเล็กๆ ที่ค้างคาอยู่ในใจว่าเขาจะสามารถขึ้นไปถึงคลาสที่ต้องการได้หรือไม่ก็พลันมลายหายไป สิ่งที่เหลืออยู่มีเพียงความรู้สึกผ่อนคลาย

ขณะที่รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของวัลเลียร์ ขณะมองข้อความแจ้งเตือนที่ได้รับ เจคิลก็เริ่มเก็บอุปกรณ์ที่ใช้เล่นเกมทายถ้วยไปไว้ข้างๆ จากนั้นเขาก้มลงไปใต้เคาน์เตอร์เพื่อหยิบของบางอย่างออกมา และหลังจากผ่านไปไม่กี่นาที กล่องขนาดเล็กกล่องหนึ่งก็ถูกวางลงบนเคาน์เตอร์ระหว่างทั้งสอง

กล่องนี้ดึงดูดความสนใจของวัลเลียร์แทบจะในทันที ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะสงสัยว่ามีอะไรอยู่ข้างใน

ราวกับอ่านความคิดของเขาออก เจคิลเปิดกล่องออก เผยให้เห็นสำรับไพ่ที่มีลวดลายประณีต ซึ่งดูแปลกแยกจากบรรยากาศของบ่อนพนันเดอะซิลเวอร์อย่างสิ้นเชิง เมื่อเห็นว่าเขาสามารถเรียกความสนใจของวัลเลียร์ได้แล้ว เจคิลจึงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบง่าย

"ว่าไง วัลเลียร์"

"สนใจเล่นแบล็กแจ็กสักตาไหม?"